Postanowienie SN z 14 października 2011, sygn. III CNP 25/11
Data orzeczenia
14 października 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Jacek Gudowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 14 października 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa K. sp.j. w Z.
przeciwko D.M.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2011 r.,
na skutek skargi pozwanego
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego
z dnia 29 czerwca 2011 r.,
odrzuca skargę i zasądza od pozwanego na rzecz strony
powodowej kwotę 300 zł (trzysta zł) tytułem zwrotu kosztów
postępowania wywołanego skargą.
2
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2011 r. Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu
Rejonowego z dnia 19 stycznia 2011 r.
Pozwany D. M. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia od wyroku Sądu Okręgowego, w której dla
uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przez wydanie zaskarżonego orzeczenia
zgłosił dowody w postaci akt sprawy I Cupr 38/10, prowadzonej przez Sąd
Rejonowy w T. oraz akt sprawy I Ca 201/11, prowadzonej przez Sąd Okręgowy w
T., a także wyroku wydanego w sprawie I Ca 201/11 wraz z uzasadnieniem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241
§ 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171
§ 2 k.c.,
skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego
z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw.
konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia
wyrządzenia szkody (art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez
skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej
rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia poprzez powoływanie
i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody niedające pewności, oraz innych
środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody, np. pisemne oświadczenia,
surogaty dokumentów.
Tymczasem skarżący w skardze nie wskazał ani rodzaju ani rozmiaru
szkody, na doznanie której się powołuje. Nie przedstawił także dowodów lub ich
surogatów świadczących o poniesieniu szkody, a jedynie powołał się na sygnatury
akt spraw, co w oczywisty sposób nie spełnia wymagania art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.
i przesądza o tym, że skarga pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248
§ 1 k.p.c.). O kosztach
postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 42412
w związku z art.
39821
, art. 391 § 1 i art. 98 k.p.c.