Wyrok z 15 stycznia 2025, sygn. I C 222/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 stycznia 2025 r.

Sąd Rejonowy w Sopocie I Wydział Cywilny

w składzie:

Przewodniczący: SSR Anna Olszewska-Kowalska

Protokolant: Paula Kruszelnicka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2024 r. w S.

sprawy

z powództwa Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z siedzibą w

W.

przeciwko J. O., P. W. (1) (W.)

o zapłatę

I.  oddala powództwo wobec pozwanego J. O.

II.  zasądza od pozwanego P. W. (1) rzecz powoda Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z siedzibą w W. kwotę 2.904,50 zł (dwa tysiące dziewięćset cztery złote pięćdziesiąt groszy) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 06 grudnia 2018 roku do dnia zapłaty

III.  przyznaje kuratorowi dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego J. K. G. wynagrodzenie i zwrot wydatków w łącznej kwocie 300 (trzysta) złotych

IV.  przyznaje kuratorowi dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego P. K. G. wynagrodzenie i zwrot wydatków w łącznej kwocie 300 (trzysta) złotych

V.  zasądza od pozwanego P. W. (1) rzecz powoda Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z siedzibą w W. kwotę 1417,19 zł (jeden tysiąc czterysta siedemnaście złotych dziewiętnaście groszy) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty - tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego

VI.  zasądza od pozwanego P. W. (1) rzecz powoda Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z siedzibą w W. kwotę 113,32 zł (sto trzynaście złotych trzydzieści dwa grosze) tytułem zwrotu kosztów doręczenia korespondencji przez komornika sądowego

VII.  zwraca od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Sopocie na rzecz powoda Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z siedzibą w W. kwotę 160 (sto sześćdziesiąt) złotych tytułem nadpłaconej zaliczki na poczet kosztów sądowych.

Sygn. akt I C 222/24

UZASADNIENIE

Powód Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny z siedzibą w W. w pozwie wniesionym do Sądu Rejonowego w Sopocie domagał się zasądzenia solidarnie od pozwanych kwoty 2 904,50 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 6 grudnia 2018 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanych kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 15 kwietnia 2018 r. w G. pozwany P. W. (2) prowadząc nieubezpieczony w zakresie OC pojazd marki F. najechał na tył pojazdu marki O., powodując jego uszkodzenie. W chwili przedmiotowego zdarzenia pozwany nie korzystał z ochrony ubezpieczeniowej, albowiem nie została zawarta stosowna umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów. Ponieważ w chwili szkody pozwany nie był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej, powód na mocy ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych był zobowiązany do zapłaty stosownych świadczeń. W związku z zaistniałym zdarzeniem (...) wypłacił następujące świadczenia: 2.654,50 zł tytułem odszkodowania za uszkodzenie pojazdu oraz 250 zł tytułem likwidacji szkody przez (...) S.A. Łącznie Fundusz w związku z przedmiotowym zdarzeniem wypłacił kwotę 2.904,50 zł, której to kwoty dochodzi w niniejszym postępowaniu. (pozew – k. 5-13)

Nakazem zapłaty z dnia 31 marca 2022 r. Starszy Referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Sopocie uwzględnił żądanie pozwu. (nakaz zapłaty – k. 98)

Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2023 r. Starszy Referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Sopocie ustanowił dla pozwanego P. W. (2), którego miejsce pobytu nie jest znane, kuratora procesowego. (postanowienie – k. 153)

Postanowieniem z dnia 8 styczna 2024 r. Starszy Referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Sopocie ustanowił dla pozwanego J. O., którego miejsce pobytu nie jest znane, kuratora procesowego. (postanowienie – k. 194)

Sprzeciw od nakazu zapłaty z dnia 31 marca 2022 r. złożył kurator ustanowiony dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych, wnosząc o oddalenie powództwa w całości, obciążenie powoda kosztami procesu oraz przyznanie na rzecz kuratora wynagrodzenia i zwrotu wydatków według norm przepisanych. W uzasadnieniu kurator zaprzeczył wszelkim twierdzeniom powoda oraz podniósł zarzut przedawnienia roszczenia. (sprzeciw – k. 209)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 15 kwietnia 2018 r. o godz. 20:20 w G. na ul. (...) doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego pojazd marki F. (...) o nr rej. (...) najechał na tył pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...), powodując tym samym jego uszkodzenie. Właścicielem uszkodzonego pojazdu był poszkodowany W. B..

