Wyrok z 29 stycznia 2025, sygn. V GC 187/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

K., dnia 29 stycznia 2025r .

Sąd Rejonowy w Kaliszu w V Wydziale Gospodarczym w składzie:

Przewodniczący: sędzia Magdalena Berczyńska – Bruś

Protokolant: M. G.

po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2025 r. w K.

na rozprawie

sprawy z powództwa E. K.

przeciwko (...) Zrzeszeniu (...) w R.

o zapłatę

1.  oddala powództwo,

2.  zasądza od powoda E. K. na rzecz pozwanego (...) Zrzeszenia (...) w R. kwotę 5.417,00 zł (pięć tysięcy czterysta siedemnaście złotych zero groszy ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty,

3.  zwraca powodowi z sum Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kaliszu kwotę 599,05 zł (pięćset dziewięćdziesiąt dziewięć złotych pięć groszy) tytułem niewykorzystanej zaliczki na poczet opinii biegłego,

4.  zwraca pozwanemu z sum Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kaliszu kwotę 4.000,00 zł (cztery tysiące złotych) tytułem niewykorzystanej zaliczki na poczet opinii biegłego.

sędzia Magdalena Berczyńska – Bruś

Sygn. akt V GC 187/21

UZASADNIENIE

Powód E. K. pozwem z dnia 27 stycznia 2021r. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) Zrzeszenia (...) w R. kwoty 66.746,37 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 5 stycznia 2021r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu wskazano, że powód uczestniczył w tworzeniu majątku pozwanego zrzeszenia. Członkowie zobowiązali się m. in. do dokonywania wpłat na fundusz inwestycyjny, z którego pokrywane były raty kredytu zaciągniętego przez pozwane zrzeszenie na nabycie majątku, w tym nieruchomości. Z kwoty tego kredytu pozwane zrzeszenie nabyło aktami notarialnymi z dnia 18 i 25 lipca 2008r. nieruchomości wydzielone z (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w K. Wydział Ksiąg Wieczystych. Powód uiścił na poczet w/w funduszu wkład początkowy w kwocie 4.650 zł, a następnie dokonywał regularnych wpłat na poczet w/w funduszu w wysokości obliczonej przez pozwane zrzeszenie, a proporcjonalnej do przysługującego mu udziału w zrzeszeniu. Łącznie powód uiścił z tego tytułu 43.459,39 zł. Zabezpieczeniem spłaty w/w kredytu był podpisany przez powoda weksel in blanco i deklaracja wekslowa Po całkowitej spłacie kredytu powodowi zwrócono w/w weksel. Powód początkowo brał udział w działalności zrzeszenia, w tym zadeklarował areał nasadzeń i wiek sadu oraz składał deklaracje dotyczące przewidywanych zbiorów w kolejnych latach. Sprzedawał również za pośrednictwem zrzeszenia wyprodukowane owoce oraz uiszczał na rzecz pozwanego zrzeszenia prowizję od sprzedanych w ten sposób owoców. Z czasem jednak powód zaczął być marginalizowany przez zrzeszenie i jego zarząd. Pozwane zrzeszenie bezpodstawnie odmawiało odbierania od powoda owoców z jego gospodarstwa celem ich dalszej sprzedaży, mimo że czyniło tak w stosunku do innych członków. Ponadto pozwany bezpodstawnie pozbawił powoda możliwości przejęcia udziałów po rezygnujących członkach, mimo że taką możliwość mieli inni członkowie. Wątpliwości budzi również przestrzeganie przez pozwanego postanowień statutu, a także kwestia ważności podejmowanych uchwał. Powód nie miał dostępu do dokumentów zrzeszenia, w tym uchwał podejmowanych przez organy pozwanego zrzeszenia. Przykładem jest brak możliwości zapoznania się z uchwałą nr 5 z dnia 31 maja 2010r. , w której to podjęto decyzję o braku rozliczeń z członkami opuszczającymi zrzeszenie, bądź członkami, którzy zostali ze zrzeszenia wykluczeni. Powód nie znał tej uchwały do czasu korespondencji przedsądowej. Rażącym przykładem pokrzywdzenia powoda – członka zrzeszenia jest również sama treść tej uchwały. Powód nie uczestniczył również w podziale nadwyżki bilansowej, mimo że pozwane zrzeszenie prowadziło i prowadzi działalność gospodarczą. Pozwane zrzeszenie nie wywiązało się zatem wobec powoda ze swoich obowiązków uniemożliwiając mu realizację przysługujących mu praw członkowskich. Działanie pozwanego zrzeszenia, którego kulminację stanowi pozbawienie go członkostwa stanowi zatem o rażącej niewdzięczności wobec powoda. Powód zakwestionował istnienie uchwały nr 5 z dnia 31 maja 2010r. ewentualnie jej ważność. Jeżeli została podjęta, to treść uchwały pozostaje w sprzeczności z ustawą i zasadami współżycia społecznego, co z kolei z uwagi na treść art. 58 § 1 i 2 k.c. prowadzi do uznania jej za nieważną. Pozbawia ona bowiem osobę, której członkostwo ustało jakiegokolwiek rozliczenia wniesionego wkładu, co oznacza wzbogacenie kosztem powoda pozostałych członków zrzeszenia, w tym obecnego zarządu. Decyzję o wykluczeniu ze zrzeszenia podejmują te same osoby, które postanowiły o przyjęciu takiej uchwały. Ponadto przyczyny wykluczenia wskazane w uchwale są nieprawdziwe. Powód nie był zobowiązany do płatności na rzecz zrzeszenia. Na rzecz pozwanego dokonywał darowizn w miarę osiąganych z gospodarstwa ogrodniczego dochodów. Brak było przy tym zobowiązania powoda do dokonywania na rzecz pozwanego darowizn. Pozwane zrzeszenie nie podjęło żadnych kroków mających na celu wyegzekwowanie rzekomo zaległych darowizn od powoda.

Zrzeszenie ustalało udział każdego z członków i w oparciu o tak wyliczony udział wyznaczano wysokość wpłaty na poczet funduszu inwestycyjnego. Ponadto w razie wystąpienia członka ze zrzeszenia pozostali członkowi mogli „objąć” jego udział. Występujący członkowie otrzymywali spłatę swojego udziału w gotówce. Powodowi takiej spłaty się odmawia. Przez analogię znajduje tu zastosowanie przepis art. 153 Prawa spółdzielczego, który stanowi w § 1, że wkład pieniężny podlega zwrotowi w wypadku ustania członkostwa. Powód pismem z dnia 23 grudnia 2020r. złożył pozwanemu oświadczenia o odwołaniu darowizny wraz z wezwaniem do zapłaty. Przyczyną odwołania darowizny była rażąca niewdzięczność pozwanego, której upatruje w dyskryminacji i nierównym traktowaniu jako członka zrzeszenia w porównaniu z innymi członkami, nie odbieraniu owoców z gospodarstwa powoda, pozbawieniu możliwości przejęcia udziałów po rezygnujących członkach, nie przestrzeganiu postanowień statutu, podejmowaniu bezprawnych uchwał, nie udostępnianiu powodowi dokumentów, w tym księgowych, nie informowaniu o terminach Walnych Zgromadzeń, wykluczeniu w członkostwa. Według wyliczeń powoda w środkach pieniężnych uiścił na rzecz pozwanego zrzeszenia 43.459,39 zł tytułem spłaty kredytu (fundusz inwestycyjny), 4.650 zł tytułem wkładu początkowego, 18.636,98 zł tytułem darowizny. Pozwany domaga się zwrotu tych kwot albowiem pozwany nie rozliczył z nim tych należności po wykluczeniu członkostwa powoda z pozwanego zrzeszenia oraz odwołał darowizny z uwagi na rażącą niewdzięczność zrzeszenia.

