Wyrok z 30 października 2024, sygn. I C 288/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 października 2024r.

Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	Sędzia Izabela Maruchacz
Protokolant:	Sekretarz sądowy Kinga Polak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2024 r. w K.

sprawy z powództwa M. S.

przeciwko Towarzystwu (...) S.A. z siedzibą w W.

o zapłatę

I.  zasądza o pozwanego Towarzystwa (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na rzecz powoda M. S. kwotę 10 586,60 zł /słownie: dziesięć tysięcy pięćset osiemdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy/ wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie:

- co do kwoty 9 346,60 zł. /słownie: dziewięć tysięcy trzysta czterdzieści sześć/ od dnia 31.01.2023 r., do dnia zapłaty,

- co do kwoty 1240 zł /słownie: tysiąc dwieście czterdzieści/ od dnia 01.02.2023 r., do dnia zapłaty;

II.  w pozostałej części powództwo oddala;

III.  zasądza o pozwanego Towarzystwa (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na rzecz powoda M. S. kwotę 2 531,16 zł /słownie: dwa tysiące pięćset trzydzieści jeden złotych i szesnaście groszy/ wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za okres od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu;

IV.  nakazuje pobrać od powoda M. S. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 64,87 zł. /słownie: sześćdziesiąt cztery złote i osiemdziesiąt siedem groszy/ tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych

V.  nakazuje pobrać od pozwanego Towarzystwa (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 184,63 zł. /słownie: sto osiemdziesiąt cztery złote i sześćdziesiąt trzy grosze/ tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych

UZASADNIENIE

Powód M. S. wniósł o zasądzenie od Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W. kwoty 14 249 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwot: 13 008,60 złotych od dnia 31 stycznia 2023 r. do dnia zapłaty oraz od kwoty 1 240 od dnia 1 lutego 2023 roku do dnia zapłaty. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 31 grudnia 2022 r. doszło do kolizji, w wyniku której uszkodzeniu uległ samochód będący własnością powoda marki B. (...) o numerze rejestracyjnym (...). Sprawca kolizji drogowej posiadał ważną polisę OC zawartą z pozwanym towarzystwem ubezpieczeń. W ocenie powoda kwota wypłacona w postępowaniu likwidacyjnym przez pozwane towarzystwo na etapie przedsądowym – tj. 9 794,46 zł. nie pozwalała na pełną kompensację szkody, która w jego ocenie wyniosła łącznie 24 04,06 zł. Powód wskazał, że na wyliczona kotwę składały się: 21 585 06 zł brutto tytuł naprawy pojazdu oraz 2460 zł brutto tyłem opłaty za transport uszkodzonego pojazdu na trasie J. – K..

Uzasadniając pozew powód powołał się na treść artykułu 363 paragraf 1 kodeksu cywilnego oraz orzecznictwo sądowe w tym zakresie.

Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie odpowiada na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas dnia uprawomocnienia orzeczenia do dnia zapłaty.

Jednocześnie złożył wnioski dowodowe w tym wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej celem wykazania: faktu w wysokości kosztów naprawy przedmiotowego pojazdu po kolizji z dnia 31 grudnia 2022 roku z uwzględnieniem średniej stawki rbg za prace naprawcze stosowanej przez warsztaty nieautoryzowane na rynku lokalnym oraz z uwzględnieniem cen części zamiennych wskazywanych w oświadczeniu (...) z o.o z dnia 10 maja 2023 roku oraz możliwych do zastosowania w toku naprawy pojazdu części zamiennych i innych niż oryginalne i czy naprawa pojazdu przy ich użyciu doprowadziła do doprowadzenia auta do stanu sprzed szkody, ponadto dokonania przez poszkodowanego naprawy przywracającej bądź nie stan pojazdu z przed szkody a także rodzaju części użytych do naprawy i kosztów rzeczywiście poniesionych naprawy, jak również wartości przedmiotowego pojazdu sprzed szkody i po szkodzie przy uwzględnieniu wszystkich ujemnych i dodatnich korekt uszkodzeń przedmiotowego pojazdu który nie były związane z przedmiotową szkodą i ich wpływu na uzasadnione koszty naprawy auta po przedmiotowej szkodzie, wcześniejszych napraw blacharsko-lakierniczych i wpływu na uzasadnione koszty naprawa auta po przymiotowej szkodzie oraz wysokości przeciętnych stawek rynkowych za holowanie w B. i okolicach w czwartym kwartale 2022 r.

