Wyrok z 7 listopada 2024, sygn. I C 305/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 07 listopada 2024 roku

Sąd Rejonowy w Sopocie, Wydział I Cywilny, w składzie:

Przewodniczący: SSR Anna Potyraj

Protokolant: Kamila Grzybek

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 października 2024 roku w P.

sprawy z powództwa M. C.

przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P.

o zapłatę

I.  oddala powództwo;

II.  zasądza od powoda M. C. na rzecz pozwanego (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. kwotę (...) (trzy tysiące sześćset siedemnaście) złotych z tytułu zwrotu kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Sygnatura akt I C 305/24

UZASADNIENIE

Powód M. C. wniósł przeciwko pozwanemu (...) Sp. z o.o. w P. pozew o zapłatę na jego rzecz kwoty 23 998,40 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 17 stycznia 2023 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu powód wskazał, że w dniu 19 grudnia 2022 r. kupił od pozwanego na próbę materac P. (...) 180 x 200 R/F. W związku z tą umową pozwany otrzymał od powoda kwotę 23 998,40 zł gotówką oraz 14 000 zł przelewem i dostarczył materac do domu powoda. W dniu 23 grudnia 2022 r. powód dokonał zwrotu materaca i dostarczył go osobiście do salonu w G.. Wypożyczony na próbę materac nie był towarem nowym, był używany i dostarczony powodowi nie w oparkowaniu fabrycznym lecz owinięty folią streczową. Pozwany nie wydał powodowi żadnego paragonu fiskalnego a jedynie za pośrednictwem jego pełnomocnika, przy piśmie z dnia 11.01.2023 r. dostarczył dwie faktury. Oba te wydruki zostały wyemitowane przez pozwanego intencjonalnie ex post aby uprawdopodobnić jego wersję wydarzeń – nie zostały opatrzone żadnym podpisem ani nie zostały przesłane do powoda przy dokonywaniu transakcji. W dniu 29 grudnia 2022 r. pozwany został poproszony o zwrot wpłaconej kwoty, która do dnia dzisiejszego nie wpłynęła na jego rachunek bankowy. Jako podstawę dochodzonego roszczenia powód wskazał art. 592 § 1 k.c.

(pozew – k. 1-3)

Postanowieniem z dnia 09 maja 2023 r. Sąd Rejonowy w Otwocku stwierdził swą niewłaściwość i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Sopocie.

(postanowienie – k. 23)

Nakazem zapłaty z dnia 15 kwietnia 2024 r. Starszy Referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Sopocie uwzględnił żądanie pozwu w całości.

(nakaz zapłaty – k. 41)

Sprzeciw od powyższego orzeczenia złożył pozwany, zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda zwrotu kosztów sądowych, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu wskazano, że zakup materaca przez powoda miał nietypowy, incydentalny charakter. Powód pojawił się w salonie sprzedażowym w G. z pilną potrzebą zakupu materaca, gdyż żona powoda miała w przeciągu najbliższych dni wrócić do domu ze szpitala. Z powodu braku możliwości zrealizowania zamówienia na nowy materac w tak krótkim czasie jaki zakreślił powód, zaproponowano mu możliwość zakupu materaca ekspozycyjnego przez niego wybranego. Powód wybrał materac P. D. (...) za łączną cenę 21 544,72 zł. Przedstawiciel firmy pozwanego przedstawił ofertę, którą powód przyjął i dokonał zapłaty części ceny w gotówce. Materac został dostarczony do domu powoda. Po dwóch dniach powód skontaktował się z pracownikiem pozwanej spółki z pytaniem o możliwość zwrotu lub wymiany materaca i został poinformowany, że nie ma możliwości dokonania zwrotu zakupionego materaca, jednak po konsultacji z zarządem spółki zaproponowano powodowi wymianę materaca na inny model. Pomimo poczynionych ustaleń, w dniu 23 grudnia 2022 r. powód pod nieobecność sprzedawcy, z którym pozostawał w kontakcie przywiózł i pozostawił materac w salonie sprzedaży w G. i nigdy więcej nie wrócił. Pozwana wskazała, że nie prowadzi powszechnie sprzedaży na próbę, w żaden sposób nie oferuje swoim klientom tego typu rozwiązania. Wyłącznie incydentalnie pozwana przewiduje wypożyczenie materaca przed sprzedażą, ale zastosowanie takiego szczególnego rozwiązania wymaga każdorazowo zawarcia umowy wypożyczenia. Absolutnie nieprawdziwe są twierdzenia powoda, że przedmiotowy materac został sprzedany jako używany.

