Wyrok z 25 października 2024, sygn. VIII K 269/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 października 2024 roku

Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący Sędzia Anna Kardas

Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Paszko

po rozpoznaniu dnia 16 października 2024 roku

sprawy:

M. G.

s. Z. i R. z domu G.

ur. (...) w Ś.

oskarżonego o to, że:

w okresie 26 maja 2023 roku do dnia 23 października 2023 roku w T. przy ul. (...) w siedzibie (...) Oddział w T. utrudniał przeprowadzenia kontroli (...) poprzez nie stawianie się w wyznaczonych terminach i nie przedłożenie żądanej dokumentacji,

to jest o przestępstwo określone w art. 225 § 2 kk

ORZEKA:

1.  uznaje oskarżonego M. G. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, że oskarżony dopuścił się go w okresie od 7 czerwca 2023 r. do 23 października 2023r., to jest przestępstwa z art. 225 § 2 k.k. i za to, na podstawie art. 225 § 2 kk i przy zastosowaniu art. 37a § 1 kk, wymierza mu karę 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przyjmując, że jedna stawka wynosi 40 (czterdzieści) złotych;

2.  zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Toruniu na rzecz adwokata J. W. kwotę 840 (osiemset czterdzieści) złotych powiększoną o należną stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;

3.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Toruniu kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 70 (siedemdziesięciu) złotych tytułem wydatków postępowania.

VIII K 269/24

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 25 października 2024 r.

Wyrokiem z dnia 25 października 2024 roku Sąd Rejonowy w Toruniu uznał oskarżonego M. G. winnego tego, że w okresie od 7 czerwca 2023 roku do 23 października 2023 roku w T. przy ul. (...), w siedzibie (...)Oddział w T. utrudniał przeprowadzenie kontroli inspektorowi pracy poprzez nie stawianie się w wyznaczonych terminach i nie przedłożenie żądanej dokumentacji, tj. przestępstwa z art. 225 § 2 k.k.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny.

M. G. ma 48 lat. Jest ojcem czworga dzieci w wieku 20 lat, 15 lat, 7 lat i 5 lat. Ma wykształcenie wyższe, z zawodu jest historykiem, pełni funkcję prezesa (...) (...) mieszczącej się w T. przy ul. (...). Osiąga miesięczne dochody w wysokości 3600 zł.

Nie był karany sądownie za przestępstwo.

/ dowody: dane z protokołu przesłuchania podejrzanego- k. 66-67, karta karna – k. 56/

W dniu 22.05.2023 r. inspektor (...) T. B. na podstawie stosownego upoważnienia podjęła czynności kontrolne w siedzibie (...) (...) przy ul. (...) w T..

Z uwagi na fakt, iż na miejscu nie zastano M. G. - prezesa (...) upoważnienie do kontroli zostało wysłane pocztą na adres Fundacji ul. (...) w T.. W tym dniu inspektor(...)w siedzibie Fundacji zastała wyłącznie pracownice M. W., która podała jej wizytówkę M. G., gdzie znajdował się numer telefonu komórkowego do kontaktu. T. B. wykonała telefon na wskazany numer i otrzymała zwrotną informację w postaci wiadomości sms, że M. G. oddzwoni później. W dniu 22.05.2023r. do końca dnia nie otrzymała telefonu zwrotnego.

23.05.2023r. oskarżony około godziny 10.00 oddzwonił na numer T. B.. Ustalono telefonicznie, że inspektor skontaktuje się z nim około godziny 12.00 – wtedy ustalono termin spotkania na dzień 26.05.2023r. 26.05.2023r. w siedzibie(...)stawił się M. G.. Inspektor (...) okazała legitymację służbową oraz poinformowała o zakresie i celu kontroli. W tym dniu inspektor pracy informowała M. G., że ma prawny obowiązek dostarczyć dokumenty do kontroli. Sporządziła również odręczną notatkę w której wymieniła wszystkie niezbędne dokumenty. Kserokopię notatki pozostawiono w aktach a jej oryginał został wręczony oskarżonemu. Wykaz dokumentów umieszczony w notatce pokrywał się z wykazem dokumentów wymienionych w żądaniach wysyłanych na adres (...), ul. (...) w T.. M. G. zobowiązał się wtedy, że dokumenty do kontroli zostaną przygotowane na 7.06.2023r. Ten dzień ustalono również jako dzień stawiennictwa oskarżonego w siedzibie (...).

