Wyrok z 18 listopada 2024, sygn. I C 503/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 listopada 2024r.

Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	Sędzia Małgorzata Kłek
Protokolant:	Starszy sekretarz sądowy Edyta Wołowiec

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2024 r. w K.

sprawy z powództwa Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P.

przeciwko S. K.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego S. K. na rzecz powoda Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 16 823,43 zł (szesnaście tysięcy osiemset dwadzieścia trzy złote i czterdzieści trzy grosze) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 05.09.2023 r. do dnia zapłaty,

II.  w pozostałej części powództwo oddala,

III.  zasądza od pozwanego S. K. na rzecz powoda Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 3 695,67 zł (trzy tysiące sześćset dziewięćdziesiąt pięć złotych i sześćdziesiąt siedem groszy) z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 503/23

UZASADNIENIE

Powód Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. pozwem wniesionym w dniu 28.07.2023 r. wniósł o zasądzenie od pozwanego S. K. na rzecz powoda kwoty 21 321,15 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu. Powód wniósł także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania , w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych lub przedłożonego spisu kosztów. W uzasadnieniu żądania powód wskazał, iż pozwany pełnił funkcję członka Rady Nadzorczej Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. od dnia 18 grudnia 2020 r. do dnia 24 listopada 2022 r. W grudniu 2022 r. powód uzyskał informację , iż pozwany od dnia 29 września 2020 r. do chwili obecnej (na dzień wniesienia pozwu) pełnił funkcję członka Rady Nadzorczej Zakładu (...) Sp. z o.o. w B.. W obu spółkach udział jednostek samorządu terytorialnego przekracza 50 % , pozwany równolegle pełniąc funkcję członka rady nadzorczej w obu w/w spółkach , w okresie od 18.12.2020 r. do 24.11.2022 r. działał z naruszeniem art. 10 c ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej. Naruszenie w/w zakazu skutkuje obowiązkiem zwrotu pobranego uposażenia członka rady nadzorczej jako świadczenia nienależnego, a także pozostawaniem przez radę nadzorczą spółki w nienależytym składzie. Powód wskazał, iż podstawa prawną dochodzonego pozwem roszczenia jest art. 405 kc w zw. z art. 410 § 1 i 2 kc , albowiem pozwany pobierając wynagrodzenie w ramach pełnionej funkcji członka rady nadzorczej powodowej spółki pobierał je jako świadczenie nienależne, łamiąc zakaz kumulacji stanowisk z art. 10 c ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej oraz sprawiając, iż rada nadzorcza powodowej spółki była nienależycie obsadzona. Powód wskazał, iż w dniu 9 stycznia 2023 r. wystosował do pozwanego wezwanie do zapłaty wyznaczając termin 14 dni na uregulowanie należności, które pozostało bez odpowiedzi. Pozwany odebrał wezwanie w dniu 10 stycznia 2023 r. , zatem przedmiotowa należność jest wymagalna od tego dnia , zgodnie z dyspozycją art. 455 kc. Na kwotę 21 321,15 zł dochodzoną pozwem składają się :

- wypłacone pozwanemu wynagrodzenie brutto w wysokości 18 823,43 zł,

- składki społeczne opłacone przez powoda w związku z zatrudnieniem pozwanego w wysokości 3 060,69 zł,

- skapitalizowane ustawowe odsetki za opóźnienie od powyższych kwot liczone od dnia 10 stycznia 2023 r. do dnia 28 lipca 2023 r. w wysokości 1 436,13 zł.

Powód wskazał też, iż w dniu 19 lipca 2023 r. pozwany zapłacił powodowi 2 000 zł wpisując w tytule przelewu zwrot wynagrodzenia RN 1 i 2 rata. Powód zaksięgował wpłatę na poczet przedmiotowej należności, jednak pomiędzy stronami nie doszło do żadnego porozumienia odnośnie rozłożenia zadłużenia na raty. Powód podniósł, iż powyższe świadczy jednak o przynajmniej częściowym uznaniu długu przez pozwanego.