Do pozwu załączono statut pozwanego, aktualny stan rozliczeń z tytułu darowizn dokonywanych na konto pozwanego, wezwanie powoda do zapłaty, przelewy bankowe dokonywane przez powoda na rzecz pozwanego, wezwania powoda do zapłaty przez pozwanego, oświadczenie powoda z dnia 23 grudnia 2020r. o odwołaniu darowizny z wezwaniem do zapłaty, korespondencję stron, uchwały Walnego Zgromadzenia Członków i Zarządu oraz akt notarialny.

W odpowiedzi na pozew pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zakwestionował w całości żądanie pozwu co do zasady i co do wysokości, podnosząc zarzut zgodności z prawem i statutem podejmowanych uchwał, uczestnictwa powoda w podejmowaniu uchwały Walnego Zgromadzenia Członków nr 5 z dnia 31 maja 2010r. i braku sprzeciwu co do podjęcia uchwały nr 3 z 2 lipca 2020r., braku podstaw do złożenia przez powoda oświadczenia o odwołaniu „darowizn”. Z ostrożności procesowej podniósł również zarzut przedawnienia roszczenia dochodzonego pozwem oraz zarzut przedawnienia.

W uzasadnieniu pozwany potwierdził, że powód wywiązał się ze spoczywających na nim obowiązków związanych z partycypacją w spłacie zobowiązań kredytowych, zaciągniętych celem umożliwienia prowadzenia działalności pozwanemu. Powód jako członek zrzeszenia był zobligowany do przestrzegania postanowień właściwego statutu. Dnia 1 lutego 2004r. zawarł z pozwanym umowę członkowską nr (...). Powód na podstawie powołanych aktów był zobligowany do prowadzenia sprzedaży wytworzonych owoców za pośrednictwem zrzeszenia – pozwanego, przy czym deklarowana ilość owoców sprzedawanych pozwanemu podlegała corocznemu ustaleniu w aneksie. W praktyce stron utrwaliło się, że następowało to w formie ustnej. Powód sprzedawał pozwanemu owoce do roku 2010, po czym zaprzestał trwale sprzedaży owoców. Powód prowadził nadal tę sprzedaż z pominięciem pozwanego. Stan ten utrzymywał się do dnia wykluczenia powoda ze struktur zrzeszenia- pozwanego. Pozwany zaprzecza aby utrudniał lub uniemożliwiał powodowi realizację ww. obowiązków umownych i statutowych. Brak sprzedaży owoców pozwanemu wynikał wyłącznie z przyczyn leżących po stronie powoda. Ponadto na podstawie § 13 ust. 1 statutu w zw. z § 25 pkt 8 i 10 statutu powód był zobligowany do uczestnictwa w kosztach utrzymania zrzeszenia – pozwanego, realizowanego poprzez wpłacanie tzw. darowizn. Stosowne uchwały w przedmiocie określenia wysokości ww. kosztów i płatności były podejmowane cyklicznie przez Walne Zgromadzenie Członków. Powód każdorazowo otrzymywał informację o wysokości przypadających nań zobowiązań z tytułu kosztów utrzymania zrzeszenia – pozwanego. Na dzień wniesienia odpowiedzi na pozew powód zalega względem pozwanego z zapłatą kwoty łącznej w wysokości 87.282,87 zł, w ramach której kwota należności głównej to 51.006,87 zł, a kwota naliczonych odsetek ustawowych za opóźnienie to 36.276,87 zł. Zgodnie z postanowieniami statutu Zarząd podjął w dniu 25 czerwca 2019r. uchwałę o zawieszeniu powoda, a następnie w dniu 2 lipca 2020r. Walne Zgromadzenie podjęło uchwałę o wykluczeniu powoda jako członka zrzeszenia – pozwanego. Pozwany zaprzeczył, by powód był traktowany przez pozwanego w sposób naruszający jego prawa związane z członkostwem w zrzeszeniu – pozwanym albowiem to powód zaniechał oferowania owoców do sprzedaży pozwanemu. Niezgodne jest z prawdą również twierdzenie jakoby pozwany odmówił powodowi prawa do objęcia „udziałów” po występujących członkach zrzeszenia pozwanego albowiem to powód sam podjął decyzję o nieskorzystaniu z możliwości objęcia „udziałów” ze względu na konieczność pokrycia zadłużenia ustępujących członków. Pozwany zaprzeczył jakoby powód nie miał w okresie członkostwa dostępu do dokumentów związanych z działalnością pozwanego. Powód nie zwracał się o dostęp do takiej dokumentacji. Pozwany zaprzeczył ponadto aby powód był jedynym członkiem, w stosunku do którego pozwany nie dokonał spłaty związanej z wystąpieniem ze struktur zrzeszenia – pozwanego.

Do odpowiedzi na pozew dołączono szereg dokumentów dotyczących zrzeszenia.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

S. J. był jednym z inicjatorów powołania grupy producentów, które wcześniej obserwował przebywając za granicą. Razem z nim zrzeszenie organizowali S. T., S. J. Z. W. i J. W.. Wszystkie te osoby produkowały owoce. Głównie chodziło o jabłka, ale byli również producenci wiśni. Podstawą oczekiwań było zdobywanie odbiorców dużych i jednolitych ilości towaru. Goszczono naukowców z Instytutu (...) w F., którzy podpowiadali w jaki sposób doprowadzić do produkcji dobrej jakości owoców. Korzystano z tych rad. Łączyło się to czasami z dodatkowymi kosztami ze względu na używanie nawozów czy środków ochrony roślin. Przynosiło jednak efekty. Dzięki tym wizytom rozpoczęto robić analizy gleby. Do zawiązania zrzeszenia doszło w latach 90 – tych. Już wtedy pojawiły się możliwości korzystania ze środków unijnych zanim Polska przystąpiła do Unii Europejskiej. Ośrodki doradztwa rolnego namawiały do organizowania się obiecując środki do wykorzystania.

Dowód: zeznania wiceprezesa zarządu pozwanego S. J. (01:21:32 –

01:27:37 minuta rozprawy z dnia 29.06.2022r. k.373 v akt)

Decyzją z dnia 8 lipca 2003r. I. (...) dokonał wpisu pozwanego - (...) Zrzeszenia (...) z siedzibą w K. do rejestru grup producentów rolnych.