(sprzeciw – k. 45-50)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

(...) Sp. z o.o. w P. prowadzi sprzedaż materacy z materiałów naturalnych. Sprzedawane przez pozwaną materace są produkowane w przeważającym zakresie w Anglii i Francji na indywidualne zamówienie klientów i dostarczane klientom z reguły w terminie kilku tygodni od zamówienia. Pozwana prowadzi salon ekspozycyjny w G., w którym można zapoznać się z przykładowymi modelami materacy. Pozwana umożliwia również klientom wypożyczenie niektórych modeli materacy. Pozwana posiada pulę materacy na potrzeby wypożyczeń, które są przechowywane w odrębnym magazynie, poza salonem ekspozycyjnym. W przypadku wypożyczenia materaca zawierana jest z klientem umowa wypożyczenia. Pozwana nie pobiera z reguły kaucji ani nie wymaga zapłaty równowartości ceny wypożyczanego materaca. Materace do wypożyczenia są dostarczane do klientów wraz z ochraniaczem.

(dowód: przesłuchanie przedstawiciela pozwanej – k. 109v-110v, 111, zeznania U. O. – k. 106v-107v, 111; przykładowe umowy wypożyczenia materacy przez pozwaną i listy przewozowe z umową wypożyczenia – k. 71-75)

M. C. był zainteresowany nabyciem materaca. Jego znajoma poleciła mu firmę (...) Sp. z o. o. w P., która zajmowała się sprzedażą materacy z materiałów naturalnych i skontaktowała go z Prezesem tej Spółki – I. N.. M. C. przekazał w rozmowie telefonicznej z I. N., że chciałby pilnie nabyć materac. I. N. skierował go do salonu ekspozycyjnego pozwanej spółki w G. w celu wyboru odpowiedniego materaca i jego zakupu. Jednocześnie pan N. zadzwonił do pracującego wówczas w salonie pozwanej sprzedawcy U. O., uprzedzając o wizycie M. C. i poprosił go o szczególnie staranne i sprawne obsłużenie tego klienta.

(dowód: przesłuchanie I. N. za stronę pozwaną – k. 109v-110v, 111; zeznania U. O. – k. 106v-107v, 111)

W dniu 19 grudnia 2022 roku M. C. odwiedził salon ekspozycyjny pozwanej spółki w G.. Poinformował sprzedawcę U. O., że chciałby natychmiast kupić materac, aby sprawić niespodziankę żonie, która miała właśnie wyjść ze szpitala. U. O. wyjaśnił M. C., że od ręki dostępne są tylko materace znajdujące się akurat w magazynie salonu i materace na ekspozycji. M. C. dokonał wyboru materaca ekspozycyjnego P. D. (...)/F. U. O. sporządził ofertę sprzedaży tego materaca dla M. C. za cenę 19510,89 zł netto – 23 998,40 zł brutto, uwzględniającą rabat w wysokości 9,44%. W treści oferty wskazano, że jest ona ważna przez 14 dni i wskazano termin płatności 7 dni. M. C. zaakceptował ofertę i bezpośrednio w salonie pozwanej wpłacił kwotę 14000 zł w gotówce. U. O. odnotował fakt odbioru kwoty 14000 zł gotówką na druku oferty. Pozostałą część ceny w wysokości 9998,40 zł została uiszczona przez M. C. przelewem w dniu 19 grudnia 2022 roku. W tytule przelewu wpisano „OFERTA NR: (...)”.

(dowód: k. 106v-107v, 111 - zeznania świadka U. O., k. 11 – oferta, k. 65 - potwierdzenie przelewu)

Materac zakupiony przez powoda był nowy, nieużywany, nieprzeznaczony do wypożyczeń, od kilku dni był wystawiony w salonie ekspozycyjnym pozwanej w G.. Z tego względu nie był już zapakowany w opakowaniu fabrycznym. Na potrzeby transportu na adres dostawy wskazany przez powoda materac został zabezpieczony folią stretch. Do rączki materaca były załączone dokumenty dotyczące instrukcji jego użytkowania, konserwacji i gwarancja.