W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwany nie zaprzeczał swojej odpowiedzialności gwarancyjnej za szkodę objętą przedmiotowym postępowaniem. Podniósł jednakże w pierwszej kolejności, że pozwany wypłacił odszkodowanie w kwocie 8 576,46 zł tytułem kosztów naprawy przedmiotowego pojazdu oraz kwotę 1 220 zł z tytułu kosztów holowania uszkodzonego pojazdu. Wypłacono odszkodowanie w ocenie pozwanego całkowicie zlikwidowało szkodę i brak było podstaw do dopłaty jakiejkolwiek kwoty tytułem odszkodowania. Dalej powołał się na stosowne orzecznictwo sądowe w tym zakresie. Podkreślił również, że ustalając wysokość należnego powodowi odszkodowania należy uwzględnić propozycję, jaką pozwana złożyła poszkodowanemu w toku postępowania likwidacyjnego a dotyczącą naprawy pojazdu w zakładzie wskazanym przez pozwanego, tak aby móc skorzystać z dostawcy poszczególnych części zamiennych i materiału lakierniczego potrzebnych w toku naprawy auta. Pozwany wskazał numer telefonu adres mailowy oraz strony internetową podmiotów (...), (...), A. E., (...) POLSKA oraz E.. Pozwany podniósł, że ustalając wysokość uzasadnionych kosztów naprawy, należy uwzględnić możliwy do uzyskania rabat na oryginalne części zamienne. Pozwany przedłożył dodatkowo oświadczenie (...) z dnia 10 maja 2023 roku, zgodnie z którym w dacie szkody dostępne były oryginalne części zamienne a także potrzebne materiał lakierniczy w cenie wskazanej w kosztorysie pozwanego i mogło być one dostarczone do miejsca wskazanego przez poszkodowanego.

W zakresie zaś kosztów holowania pozwanych podkreślił że dokonał wypłaty 1 220 zł tytułem zwrotu kosztów związanych z holowaniem i zakwestionował on stawkę za kilometr holowania, załadunek i rozładunek wskazaną na fakturze, którą posługiwał się powód, albowiem wskazana na niej cena usługi odbiegała od ceny występującej na rynku lokalnym. Ponadto w ocenie pozwanego nie było zasadne holowanie na trasie J. - K. pojazdu, w sytuacji gdy szkoda miała miejsce w O.. Przemieszczenie pojazdu pod inny adres doprowadziło do zwiększenia kosztów. W związku z tym uzasadniony i pozostające w związku przyczynowo-skutkowym ze szkodą jest holowanie na trasie O. – K.. Co więcej nie uzasadnione było również uwzględnienie kosztów opłaty za wyjazd w dniu niepracującym, ponieważ pozwany odpowiada tylko za celowe, ekonomiczne uzasadnione i normalne następstwa szkody.

Sąd ustalił co następuje:

W dniu 31 grudnia 2022 r. doszło do kolizji, w wyniku której uszkodzeniu uległ samochód będący własnością powoda marki B. (...) o numerze rejestracyjnym (...). Sprawca kolizji, w dacie zdarzenia był ubezpieczony w zakresie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w pozwanym towarzystwie.