Dowód: decyzja I. (...) z dnia 8.07.2003r. (k. 159 – 161

akt)

Zgodnie z § 1 Statutu, (...) Zrzeszenie (...) jest dobrowolną, samorządną, społeczno – gospodarczą organizacją powołaną do świadczenia wzajemnej pomocy rolnikom w zakresie produkcji i zbytu płodów rolnych w kategorii produktu owoce. Siedzibą Zrzeszenia jest miejscowość K. - § 2 Statutu. Zrzeszenie działa jako rolnicze zrzeszenie branżowe na podstawie ustawy z dnia 8 października 1982r. o społeczno - zawodowych organizacjach rolników (Dz. U. Nr 32, poz. 217 ze zm.) oraz niniejszego statutu. Jednocześnie w celu pełnej konsolidacji członków producentów wokół produktu owoce oraz zamiaru korzystania z pomocy określonej przepisami Unii Europejskiej w zakresie organizacji rynków owoców i warzyw, Zrzeszenie również opiera swoje działanie o te przepisy oraz o Ustawę z dnia 19 grudnia 2003r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego (tekst jednolity) (Dz. U. Z 2008r. nr 11, poz. 70 z późn. zm) - § 3 Statutu.

Dla osiągnięcia swoich celów Zrzeszenie m. in. organizuje zakup owoców i warzyw, w głównej mierze od swoich członków, na podstawie zawartych kontraktów, organizuje różne formy zbiorowego zbytu i sprzedaży owoców, prowadzi działania marketingowe dla owoców wyprodukowanych w gospodarstwach członków Zrzeszenia, współpracuje z jednostkami naukowo – badawczymi i wdrożeniowymi zajmującymi się nowymi technologiami produkcji owoców z uwzględnieniem ochrony środowiska, organizuje zakup i dostawę środków do produkcji rolnej, prowadzi zakup maszyn i sprzętu, dokonuje podziału subwencji i dopłat do produkcji dla członków Zrzeszenia, działa i uczestniczy w zakresie funkcjonowania właściwej polityki cen produktów rolnych i środków do produkcji rolnej w oparciu o prowadzoną na bieżąco analizę kosztów - § 8 Statutu.

Członkiem Zrzeszenia mogą być osoby fizyczne będące producentami owoców (§ 11 Statutu).

Członkostwo Zrzeszenia nabywa się przez przyjęcie kandydatury przez Zarząd na podstawie deklaracji, wpłaty wpisowego i podpisanych: regulaminu członkowskiego i umowy członkowskiej oraz zasad ustalonych przez Walne Zgromadzenie (§ 12 Statutu).

Zgodnie z § 13 członkowie Zrzeszenia zobowiązani są m. in. do sprzedaży całości produkcji owoców, zgodnie z zawartą umową kontraktacyjną i wytworzonych w gospodarstwach jego członków za pośrednictwem Zrzeszenia, które winno zapewnić ich zbyt. Za zgodą Walnego Zgromadzenia Członków dopuszczalne są odstępstwa w danym roku poprzez m. in. sprzedaż bezpośrednią konsumentom, która nie może przekroczyć 25% własnej produkcji owoców i warzyw. Ponadto członkowie Zrzeszenia zobowiązani są dostarczać zarządowi Zrzeszenia pisemnej informacji, określonej w regulaminie członkowskim, dotyczącej wielkości sprzedaży i cen uzyskiwanych za poszczególne gatunki owoców i warzyw sprzedawane bezpośrednio konsumentom, przynajmniej raz w miesiącu, wnosić składki na konto funduszu operacyjnego, w wysokości nie niższej niż 1% udokumentowanej wartości sprzedaży produktów za pośrednictwem Zrzeszenia, wniesienie wpisowego, które nie podlega zwrotowi.

Obowiązkiem członków było również wniesienie wpłat pieniężnych w celu realizacji inwestycji koniecznych do spełnienia kryterium organizacji (zgodnie z przepisami unijnymi), których wysokość, termin wniesienia oraz warunków zwrotu po ustaniu członkostwa ustali Walne Zgromadzenie Członków (§ 13 ust. 1 pkt p Statutu).

Zgodnie z § 14 Statutu ustanie członkostwa w Zrzeszeniu następuje w wyniku rezygnacji, wykreślenia w przypadku śmierci członka lub niewypełniania przez członka z przyczyn niezależnych obowiązków określonych w statucie oraz w wyniku wykluczenia w przypadku umyślnego uchylania się od wykonywania obowiązków statutowych, działalności na szkodę Zrzeszenia, zawinionego niedostarczania w określonym terminie oraz standardzie jakościowym i ilościowym produktów zgodnie z deklaracją i umowami.

Decyzję o ustaniu członkostwa stwierdzają w stosunku do członków określonych w § 11 ust. 1 i 2 – Zarząd, w stosunku do członków określonych w § 11 ust.3 Walne Zgromadzenie Członków.

W § 15 Statutu wskazano, że za nie wypełnianie nałożonych na członka Zrzeszenie obowiązków stosuje się m. in. wykluczenie wskutek naruszenia postanowień statutowych przez Walne Zgromadzenie Członków na wniosek Zarządu.

Organami Zrzeszenia są Walne Zgromadzenie Członków, Zarząd i Komisja Rewizyjna (§ 17 Statutu)

Zgodnie z § 36 ust. 3 Statutu Zrzeszenie tworzy następujące fundusze: fundusz własny – powstający z wpłat składek członkowskich, wpisowego, darowizn, spadków, zapisów, odpisów z podziału nadwyżki bilansowej, dotacji wg przepisów unijnych za administrowanie, funduszu inwestycyjnego z wpłat pieniężnych wnoszonych przez członków zgodnie z § 13 ust. 1 punkt p, dotacji według przepisów unijnych do zrealizowanych inwestycji i funduszu operacyjnego ze składek członków oraz kwot przyznanych w ramach pomocy finansowej udzielanej przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Zgodnie z § 37 Zrzeszenie może tworzyć fundusz specjalny na podstawie uchwały Walnego Zgromadzenia Członków, który powstaje jako procentowy odpis od wartości produktu sprzedanego przez członka za pośrednictwem Zrzeszenia. W przypadku likwidacji Zrzeszenia niewykorzystane środki funduszu specjalnego będą zwracane członkom proporcjonalnie do wysokości wpłat na ten fundusz.

Dowód: Statut (...) Zrzeszenia (...)

(...) w K. ze zmianą z 10.06. 2009r.(k. 15 - 23 akt)