Materac został dostarczony pod adres wskazany przez powoda w dniu 19 grudnia 2022 roku wieczorem przez firmę transportową, z którą pozwana współpracuje przy nagłych, pilnych potrzebach transportowych.

Na druku listu przewozowego widniała rubryka „Z umową wypożyczenia”, która nie została wypełniona.

(dowód: k. 106v-107v, 111 - zeznania U. O., k. 10 – list przewozowy, k. 108v, 111 - zeznania R. E.)

W dniu 20 grudnia 2022 roku pozwana wystawiła M. C. fakturę zaliczkową nr (...) dotyczącą sprzedaży materaca P. D. (...)/F za cenę 23 998,40 zł brutto, odnotowując w treści faktury, że cena została zapłacona.

W dniu 23 grudnia 2022 roku pozwana wystawiła M. C. fakturę końcową numer (...) dotyczącą sprzedaży materaca P. D. (...)/(...) za cenę 23 998,40 zł brutto.

Faktury zostały wystawione w formie elektronicznej.

(dowód: faktura zaliczkowa – k. 13, faktura końcowa – k. 14)

W dniu 21 grudnia 2022 roku M. C. skontaktował się z przedstawicielem pozwanego U. O., z zapytaniem o możliwość zwrotu lub wymiany zakupionego materaca. Powód wyjaśnił, że zakupiony materac okazał się dla niego i jego żony niewygodny. U. O. poinformował powoda, że ze względu na specyfikę materaca, jego wykonanie z materiałów naturalnych i używanie bez pokrowca przez kilka dni, nie ma możliwości zwrotu zakupionego towaru. Po konsultacji z I. N. w drodze wyjątku zaproponowano powodowi wymianę materaca na inny i ustalono, że w celu wyboru innego materaca powód ponownie odwiedzi salon pozwanej w G. wraz z małżonką na dłuższe testy.

W dniu 21 grudnia 2022 roku U. O. przesłał M. C. wiadomość email z propozycjami innych modeli materaców do rozważenia.

(dowód: k. 106v-107v, 111 – zeznania U. O., k. 59 – wiadomość email z 21 grudnia 2022 r.)

W dniu 23 grudnia 2022 roku M. C. zorganizował transport materaca do salonu ekspozycyjnego pozwanej, w którym dokonał jego zakupu. Materac został wniesiony do salonu bez uprzedzenia telefonicznego pracownika pozwanej, że powód ma zamiar materac zwrócić. W salonie nie było wówczas U. O.. Pracownik pozwanej – M. M. odmówił przyjęcia materaca od powoda. Skontaktował powoda z U. O., który przez telefon wyjaśnił mu, że nie przyjmuje tego materaca, ale można go chwilowo przechować w salonie, jeśli przechowywanie materaca do czasu wymiany stanowi dla powoda kłopot. Powód przekazał M. M., że ustalił z U. O., że może materac zostawić w salonie i poprosił o wskazanie miejsca, w którym ma położyć materac. M. M. wskazał miejsce na niższym poziomie salonu, gdzie syn powoda i kierowca znieśli materac. Nie sporządzono żadnego dokumentu potwierdzającego powyższe zdarzenie.

(dowód: częściowo przesłuchanie powoda – k. 108v-109v, 111; zeznania Ł. C. – k. 106-106v, 111, zeznania M. M. – k. 108, 111; zeznania świadka U. O. – k. 106v-107v, 111)

W wiadomości e-mail z dnia 29 grudnia 2022 roku skierowanym na adres służbowy U. O. i adres (...) salonu pozwanej spółki - M. C. wskazał, że w dniu 23 grudnia 2022 roku materac został dostarczony do salonu pozwanej i poprosił o zwrot środków na wskazany numer rachunku bankowego.

(dowód: k. 12 – wiadomość z 23.12.2022 r.)

Pismem z dnia 4 stycznia 2023 roku pełnomocnik powoda M. C. wezwał pozwaną (...) Sp. z o.o. w P. do zapłaty kwoty 24 000 zł z tytułu zwrotu ceny za zwrócony materac (...) (...) w terminie 7 dni pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego. Wezwanie doręczono pozwanemu w dniu 9 stycznia 2023 r.