W dacie zdarzenia, właścicielem pojazdu marki F. (...) był P. W. (2). Pojazd ten został zakupiony przez pozwanego P. W. (1) przed zaistnieniem kolizji drogowej. Na miejscu zdarzenia pozwany P. W. (2) tłumaczył poszkodowanemu W. B., że jaki czas temu zakupił pojazd i nie zdążył przerejestrować pojazdu w urzędzie.

Na miejscu kolizji, P. W. (2) sporządził własnoręczne oświadczenie, w którym potwierdził fakt spowodowania kolizji oraz jej skutki.

(dowód: zeznania świadka W. B. – k. 279-279v, płyta cd k. 281, dokumenty znajdujące się w aktach szkody zapisanych na płycie CD k. 4 )

Przedmiotowy samochód marki F. (...) o nr rej. o nr rej. (...) w dacie wypadku komunikacyjnego tj. 15 kwietnia 2018 r. nie był objęty ochroną ubezpieczeniową w zakresie ubezpieczenia obowiązkowego OC posiadaczy pojazdów mechanicznych.

Umowa ubezpieczenia OC pojazdu F. (...) zawarta przez poprzedniego właściciela pojazdu J. O. z (...) S.A. w S., potwierdzona polisą nr (...) i obejmująca okres od 15 czerwca 2016 r. do 14 czerwca 2017 r. została przez J. O. skutecznie wypowiedziana.

(dowód: pismo (...) S.A. z 10.09.2024 r. wraz z kserokopią polisy – k. 258-258v, informacja – k. 26-28, korespondencja e-mail – k. 29-32, notatka – k. 33, dokumenty znajdujące się w aktach szkody zapisanych na płycie CD k. 4)

Szkoda została zgłoszona przez poszkodowanego (...) S.A. w W..

W dniu 11 maja 2018 r. odbyły się oględziny uszkodzonego pojazdu.

W dniu 15 maja 2018 r. pracownik towarzystwa ubezpieczeń sporządził kalkulację naprawy uszkodzonego pojazdu, szacując jej wysokość na 2 654,50 zł.

W związku z ustaleniem przez towarzystwo ubezpieczeń braku objęcia pojazdu F. (...) w dacie szkody obowiązkowym ubezpieczeniem OC, towarzystwo ubezpieczeń poinformowało poszkodowanego o braku podstaw do wypłaty odszkodowania i w dniu 3 września 2018 r. przekazało likwidację szkody Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w W..

Likwidując przedmiotową szkodę Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny wypłacił poszkodowanemu kwotę 2 654,50 zł tytułem zwrotu kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu oraz uiścił na rzecz (...) S.A w W. kwotę 250 zł tytułem zwrotu kosztów likwidacji szkody nr (...).

Powyższe kwoty zostały przekazane poszkodowanemu i (...) S.A. w dniu 04 października 2018 r.

(dowód: pismo poszkodowanego z 05.07.2018 r. – k. 22, decyzja – k. 23, korespondencja e-mail – k. 24, 34, 37-40, informacja o szkodzie – k. 41, kalkulacja naprawy – k. 42-46, potwierdzenie przyjęcia szkody – k. 48, pismo z 02.10.2018 r. – k. 49, faktura VAT – k. 59, potwierdzenia przelewów – k. 51, dokumenty znajdujące się w aktach szkody zapisanych na płycie CD k. 4)

Pismami z dnia 11.10.2018 r., 16.11.2018 r., 14.05.2019 r., 22.11.2019 r., 05.10.2020 r. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny wezwał pozwanego P. W. (1) do zapłaty należności w kwocie 2904,50 zł w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania.

(bezsporne, nadto dowód: wezwania wraz z potwierdzeniami odbioru – k. 42-59, dokumenty znajdujące się w aktach szkody zapisanych na płycie CD k. 4)

Pismami z dnia 11.10.2018 r., 22.11.2018 r., 14.05.2019 r., 22.11.2019 r., Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny wzywał pozwanego J. O. do zapłaty należności w kwocie 2904,50 zł w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania.

(bezsporne, nadto dowód: wezwania wraz z potwierdzeniami odbioru – k. 62-69, dokumenty znajdujące się w aktach szkody zapisanych na płycie CD k. 4)

W dniu 09 kwietnia 2021 r. powód złożył do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew przeciwko P. W. (2) oraz J. O. o zapłatę kwoty 2904,50 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 06.12.2018 r. do dnia zapłaty.