Przy założeniu Zrzeszenia uczestniczyło 17 członków producentów owoców takich jak owoce pestkowe, jabłka, gruszki śliwki. Członkowie mieli różny potencjał. Byli również członkowie posiadający większy areał. Według kryterium posiadania areału ustalono udział w kosztach założenia zrzeszenia, a w szczególności w inwestycji, którą poczynili. Pierwsze rozmowy trwały w 2003r. i wtedy doszło do wpisania zrzeszenia do KRS. Pierwszym prezesem był S. T.. Początkowo u niego w P. Zrzeszenie wynajmowało pomieszczenia. Założyciele liczyli na współpracę, na lepszą cenę owoców i rozwój gospodarstw. Zrzeszenie było zakładane, gdy Polska nie była jeszcze w Unii Europejskiej ale była już perspektywa ewentualnych dotacji. Pojedynczy producenci mieli problemy ze sprzedażą bo oferowali małe ilości towaru. Z tego powodu się zjednoczyli. Pierwszym wspólnym celem była sprzedaż. Zrzeszenie spełniło pokładane w nim oczekiwania. Początkowo zatrudniono managera, który zajmował się wyszukiwaniem odbiorców. Ceny towarów były negocjowane w porozumieniu z zarządem. Zrzeszenie nigdy nie zarabiało na sprzedaży owoców. Cena dla odbiorcy była taka sama jak cena producenta wobec Zrzeszenia. Nie było uwag co do rozliczeń dokonywanych przez pozwanego, choć czasem trzeba było poczekać, gdy odbiorca opóźniał się z płatnością. Zrzeszenie nie miało swoich środków na rachunku. Koszty funkcjonowania zrzeszenia członkowie pokrywali wspólnie. W 2009r. rozpoczęto budowę hali magazynowej. Dwa, trzy lata wcześniej pojawił się pomysł i zakupiono w tym celu grunt. W magazynie pozwanego była chłodnia, co było korzystne dla producentów, bo odbiorcy życzyli sobie schłodzone owoce. Zrzeszeniu zależało na skupywaniu wiśni ze względu na posiadanie dwóch poważnych, stałych odbiorców. Dzięki Zrzeszeniu produkcja owoców wzrosła. Owoce były dostarczane do siedziby Zrzeszenia w R.. Jak producenci przywozili owoce, to była sprawdzana ich jakość i były wkładane do chłodni. Dwukilometrowa odległość gospodarstwa powoda od magazynu Zrzeszenia w R. nie powinna była być problemem do dostarczania przez niego owoców. Jedynym producentem, który ładował całe samochody odbiorców był Z. W. Na samym początku udział w kosztach wynosił 3% od wielkości sprzedaży. Ta forma nie sprawdzała się jednak, bo wpływało za mało środków. Na Walnym Zgromadzeniu ustalono więc, że udział w kosztach Zrzeszenia uzależniony będzie od potencjału produkcji.

Członkowie podali Zarządowi ilość posiadanych hektarów i na tej podstawie Zarząd, kierując się tymi samymi kryteriami, ustalił udział w kosztach.

Dowód: zeznania świadka S. J. ( (o2:00:34 – 02:33:52 minuta

rozprawy z dnia 25.05.2022r. k. 336v – 337v akt)

Koszty ustalono biorąc pod uwagę wielkość wszystkich gospodarstw, które sumowały się na tzw. gospodarstwo zrzeszenia. Potrzebowano pieniędzy na fundusz inwestycyjny i wpłatę udziału własnego aby otrzymać kredyt na zakup nieruchomości i wybudowanie obiektów magazynu i chłodni z wyposażeniem. Musiano wziąć kredyt aby płacić wykonawcom, a następnie Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wartość wystawianych faktur zwracała bankowi. W ten sposób rozliczono całą inwestycję. Udało się to wykonać w 2007r. lub 2008r. Problemy pojawiły się, gdy powstały koszty utrzymania tego obiektu. Przez pięć lat Agencja pomagała pozwanemu utrzymać obiekt. Zależało to od ilości sprzedaży. Pomoc Agencji wynosiła od 5 % do 1 % obrotu pod koniec. Wiązało się to z tym, że Agencja prowadziła ciągłe kontrole. Uzgodniono, że koszty utrzymania obiektu będą uzależnione od wielkości gospodarstw Grupy. Kierowano się ustaleniami, jakie dokonał bank, gdy spłacano kredyt inwestycyjny. Każdego roku organizowano zebranie, na którym ustalano koszty utrzymania obiektu. Zatrudniano początkowo dwóch pracowników, a potem został jeden. Zarząd nigdy nie dostawał wynagrodzenia za pracę, mimo że organizuje szeroko pojętą sprzedaż i wyszukuje odbiorców.

Dowód: zeznania wiceprezesa zarządu pozwanego S. J. (01:27:37 –

01:43:40 minuta rozprawy z dnia 29.06.2022r. k.373 v akt)

Powód przyłączył się do Zrzeszenia jako producent wiśni, uznając że w grupie jest lepiej. Chodziło mu o ułatwienia w sprzedaży i ewentualnie jakieś porady. Początkowo miał takie ułatwienia, ale potem już mniej. Jak drzewka były małe, to zbiory nie były duże. Owoce woził do K.. Było to może 8 – 10 ton owoców. Gdy drzewa dorosły i zbiory były większe, osiągał od 80 do 100 ton owoców. Nie opłacało mu się wozić ich do pozwanego. Wiśnia jest delikatna i stracony czas na transport powodowałby utratę jej jakości. Powód miał stałego odbiorcę, który sam odbierał od niego owoce, gdy umówili się na odbiór. Odbierał 16 – 17 palet. Na każdej palecie jest 600 kg owoców. Owoce były pakowane w skrzynki, które dostarczał odbiorca. Wiśnie sprzedawał też firmie w W. i do firmy w T.. Powód nie płacił za transport, bo odbiorca sam przyjeżdżał po odbiór. Gdyby sprzedawał wiśnie przez K., musiałby dostarczyć je do R. własnym transportem, a jego odbiorca odbierałby wiśnie z chłodni K. już w drugim gatunku. Miał zagwarantowany zbyt na swoje wiśnie od wielu lat. Nie chciał natomiast zrezygnować z członkostwa w Zrzeszeniu ponieważ wziął kredyt i go spłacał. Powód miał swoją chłodnię w P. oraz magazyn. Uczestniczył przy budowie magazynu w R.. Polecił firmę, która go budowała, sam zrobił część robót. Wykonał nieodpłatnie wentylację w biurze i w hali magazynowej. Zrobił również maszty na sztandary. Wszyscy członkowie Zrzeszenia wykonywali jakieś prace. Powód nie mógł przeznaczać pieniędzy w pierwszej kolejności dla K.. Przekazał pozwanemu swoje rozliczenie, ile ma zysków , ile strat. W pierwszej kolejności musiał zadbać o swoje gospodarstwo i zapewnić mu środki. To, co mu zostawało mógł przeznaczyć na darowiznę dla pozwanego. Nie udawało mu się przeznaczać w pełni pieniędzy na składki. Wpłacał 600 zł miesięcznie. Podpisał weksel na 3.950.000 zł. To była wartość obiektu, a każdy z członków miał jakiś procent do spłaty. Weksel był wyliczony na jego zobowiązanie, które spłacił. Była to kwota 62.000 zł. Oprócz tego wpłacał pieniądze na darowizny. Wpłacał je 2-3 razy do roku. Były to różne kwoty raz 1.200 zł, raz nawet 3.000 zł. Jak drzewka były małe, to dostarczał wiśnie własnym samochodem o ładowności 800 kg. Od 2010r. do 2011r. przestał trwale sprzedawać owoce przez (...). W 2011r. wiśnie bardzo obrodziły i była atrakcyjna cena. Zgłosiła się firma, która sama odbierała owoce z jego domu. Nie chciał fakturować przez K., bo (...) mu nie pomagał. Nawet tajemnicą była cena wiśni. Powód nie chciał opuszczać Zrzeszenia, bo brał udział w budowie obiektu i myślał, ze syn przejmie po nim udziały. Obecnie jest na emeryturze, a sady przekazał synowi, który nie planuje zostać członkiem Zrzeszenia.