(dowód: wezwanie do zapłaty – k. 15-15v, 16-16v – potwierdzenie doręczenia)

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik pozwanej stwierdził brak podstaw do uwzględnienia wezwania, wskazując, że umowa sprzedaży materaca z dnia 19 grudnia 2022 roku została skutecznie zawarta i wykonana przez obie strony. Pełnomocnik pozwanej wskazał, że nie była to umowa sprzedaży na próbę, ani umowa wypożyczenia materaca. Była ona zawarta w lokalu sprzedawcy po zapoznaniu się z towarem przez klienta.

(dowód: odpowiedź na wezwanie z pełnomocnictwem – k. 19-21)

Pismem z dnia 3 stycznia 2023 roku pełnomocnik pozwanej wezwał M. C. do niezwłocznego odebrania należącego do niego materaca model D. zakupionego i dostarczonego w dniu 19 grudnia 2022 roku. Zakreślono powodowi termin do dnia 8 stycznia 2023 roku na odebranie materaca pod rygorem obciążenia powoda opłatą w kwocie 400 zł za każdy dzień za składowanie materaca w przestrzeni magazynowej.

(dowód: wezwanie do odebrania materaca – k. 17-18)

Sąd zważył, co następuje:

Sąd uwzględnił dokumenty przedłożone przez strony, w tym także dokumenty sporządzone w formie elektronicznej, w szczególności ofertę, list przewozowy, faktury, korespondencję mailową stron, korespondencję przedsądową stron. Strony nie kwestionowały autentyczności ani wiarygodności tych dokumentów, natomiast wywodziły z nich inne skutki prawne, co będzie przedmiotem analizy poniżej.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka Ł. C., który w sposób szczery i precyzyjny opisał to, co było mu wiadomo, tj. okoliczności zwrotu materaca do sklepu. Świadek wyraźnie zaznaczał, jakich okoliczności jest pewny, jakich nie pamięta lub nie zna. Świadek potwierdził fakt zwrotu materaca do sklepu pozwanej i odłożenie go w miejscu wskazanym przez pracownika sklepu. Świadek nie znał żadnych ustaleń powoda związanych z zakupem czy zwrotem tego materaca.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka U. O., które były bardzo szczegółowe, jasne, wyczerpujące i znalazły potwierdzenie w pozostałych zgromadzonych dowodach. Co do okoliczności przebiegu transakcji z powodem – tj. sprzedaży w dniu 19 grudnia 2022 roku w salonie pozwanej materaca z eskpozycji zeznania U. O. znalazły potwierdzenie w treści oferty sprzedaży, potwierdzenia dostawy towaru w tym samym dniu i potwierdzenia zapłaty całości ceny w tym samym dniu przez powoda. Świadek zaprzeczył, by umowa miała charakter sprzedaży na próbę, czy umowy wypożyczenia jak wskazywał powód M. C.. Sąd zważył, że w dokumencie oferty wysłanej drogą email do powoda, wyraźnie określono towar, cenę, termin ważności oferty i termin zapłaty ceny. W ofercie brak było jakichkolwiek adnotacji mogących przemawiać za uznaniem, że sprzedaż miała charakter sprzedaży na próbę. Cena zawarta w ofercie, która została przez powoda opłacona, definitywnie dotyczyła ceny nabycia materaca w drodze umowy sprzedaży a nie kaucji, czy czynszu najmu za wypożyczenie. Powód uiścił część ceny w gotówce, a część w drodze przelewu, wskazując w tytule, że płatność odnosi się do tej konkretnej oferty. Swoim zachowaniem powód potwierdził więc przyjęcie oferty sporządzonej przez świadka, tj. oferty sprzedaży konkretnego materaca za cenę 23998,40 zł. W kontekście tych okoliczności Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka U. O. co do faktu zawarcia umowy sprzedaży materaca, umowy definitywnej, nieopatrzonej żadnym warunkiem, mimo iż zeznania powoda M. C. były w tym zakresie odmienne. Sąd zwrócił uwagę, że świadek błędnie wskazał kwotę zaliczki uiszczonej przez powoda w gotówce jako 12000 zł, podczas gdy z adnotacji na ofercie wynika, że kwota zaliczki wynosiła 14000 zł. Jednak w ocenie Sądu taka nieścisłość co do kwoty nie podważa wiarygodności zeznań świadka w pozostałym zakresie. Analogiczny błąd powielił powód M. C., który skorygował na pytanie pełnomocnika, co również nie stanowiło podstawy do podważenia jego wiarygodności. Sąd zważył dalej, że okoliczności dotyczące ustaleń świadka U. O. z powodem co do możliwości zwrotu materaca, jego fizycznego zwrotu do salonu pozwanej znalazły potwierdzenie w zeznaniach I. N. oraz M. M.. Zeznania świadka co do procedury wypożyczania materacy przez pozwaną znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadka M. M., przesłuchaniu przedstawiciela pozwanej oraz załączonych do sprzeciwu przykładowymi umowami wypożyczenia materaca. Z powyższych względów Sąd nie miał podstaw, by kwestionować wiarygodność zeznań świadka U. O..