W dniu 7.06.2023r. M. G. nie stawił się na kontrolę, nie dostarczył również wymaganych dokumentów. Inspektor (...) kilkakrotnie telefonowała na numer telefonu komórkowego oskarżonego jednak nie odbierał. T. B. wysłała również sms w dniu 7.06.2023r., informując, że o godzinie 10.00 wychodzi na kontrolę i prosi o telefon. Oskarżony nie oddzwonił.

Inspektor (...) w dniu 14.06.2023r. ponownie udała się do siedziby Fundacji. W siedzibie zastano pracownicę M. W., która podała, że nie ma kontaktu z M. G. i nie wie kiedy będzie. Podała, że czasami M. G. jest w obecny soboty kiedy prowadzi warsztaty z dziećmi w ramach działalności fundacji. Z uwagi na powyższe inspektor pracy wysłała żądanie o dostarczenie dokumentów na dzień 23.06. 2023r. na godzinę 9.00 do siedziby (...) w T. przy ul. (...).

W dniu 19.06.2023r. siedziby (...) poza umówionym terminem stawił się oskarżony i podał, że w dniu 14.06.2023r. nie było go w firmie. Inspektor (...) poinformowała, że zostało skierowane do niego żądanie dostarczenia wymaganych dokumentów na 23.06.2023r. M. G. podniósł, że do końca tygodnia osoba z biura rachunkowego jest nieobecna i nie będzie możliwe dostarczenie dokumentów w tym terminie. Wobec powyższego ustalono, że dokumenty do kontroli zostaną dostarczone w dniu 27.06.2023r. na godzinę 9.00 do siedziby(...)w T..

W dniu 27.06.2023r. M. G. nie stawił się w siedzibie (...) w T.. Inspektor (...) podjęła próbę kontaktu telefonicznego z oskarżonym, jednak bezskutecznie - nie odbierał telefonu. Po chwili M. G. oddzwonił i podał, że nie może się stawić, gdyż w tej chwili jest na policji. Ustalono telefonicznie, że stawi się w dniu 29.06.2023r. o godzinie 8.00 w siedzibie (...) w T..

W dniu 29.06.2023r. stawił się M. G. i podał, że nie przygotował dokumentów z uwagi na okres urlopowy biura rachunkowego, które prowadzi sprawy kadrowo-rachunkowe. Ustalono termin dostarczenia dokumentów na dzień 3.07.2023r. na godzinę 8.00.

W dniu 3.07.2023r. M. G. się nie stawił. Inspektor (...) telefonowała w dniu 03.07.2023r. i 4.07.2023r. do oskarżonego, jednak nie odbierał. Inspektor (...) pozostawiła wiadomości głosowe z prośbą o podanie kiedy stawi się do siedziby(...) w T. z dokumentacją pracowniczą. W dniu 5.07.2023r. T. B. wysłała kolejne żądanie o dostarczenie dokumentów na dzień 14.07.2023r. na godzinę 8.00 do siedziby (...) w T. przy ul. (...).

W dniu 14 lipca 2023r. Pan M. G. nie stawił się. Z uwagi na powyższe inspektor (...)wysłał kolejne żądanie w dniu 14.07.2023r. o dostarczenie dokumentów na 28.07.2023r. na godzinę 8.00 do siedziby (...)w T. przy ul. (...).

W dniu 19.07.2023r. o godzinie 7.35 inspektor pracy udał się do siedziby fundacji przy ul. (...) w T.. Siedziba fundacji była zamknięta.