Dowód: zeznania powoda (oo:16:15 – 01:20:32 minuta rozprawy z dnia

29.06.2022r. k. 370v – 372 akt)

W dniu 1 lutego 2004r. pozwany reprezentowany przez S. T. i S. J. zawarł z powodem Umowę członkowską nr 21, której przedmiotem było określenie obowiązujących członków – producentów zasad produkcji, przygotowywania produktu do sprzedaży i sprzedaży owoców wyprodukowanych w gospodarstwach członków – producentów. W czasie trwania umowy członek – producent zobowiązywał się do wyprodukowania produktu i sprzedaży zrzeszeniu, które sprzedawało produkt osobom trzecim - odbiorcom , przetwórcom, zgodnie z aktualnie obowiązującymi postanowieniami zawartymi w regulaminie członkowskim, stanowiącym integralną część umowy.

Dowód: Umowa członkowska nr (...) (k. 168 – 169 akt)

W dniu 18 lipca 2008r. S. L. i W. L.sprzedali pozwanemu niezabudowaną nieruchomość rolną położoną w obrębie R., gmina O., składająca się z działki numer (...) o obszarze 2,1300ha, pod warunkiem, że Agencja Nieruchomości Rolnych nie wykona prawa pierwokupu przysługującego jej na mocy art. 3, ust.4 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003r. O kształtowaniu ustroju rolnego. W dniu 25 lipca 2008r. S. L. i W. L. przenieśli na rzecz pozwanego prawo własności niezbudowanej nieruchomości rolnej. Jednocześnie pozwany ustanowił na rzecz G. (...)w P. Oddział w T. hipotekę zwykłą w kwocie 3.950.000 zł celem zabezpieczenia spłaty kapitału kredytu i hipotekę kaucyjną do kwoty 2.000.000 zł celem zabezpieczenia spłaty odsetek od kapitału, opłat, prowizji i kosztów windykacji.

Dowód: akt notarialny z 18.07.2008r. (k.109 – 110 akt), akt notarialny z

25.07.2008r. (k. 106 – 108 akt)

Na początku był bardzo duży kredyt. Ze środków z dotacji spłacono większą jego część. Członkowie spłacali tylko ¼ kredytu. Inwestycją zajmował się Zarząd, który na zebraniach przedstawiał realizację inwestycji. Zarząd nigdy nie pobierał żadnych środków za pracę.

Dowód: zeznania świadka S. J. (02:33:52 – 02:37:23 minuta

rozprawy z dnia 25.05.2022r. k.337v akt)

W dniu 2 czerwca 2008r. pozwany reprezentowany przez prezesa zarządu J. W. i wiceprezesa zarządu F. A. (1) oraz powód zawarli w wykonaniu uchwały Walnego Zgromadzenia Członków Nr 1 z dnia 21 maja 2008r.umowę o dokonywanie wpłat na fundusz inwestycyjny. Powód zobowiązał się do wnoszenia środków pieniężnych tytułem wpłat na pokrycie funduszu inwestycyjnego powstałego na podstawie w/w uchwały. Powód zobowiązał się do dokonywania wpłat zgodnie z harmonogramem wpłat w dwóch wersjach: w sytuacji otrzymania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji oraz w sytuacji braku uzyskania pomocy finansowej. Powód wystawił dla (...) Banku (...) S.A. weksel in blanco na sumę 122.450 zł

Dowód: umowa o dokonywanie wpłat na fundusz inwestycyjny z

2.06.2008r. wraz z harmonogramem (k. 111 – 112 akt), deklaracja

weksla in blanco (k. 113 akt)

Na wykazie członków zrzeszenia, u których znajdują się skrzynie i skrzynki z dnia 12 sierpnia 2008r. wskazano powoda, u którego znajdowało się 1.000 skrzynek. Pozwany przygotował dla członków posiadających opakowania zobowiązanie do wpłaty 25% wartości opakowań i wobec powoda wyliczono kwotę 7.920 zł.

Dowód: wykaz z dnia 12.08.2008r. (k. 170 akt), zobowiązanie do wpłaty 25%

wartości opakowań (k. 171 akt)