Postanowieniem z dnia 08 grudnia 2021 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie umorzył postępowanie w sprawie i orzekł o kosztach postępowania.

Pozew w niniejszej sprawie został wniesiony do Sądu Rejonowego w Sopocie w dniu 03 marca 2022 r.

(dowód: dokumenty z elektronicznego postępowania upominawczego – k. 72-79, koperta – k. 82)

Sąd zważył, co następuje:

Ustalając stan faktyczny w sprawie Sąd oparł się na dowodach w postaci dokumentów wymienionych powyżej. Dokumenty te nie były kwestionowane przez żadną ze stron, dlatego też i Sąd nie miał wątpliwości co do ich wiarygodności i autentyczności.

Odnosząc się do oceny osobowych źródeł dowodowych wskazać należy, zeznania świadka W. B. Sąd ocenił jako wiarygodne w całości. Świadek potwierdził okoliczności zdarzenia szkodowego, dane osoby odpowiedzialnej za spowodowanie kolizji, złożenia oświadczenia przez sprawcę kolizji. Okoliczności te pozostawały poza sporem w sprawie. W ocenie Sądu brak było podstaw do odmowy zeznaniom tym wiarygodności, zwłaszcza, że w aktach sprawy nie znalazły się żadne dowody na to, by posiadaczem czy też właścicielem pojazdu marki F. (...) w dacie zdarzenia (15.04.2018 r.) był pozwany J. O..

W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości względem pozwanego P. W. (1).

W zakresie pozwanego J. O. powództwo należało oddalić z uwagi na brak legitymacji procesowej biernej.

Podstawę prawną żądania stanowił przepis art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U.2023.2500 t.j.). Przepis ten stanowi, że z chwilą wypłaty przez Fundusz odszkodowania, w wypadkach określonych w art. 98 ust. 1 pkt 3 i ust. 1a cyt. ustawy, sprawca szkody i osoba, która nie dopełniła obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 4 pkt 1 i 2 tj. umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów (ubezpieczenie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych) oraz umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej rolników z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego (ubezpieczenie OC rolników), są obowiązani do zwrotu Funduszowi spełnionego świadczenia i poniesionych kosztów. Stosownie do art. 98 ust. 1 pkt 3 ppkt. a cyt. ustawy do zadań Funduszu należy m.in. zaspokajanie roszczeń z tytułu ubezpieczeń obowiązkowych OC posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w mieniu i na osobie, gdy posiadacz zidentyfikowanego pojazdu mechanicznego, którego ruchem szkodę tę wyrządzono, nie był ubezpieczony obowiązkowym ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych.

Posiadanie przez strony legitymacji czynnej i biernej w procesie jest przesłanką, od której istnienia uzależniona jest możliwość uwzględnienia powództwa,
a jej brak, zarówno w postaci czynnej jak i biernej, prowadzi do wydania wyroku oddalającego powództwo. Podkreślić należy, że legitymacja procesowa to uprawnienie do poszukiwania ochrony prawnej w konkretnej sprawie. Legitymacja czynna zawsze jest ściśle związana ze stroną powodową i oznacza jej uprawnienie do wszczęcia i prowadzenia procesu. Natomiast legitymacja bierna uzasadnia występowanie w procesie w charakterze pozwanego. Legitymacja procesowa, to uprawnienie konkretnego podmiotu (legitymacja czynna) do występowania z konkretnym roszczeniem przeciwko innemu oznaczonemu podmiotowi (legitymacja bierna) wypływająca z prawa materialnego. Sąd Najwyższy (wskazał, że legitymacja materialna, a więc posiadanie prawa podmiotowego lub interesu prawnego do wytoczenia powództwa stanowi przesłankę materialną powództwa, a jej brak stoi na przeszkodzie udzieleniu ochrony prawnej. Brak legitymacji materialnej (czynnej lub biernej) skutkuje, co do zasady oddaleniem powództwa uzasadnienie uchwały z 12 grudnia 2012 r., III CZP 83/12). Rolą Sądu w procesie jest dokonanie oceny istnienia legitymacji procesowej strony w chwili orzekania, co do istoty sprawy, a w wypadku stwierdzenia braku legitymacji procesowej (zarówno czynnej, jak i biernej), to na sądzie spoczywa wydania wyroku oddalającego powództwo. Takie procedowanie jest konsekwencją choćby wytoczenia powództwa przeciwko osobie nieuprawnionej. Należy wskazać, że brak legitymacji biernej jest wystarczającą podstawą do oddalenia powództwa.

Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadka W. B. Sąd ustalił, że na dzień zaistnienia zdarzenia drogowego (15.04.2018 r.) zarówno sprawcą szkody jak i osobą, która nie dopełniła obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego pojazdu marki F. (...) był P. W. (2). Jak wynika z zeznań świadka, na miejscu kolizji pozwany P. W. (2) wyjaśnił świadkowi, że przed zdarzeniem zakupił od J. O. pojazd osobowy marki F. (...) i nie zdążył go przerejestrować we właściwym urzędzie. Z zeznań tych wynika jednoznacznie, że właścicielem i posiadaczem przedmiotowego pojazdu pozostawał wówczas jedynie pozwany P. W. (2). Przy czy w aktach sprawy brak jest dowodów wskazujących na okoliczności odmienne. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd w pkt. I wyroku oddalił powództwo wobec J. O. stwierdzając, że nie posiada on legitymacji biernej do występowania w niniejszym postępowaniu w charakterze pozwanego.

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że powód – działając w ramach swych ustawowych zadań – wypłacił odszkodowanie poszkodowanemu W. B. w kwocie 2654,50 zł w związku z ruchem pojazdu, który w dacie zdarzenia nie posiadał obowiązkowego ubezpieczenia OC jak i zwrócił (...) S.A. w W. kwotę 250 zł tytułem kosztów likwidacji szkody pierwotnie zgłoszonej przez poszkodowanego do ww. towarzystwa ubezpieczeń. Sprawcą szkody i jednocześnie osobą zobowiązaną do zawarcia umowy ubezpieczenia OC był pozwany P. W. (2). Nie budziła wątpliwości również wysokość dochodzonych z powyższego tytułu należności. Okoliczności powyższe zostały potwierdzone złożonymi w sprawie dokumentami: fakturami, wydrukami przelewów bankowych, dokumentacją fotograficzną, kalkulacją naprawy uszkodzonego pojazdu i dokumentacją z akt szkody. Kurator procesowy ustanowiony dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego P. W. (2) nie zgłaszał konkretnych zarzutów co do wysokości wypłaconego poszkodowanemu odszkodowania ani wysokości kosztów powstałych w wyniku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego przez (...) S.A. Kurator wskazywał jedynie, że dochodzone przez powoda w niniejszym postępowaniu roszczenie uległo przedawnieniu.

Odnosząc się do podniesionego w sprawie zarzutu przedawnienia należy wskazać, iż jest on nieuzasadniony w okolicznościach niniejszej sprawy. Art. 110 ust. 4 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, wskazuje, że roszczenia Funduszu wynikające z ust. 1 ulegają przedawnieniu na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym, nie wcześniej jednak niż z upływem 3 lat od dnia spełnienia przez Fundusz świadczenia. Powodowy Fundusz dokonał wypłaty kwoty 2 654,50 zł oraz 250 zł w dniu 04 października 2018 r. (potwierdzenie przelewów – k. 51) a w dniu 09 kwietnia 2021 r. wniósł do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Postępowanie przed Sądem Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie zostało umorzone w dniu 8 grudnia 2021 r., natomiast powód – zgodnie z treścią art. 505 (37) § 2 k.p.c. – wniósł do Sądu Rejonowego w Sopocie pozew o to samo roszczenie przed upływem 3 miesięcznego terminu od dnia umorzenia elektronicznego postępowania upominawczego. Wobec powyższego, na dzień zainicjowania postępowania (09 kwietnia 2021 r.) nie upłynął 3 letni termin przedawnienia roszczenia dochodzonego przez powoda względem pozwanego P. W. (1).

W niniejszej sprawie, spełnione zostały przesłanki żądania regresowego powoda względem pozwanego P. W. (1). W oparciu o wyżej wskazane przesłanki stwierdzić należy, że pozwany zobowiązany był na podstawie art. 441 § 1 k.c. do naprawienia szkody w mieniu, a ponieważ świadczenie z tego tytułu zostało za niego zrealizowane przez powoda – w oparciu o art. 110 ustawy, na zasadach wynikających z art. 518 k.c., zobowiązany jest do zwrotu zarówno uiszczonego odszkodowania jak i powstałych kosztów w łącznej kwocie 2 904,50 zł, o czym orzeczono w pkt. II sentencji wyroku.