Szkoda w samochodzie B. (...) o nr rej. (...) należącym do M. S. została zgłoszona pozwanemu i zarejestrowana pod numerem (...)-01

dowód :

- akta szkody (...)-01 – płyta CD – k.92

Pozwany po otrzymaniu zawiadomienia o zaistnieniu szkody przeprowadził postępowanie likwidacyjne oraz uznał swoją odpowiedzialność z tytułu urządzenia szkody przez sprawcę zdarzenia. W następstwie postępowania likwidacyjnego decyzją z dnia 18 stycznia 2023 roku poszkodowanemu wypłacono odszkodowanie w kwocie 6 363,82 zł brutto za uszkodzenie pojazdu. Następnie dnia 9 lutego 2023 roku pozwany przyznał i wypłacił powodowi dopłatę do odszkodowania w kwocie 1 234,97 zł brutto.

dowód:

- decyzja pozwanego z dnia 18 stycznia 2023 roku wraz z kalkulacją i dowodem przelewu – k. 9,16

- wycena naprawy pojazdu wykonana na zlecenie pozwanego – k. 10 - 15

- decyzja pozwanego z dnia 9 lutego 2023 roku wraz z kalkulacją i dowodem przelewu – k.19, 24

- wycena naprawy pojazdu wykonana na zlecenie pozwanego – k. 18-23

Powód z uwagi na znaczne zaniżenie w jego ocenie należnego odszkodowania za uszkodzenie pojazdu marki B. zlecił szacowanie wysokości kosztu naprawy jego uszkodzeń rzeczoznawcy który w przygotowanej prywatnej opinii określił jego rzeczywistą wysokość na kwotę 21 585,06zł brutto.

dowód:

- prywatna kalkulacja naprawy B. G. - k. 25-17

Mailem z dnia 17 lutego 2023 roku pozwany został wezwany przez powoda do zapłaty pozostałej kwoty odszkodowania zgodnie z prywatna kalkulacją.

dowód:

- wezwanie do zapłaty z dnia 17 lutego 2023 roku – k. 28

Na skutek tejże reklamacji, pozwany decyzją z dnia 10 marca 2023 roku przyznał i wypłacił powodowi kolejna kwotę - 977, 67 zł.

dowód:

- decyzja pozwanego z dnia 10 marca 2023 roku z potwierdzeniem transakcji – k. 29 - 34

W następstwie zdarzenia – szkody, powód skorzystał również z transportu uszkodzonego pojazdu na trasie J. – K.. Usługa transportowa został wykonana przez K. R. (...) T., który wystawił powodowi fakturę VAT opiewającą na kwotę 2 460 zł brutto.

dowód:

- faktura VAT (...) – k. 35

Pozwany dnia 31 stycznia 2023 roku przyznał jej wypłacił powodowi odszkodowanie za holowanie pojazdu w kwocie 1 220 zł brutto.

dowód:

- decyzja pozwanego z dnia 31 stycznia 2023 wraz z potwierdzeniem transakcji z dnia 31 stycznia 2023 roku – k. 36,37

Z uwagi na fakt, iż w ocenie powoda kwota ta nie rekompensowała w pełni kosztów transportu poniesionych przez niego, powód pismem z dnia 17 lutego 2023 roku wysłanym drogą korespondencji e-mail, wezwał pozwanego do dopłaty również tej różnicy.

dowód:

- wezwanie do zapłaty z dnia 17 lutego 2023 roku – k. 28

W wyniku likwidacji szkody pozwalamy wypłacił powodowi odszkodowanie za uszkodzenie pojazdu w łącznej kwocie 8576,46 zł brutto oraz za holowanie kwotę 1220 zł brutto. Łączna kwota wypłaconego przez pozwanego na etapie przedsądowym odszkodowania opiewała na 9 796,46 zł

/bezsporne/.

Wysokość szkody powstałej w samochodzie poszkodowanego marki B. (...) nr rej. (...) wyniku kolizji zaistniałej w dniu 31 grudnia 2022 r. wyliczona przez biegłego z uwzględnieniem wszystkich uwag pozwanego w zakresie cen części zamiennych wskazanych w oświadczeniu (...) z o.o. oraz z uwzględnieniem potracenia 30 % kosztów reflektora wynosiła brutto 18 334,06 zł. Ponadto z uwagi na wcześniejsze ubytki lakieru na zderzaku wartość pojazdu wskutek naprawy wzrosła o kwotę 411 zł.

dowód :

- opinia biegłego z zakresu techniki samochodowej k. 124 – 158

Opinia uzupełniająca biegłego, wykonana w efekcie zastrzeżeń trony powodowej, nie wniosła nowych, istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy ustaleń.

dowód:

- opinia uzupełniająca biegłego z zakresu techniki samochodowej k. 183-185

Powód w dniu 10 sierpnia 2023 roku sprzedał przedmiotowy samochód za kwotę 51 000 zł.

dowód:

- umowa sprzedaży – k. 109

Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie następujących wyżej wskazanych dowodów oraz zeznań powoda M. S. – k. 105-106

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części.