Pozwany S. K. w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie pozwu i zawarcie ugody przed Sądem spłaty części wynagrodzenia w taki sposób, w jaki było to wstępnie uzgodnione z Prezesem Spółki po jego rezygnacji z rady nadzorczej. Jednocześnie pozwany zarzucił błędne wyliczenie wynagrodzenia , podnosząc , iż kwota wykazana w pozwie jest zawyżona. Taka kwota nie wpłynęła na jego konto. Wskazał, iż pomimo wcześniejszych uzgodnień zawarcia ugody przed Sądem co do spłaty części wynagrodzenia powód nie stawił się na rozprawę . Pozwany przyznał, iż od września 2020 r. pełnił funkcję członka Rady Nadzorczej w spółce (...) Sp. z o.o. Przed objęciem funkcji członka Rady Nadzorczej w powodowej spółce informował Prezesa Spółki , iż jest członkiem (rady nadzorczej) innej spółki i nie może wypełnić oświadczenia o treści jak w spółce w B. , w związku z czym składał dwukrotnie oświadczenie o braku przeszkód do pełnienia przez niego funkcji członka rady nadzorczej powodowej spółki. Pozwany wskazał , iż w grudniu 2021 r. M. K. , Prezes Spółki (...) z siedzibą w K. wystąpił pisemnie do powodowej spółki o udostępnienie informacji publicznej , czy nie zachodzą przeszkody prawne do pełnienia funkcji członka rady nadzorczej w stosunku do osoby pozwanego. Pozwany przekazał wówczas Prezesowi powodowej spółki opinię prawną wydrukowaną z Internetu, z której według wiedzy pozwanego wynikało, iż może być on członkiem w dwóch radach nadzorczych. Poinformował również Prezesa Zarządu powodowej spółki o znanych mu przypadkach osób pełniących funkcje członka rady nadzorczej w dwóch spółkach komunalnych. Prezes Zarządu powodowej spółki podjął wówczas decyzję, po konsultacji z prawnikiem, iż pozwany może być członkiem w dwóch radach nadzorczych i wystąpił z pismami do M. K., burmistrza Miasta K. oraz do czterech spółek komunalnych w K.. Dalej pozwany podniósł, iż we wrześniu 2022 r. powodowa spółka otrzymała z Sądu Rejonowego w Olsztynie Wydziału Gospodarczego KRS wniosek o ukaranie grzywną sporządzony przez M. W. . W związku ze zmianą opinii Prezesa Spółki w sprawie członkostwa pozwanego w radzie nadzorczej spółki spowodowanej wydaniem opinii przez nowego radcę prawnego spółki pozwany złożył rezygnację z funkcji członka rady nadzorczej powodowej spółki. Pozwany podniósł też , iż w ustnych uzgodnieniach zwrotu wynagrodzenia za udział w posiedzeniach rady nadzorczej zaproponował ugodę poprzez spłatę części wynagrodzenia w ratach a w pozostałej części umorzenie wynagrodzenia do spłaty ze względu na błędną informację spółki co do zgodności z przepisami prawa udziału pozwanego w radzie nadzorczej. Pozwany podniósł, iż w sprawie o zawezwanie do próby ugodowej toczącej się przez Sądem Rejonowym w Kętrzynie pod sygn. akt I Co (...) powód nie stawił się na rozprawie. Wskazał, iż zgodnie z wcześniejszymi uzgodnieniami z własnej inicjatywy rozpoczął spłatę części wynagrodzenia , dokonując wpłaty w kwocie 2000 zł w dniu 19 lipca 2023 r. Pozwany podniósł też , iż wynagrodzenie w pozwie zostało błędnie wyliczone, ponieważ w okresie od grudnia 2020 r. do października 2022 r. na jego konto wpłynęło wynagrodzenie w wysokości 14 527 zł.

