Wyrok z 6 listopada 2024, sygn. II W 365/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 06 listopada 2024 roku

Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodnicząca – sędzia Katarzyna Garbarczyk

Protokolant– sekr. sąd. Anna Rogojsza

w obecności oskarżyciela publicznego z KPP w G. - -----------

po rozpoznaniu w dniach: 10.06.2024 r., 23.10.2024 r. na rozprawie sprawy

S. P.

syna K. i M. zd. S.

ur. (...) w W.

obwinionego o to, że:

w okresie od dnia 28 maja 2023 roku do dnia 30 maja 2023 roku po godz. 22:00 w miejscowości W. (...) (gmina G.) zakłócił spoczynek nocny dla P. J. i K. G. poprzez głośne odtwarzanie muzyki, głośne krzyki, rozmowy i używanie słów nieprzyzwoitych

tj. o czyn z art. 51§1 kw

1.  Obwinionego S. P. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, przy czym ustala, że obwiniony znajdował się pod wpływem alkoholu i czyn ten kwalifikuje z art. 51§2 kw i za to na podstawie art. 51§2 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 400 (czterysta) złotych.

2.  Zwalnia obwinionego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów postępowania.

Sygn. akt IIW 365/23

UZASADNIENIE

Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

P. J. i jego partnerka K. G. zamieszkują w miejscowości W. (...), gmina G.. Sąsiednia posesja tj. W. (...) należy do matki obwinionego - M. S.. Między stronami od dawna istnieje konflikt sąsiedzki. Pod koniec maja 2023 r. na działkę M. S. przyjechał jej syn - S. P. wraz z grupką znajomych. W okresie od dnia 28 maja 2023 roku do dnia 30 maja 2023 roku po godz. 22:00 w miejscowości W. (...) (gmina G.) obwiniony, spożywając ze znajomymi alkohol, zakłócił spoczynek nocny P. J. i K. G. poprzez głośne odtwarzanie muzyki, głośne krzyki, rozmowy i używanie słów nieprzyzwoitych.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnień obwinionego (k. 61v, 20-21, 62v, 63), nadto na podstawie zeznań P. J. (k. 62-62v, 3-4), K. G. (k. 62v, 11-12), M. M. (2) (k. 83-83v), wydruku zdjęć (k. 60).

Obwiniony nie przyznał się do winy. Wprawdzie potwierdził, że w okresie od dnia 28 maja 2023 roku do dnia 30 maja 2023 roku zorganizował spotkanie ze znajomymi na działce należącej do matki, że wszyscy spożywali alkohol, rozmawiano, słuchano muzyki, ale stanowczo zaprzeczył, że ich zachowanie spowodowało zakłócenie spoczynku nocnego pokrzywdzonym (wyjaśnień obwinionego k. 61v, 20-21, 62v, 63).

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, w jakich nie przyznaje się do winy uznając, że nie polegają one na prawdzie i stanowią jedynie przyjętą linię obrony służącą uniknięciu odpowiedzialności karnej.

Z zeznań P. J. (k. 62-62v, 3-4) i K. G. (k. 62v, 11-12), wydruku zdjęć (k. 60) w sposób spójny i jednoznaczny wynika w jaki sposób przebiegało w okresie dnia 28 maja 2023 roku do dnia 30 maja 2023 roku, po godz. 22.20, w miejscowości W. (...) (gmina G.) spotkanie obwinionego ze znajomymi. Obwiniony, spożywając alkohol, zakłócił spoczynek nocny pokrzywdzonym poprzez głośne odtwarzanie muzyki, głośne krzyki, rozmowy i używanie słów nieprzyzwoitych. Nadmienić należy, że już z wyjaśnień samego S. P. wynika wprost, że w czasie spotkania był spożywany, także przez niego, alkohol, kolacje były jedzone na tarasie, słuchano muzyki, po godz. 22.00 trwały rozmowy na balkonie. Twierdzenia obwinionego, że takie zachowania nie zakłócały jednak spokoju, czy ciszy nocnej należy zakwestionować nie tylko w świetle zeznań pokrzywdzonych, ale także mając na uwadze doświadczenie życiowe. Powszechnie wiadome jest to, że osoby będące pod wpływem alkoholu nie potrafią obiektywnie ocenić skutków swojego zachowania dla otoczenia, które to zachowanie niejednokrotnie pozostaje poza ich kontrolą z uwagi na spożyty alkohol. Pamiętać przy tym należy, że obwiniony i jego znajomi to młodzi ludzie, którzy przyjechali na M., by zrelaksować się po egzaminach maturalnych, wobec czego ich zachowanie mogło być - i było, jak wynika z dowodów- bardziej swobodne.

Sąd miał na uwadze fakt istniejącego konfliktu pomiędzy matką a pokrzywdzonymi, co przyznały obie strony, a co mogłoby wpłynąć na wiarygodność relacji zdanych przez pokrzywdzonych. Podkreślić jednak trzeba, że z zeznań funkcjonariusza policji, który przybył na interwencję zgłoszoną przez pokrzywdzonego, także wynika, iż z posesji, gdzie przebywał obwiniony ze znajomymi, już z drogi było słychać, po godz. 23.00, głośną muzykę, głośne rozmowy i śmiechy (zeznania M. M. (2) k. 83-83v). Funkcjonariusz policji jest osobą zupełnie obcą dla stron, niezwiązaną z żadną z nich, niezainteresowaną w tym, by konflikt był rozstrzygnięty na korzyść którejś strony, a zatem nie miał interesu by zeznawać na temat okoliczności, które nie miały miejsca i w konsekwencji niesłusznie obciążać obwinionego. Jego zeznania korespondują z zeznaniami pokrzywdzonych, uzupełniając je i tym samym dodatkowo przemawiają za uznaniem zeznań pokrzywdzonych za wiarygodne.

Zeznania M. M. (3) (k. 53) nic nie wniosły do sprawy.

Mając na uwadze dokonaną powyżej analizę Sąd uznał, że obwiniony dopuścił się popełnienia zarzuconego mu wykroczenia, a ustaliwszy, że w czasie czynu znajdował się pod wpływem alkoholu- uzupełnił opis tego czynu, przyjmując w konsekwencji kwalifikację przedmiotowego wykroczenia z art. 51§2 kw.

Wina umyślna obwinionego w zakresie popełnienia przypisanego mu czynu także nie może budzić wątpliwości. S. P. musiał zdawać sobie sprawę, że jego zachowanie skutkuje naruszeniem prawa i wywołać może u pokrzywdzonych określone skutki.

Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze treść art. 33§1 - §4 kw.

Zachowanie obwinionego nie zasługuje na usprawiedliwienie i akceptację. Swoim postępowaniem dał dowód lekceważenia podstawowych norm społecznych i zasad współżycia społecznego.

Przy wymiarze kary grzywny Sąd uwzględnił stopień zawinienia obwinionego i społecznej szkodliwości czynu, a nadto warunki osobiste i majątkowe sprawcy. Obwiniony jest osobą młodą, zdrową, zdolną do podjęcia pracy, a wysokość orzeczonej grzywny, którą uznać należy za adekwatną do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, i która spełni jednocześnie cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej- nie przekracza zdolności zarobkowych obwinionego.

O kosztach orzeczono na zasadzie art. 624§1 kpk w zw. z art. 121§1 kpw.