Sąd dał również wiarę zeznaniom świadka M. M., które były spontaniczne i szczere. Świadek nie pamiętał wszystkich okoliczności przywiezienia materaca przez powoda do salonu, jednak nie podważa to automatycznie jego wiarygodności. Niepamięć szczegółów zdarzenia sprzed ok. 2 lat jest zrozumiała. Świadek potwierdził, że sam nie czynił uzgodnień z powodem i skontaktował go z pracownikiem salonu, który obsługiwał tę sprzedaż tj. U. O., co potwierdzają zeznania świadka U. O.. Sąd zważył, że świadek M. M. zaprzeczył, by wskazał powodowi miejsce, gdzie ma materac zostawić, ale jednocześnie zeznał, że sam nie mógłby go przenieść. W ocenie Sądu w świetle zasad doświadczenia życiowego należało uznać, że tak jak zeznał świadek Ł. C. pan M. wskazał, gdzie należy materac przenieść, żeby nie leżał w wejściu do salonu. W tym zakresie zeznania świadka były pozbawione waloru pewności i stały w sprzeczności z zeznaniami Ł. C. oraz zasadami doświadczenia życiowego. Sąd uwzględnił zeznania świadka M. co do polityki wypożyczania materacy w firmie pozwanej Spółki, bowiem były one stanowcze, rzeczowe i zbieżne z zeznaniami świadka U. O., przesłuchaniem przedstawiciela pozwanej oraz załączonymi do sprzeciwu przykładowymi umowami wypożyczenia materaca.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka R. E., które były rzeczowe, konkretne, dotyczyły stricte okoliczności dostawy materaca do domu powoda na zlecenie pozwanej spółki. Zeznania świadka znalazły potwierdzenie w treści listu przewozowego oraz zeznaniach świadka U. O..