W dniu 27.07.2023r inspektor ponownie udała się na kontrolę do siedziby Fundacji. W siedzibie fundacji zastała pracownicę M. W.. Oskarżony był nieobecny. M. W. przyznała wtedy, że M. G. zalega jej z wypłatą wynagrodzenia za czerwiec 2023r. Wyjaśniła, że pisma, które przychodzą do fundacji są awizowane, ona ich nie odbiera. Nie potrafiła powiedzieć kiedy będzie obecny M. G., gdyż do siedziby fundacji jedynie „wpada na chwilę”. M. W. zadzwoniła ze swojego prywatnego telefonu do M. G.. Nie uzyskała połączenia - otrzymała sms od oskarżonego, że nie może w tej chwili rozmawiać.

W dniu 28.07.2023r. M. G. nie stawił się zgodnie z żądaniem z dnia 14.07.2023r. Inspektor (...)z uwagi na powyższe wysłała kolejne żądanie o stawiennictwo w dniu 29.08.2023r. o godzinie 8.00 z dokumentacją do kontroli.

W dniu 29.08.2023r. M. G. nie stawił się. żądanie nie zostało odebrane. Inspektor pracy w dniu 1.09.2023r. udała się do siedziby fundacji o godzinie 10.20. Siedziba była zamknięta. Inspektor (...) w dniu 18.09.2024r. ponownie udał się do siedziby fundacji. Siedziba była zamknięta. Inspektor próbował w tym dniu skontaktować się telefonicznie z M. G., jednak bezskutecznie. Inspektor wysłał sms do M. G. prosząc, aby się skontaktował telefonicznie, jednak nie oddzwonił.

W dniu 25 września 2023 r. do (...) w T. wpłynęło pismo oskarżonego z informacją, iż od 13 lipca 2023 r. do 20 października 2023 r. przebywa on na zwolnieniu lekarskim i podejmie inicjatywę kontaktu po tym okresie. W dniu 23 października 2023 roku inspektor podjęła próbę kontaktu telefonicznego z oskarżonym jednak nie odbierał połączeń.

Na adres siedziby (...) wysyłane były zawiadomienia o przedłużeniu czasu trwania i zakończenia kontroli przedsiębiorcy. W trakcie prowadzonej kontroli oskarżony nie informował o zmianie adresu siedziby Fundacji ani nie wskazywał innego adresu na który należy kierować korespondencję w przedmiocie kontroli.

/ dowody: zeznania świadka T. B. – k.23-25; k.121-122; upoważnienie – k.1-12; żądanie nr 1 z dnia 14.06.2023r. – k. 3-4; żądanie nr 2 z dnia 05.07.2023r. – k. 5-6; żądanie nr 3 z dnia 17.07.2023r. – k. 7-8; żądanie nr 4 z dnia 28.07.2023r. – k. 9-10; zawiadomienia o przedłużeniu czasu trwania kontroli – k. 13-18; notatka 19-20/

Oskarżony nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Na etapie postępowania przygotowawczego odmówił składania wyjaśnień. Wskazywał, że wyjaśnienia złoży w obecności przyznanego mu z urzędu adwokata. Podczas przesłuchania w charakterze podejrzanego M. G. jako adres swojego zamieszkania, zameldowania na pobyt stały oraz adres do korespondencji wskazał „ul (...) w T.”. Był pouczony o obowiązku informowania o zmianie adresu pod rygorem uznania, że pismo wysłane na dotychczasowy adres zostało skutecznie doręczone. Oskarżony nie stawił się na rozprawę o terminie której zawiadomiony na adres wskazany w protokole przesłuchania z dnia 26 października 2023 r.

Zeznania świadka T. B. Sąd uznał za całkowicie wiarygodne i na nich oparł ustalenie stanu faktycznego w sprawie. Zeznania świadka były zgodne z treścią notatek, żądań i zawiadomień sporządzanych w toku czynności kontrolnych. Sąd dał wiarę wszelkim dopuszczonym w sprawie dowodom z dokumentów w szczególności w postaci żądań i zawiadomień kierowanych na adres fundacji prowadzonej przez oskarżonego oraz danych o karalności. Dokumenty te zostały pozyskane, sporządzone i przeprowadzone zgodnie z wymogami właściwej procedury, a żadna ze stron nie zakwestionowała ich rzetelności ani prawdziwości. Korespondowały one ze zgromadzonym materiałem dowodowym i w całości potwierdzały zeznania świadka – inspektor kontroli(...) T. B..