W piśmie z dnia 16 września 2023 r. (k. 38 i n.) powód podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wyjaśnił, iż dochodzi od pozwanego nienależnie pobranego wynagrodzenia brutto. Zaprzeczył też, aby powodowa spółka była informowana o członkostwie pozwanego w innych spółkach prawa handlowego przed powołaniem go w skład rady nadzorczej powodowej spółki. Powód zaprzeczył też , aby prezes spółki wysyłał zapytania do innych spółek komunalnych. Powód potwierdził, iż otrzymał pismo z KRS w O. w przedmiocie zgłoszonych wątpliwości przez Pana M. W. odnośnie możliwości zasiadania pozwanego w Radzie Nadzorczej powodowej spółki. Poinformowany o tym piśmie pozwany potwierdził, iż faktycznie zasiada w radzie nadzorczej innej spółki komunalnej i przedstawił opinię prawną z dnia 14.04.2021 r. załączoną do odpowiedzi na pozew. Ze zleconej przez powodową spółkę ekspertyzy prawnej wynikało, iż pozwany nie mógł zostać skutecznie powołany do Rady Nadzorczej powodowej spółki z uwagi na zasiadanie w Radzie Nadzorczej spółki komunalnej w B. . Wybór pozwanego do Rady Nadzorczej powodowej spółki był nieważny, a pobrane przez niego wynagrodzenie było nienależnie pobrane. Pozwany wówczas złożył rezygnację z funkcji członka rady nadzorczej i zobowiązał się do zwrotu pobranego nienależnie wynagrodzenia w całości. Bierność pozwanego w przedstawieniu propozycji w zakresie ugody przyczyniła się do wytoczenia przedmiotowego powództwa.

W piśmie procesowym z dnia 31.07.2024 r. (k. 166 i n. ) pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości podnosząc, iż żądanie dochodzone pozwem jest całkowicie bezpodstawne. Pozwany podniósł, iż został powołany do rady nadzorczej przez uprawniony organ i za wiedzą posiadaną przez Prezesa Spółki o tym , że pozwany pełni funkcję członka rady nadzorczej w innej spółce komunalnej. Podniósł też , iż jako członek rady nadzorczej powodowej spółki wykonywał czynności przewidziane prawem i potrzebami spółki , za co otrzymywał w każdym roku absolutorium. Wynagrodzenie zostało mu wypłacone we właściwej wysokości i dotyczy wykonanej przez niego funkcji , zatem nie może być świadczeniem nienależnym. Pozwany podniósł też , iż nie wzbogacił się kosztem spółki , a uzyskane tytułem wynagrodzenia środki pieniężne już dawno zużył.

Sąd ustalił co następuje :

We wrześniu 2020 r. pozwany S. K. został powołany do pełnienia funkcji członka Rady Nadzorczej Zakładu (...) Sp. z o.o. w B., w której jedynym wspólnikiem jest Gmina B., którą to funkcję pozwany pełni do chwili obecnej.

( dowód : informacja z KRS k. 74- 80)

W grudniu 2020 r. pozwany S. K. został powołany do pełnienia funkcji członka Rady Nadzorczej Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. w P., w której jedynym wspólnikiem jest Gmina P.. Funkcję członka rady nadzorczej w powodowej spółce pełnił do listopada 2022 r.

( dowód : informacja z KRS k. 69-73)

W związku z pełnieniem funkcji członka Rady Nadzorczej Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. w P. pozwany S. K. otrzymał wynagrodzenie w łącznej kwocie 18 823,43 zł brutto , w tym 805,16 zł za grudzień 2020 r. , 10 179,72 zł za cały 2021 rok , 7 838,55 zł za miesiące od stycznia do listopada 2022 r. Kwota wypłacona pozwanemu w okresie od grudnia 2020 r. do listopada 2022 r. wyniosła 14 205 zł netto .

(dowód : zestawienie wynagrodzenia k. 9, karty wynagrodzeń za lata 2020 – 2022 k. 10-12)

Pismem z dnia 09.01.2023 r. powód wezwał pozwanego do zwrotu nienależnie pobranego wynagrodzenia za okres od grudnia 2020 r. do listopada 2022 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w terminie 14 dni od otrzymania wezwania.

(dowód : wezwanie do zwrotu nienależnego świadczenia k. 13) .

W dniu 28 marca 2023 r. powód wystąpił z wnioskiem do Sądu Rejonowego w Kętrzynie o zawezwanie do próby ugodowej przeciwko pozwanemu w sprawie o zapłatę kwoty 14 205 zł. Przedstawiciel powodowej spółki nie stawił się na rozprawie wyznaczonej na dzień 5 czerwca 2023 r. Pomiędzy stronami nie doszło do zawarcia ugody.

