sygn. III CNP 24/11 14 października 2011 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 14 października 2011, sygn. III CNP 24/11

Data orzeczenia 14 października 2011
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący SSN Jacek Gudowski
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt III CNP 24/11
POSTANOWIENIE
Dnia 14 października 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa J. J.-Ż.
przeciwko Ja. J. i J. J.
o zachowek,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2011 r.,
na skutek skargi powódki
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego
z dnia 18 lutego 2010 r.,
odrzuca skargę.
2
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 lutego 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację powódki
J. J.-Ż. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 12 czerwca 2007 r.
Powódka J. J.-Ż. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia od wyroku Sądu Okręgowego, w której zarzuciła,
naruszenie prawa materialnego i procesowego, a nadto wskazała, iż na skutek
wydania wyroku powódce została wyrządzona szkoda.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241
§ 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171
§ 2 k.c.,
skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego
z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw.
konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia
wyrządzenia szkody (art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez
skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej
rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia poprzez powoływanie
i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody niedające pewności, oraz innych
środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody, np. pisemne oświadczenia,
surogaty dokumentów.
Skarżąca w skardze nie wskazała rodzaju ani rozmiaru szkody, na którą się
powołuje, co w oczywisty sposób nie spełnia wymagania art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.
i przesądza, że skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248
§ 1 k.p.c.).