Stan faktyczny sprawy był pomiędzy stronami bezsporny w zakresie zaistnienia szkody i jej okoliczności oraz podstaw odpowiedzialności pozwanego. Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie na podstawie przedłożonych przez powoda i pozwanego dokumentów, w tym akt szkody oraz zeznań samego powoda M. S.. Prawdziwość dokumentów oraz zeznania powoda nie były kwestionowane przez strony, nie budziły też wątpliwości Sądu. Sąd dał wiarę zeznaniom ponieważ były one spójne z pozostałym materiałem dowodowym i logiczne.

Z okoliczności sprawy wynika, że pozwany ostatecznie kwestionował wysokość kosztów naprawy przedmiotowego pojazdu po kolizji z dnia 31.12.2022 roku. W jego ocenie kwota żądana przez powoda była zawyżona z uwagi przekroczenie średniej stawki rbg za prace naprawcze stosowanej przez warsztaty nieautoryzowane na rynku lokalnym oraz z uwzględnieniem cen części zamiennych wskazywanych w oświadczeniu (...) z o.o z dnia 10 maja 2023 roku oraz możliwych do zastosowania w toku naprawy pojazdu części zamiennych i innych niż oryginalne, jak również wartości przedmiotowego pojazdu sprzed szkody i po szkodzie przy uwzględnieniu wszystkich ujemnych i dodatnich korekt uszkodzeń przedmiotowego pojazdu które nie były związane z przedmiotową szkodą i ich wpływu na uzasadnione koszty naprawy auta po przedmiotowej szkodzie. Pozwany wywodził zawyżenie dochodzonej pozwem kwoty również z uwagi na wcześniejsze szkody w pojeździe oraz wcześniejsze naprawy blacharsko-lakierniczych i tym samym wzrost wartości pojazdu wskutek jego naprawy. W zakresie zaś stawek na holowanie pojazdu pozwany nie kwestionował samej zasadności jego holowania lecz trasę oraz termin tejże usługi. Wskazał w tym miejscu, ze stawka na fakturze przewyższała wysokość przeciętnych stawek rynkowych za holowanie pojazdu w B. i okolicach w czwartym kwartale 2022 r.

Celem ustalenia rzeczywistej wartości szkody, tj. kosztów naprawy pojazdu poszkodowanego, oraz celem wykazania zasadności kosztów holowania pojazdu, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej i rekonstrukcji wypadków drogowych S. T..

Biegły po zapoznaniu się z całością materiału zawartego w aktach sprawy, wydał jednoznaczną w swych wnioskach i spójną opinię w sprawie, z której wynika, że koszty naprawy pojazdu marki B. (...) nr rej. (...) wyniku kolizji zaistniałej w dniu 31 grudnia 2022 r. wyliczona przez biegłego z uwzględnieniem wszystkich uwag pozwanego w zakresie cen części zamiennych wskazanych w oświadczeniu (...) z o.o. oraz z uwzględnieniem potracenia 30 % kosztów reflektora wynosiła brutto 18 334,06 zł. Ponadto z uwagi na wcześniejsze ubytki lakieru na zderzaku wartość pojazdu wskutek naprawy wzrosła o kwotę 411 zł., którą to kwotę Sąd również uwzględnił wydając rozstrzygnięcie końcowe w sprawie.

Ponadto biegły odniósł się do kosztów holowania pojazdu i wskazał, że średnia stawka holowania pojazdu osobowego do 2,5 toku holownikiem o dopuszczanej masie całkowitej do 5t w B. i okolicach w IV kwartale 2022 roku wynosiła netto od 5 do 11,1 zł/km.