(dowód : wniosek o zawezwanie do próby ugodowej i protokół rozprawy z dnia 5 czerwca 2023 r. – k. 3-8 , 16 akt sprawy I Co 275 /23)

Pozwany w dniu 19 lipca 2023 r. wpłacił powodowi kwotę 2000 zł tytułem spłaty części wynagrodzenia otrzymanego w związku z pełnieniem funkcji członka Rady Nadzorczej Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. w P.

(dowód : potwierdzenie przelewu k. 33, bezsporne)

Sąd zważył co następuje :

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części .

Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie na podstawie przedłożonych przez powoda dokumentów, w tym w szczególności kart wynagrodzeń wypłaconych pozwanemu w latach 2020 – 2022 r. oraz zestawienia wynagrodzenia. Prawdziwość tych dowodów nie była kwestionowana przez pozwanego , nie budziła też wątpliwości Sądu.

Sąd uwzględnił także zeznania przesłuchanych w sprawie świadków oraz zeznania stron, w zakresie w jakim Sąd dał im wiarę .

Zeznania świadka L. K. zasługują na wiarę w części . Świadek ten pełnił funkcję Prezesa Zarządu powodowej spółki od listopada 2020 r. do końca czerwca 2024 r. Wcześniej był członkiem rady nadzorczej powodowej spółki. To świadek przedstawiał wójtowi Gminy P. kandydaturę pozwanego na członka Rady Nadzorczej powodowej spółki . W ocenie Sądu zeznania świadka L. K. , w których zaprzecza , aby przed powołaniem pozwanego do pełnienia funkcji członka Rady Nadzorczej powodowej spółki wiedział, iż pozwany pełni taką samą funkcję w Zakładzie (...) w B. nie zasługują na wiarę . Zeznania te są sprzeczne z zeznaniami pozwanego S. K. , które zasługują na wiarę ,albowiem są spójne, logiczne , konsekwentne , znajdują potwierdzenie w przedstawionych przez pozwanego dowodach. Wskazać należy, iż świadek L. K. nie potrafił (lub nie chciał) wskazać, kiedy dowiedział się o tym , iż pozwany pełni funkcję członka Rady Nadzorczej w Zakładzie (...) w B.. W ocenie Sądu świadek jako Prezes Zarządu powodowej spółki , odpowiedzialny za prawidłowy skład rady nadzorczej ( art. 594 ksh ) powinien pamiętać tak istotną okoliczność , zwłaszcza , iż w radzie nadzorczej powodowej spółki zasiadały 3 osoby . W związku z zakazem łączenia stanowisk wynikającym z art. 10 c ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej świadek jako Prezes Zarządu powodowej spółki powinien odpowiednio reagować na każdą informację wskazującą na przeszkody w pełnieniu przez konkretną osobę funkcji członka rady nadzorczej. Tymczasem świadek L. K. nie potrafił (lub nie chciał ) powiązać tej istotnej okoliczności ani z pismem M. K. z grudnia 2021 r. ani z pismem M. W. z września 2022 r. ani z żadnym innym zdarzeniem. Taka postawa świadka jest sprzeczna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Nie zasługują też na wiarę zeznania świadka , w których kwestionuje pisma kierowane przez niego do spółek komunalnych w K. dotyczące przeszkód w pełnieniu przez wskazane w tych pismach osoby funkcji członka rady nadzorczej spółek komunalnych. Zeznania świadka w tym zakresie są sprzeczne z wiarygodnymi zeznaniami pozwanego znajdującymi potwierdzenia w treści tych pism (k. 83- 89, 95-123). Sąd dał wiarę świadkowi L. K. odnośnie rozmów z pozwanym co do zwrotu pobranego przez niego wynagrodzenia i próby ugodowego załatwienia sprawy, brak jest podstaw do kwestionowania zeznań świadka w tej części .