Zrzeszenie prowadziło działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży owoców. Zawierano z członkami zrzeszenia umowy. Producenci byli zobowiązani do przedstawienia każdego roku prognozy zbiorów. Na tej podstawie były zawierane pisemne umowy kontraktacji. Powód chciał aby owoce odbierano z jego gospodarstwa. Nie było jednak takiej możliwości, bo Zrzeszenie nie posiadało własnego środka transportu. Transport organizowali odbiorcy. Były sytuacje, gdy odbiorca odbierał towar bezpośrednio od producenta ale w przypadku, gdy odbierany towar wypełniał całe auto. Powód nigdy nie zamierzał dostarczyć tak dużej ilości owoców. Producenci wystawiali wobec pozwanego faktury sprzedaży, a pozwany wystawiał faktury odbiorcom, wskazując tę samą cenę, ewentualnie dodając cenę opakowań. Opakowanie kupowało Zrzeszenie a koszt tego przerzucany był na producenta. Zrzeszenie nigdy nie zarabiało na transakcjach związanych z zakupem i sprzedażą owoców. Aby Zrzeszenie mogło funkcjonować ustalono opłaty od członków Zrzeszenia. Składki członkowskie były ustalane w oparciu o udział producentów – członków w zależności od posiadanego areału, na którym była wykonywana produkcja. Im większa powierzchnia, tym większa potrzeba korzystania z usług Grupy i tym większa składka. Ustalono to uchwałą Walnego Zgromadzenia. Powód uiszczał składki nie w takiej wysokości, jak powinien i nie w terminie. W wyniku podsumowania zaległości powoda K. A. wyliczyła kwotę około 60.000 zł. W momencie podpisywania umowy kredytowej było 17 członków Zrzeszenia. W 2021r. było już ich tylko dziesięciu. Na Walnych Zgromadzeniach często poruszano problem zwrotu uiszczanych środków pieniężnych. Dyskutowano, czy osobom odchodzącym z Grupy mają być zwracane wpłaty na kredyt, czy też na utrzymanie i finansowanie działalności uzyskiwane z wpłacanych składek. Z wpłatami składek zawsze były problemy. Zarząd podejmował wówczas rozmowy i rozwiązywał te problemy. Głównymi kosztami Zrzeszenia były koszty pracownika K. A.. Zarząd pracował społecznie, nigdy nie wypłacał sobie diet, podobnie Komisja Rewizyjna. Ponadto ponoszono koszty utrzymania nieruchomości w R. 63B, tzn. hali magazynowej, podatek od nieruchomości i podatek rolny. Koszt ubezpieczenia hali magazynowej to kwota 8.000 zł rocznie. Ponadto Zrzeszenie posiada wózki widłowe, sortownie do sortowania jabłek, paleciaki, opakowania wymienne i wyposażenie biurowe. Nie było żadnych samochodów. Biuro Zrzeszenia było w R.. Zrzeszenie nie dysponowało pieniędzmi, które pozwalałyby na wypłaty dla rezygnujących z członkostwa. Koszty stałe Zrzeszenia na podstawie których ustalano wysokość składek to kwota 120 – 150 tysięcy złotych. Nie było sytuacji aby członkowie nie płacili składek przez kilka lat. Jeżeli problem się pojawiał i rozmowy zarządu nie dawały efektu to członek rezygnował z członkostwa. Koszty finansowano z bieżącej sprzedaży. Członkowie czekali z zapłatą za swoje faktury po pokryciu kosztów Zrzeszenia. Wpływy na konto pozwanego pochodziły ze sprzedaży towarów i wpłaty składek przez członków. Zrzeszenie nie osiągało korzyści ze sprzedaży owoców. Nie pobierało prowizji z tego tytułu. Łatwiej sprzedać więcej towaru niż mniej. Zrzeszenie uzyskiwało lepsze ceny i stałych odbiorców. Cena dla producenta była zawsze korzystniejsza niż jakby działał w pojedynkę. Odbiorców owoców wyszukiwali członkowie Zrzeszenia. Od Z. W. odbierano owoce bezpośrednio ale on był w stanie przygotować na jeden transport całe auto 20 ton. Powód nie sprzedawał nic przez Zrzeszenie. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wytypowała powoda do kontroli. Wskazano, że członkiem Zrzeszenia nie może być osoba, która nie dostarcza owoców. Podjęto wtedy decyzję o zawieszeniu powoda. Po okazaniu tej decyzji Agencja przyjęła ją za argument o próbie rozwiązania problemu. Członkowie kierując się dobrem Zrzeszenia uznali, że nie można dokonywać zwrotów. W przypadku kilku członków Grupy zarząd i te osoby, tj. J. J., T. W. i Z. W. podjęli ustalenia co do finansowych rozliczeń przy rezygnacji przez nich z członkostwa. Były to jednak osoby aktywnie uczestniczące w funkcjonowaniu Zrzeszenia od początku jego założenia. Przywozili cały wyprodukowany przez siebie towar. Jedna z tych osób, Z. W. był w Zarządzie Zrzeszenia. Na podstawie wpłat na fundusz inwestycyjny ustalono jakąś część tego zwrotu. Z. W. dostał zwrotu 38.000 zł. Jego wpłata na fundusz inwestycyjny była dużo wyższa. Pan J. dostał około 20.000 zł. Na pieniądze na zwrot złożyli się pozostali członkowie grupy. Było to w latach 2018 – 2019. Pierwsi członkowie, którzy odchodzili, to były osoby, które nie wywiązywały się z wpłat na wspólne utrzymanie . Oni nie dostawali zwrotów przy wykreśleniu z członkostwa. Było to też spowodowane tym, że dostawy owoców przez nich były dużo mniejsze. W przypadku dwóch lub trzech osób, które zrezygnowały z członkostwa były jeszcze nie do końca spłacone przez nich raty kredytu. Pozostali członkowie wzięli na siebie te koszty. Udział osoby odchodzącej był dzielony na pozostałych członków zgodnie z proporcją wpłaty na poczet osoby, która odchodziła. Powód chciał uczestniczyć w podziale udziałów członków rezygnujących, jednakże pozostali członkowie zgłosili sprzeciw wobec tego. Powód miał wówczas zadłużenie w wysokości około 50.000 zł i przydzielenie mu kolejnych udziałów, od których należne były składki spowodowałby dalszy wzrost tego zadłużenia. Zarząd spotkał się z powodem i w wyniku rozmów powód sam zrezygnował z uczestniczenia w podziale udziałów. Powód nigdy nie zrezygnował z członkostwa. Zarząd w związku z jego zadłużeniem zdecydował o skreśleniu go z listy członków. Był jedyną osobą, która została wykluczona. Wśród osób, które złożyły rezygnację i nie dostały żadnych zwrotów byli W. T., K. C. i M. H.. Nigdy nie było decyzji o rozdysponowaniu zysku pomiędzy członków. Zysk był zawsze przekazywany na kapitał zapasowy . Zawsze w tej sprawie była podejmowana uchwała na Walnym Zgromadzeniu. Powód sprzedawał swoje owoce poza Zrzeszeniem. Zrzeszenie podlegało Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, która przeprowadzała kontrole dotyczące prowadzenia działalności. Zrzeszenie otrzymało dotację na inwestycję. Obejmowała ona 75% zakupu działki i budowy hali. Kredyt bankowy obejmował jedynie 25% inwestycji. Warunkiem tego aby członkowie nie oddawali Agencji dotacji była działalność Zrzeszenia. Zrzeszenie podlegało również kontroli Urzędu Marszałkowskiego, czy producenci dostarczali owoce. Brak dostaw owoców przez producentów groził również wykreśleniem z listy prowadzonej przez Urząd Marszałkowski. Zarząd podejmował rozmowy z powodem. Nie doszło jednak do kompromisu. Powód nie był marginalizowany przez Zrzeszenie. Postępowano z nim jak z każdym innym członkiem. Powód nie zwracał się pracownicy biura Zrzeszenia (...) o udostępnienie dokumentów Zrzeszenia. Powoda nigdy nie wyproszono z Walnego Zgromadzenia. Lista obecności na Zgromadzeniu z dnia 31 maja 2010r. była sporządzona w dniu Zgromadzenia. K. A.odbierała wszystkie podpisy. Podawała listę na początku zebrania wszystkim obecnym członkom. Jeżeli nie ma na liście podpisu, tzn., że ta osoba była nieobecna. Podstawą wykluczenia powoda był brak dostarczania owoców i brak wpłat na bieżące utrzymanie.

Dowód: zeznania świadka K. A. (00:02:46 – 02:00:34 minuta

rozprawy z dnia 25 maja 2022r. k.333 – 336v akt)

Początkowo współpraca z powodem układała się bardzo dobrze. Zepsuła się, gdy była zła cena. Każdy ponosił koszty transportu do Grupy. 100% produkcji każdego członka Zrzeszenia miało iść przez Zrzeszenie. Powód mógł znaleźć sobie odbiorcę, ale fakturować powinien był przez Zrzeszenie, tym bardziej, że nie wiązało się to z żadnymi kosztami dla niego. Dzięki zrzeszeniu członkowie mają rynek zbytu. Z jedną firmą współpracują od wielu lat. W sytuacji, gdy odchodziła z Zrzeszenia osoba, która nie miała spłaconego kredytu, wartość tego kredytu dzielona była na pozostałe osoby. W przypadku, gdy odchodzili ze Zrzeszenia członkowie, którzy spłacili kredyt albo deklarowały że zostanie przez nich spłacony Zarząd przedstawił na Walnym Zgromadzeniu propozycję zwrotu im połowy uiszczonych wpłat na poczet kredytu i Walne Zgromadzenia przyjęło taką uchwałę. W sytuacji gdyby doszło do likwidacji zrzeszenia , to majątek po sprzedaży zostałby podzielony na członków Zrzeszenia w takich proporcjach, w jaki uczestniczyli w spłacie kredytu. Udziały są nieformalne. Ustalono je głównie na potrzeby pokrycia kosztów utrzymania. Uzgodnienia co do objęcia udziałów członków ustępujących odbywały się na Zgromadzeniu. Członkowie wyrażali chęć objęcia części udziału, a księgowa następnie wyliczała o ile wzrósł udział danej osoby i o ile wzrosły środki, które ma przeznaczać na koszty utrzymania. Oczekiwania powoda były rozbieżne w stosunku do tego, jakie miał zaległości wobec Grupy. Gdy powód nie płacił, członkowie którzy płacili, musieli ponosić dodatkowe koszty. Obecnie nie ma zagrożenia cofnięcia dotacji. Wszystko zostało spłacone. Aktualnie w Zrzeszeniu pozostało 7 osób. Część członków zaniechała działalności z uwagi na przejście na emeryturę. Powód nie płacił na rzecz Zrzeszenia. Zarząd chciał rozwiązać jego sytuację ale zadłużenie przekroczyło środki, które mógłby ewentualnie dostać z powrotem.