Faktura przedłożona przez powoda do pozwu opiewała na kwotę 5 zł. netto za 1 km. Sąd uznał również za uzasadnione poniesienie przez powoda w całości tychże kosztów holowania na trasie J. – K. w dniu 1 stycznia 2023 roku. W pierwszej kolejności należy bowiem wskazać, że brak holowania uszkodzonego pojazdu mógłby pogorszy/c jego stan lub spowodować ukarania powoda mandatem za poruszanie się niesprawnym pojazdem. Ponadto nie było żadnego uzasadnienie, aby odwlekać w czasie holowania pojazdu Powód na rozprawie wskazał racjonalnie, ze w takiej sytuacji musiałby on wpierw wracać do domu a następnie powtórnie jechać po swój uszkodzony pojazd. Odebranie pojazdu w późniejszym czasie byłoby zatem dla niego utrudnione. Powód w ocenie Sądu miał zatem pełne prawo skorzystać z takiego świadczenia i winno ono być pokryte z policy OC pozwanego.

Opinia uzupełniająca biegłego, wykonana w efekcie zastrzeżeń trony powodowej, nie wniosła nowych, istotnych ustaleń dla rozstrzygnięcia sprawy.

Tym samym Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na wskazanych opiniach, które w ocenie Sądu, były pełny, wyczerpujący, nie zawierały sprzeczności, błędów faktycznych ani logicznych, w związku z czym Sąd podzielił ich wnioski w całości.

Zgodnie z treścią art. 363 § 2 kc poszkodowany może wybrać, czy naprawienie szkody ma nastąpić przez przywrócenie do stanu poprzedniego, czy przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Poszkodowany może te roszczenia kierować bezpośrednio do ubezpieczyciela, który odpowiada w ramach obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego. Z przepisów kodeksu cywilnego oraz ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych wynika, że naprawienie szkody przez ubezpieczyciela może polegać tylko na zapłacie odpowiedniej sumy pieniężnej, nawet więc gdy poszkodowany wybiera naprawienie szkody przez przywrócenie do stanu poprzedniego, to świadczenie zakładu ubezpieczeń sprowadza się do wypłaty sumy pieniężnej. Skoro ma ona jednak pełnić taką samą funkcję jak przywrócenie do stanu poprzedniego, to wysokość tego odszkodowania powinna pokryć wszystkie celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki niezbędne do przywrócenia stanu poprzedniego uszkodzonego pojazdu. (por. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2012 r. III CZP 80/11).

Z treści art. 361 §2 KC wynika obowiązek pełnej kompensacji szkody. Celem kompensacji szkody poszkodowany nie ma obowiązku poszukiwania jak najtańszych sposobów likwidacji szkody, ma natomiast prawo wyboru takiego sposobu przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego, który ten stan przywróci w stopniu najpełniejszym. W szczególności obowiązek poszkodowanego minimalizowania szkody nie polega na ograniczaniu należnego stronie odszkodowania przez wybór najtańszych sposobów jej naprawienia, ale na takim postępowaniu w trakcie zdarzenia powodującego szkodę i bezpośrednio po nim by ograniczyć rozmiar szkody w sensie faktycznym. Poszkodowany ma prawo wyboru w jakim warsztacie naprawczym dokonana naprawy , jak też czy naprawa zostanie dokonana nowymi częściami oryginalnymi czy też częściami nieoryginalnymi lub używanymi.

Zauważyć jednak należy, że granicą możliwości domagania się pokrycia kosztów przywrócenia stanu poprzedniego jest wartość pojazdu przed wyrządzeniem szkody w tym zakresie. SN wielokrotnie w swoich orzeczeniach wskazywał, że świadczenie zobowiązanego, polegające na przywróceniu stanu poprzedniego lub zapłaceniu kwoty odpowiadającej wartości takiego przywrócenia (kosztów naprawy samochodu), nie powinno przekraczać kosztów celowych, ekonomicznie uzasadnionych. Gdy w konkretnych okolicznościach sprawy zostanie stwierdzony brak ekonomicznego uzasadnienia naprawienia szkody we wskazany sposób, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do innej formy odszkodowania. Polega ona na zapłaceniu kwoty wyrównującej uszczerbek majątkowy wyrażający się różnicą pomiędzy wartością samochodu przed i po uszkodzeniu.