W ocenie Sądu zeznania świadka B. M. zasługują na wiarę . Świadek od 2014 r. pełni funkcję W. Gminy P. . Powołał on pozwanego do pełnienia funkcji członka Rady Nadzorczej powodowej spółki opierając się na oświadczeniach złożonych przez pozwanego. W ocenie Sądu na wiarę zasługują w szczególności twierdzenia świadka , iż przez powołaniem pozwanego do pełnienia tej funkcji nie wiedział on, iż pozwany jest członkiem rady nadzorczej innej spółki komunalnej . Brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności tych zeznań . W szczególności pozwany skutecznie ich nie podważył . Nie można przy tym ustalić dokładnie , kiedy świadek jako W. Gminy B. , będącej jedynym wspólnikiem w powodowej spółce, dowiedział się o przeszkodach w pełnieniu przez pozwanego funkcji członka rady nadzorczej powodowej spółki wynikających z zakazu łączenia stanowisk. Zeznania świadka wskazują, iż było to związane z pismem pochodzącym od osoby z K., nie precyzując , czy było to pismo M. K. z grudnia 2021 r. , czy też pismo M. W. z września 2022 r. Wydaje się , że raczej to ostatnie, gdyż świadek łączy otrzymane pismo z rezygnacją pozwanego z funkcji członka rady nadzorczej. Na wiarę zasługują zeznania świadka, iż pisma te zostały przekazane Prezesowi Zarządu powodowej spółki jako osobie właściwej do ich załatwienia.

Sąd dał wiarę w pełni zeznaniom przesłuchanej w charakterze strony powodowej A. J. pełniącej funkcję Prezesa Zarządu powodowej spółki od 25 czerwca 2024 r. Wiedzę o okolicznościach sprawy uzyskała ona z dokumentów znajdujących się w spółce , jej zeznania są spójne , konsekwentne , brak podstaw do podważenia ich wiarygodności .

Sąd dał wiarę zeznaniom pozwanego S. K. w przeważającej części , w tym w szczególności co do wiedzy L. K. jeszcze przed powołaniem pozwanego do pełnienia funkcji członka rady nadzorczej powodowej spółki, iż pozwany pełnił funkcję członka rady nadzorczej w Zakładzie (...) Sp. z o.o. w B.. Pozwany, w ocenie Sądu, w sposób spójny, jasny, konsekwentny przedstawił chronologicznie zdarzenia od momentu rozpoczęcia przez niego kandydowania do pełnienia funkcji członka rady nadzorczej powodowej spółki do momentu rezygnacji z tej funkcji, a jego zeznania układają się w logiczny, całościowy ciąg zdarzeń, są zgodne z zasadami doświadczenia życiowego , znajdują potwierdzenie w przedstawionych przez pozwanego dowodach. W szczególności pozwany udowodnił, iż L. K. pełniący funkcję Prezesa Zarządu powodowej spółki w grudniu 2021 r. otrzymał pismo M. K. (k.81, 133) z zapytaniem , czy nie istnieją przeszkody w sprawowaniu przez pozwanego funkcji członka rady nadzorczej powodowej spółki wskazane w art. 10 c ustawy o gospodarce komunalnej. L. K. udzielił odpowiedzi na to pismo (k. 132) . W ocenie Sądu pozwany udowodnił również , iż L. K. zwrócił się następnie do Burmistrza Miasta K. oraz do spółek komunalnych w K. z podobnym zapytaniem. Wprawdzie przesłuchany w charakterze świadka L. K. potwierdził swój podpis jedynie na jednym piśmie (k. 83) , kwestionując pozostałe pisma , to jednak jego zeznania w tym zakresie nie zasługują na wiarę. Wskazać należy, iż z przedłożonych przez pozwanego dowodów (złożonych na rozprawie w dniu 05.06.2024 r. k. 83- 89, 95-123) wynika, iż wszystkie odpowiedzi udzielone przez Burmistrza Miasta K. i prezesów spółek komunalnych w K. kierowane były do L. K. w odpowiedzi na jego zapytanie złożone w trybie udostepnienia informacji publicznej , stąd brak jest podstaw do przyjęcia , iż podmioty te samowolnie , bez żadnego zapytania udzielały odpowiedzi . W ocenie Sądu dowody te potwierdzają zeznania pozwanego we wskazanym zakresie. Podobnie potwierdzenie w złożonych przez pozwanego dowodach znalazły zeznania pozwanego dotyczące przedstawienia L. K. „opinii prawnej z Internetu ”(k. 31), jak też fakt zgłoszenia swojej kandydatury przez L. K. do pełnienia funkcji członka Rady Nadzorczej w Zakładzie (...) w B. na początku 2022 r. ( k. 91-93). Dowody te uwiarygadniają relację pozwanego tworząc logiczny ciąg przedstawionych przez pozwanego wydarzeń. Dodatkowo na fakt istnienia po stronie L. K. wiedzy o pełnieniu przez pozwanego funkcji członka rady nadzorczej w (...) Sp. z o.o. w B. już w chwili powoływania go na członka rady nadzorczej powodowej spółki wskazuje okoliczność , iż pozwany składał dwa oświadczenia dotyczące braku przeszkód do pełnienia tej funkcji (pierwsze budziło wątpliwości).