Sąd dał wiarę zeznaniom powoda M. C. jedynie w części, tj. co do faktu zakupu materaca w salonie pozwanej w G. po uprzedniej rozmowie telefonicznej z I. N. Prezesem Zarządu pozwanej Spółki, zapłaty ceny częściowo w gotówce w salonie, częściowo przelewem, odbioru materaca w dniu zakupu oraz jego zwrotu w tym samym salonie po kilku dniach z uwagi na to, iż powód uznał, że jest on niewygodny. W tym zakresie zeznania powoda znajdują potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Fakt zawarcia umowy sprzedaży w salonie pozwanej i zapłaty części ceny w gotówce potwierdza oferta w formie elektronicznej, adnotacja odręczna U. O. o pobraniu 14000 zł w gotówce. Potwierdzenie przelewu dowodzi zapłaty reszty ceny przelewem. Fakt dostarczenia materaca w tym samym dniu przez firmę kurierską potwierdziły zeznania R. E. i Ł. C.. Fakt zwrotu materaca do salonu po kilku dniach potwierdził świadek M. M. i Ł. C.. Sąd nie dał wiary powodowi w zakresie, w jakim podkreślał on, iż umowa sprzedaży materaca była zawarta jedynie na próbę. Powód wielokrotnie podkreślał to sformułowanie. Natomiast wyjaśniając jak je rozumie, de facto podważył swoje twierdzenia o zawarciu umowy na próbę. Powód wskazał, że wziął materac, aby go wypróbować i w razie gdyby mu się spodobał, miał zamówić taki model materaca dla siebie. Tak przedstawiony zamiar i cel umowy po stronie powoda wskazuje na wolę zawarcia jakiejś umowy o korzystanie, testowanie, użyczenie materaca z ekspozycji. W ocenie Sądu takie wyjaśnienie zamiaru powoda stanowiło wyłącznie przejaw jego taktyki procesowej i miało uzasadnić zwrot przez niego materaca i żądanie zwrotu ceny. Okoliczności zawarcia umowy wskazują, że zamiar stron i cel umowy był inny niż starał się przedstawić powód. Powód otrzymał bowiem ofertę sprzedaży materaca z określeniem jego modelu, rodzaju i ceny i tę ofertę przyjął, płacąc całość ceny w dniu zawarcia umowy. W potwierdzeniu przelewu powód wprost powołał w tytule przelewu nr oferty, a więc musiał tę ofertę otrzymać i ją zaakceptować. Powód uiścił cenę sprzedaży, a nie czynsz najmu materaca, kaucję na zabezpieczenie, czy jakieś inne świadczenie. Powód niewątpliwie więc wykonał obowiązki kupującego, charakterystyczne dla umowy sprzedaży. Z kolei pozwana dostarczyła powodowi zgodnie z zamówieniem zakupioną rzecz, wydając mu ją i przenosząc jej własność. Zarówno treść oferty, jej zaakceptowanie jak i wykonanie obowiązków umownych przez każdą ze stron świadczy o tym, że strony zawarły i wykonały umowę sprzedaży. Brak jest jakichkolwiek wskazać, by uznać, że umowa ta miała charakter warunkowy, że zastrzeżono powodowi prawo zwrotu rzeczy w określonym terminie. Żadne tego rodzaju zastrzeżenie nie pojawiło się w treści oferty, w wiadomościach email między stronami z dnia sprzedaży ani w tytule przelewu reszty ceny. Ze względu na charakter sprzedawanej rzeczy – materaca wykonanego z materiałów naturalnych, niezabezpieczonego żadnym ochraniaczem – możliwość jego zwrotu jako pełnowartościowego nowego towaru byłą wykluczona. Tym bardziej niewiarygodne w świetle zasad doświadczenia życiowego jest twierdzenie powoda, że dokonał on zakupu na próbę. Sąd w tym zakresie dał wiarę zeznaniom świadka U. O., iż umowa miała charakter definitywnej umowy sprzedaży.

Sąd uznał za wiarygodny dowód z przesłuchania za stronę pozwaną Prezesa Zarządu pozwanej Spółki (...) (zw. dalej jako przedstawiciel pozwanej). Sąd zważył, że przedstawiciel pozwanej prowadził z powodem bezpośrednio uzgodnienia telefoniczne przed zawarciem umowy sprzedaży materaca jak i po wyrażeniu przez powoda woli jego zwrotu. Jego zeznania dotyczyły więc w tym zakresie okoliczności znanych mu bezpośrednio, a nie jedynie zasłyszanych od pracowników. Przedstawiciel pozwanej wyraźnie wskazał, że nie zawierał z powodem umowy sprzedaży, a jedynie pokierował go do swojego pracownika – U. O. w celu odpowiedniego doboru materaca i uzgodnienia warunków umowy. U. O. polecił szczególnie staranną obsługę powoda jako osoby poleconej przez wspólną znajomą. W tym zakresie zeznania przedstawiciela pozwanej były szczere, precyzyjne, zasługujące na wiarę w świetle zasad doświadczenia życiowego. Sąd dał również wiarę stronie pozwanej, że nie prowadzi ona sprzedaży na próbę ze względu na specyfikę oferowanych materacy z materiałów naturalnych. W tym zakresie zeznania przedstawiciela pozwanej były logicznej, zrozumiałe, znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadka U. O. i M. M., którzy potwierdzili również, że pozwana umożliwia wypożyczenie materacy przed decyzją o zakupie, ale w odrębnej procedurze, wykorzystując do tego wyodrębnione materace, niepochodzące z salonu ekspozycyjnego. Sąd dał również wiarę przedstawicielowi pozwanej, iż po tym jak powód starał się zwrócić materac, to odmówiono przyjęcia zwrotu materaca, ale ze względu na to, iż był to klient polecony, działający w branży meblarskiej, przedstawiciel pozwanej zaoferował mu możliwość wymiany na inny model materaca po przeprowadzeniu odpowiednich testów, aby zagwarantować jak najlepszy wybór modelu. W tym zakresie zeznania strony pozwanej znalazły potwierdzenie w zeznaniach U. O. i treści wiadomości email U. O. z propozycjami innych modeli materacy na wymianę. Dlatego Sąd nie miał podstaw, by kwestionować wiarygodność dowodu z przesłuchania strony.