Sąd Rejonowy zważył co następuje.

Oceniając zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy z punktu widzenia treści art. 225 § 2 k.k. należało uznać, że oskarżony M. G. popełnił zarzucany mu czyn zabroniony. Sąd dokonał nieznacznej modyfikacji opisu czynu uznając, że za początek okresu utrudniania kontroli można uznać dopiero dzień 7 czerwca 2023 r. kiedy to oskarżony po raz pierwszy nie stawił się do siedziby mimo prawidłowego wezwania. 26 maja 2023 roku oskarżony stawił się przecież w siedzibie (...)i został po raz pierwszy zobowiązany do dostarczenia dokumentów.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Prezes (...) M. G. miał świadomość o prowadzonych czynnościach. Na adres (...) były wielokrotnie wysyłane żądania zawierające stosowalne pouczenia. Przy pierwszym spotkaniu oskarżony został pouczony o zakresie kontroli i wymaganych do kontroli dokumentach. Liczne usprawiedliwienia oskarżonego co do przyczyn niestawiennictwa w przekonaniu sadu nie było wiarygodne. Żadna z okoliczności na które oskarżony powoływał się w toku kontroli nie został przez niego potwierdzona jakimkolwiek dokumentem.

W świetle stanu faktycznego ustalonego w niniejszej sprawie nie ulegało jednak wątpliwości, że oskarżony, pomimo prawidłowego wezwania do stawienia się oraz przedłożenia dokumentów, nie stawił się na termin kontroli wyznaczony na dzień 7 czerwca 2023 r. i w tym dniu nie dostarczył również wymaganych dokumentów. Brak stawiennictwa oskarżonego spowodował utrudnienie tego postępowania, gdyż skutkował wyznaczeniem kolejnego terminu kontroli na dzień 27 czerwca 2023 r., a więc przedłużeniem kontroli. Podobnie sytuacja wyglądała przy kolejnych ustalanych indywidualnie z oskarżonym terminach czy też w terminach, które wynikały z kierowanych do niego oficjalnych żądań – 27 czerwca 2023 r. – oskarżony nie stawił, 29 czerwca - stawił się ale bez dokumentów; 3 lipca 2023 - nie stawił się i nie dostarczył dokumentów, 14 lipca 2023 r. - nie stawił się, 28 lipca 2023 - nie stawił się, 29 sierpnia 2023 r. nie stawił się. Brak stawiennictwa oskarżonego spowodował utrudnienie tego postępowania, gdyż skutkował wyznaczeniem kolejnych terminów kontroli, a więc przedłużeniem kontroli. Te okoliczności wynikają nie tylko z zeznań samej inspektor (...)- T. B. ale również zawiadomień kierowanych do oskarżonego o o przedłużeniu czasu trwania kontroli (k. 13-18).

W związku z tym sąd przyjął, że oskarżony, nie stawiając się na kontrolę 7 czerwca 2023 r. oraz 27 czerwca 2023 r., 3 lipca 2023 r. 14 lipca 2023 r., 28 lipca 2023, 29 sierpnia 2023 r. nie przedkładając żądanych przez inspektora pracy dokumentów, wyczerpał tym samym znamiona występku z art. 225 § 2 k.k. Bez przesłuchania oskarżonego i kontroli dokumentów, które miał przedłożyć wykonanie tych czynności nie było możliwe. Należy również zwrócić uwagę na okoliczność, że oskarżany mając taką możliwość nie dostarczył wymaganych dokumentów drogą pocztową.