Sąd natomiast nie dał wiary zeznaniom pozwanego, w których wskazał, iż B. W. Gminy B. dowiedział się w grudniu 2021 r. po wpłynięciu pisma M. K. o tym, że pozwany pełnił funkcje członka rady nadzorczej w spółce komunalnej w B.. Okoliczność ta nie wynika z zeznań świadka B. M. , a sam pozwany tej okoliczności nie jest pewien.

Nie zasługują na uwzględnienie twierdzenia pozwanego, że według jego ówczesnej wiedzy mógł być on członkiem dwóch rad nadzorczych spółek komunalnych z większościowym udziałem jednostek samorządu terytorialnego.

Wskazać należy, iż w ocenie Sądu pozwany w dacie powoływania go na stanowisko członka rady nadzorczej powodowej spółki był świadomy , iż narusza zakaz łączenia stanowisk określony w art. 10 c ustawy o gospodarce komunalnej. Wskazuje na to treść jego zeznań . Pozwany wyjaśnił, iż w powodowej spółce obowiązywał druk oświadczenia składanego przez osoby powoływane do rady nadzorczej , zgodnie z którym konkretna osoba oświadczała , iż nie jest członkiem rady nadzorczej innej spółki komunalnej. Pozwany nie mógł złożyć takiego oświadczenia , więc złożył oświadczenie innej treści , a wobec tego, że budziło ono wątpliwości Prezesa Zarządu powodowej spółki, złożył kolejne oświadczenie co do braku przeszkód prawnych w pełnieniu przez niego funkcji członka rady nadzorczej powodowej spółki ( treść złożonych przez pozwanego oświadczeń przywołana w odpowiedzi na pozew , nie kwestionowana przez stronę powodową). Wskazać należy , iż pozwany miał świadomość , iż nie dotyczą go wyłączenia określone w art. 10 ust.3 ustawy o gospodarce komunalnej, a pełnienie przez siebie funkcji członka rady nadzorczej w dwóch spółkach komunalnych usprawiedliwiał „powszechną praktyką”.

Bezspornym było w niniejszej sprawie , iż pozwany w okresie od grudnia 2020 r. do listopada 2022 r. pełnił funkcję członka rady nadzorczej w 2 spółkach komunalnych z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego. We wrześniu 2020 r. pozwany został powołany do pełnienia funkcji członka rady nadzorczej Zakładu (...) Sp. z o.o. w B., w której jedynym wspólnikiem jest Gmina B. . Natomiast w grudniu 2020 r. pozwany został powołany do pełnienia funkcji członka rady nadzorczej Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. w P., w której jedynym wspólnikiem jest Gmina P.. Funkcję członka rady nadzorczej w powodowej spółce pozwany pełnił do listopada 2022 r. (zgodnie z wpisem w KRS).

Zgodnie z treścią art. 10 c ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej obowiązującym od dnia 15 września 2019 r. jedna osoba może być członkiem rady nadzorczej tylko w jednej spośród spółek, w których udział jednostek samorządu terytorialnego przekracza 50% kapitału zakładowego lub 50% liczby udziałów albo akcji.