Odsetki ustawowe za opóźnienie liczone od należności głównej Sąd zasądził w oparciu o art. 481 § 1 i 2 k.c. Pismem z dnia 11 października 2018 r. powód wezwał pozwanego P. W. (1) do uregulowania należności dochodzonej w przedmiotowej sprawie - w terminie 30 dni od daty doręczenia wezwania. Sąd uznał, że pozwany miał możliwość zapoznania się z treścią tego wezwania. Żądanie odsetek od dnia 06 grudnia 2018 r. było uzasadnione.

O wynagrodzeniu kuratora za reprezentowanie nieznanych z miejsca pobytu pozwanych J. O. i P. W. (1) w niniejszym postępowaniu orzeczono w pkt. III i IV wyroku w oparciu o przepisy § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądzając na rzecz kuratora K. G. kwotę po 300 zł tytułem wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratora.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. Powództwo względem pozwanego P. W. (1) zostało uwzględnione w całości, dlatego pozwany P. W. (2) winien zwrócić na rzecz powoda poniesione przez niego koszty postępowania. Powództwo względem pozwanego J. O. zostało oddalone w całości, dlatego też koszty tego postępowania winien ponieść powód.

Na koszty postępowania dot. pozwanego P. W. (1) poniesione przez powoda składały się: opłata od pozwu w kwocie 200 zł, zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, wynagrodzenie pełnomocnika procesowego powoda w kwocie 900 zł (ustalone w oparciu o § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie), kwota 300 zł tytułem zaliczki spożytkowanej na wynagrodzenie kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego P. W. (1) oraz kwota 0,19 zł tytułem prowizji operatora za dokonanie płatności. Łącznie powód poniósł koszty procesu w kwocie 1 417,19 zł. Taką kwotę Sąd zasądził od pozwanego P. W. (1) na rzecz powoda z tytułu zwrotu kosztów procesu, zasądzając również na podstawie art. 98 § 1 ¹ k.p.c. od tej kwoty odsetki w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

W toku niniejszego postępowania powód poniósł koszty doręczenia korespondencji pozwanemu P. W. (2) za pośrednictwem komornika sądowego i poniósł z tego tytułu wydatek w kwocie 113,32 zł. Jako że koszty doręczenia komorniczego nie wpisują się w definicję kosztów procesu z art. 98 k.p.c. Sąd w pkt. VI wyroku oddzielnie zasądził od pozwanego P. W. (1) na rzecz powoda kwotę 113,32 zł tytułem zwrotu tych kosztów.

W niniejszej sprawie powód uiścił zaliczki na poczet wynagrodzenia kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych w łącznej kwocie 760 zł (400 zł – pozwany P. W. (2), 360 zł – pozwany J. O.). Wynagrodzenie dla kuratora procesowego ustanowionego dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego P. W. (1) wyniosło 300 zł. Należało zatem zwrócić powodowi niewykorzystaną zaliczkę uiszczoną na poczet wynagrodzenia kuratora dla pozwanego P. W. (1) w kwocie 100 zł. Wynagrodzenie kuratora ustanowionego dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego J. O. również wyniosło 300 zł. Jako, że powództwo względem tego pozwanego zostało oddalone, to powód winien ponieść koszt wynagrodzenia kuratora. Dlatego też Sąd zwrócił na rzecz powoda niewykorzystaną zaliczkę uiszczoną na poczet wynagrodzenia kuratora dla pozwanego J. O. w kwocie 60 zł (360 zł – 300 zł wynagrodzenia, które powód powinien ponieść w związku z oddalaniem powództwa = 60 zł). Łącznie Sąd zwrócił na rzecz powoda niewykorzystane zaliczki w kwocie 160 zł, o czym orzeczono w pkt. VII sentencji wyroku.

Sygn. akt I C 222/24

ZARZĄDZENIE

1.  Odnotować w Rep. C i kontrolce uzasadnień,

2.  Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda przez PI,

3.  Akta przedłożyć z wpływem lub za 28 dni.

S., dnia SSR Anna Olszewska-Kowalska