Dowód: zeznania wiceprezesa zarządu pozwanego S. J.(01:52:22 –

02:27:30 minuta rozprawy z dnia 29.06.2022r. k.373 v akt)

Statut Zrzeszenia zobowiązywał członków do sprzedaży płodów jedynie za pośrednictwem Zrzeszenia, zabraniając jednocześnie indywidualnej sprzedaży przez członków. Wynikało to również z tego, że Zrzeszenie dostawało dofinansowanie od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, które wynikało z ilości sprzedaży. Brak sprzedaży lub sprzedaż poza Zrzeszeniem mogło skutkować utratą dofinansowania lub nakazem zwrotu wcześniej otrzymanego dofinansowania. Na wielu Walnych Zgromadzeniach omawiano wywiązywanie się członków z obowiązków statutowych. Omawiano kilka przypadków członków Zrzeszenia ale powód był osobą, która szczególnie się wyróżniała pod tym względem. W formie ustnej ustalano wielkość upraw, które potem były sprzedawane przez Zrzeszenie. Ustalano też wielkość składki, która była przeznaczana na utrzymanie Zrzeszenia. Nigdy nie doszło do wypłaty członkom wypracowanego zysku. Powód nie partycypował w kosztach utrzymania Zrzeszenia, co powodowało, że wzajemne relacje się psuły. Przez ostatnie kilka lat powód zaprzestał wykonywania obowiązków członka zrzeszenia. Dokonywał również sprzedaży poza Zrzeszeniem. Twierdził, że nie płaci składek z tego względu, że odbiór owoców miał odbywać się u niego. Normą było, że rolnicy przywozili owoce do Zrzeszenia.

Dowód: zeznania świadka G. P. (00:11:41 – 00:48:24 minuta

rozprawy z dnia 2.03.2022r. (k. 327v – 328v akt)

W Walnym Zgromadzeniu Członków (...) Zrzeszenia (...) w dniu 31 maja 2010r. wzięło udział siedemnastu członków. Sporządzono Listę obecności, którą podpisali obecni członkowie. W porządku obrad przewidziano przedstawienie sprawozdania finansowego za 2009r., omówienie bieżących spraw Zrzeszenia i wolne wnioski. Dokonano wyboru przewodniczącego zebrania w osobie S. J. i sekretarza K. A.. Na zebraniu poruszono kwestę należności dochodzonych na drodze sądowej, następnie S. J. wystąpił z wnioskiem o uchylenie części uchwały nr 1 z 21 maja 2008r. dotyczącej rezygnacji z członkostwa w Zrzeszeniu. Podjęto uchwałę nr 5, w której treści zapisano, że w przypadku rezygnacji z członkostwa (par. 14 pkt 1a statutu) nie będą dokonywane żadne zwroty pieniężne. W przypadku wykreślenia ze Zrzeszenia (par. 14, pkt 1b statutu) nie będą dokonywane żadne zwroty pieniężne. W przypadku wykluczenia (par.14, pkt 1c statutu) nie dokonuje się żadnych zwrotów pieniężnych. Za przyjęciem uchwały głosowało 15 osób, wstrzymały się dwie osoby. Powód był obecny na Walnym Zgromadzeniu, co potwierdził własnoręcznym podpisem.

Dowód: Protokół z Walnego Zgromadzenia Członków z 31.05.2019r. (k. 190 -

191 akt), uchwała nr 5 z 31.05.2010r. (k. 104, 192 akt), Lista obecności z

31.05.2010r. (k. 193 akt)

Członkowie odchodzili z Zrzeszenia z różnych powodów. Na początku odeszła M. H.. Zrezygnowała krótko po wybudowaniu hali magazynowej. Nie doszło do żadnych rozliczeń na jej rzecz. Zostawiła jednak Zrzeszenie ze spłatą kredytu w jej części. Ponadto majątek, który powstał generował koszty wyższe niż raty kredytu. Gdyby Zrzeszenie w tamtym czasie miało zwracać jakieś środki ustępującym członkom, mogłoby nie przetrwać. Później, gdy odchodzili członkowie, którzy spłacili kredyt i utrzymywali zrzeszenie od samego początku byli w innej sytuacji. Dotyczyło to panów J., W., W., M. i G.. Jako kryterium zwrotu przyjęto 50% spłaconego kredytu. Ostatnią kwotę z rozliczenia z członkiem rezygnującym z członkostwa zwiększono do 10.000 zł za 1% udziału. Członkowie Zrzeszenia co roku deklarowali na piśmie wielkości areału. Składki na Zrzeszenie nazywano „darowiznami”. Na Walnych Zgromadzeniach można było zapoznać się z bilansem. Nie było nigdy wypłat z zysku na rzecz członków. Nie było przyczyn po stronie pozwanego aby powód nie mógł sprzedawać owoców za jego pośrednictwem. Zrzeszenie nigdy nie odmawiało sprzedaży. W latach 2015 – 2017 S. J. odpowiadał za organizację sprzedaży wiśni. Nikt nie był dyskryminowany w Zrzeszeniu. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przeprowadzała kontrole i sprawdzała, czy wszyscy członkowie sprzedają owoce za pośrednictwem Zrzeszenia. Pozwanemu groził zwrot dotacji za nie przestrzeganie tych zasad. Prezes rozmawiał z powodem aby tę sytuację rozwiązać. Powód był niechętny wobec rozmów o spłacie jego zadłużenia i sprzedaży owoców. Pozwany musiał podjąć decyzję o wykluczeniu powoda

Dowód: zeznania świadkaS. J. ( 02:37:23 – 03:04:36 minuta

rozprawy z dnia 25.05.2022r. k.337v akt)

W 2010r. w okresie od 16 lipca 2010r. do 4 sierpnia 2020r. powód dokonał sprzedaży na rzecz zrzeszenia na podstawie faktur VAT za kwotę 52.725,44 zł brutto.

Dowód: zestawienie faktur (k. 172 akt)

Uchwałą nr 6 Walnego Zgromadzenia Członków (...) Zrzeszenia (...) z dnia 9 grudnia 2010, obliczono potencjał produkcji każdego z członków na podstawie deklaracji i wniosków złożonych do (...) i na tej podstawie wyliczono procentowy udział w utrzymaniu (...). Powodowi przyznano 4,1 % udziału w utrzymaniu (...)-u. Walne Zgromadzenie uchwaliło kwotę bazową rocznego utrzymania Grupy (...) w wysokości 200 tys. zł. Głosowało 15 członków Zrzeszenia. Za przyjęciem uchwały było 12 głosów, przeciw 1 głos, wstrzymujących się 2 głosy. Uchwałą nr 7 w sprawie dalszego finansowania i utrzymania Grupy (...) uchwalono, że rok rozliczeniowy liczy się od 1 lipca do 30 czerwca roku następnego. Każdy z członków będzie dokonywać wpłat do 10 – tego każdego miesiąca, zgodnie z przesłanym harmonogramem wpłat. Za przyjęciem uchwały głosowało14 osób. Uchwałą nr 8 w sprawie dalszego finansowania i utrzymania Grupy (...) uchwalono, że do członków Zrzeszenia (...) nie stosujących się do przegłosowanych zasad finansowania zostaną wyciągnięte konsekwencje przewidziane w Statucie włącznie z wykluczeniem. 14 osób głosowało za przyjęciem uchwały.