Jednocześnie jak wynika z ustępu 3 art. 10 c powołanej ustawy ograniczenia, o których mowa w ust. 1, nie dotyczą osób określonych w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne na zasadach wskazanych w tym przepisie. Pozwany nie był osobą , do której odnosiły się wyłączenia określone we wskazanym przepisie.

Pozwany jak wynika z jego zeznań od początku zdawał sobie sprawę o przeszkodach wynikających z przywołanych przepisów w pełnieniu przez niego funkcji członka rady nadzorczej powodowej spółki , stąd wynikała treść składanych przez niego oświadczeń przed objęciem tej funkcji.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 kodeksu cywilnego co do zasady czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna. Z mocy art. 2 kodeksu spółek handlowych przepis ten ma zastosowanie także do spółek handlowych .

W konsekwencji stwierdzić należy , iż powołanie pozwanego do pełnienia funkcji członka rady nadzorczej powodowej spółki w grudniu 2020 r. było nieważne jako sprzeczne z zakazem łączenia funkcji członków rad nadzorczych w spółkach komunalnych z większościowym udziałem jednostek samorządu terytorialnego wyrażonym w art. 10 c ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej a pobrane przez niego wynagrodzenie w okresie od grudnia 2020 r. do listopada 2022 r. ( w zasadzie do września 2022 r. ) było świadczeniem nienależnym.

Zgodnie bowiem z treścią art. 410 § 2 kodeksu cywilnego świadczenie jest nienależne między innymi w sytuacji jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia. W takiej sytuacji z mocy art. 410 § 1 kc stosuje się przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu w tym w szczególności art. 405 , który stanowi , iż kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.

Nie stoi też na przeszkodzie uwzględnieniu powództwa ( co do zasady) treść art. 409 kc, albowiem pozwany od początku powołania go do pełnienia funkcji członka rady nadzorczej powodowej spółki miał świadomość , iż narusza zakaz łączenia stanowisk określony w art. 10 c ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej, wobec czego powinien liczyć się z obowiązkiem zwrotu pobranego wynagrodzenia. Ponadto nie ma zastosowania w niniejszej sprawie wyłączenie zwrotu określone w art. 411 pkt 1 kc w sytuacji jeżeli spełniający świadczenie wiedział, że nie był do świadczenia zobowiązany, albowiem spełnienie świadczenia nastąpiło w wykonaniu nieważnej czynności prawnej.

W konsekwencji powództwo co do zasady – żądania zwrotu nienależnie wypłaconego pozwanemu wynagrodzenia w okresie od grudnia 2020 r. do listopada 2022 r. – zasługiwało na uwzględnienie. Jak wynika z wyliczenia przedstawionego przez powoda pozwanemu zostało wypłacone wynagrodzenie w tym okresie łącznie brutto 18 823,43 zł , po potraceniu składek na ubezpieczenie społeczne , zdrowotne i na podatek pozwany otrzymał łącznie kwotę 14 205 zł netto, czego pozwany nie kwestionował,

Tak więc pozwany był zobowiązany do zwrotu na rzecz powoda kwoty wypłaconego wynagrodzenia brutto w wysokości 18 823,43 zł . Na poczet tej kwoty należało zaliczyć kwotę 2 000 zł uiszczoną dobrowolnie przez pozwanego w dniu 19 lipca 2023 r. Do zapłaty przez pozwanego pozostała kwota 16 823,43 zł i taką kwotę Sąd zasądził uznając powództwo w tej części za uzasadnione .

Sąd natomiast nie uwzględnił żądania zapłaty kwot wskazanych w wyliczeniu przedstawionym przez powoda (k. 8,9 ) jako składki na ubezpieczenie społeczne opłacone przez pracodawcę oraz skapitalizowane odsetki za opóźnienie naliczone przez powoda od dnia 10.01.2023 r. do dnia 18.07.2023 r. i uznając w tym zakresie żądanie za nieuzasadnione, oddalił powództwo.

Składki na ubezpieczenie społeczne opłacone przez pracodawcę nie stanowiły wynagrodzenia wypłaconego pozwanemu wobec czego nie podlegały zwrotowi na podstawie przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu.