W świetle tak ocenionego materiału dowodowego Sąd uznał powództwo za bezzasadne.

Powód żądał zwrotu uiszczonej ceny za materac, twierdząc, iż zawarł umowę sprzedaży materaca na próbę i zwrócił go sprzedawcy, nie będąc zadowolonym z towaru.

Zgodnie z art. 592 § 1 k.c. sprzedaż na próbę albo z zastrzeżeniem zbadania rzeczy przez kupującego poczytuje się w razie wątpliwości za zawartą pod warunkiem zawieszającym, że kupujący uzna przedmiot sprzedaży za dobry. W braku oznaczenia w umowie terminu próby lub zbadania rzeczy sprzedawca może wyznaczyć kupującemu odpowiedni termin. Zgodnie z art. 592 § 2 k.c., jeżeli kupujący rzecz odebrał i nie złożył oświadczenia przed upływem umówionego przez strony lub wyznaczonego przez sprzedawcę terminu, uważa się, że uznał przedmiot sprzedaży za dobry.

W przypadku sprzedaży rzeczy na próbę, w razie złożenia w terminie przez kupującego oświadczenia, że nie uznaje przedmiotu sprzedaży za dobry, umowa sprzedaży nie wywołuje skutków prawnych, tj. nie rodzi zobowiązania dla kupującego do zapłaty ceny i odbioru rzeczy. Jeśli na podstawie umowy sprzedaży na próbę kupujący zapłaciłby już cenę lub jej część, a następnie zwrócił zakupiony towar w terminie jako niedobry, sprzedający byłby zobowiązany do zwrotu uzyskanej ceny na podstawie art. 497 k.c. w zw. z art. 494 § 1 zd. 1 k.c.

Dla wykazania zasadności swego żądania powód winien był wykazać, że zawarta przez niego z pozwaną Spółką umowa miała charakter umowy sprzedaży na próbę. W ocenie Sądu powód w tym zakresie nie sprostał ciężarowi dowodu. Jedynie powód w swoich zeznaniach wskazywał, iż od początku w rozmowie z I. N. jak i sprzedawcą w salonie – U. O., wskazywał, że chodzi mu o wzięcie materaca na próbę na okres 2 tygodni. W toku przesłuchania powód wyjaśnił, że rozumiał przez to możliwość wypróbowania materaca w okresie dwóch tygodni od zakupu i jego zwrotu gdyby nie spełniał jego oczekiwań, ale też zwrotu materaca, gdyby te oczekiwania spełniał w celu zamówienia nowego materaca tego samego rodzaju. Tak przedstawiona przez powoda treść umowy sprzedaży nie odpowiada w ogóle istotnym postanowieniom sprzedaży jako takiej. W takiej sytuacji powód w ogóle nie miał zamiaru nabyć własności towaru – tj. tego konkretnego materaca ekspozycyjnego. Powód jedynie wziąłby na określony czas do korzystania. Odpowiadałoby to raczej umowie wypożyczenia lub użyczenia materaca. Zatem nawet opisana przez powoda treść umowy nie odpowiadała przedmiotowo istotnym postanowieniom umowy sprzedaży.