Oceniając zachowanie oskarżonego w kontekście wypełnienia znamion z art. 225 § 2 k.k. sąd miał również na uwadze, że oskarżony sporządził pismo z 25 września wskazując, że od ponad dwóch miesięcy (tj. od 13 lipca 2023 roku) przebywa na zwolnieniu lekarskim, tej okoliczności jednak nie wykazał stosownymi dokumentami. Sąd przyjął zatem okres utrudniania kontroli do dnia 23 października 2023 r. ponieważ do tego dnia inspektor podejmowała próby kontaktu z oskarżonym, który wciąż zwodził organ co do zamiaru wywiązania się z obowiązku kontroli. Sąd uwzględnił w tym również okres od dnia 13 lipca 2023 r. ponieważ w aktach sprawy brak było dowodów dla przyjęcia, że oskarżony rzeczywiście przebywał na zwolnieniu lekarskim oraz że stwierdzona niezdolność do pracy nie pozwalała mu nie tylko stawić się na wezwania ale również skontaktować z inspektorem pracy by poinformować o powyższym mimo ze miał świadomość prowadzonych wobec niego czynności. Należy również zauważyć, że oskarżony wskazywał, iż okres niezdolności do pracy miał zakończyć się 20 października 2023 r. jednakże po tym terminie również nie zainicjował kontaktu z organem prowadzącym kontrolę.

Przestępstwo przewidziane w art. 225 § 2 k.k. zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat trzech. Z uwagi na zagrożenie ustawowe przypisanego oskarżonemu przestępstwa Sąd rozważał możliwość zastosowania wobec oskarżonych instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego. Zdaniem Sądu wobec oskarżonego zastosowanie tej instytucji nie było uzasadnione z uwagi na postawę sprawcy prezentowaną zarówno w trakcie prowadzonej kontroli jak i w toku postępowania sądowego. Warunki i właściwości osobiste oraz dotychczasowy sposób życia oskarżonego nie pozwalały na przyjęcie że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.

Rozważając wymiar kary wobec oskarżonego sąd miał na względzie następujące okoliczności.

W ramach dyrektywy odwołującej się do stopnia społecznej szkodliwości Sąd na niekorzyść oskarżonego miał na uwadze że utrudnianie przez niego czynności kontrolnych miało miejsce w długim okresie i wygenerowało cały szereg zbędnych czynności po stronie organu upoważnionego do kontroli. Z kolei z punktu widzenia dyrektywy prewencji indywidualnej na korzyść oskarżonego bez wątpienia przemawiała jego uprzednia niekaralność za przestępstwa.

W świetle powyższych okoliczności branych pod uwagę przy wymiarze kary Sąd uznał, że wystarczającym dla zapobieżenia popełnienia przez oskarżonego kolejnego występku jest wymierzenie mu, na podstawie art. 37a k.k., kary 150 stawek dziennych grzywny po 40 złotych każda ze stawek. Zdaniem Sądu kara wymierzona oskarżonemu stanowi zadośćuczynienie dyrektyw przewidzianych w art. 53 § 1 k.k. Przede wszystkim jest ona, z uwagi na jej wysokość, odpowiednia do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu przestępnego.

Zdaniem Sądu kara ta nie przekracza stopnia winy oskarżonego, a jej rodzaj odpowiada dyrektywie prewencji indywidualnej. Wymierzona kara nie pomija również względów związanych z potrzebą realizacji prewencji generalnej. W ocenie Sądu stanowi ona wszakże sygnał dla środowiska oskarżonego, że popełnienie wymienionego przypisanego mu czynu nie jest bezkarne, lecz związane z określoną dolegliwością. Ustalając wysokość jednej stawki sąd miał na uwadze miesięczne dochody oskarżonego w wysokości 3900 złotych. Z tych względów orzeczono jak w punkcie 1-szym wyroku.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w orzeczono na podstawie art. 626 § 1 kpk w zw. z art. § 17 ust 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu zasądzono na rzecz J. W. kwotę 840 zł wraz z należną stawką VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. W wyroku doszło do oczywistej omyłki pisarskiej - koszty winny by zasądzone oczywiście na rzecz radcy prawnego J. W. nie zaś adwokata jak wskazano w wyroku.

Na podstawie art. 627 k.p.k. oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych w zw. z art. 627 k.p.k., sąd w punkcie 3-cim wyroku zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 600 zł, a także obciążył go wydatkami postępowania w kwocie 70 zł. Podejmując takie rozstrzygnięcie Sąd miał na względzie uzyskiwane przez oskarżonego miesięczne dochody, które pozwalają na poniesienie tych wydatków.