Wskazać należy , iż roszczenie powoda należy do tzw. roszczeń bezterminowych, których termin spełnienia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania i których wymagalność zależy od uprzedniego wezwania dłużnika do spełnienia świadczenia. Świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania , co wynika z treści art. 455 k.c.

W konsekwencji wymagalność roszczenia dochodzonego w niniejszej sprawie zależy od skutecznego wezwania pozwanego do jego zapłaty.

W ocenie Sądu nie można uznać za skuteczne wezwanie do zapłaty – pismo skierowane do pozwanego w dniu 9 stycznia 2023 r. ( k.13) , albowiem pismo to nie zawierało wskazania wysokości świadczenia , którego zwrotu żądał powód, w szczególności czy powód żąda zwrotu wypłaconego wynagrodzenia brutto czy netto ( na co wskazywać może wniosek o zawezwanie do próby ugodowej) . Powód nie wykazał także, aby pismo to zostało pozwanemu doręczone.

W ocenie Sądu nie można też uznać za skuteczne wezwanie pozwanego do zapłaty złożenie przez powoda wniosku o zawezwanie do próby ugodowej w dniu 28.03.2023 r.

Wskazać w tym miejscu należy , iż w orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się , iż jeżeli nie sprzeciwiają się temu okoliczności sprawy, wezwanie do próby ugodowej może być traktowane jak wezwanie do zapłaty ( tak wyrok SN Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, sygn. akt I PK 20/14). Jednocześnie wskazuje się , iż zwięzłe
oznaczenie sprawy, o którym stanowi przepis art. 185 § 1 k.p.c. nie zwalnia
wnioskodawcy od ścisłego sprecyzowania żądania, tak aby było wiadomo, jakie
roszczenia, w jakiej wysokości i kiedy wymagalne są objęte wnioskiem o zawezwanie do próby ugodowej.

W ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy zawezwanie do próby ugodowej złożone w sprawie I Co 275/23 nie może być uznane za wezwanie pozwanego do zapłaty. W wezwaniu tym wnioskodawca wniósł o zawezwanie pozwanego do próby ugodowej w sprawie o zapłatę kwoty 14 205 zł nie wskazując przy tym , iż wskazana kwota jest wymagalna. Ponadto z zeznań L. K. , ówczesnego Prezesa Zarządu powodowej spółki , wynika , iż trwały rozmowy telefoniczne z pozwanym odnośnie dobrowolnej ratalnej spłaty pobranego przez niego wynagrodzenia. Należy mieć także na uwadze , iż niestawiennictwo przedstawiciela powodowej spółki na posiedzenie pojednawcze uniemożliwiało ustalenie warunków ugody .

W tej sytuacji należy uznać , iż termin niezwłocznego spełnienia świadczenia określony w art. 455 kc należy liczyć od dnia doręczenia pozwanemu pozwu w niniejszej sprawie ( co nastąpiło w dniu 21.08.2023 r.) przy czym w okolicznościach niniejszej sprawy mając na uwadze wysokość należnego powodowi świadczenia niezwłoczny termin na spełnienie świadczenia przez pozwanego powinien wynosić 2 tygodnie. Tak więc pozwany pozostaje w zwłoce ze spełnieniem świadczenia od dnia 05.09.2023 r. (dwa tygodnie od doręczenia odpisu pozwu pozwanemu w dniu 21.08.2023 r. ) i od tej daty należy liczyć odsetki ustawowe za opóźnienie.

W konsekwencji Sąd roszczenie dotyczące zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie za wcześniejszy okres oddalił jako nieuzasadnione.

O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 100 kpc. Koszty poniesione przez powoda wynoszą 4684 zł na co składa się opłata od pozwu 1067 zł , opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł i koszty zastępstwa prawnego 3 600 zł. Pozwany nie poniósł żadnych kosztów procesu . Powód wygrał proces w 78,90 % w, wobec czego należy mu się zwrot od pozwanego kwoty 3695,67 zł . Stosownie do treści art. 98 § 1 ¹ kpc od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.

ZARZĄDZENIE

1.  (...);

2.  (...) (...) ,

3.  (...)

K., 25.11.2024 r.