Dodatkowo okoliczności zawarcia i wykonania tej umowy świadczą w ocenie Sądu, iż w rzeczywistości przebieg uzgodnień stron i ustalenia co do treści umowy były inne niż wskazywał powód. Po pierwsze, powód po dokonaniu w lokalu przedsiębiorcy – salonie ekspozycyjnym pozwanego w G. – wyboru materaca otrzymał ofertę sprzedaży tego konkretnego egzemplarza materaca nowego z ekspozycji za cenę 23998,40 zł. Wskazana cena sprzedaży wyraźnie wskazuje, iż przedmiotem transakcji nie miało być wypożyczenie materaca, użyczenie go, uiszczenie kaucji. W ofercie jest określona cena sprzedaży. W treści oferty nie zastrzeżono w żaden sposób, iż sprzedaż ma charakter warunkowy. Nie zastrzeżono prawa zwrotu towaru w określonym terminie, nie zastrzeżono że materac sprzedawany jest na próbę. Powód zaakceptował tę ofertę, uiszczając całość ceny w dniu zawarcia umowy, w tym wpłacając 14000 zł w gotówce i 9998,40 zł przelewem, w którym wyraźnie odniósł się do numeru oferty. Powód wykonał więc główne zobowiązanie umowne kupującego wynikające z umowy sprzedaży, czyli uiścił całość ceny. W przypadku sprzedaży na próbę, a więc umowy zawartej co do zasady pod warunkiem zawieszającym, zobowiązanie do zapłaty ceny obwarowane jest warunkiem zawieszającym, że w oznaczonym terminie towar zostanie uznany przez kupującego za dobry. Uiszczenie całości ceny w dniu zawarcia umowy podważa warunkowy charakter umowy sprzedaży. Pozwany również wykonał swoje zobowiązanie umowne i dostarczył materac pod wskazany adres, przenosząc na kupującego jego własność. Sąd zważył, że z wiarygodnych zeznań świadków U. O., M. M. jak i przesłuchania przedstawiciela pozwanego wynika, że pozwana nie prowadzi sprzedaży materacy na próbę, natomiast umożliwia klientom wypożyczenie materaca. Pozwana dysponuje odrębną pulą materacy do wypożyczenia, przechowuje je w oddzielnym magazynie, a nie w salonie sprzedażowym i stosuje odrębną umowę wypożyczenia i odrębną procedurę przy tego rodzaju umowie. Pozwana nie pobiera kaucji od wypożyczanych materacy, a jedynie koszty transportu. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd ustalił, że do zawarcia pisemnej umowy wypożyczenia nie doszło, materac dostarczony powodowi był materacem z ekspozycji z salonu sprzedażowego, a nie materacem przeznaczonym do wypożyczeń, w liście przewozowym nie zaznaczono – że jest do podpisania umowa wypożyczenia, powód był zobowiązany do zapłaty ceny za materac, a nie kosztów transportu wypożyczanego materaca. Z tych względów umowa stron nie odpowiadała warunkom umowy wypożyczenia.

W świetle powyższych okoliczności i zważań, w ocenie Sądu, między stronami doszło do zawarcia definitywnej umowy sprzedaży konkretnego egzemplarza materaca P. D. z ekspozycji z salonu sprzedażowego pozwanej w G.. Na mocy tej umowy pozwana zobowiązała się dostarczyć powodowi ten materac i przenieść jego własność na powoda, a powód zobowiązał się ten materac odebrać i zapłacić cenę w kwocie 23998,40 zł. Zatem treść umowy odpowiadała umowie sprzedaży zdefiniowanej w art. 533 k.c. Pozwana wykonała zobowiązanie do dostarczenia zakupionej rzeczy i przeniosła własność materaca na rzecz powoda, a powód uiścił w całości uzgodnioną cenę. Świadczenie powoda miało swoją podstawę prawną w zawartej przez strony umowie. Dlatego powodowi nie przysługuje roszczenie o zwrot należycie spełnionego świadczenia ani na zasadzie art. 592 k.c. w zw. z art. 497 k.c. w zw. z art. 494 § 1 k.c. ani na podstawie art. 410 k.c. w zw. z art. 405 k.c.

Stąd żądanie o zwrot uiszczonej ceny podlegało oddaleniu na zasadzie art. 6 k.c. w zw. z art. 533 k.c.

O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Ponieważ powództwo zostało oddalone, powód jako strona przegrywająca proces winien zwrócić pozwanemu poniesione przez niego koszty procesu. Na koszty procesu poniesione przez pozwanego składały się: opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa procesowego 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 3600 zł, ustalone w oparciu o § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Łącznie suma kosztów procesu poniesionych przez powoda wyniosła 3617 zł i taką też kwotę Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego. Na podstawie art. 98 § 1 ¹ k.p.c. od tej sumy kosztów procesu Sąd zasądził również odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.