Na gruncie umów obowiązkowego ubezpieczenia OC ochrona ubezpieczeniowa obejmuje wszystkie następstwa zdarzenia wywołującego szkodę, a jej zakres jest określany jest przede wszystkim zakresem odpowiedzialności bezpośredniego sprawcy szkody. Obowiązujące normy prawne nie definiują pojęcia szkody całkowitej. Termin ten wywodzi się z praktyki ubezpieczeniowej powstałej w toku likwidacji szkód z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, a także ubezpieczenia AC. Jednakże należy zwrócić uwagę na rozróżnienie w orzecznictwie kategorii szkody częściowej i całkowitej. Sąd Apelacyjny w Katowicach, w wyroku z dnia 12 lutego 1992 r. (sygn. akt I ACr 30/92, OSA 1993, nr 5, poz. 32) wyjaśnił, że szkoda częściowa ma miejsce wówczas, gdy uszkodzony pojazd nadaje się do naprawy, a koszt naprawy nie przekracza wartości w dniu ustalenia przez zakład ubezpieczeń tego odszkodowania. Natomiast szkoda całkowita występuje wówczas, gdy pojazd uległ zniszczeniu w takim stopniu, że nie nadaje się do naprawy, albo gdy koszty naprawy przekroczyłyby wartość pojazdu w dniu likwidacji szkody.

Wskazany w opinii biegłego koszt naprawy w wersji uwzględniającej wszelkie zastrzeżenia strony pozwanej wyniósł 18 334,06 zł. Ponadto z uwagi na wcześniejsze ubytki lakieru na zderzaku wartość pojazdu wskutek naprawy wzrosła o kwotę 411 zł., którą to kwotę Sąd również uwzględnił wydając rozstrzygnięcie końcowe w sprawie. Zatem Sąd przyjął zasadność żądania powoda w tym zakresie co do kwoty 17 923,06 zł

Pozwany na etapie przedsądowym wypłacił odszkodowanie za naprawę przedmiotowego pojazdu w kwocie łącznej 8 576,46 zł, w związku różnica z tego tytułu wyniosła 9 346,60 zł. Ponadto zasądzona od pozwanego na rzecz powoda w punkcie I wyroku kwota 10 586,60 zł. obejmowała również niedopłatę z tytułu kosztów holowania pojazdu w kwocie 1 240 zł. Odsetki od tychże poszczególnych kwot zostały zasądzone zgodnie z żądaniem pozwu jako uzasadnione (punkt I wyroku).

W pozostałej części powództwo podlegało oddaleniu jako bezzasadne (punkt II wyroku).

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 kpc, rozdzielając je pomiędzy stronami stosunkowo, przyjmując, że powód wygrał proces w 74%, a pozwany w 26%.

Z tytułu kosztów procesu powód poniósł kwotę 4 867 zł. Biorąc pod uwagę wygraną w 74 % należne na jego rzecz od pozwanego koszty to kwota 3 601,58 zł.

Pozwany poniósł koszty w kwocie 4117 zł, biorąc pod uwagę wygraną w 26 % jest to kwota 1070,42 zł.

Bilansując te kwoty należało orzec, że pozwany winien uiścić na rzecz powoda kwotę 2 531,16 zł (punkt III wyroku).

Ponadto biegły wydał dwie opinie w sprawie i uiszczona przez strony zaliczka w kwocie 1000 zł. nie pokryła kosztów tychże opinii w całości. Do dopłaty pozostała kwota 249,50 zł. Należało pobrać os stron w.w brakujące koszty sporządzonej opinii z uwzględnieniem procentowej wygranej każdej ze stron o czym Sąd orzekł w punkcie III (249,50 zł x 26%) i IV wyroku (249,50 zł x 74%).