Dowód: uchwały Walnego Zgromadzenia Członków (...) (...)

(...) z dnia 9.12.2010r. (k.

175 – 176 akt)

Na Walnym Zgromadzeniu Członków (...) Zrzeszenia (...) w dniu 15 września 2011r. przyjęto uchwałę nr 7 w sprawie finansowania i utrzymania Grupy, w której uchwalono, że dotychczasowy sposób finansowania i utrzymania Grupy się nie zmienia. Kwota bazowa wynosi 170 tys. złotych. Nowe kwoty miały zostać naliczone zgodnie z zasadami uchwały nr 6 z dnia 9 grudnia 2010r. Miały obowiązywać od dnia 1 lipca 2011r. do dnia 30 czerwca 2012r. Identycznej treści uchwałę przyjęto na Walnym Zgromadzeniu Członków w dniu 3 października 2012r. Uchwałą z dnia 4 lipca 2013r. podwyższono kwotę bazową do kwoty 180 tys. zł. Uchwałą z dnia 28 maja 2014r. podwyższono kwotę bazową do 200 tys. zł. Na Walnym Zgromadzeniu Członków z 29 maja 2015r. podjęto uchwałę o treści identycznej jak uprzednio. Na Walnym Zgromadzeniu Członków z dnia 30 maja 2016r. kwota bazowa rocznego utrzymania została podniesiona do 250 tys. zł. Za podjęciem tej uchwały głosowało 8 osób. Dwie osoby, w tym powód wstrzymali się od głosowania. W dniu 20 kwietnia 2017r. przyjęto uchwałę o treści jak w roku poprzednim.

Dowód: Uchwała nr 7 Walnego Zgromadzenia Członków z 15.09.2011r.

(k.177 akt) Uchwała nr 3 Walnego Zgromadzenia Członków z

3.10.2012r. (k.178 akt), Uchwała Walnego Zgromadzenia Członków

z 4.07.2013r.(k.179 akt), Uchwała nr 3 Walnego Zgromadzenia

Członków z 29.05.2015r. (k.181 akt), Uchwała nr 3 Walnego

Zgromadzenia Członków z 30.05.2016r.(k.182 akt), Uchwała nr 3

Walnego Zgromadzenia Członków z 20.04.2017r. (k.183 akt)

W 2008r. powód uiścił w wyniku pism pozwanego na poczet funduszu inwestycyjnego w dniu 29 września na poczet wpłaty początkowej kwotę 4.650 zł i pierwszą ratę w wysokości 930 zł, w dniu 30 grudnia drugą ratę w kwocie 1.333 zł. W 2009r. uiścił w dniu 23 marca kwotę 2.449 zł tytułem trzeciej raty, 7 lipca kwotę 2.151,40 zł tytułem czwartej raty a 7 grudnia kwotę 3.465,80 zł tytułem zaległej raty III/(...) i (...). W 2010r. uiścił w dniu 6 kwietnia kwotę 1.314,40 zł tytułem raty (...), w dniu 1 lipca kwotę 477,40 tytułem raty (...), w dniu 21 września kwotę 1.965,40 tytułem raty (...), w dniu 16 grudnia kwotę 447,64 zł tytułem raty (...). W 2011r. uiścił w dniu 26 stycznia 2011r. kwotę 683 zł, 18 lutego 2011r. kwotę 683 zł, 31 marca kwotę 1.674,04 zł, w dniu 27 czerwca 395,16 zł tytułem raty (...), w dniu 28 września kwotę 1.790,16 zł i w dniu 15 grudnia kwotę 367,26 zł.

Dowód: pisma pozwanego i potwierdzenia przelewów (k. 116, 67-70, 60 – 66,

55-59, 72, 49 – 54, 71 akt)

Pozwany zwrócił się do powoda pismami z dnia 12 marca 2012r. o dokonanie wpłaty w kwocie 1.762,26 zł, w dniu 25 czerwca 2012r. o dokonanie wpłaty w kwocie 339,36 zł, a w dniu 20 września 2012r. o dokonanie wpłaty kolejnej raty w w kwocie 1.734,36 zł na poczet funduszu inwestycyjnego. Powód dokonał tych wpłat w dniach 29 marca 2012r., 29 czerwca 2012r. i 28 września 2012r. W dniu 19 grudnia 2012r. uiścił kwotę 311,46 zł tytułem raty IV(...).

Dowód: pisma pozwanego i potwierdzenia przelewu (k. 43 - 48, 94 akt)

W 2013r. powód wpłacił w dniu 26 marca kwotę 1.706,46 zł tytułem raty (...), w dniu 27 czerwca kwotę 283,56 tytułem raty II(...), w dniu 24 września kwotę 1.678,56 zł tytułem raty (...) i w dniu 17 grudnia kwotę 255,66 zł tytułem raty (...).

Dowód: potwierdzenia wykonania operacji (k. 90 – 93 akt)

W 2014r. powód wpłacił w dniu 24 marca kwotę 1.650,66 zł tytułem raty I/(...), w dniu 27 czerwca kwotę 227,76 zł tytułem raty II(...), w dniu 24 września kwotę 1.662,76 zł tytułem raty (...), w dniu 22 grudnia kwotę 199,86 zł tytułem raty IV(...).

Dowód: potwierdzenia wykonania operacji (k. 86 – 88 akt)

W 2015r. powód wpłacił w dniu 30 marca kwotę 1.594,86 zł tytułem raty I(...), w dniu 25 czerwca kwotę 171,96 zł tytułem raty II(...), w dniu 28 września kwotę 1.566,96 zł tytułem raty (...) i w dniu 18 grudnia kwotę 144,05 tytułem raty (...).

Dowód: potwierdzenia wykonania operacji (k. 82 – 85 akt)

W 2016r. powód wpłacił w dniu 25 marca kwotę 1.539,06 zł tytułem raty I(...), w dniu 30 czerwca kwotę 116,16 zł tytułem raty II(...), w dniu 27 września kwotę 1.511,16 zł tytułem raty (...) i w dniu 20 grudnia kwotę 88,26 tytułem raty (...).

Dowód: potwierdzenia wykonania operacji (k. 78 – 80 akt)

W 2017r. powód wpłacił w dniu 5 kwietnia kwotę 1.483,26 zł tytułem raty (...), w dniu 29 czerwca kwotę 60,36 zł tytułem raty (...), w dniu 28 września kwotę 1.455,36 zł tytułem raty (...) i w dniu 22 grudnia kwotę 32,46 tytułem raty (...).

Dowód: potwierdzenia wykonania operacji (k. 74 – 77 akt)

W 2018 r. powód wpłacił kwotę 1.655,06 zł tytułem raty (...).

Dowód: potwierdzenie transakcji (k. 73 akt)

W dniu 2 sierpnia 2018r. (...) Bank Spółka Akcyjna (...) w (...) zwrócił powodowi weksel z deklaracją wekslową będący przedmiotem zabezpieczenia wobec spłaty kredytu inwestycyjnego udzielonego dla pozwanego.

Dowód: pismo (...) Bank do powoda z 2.08.2018r. (k. 114 akt)

Powód w dniu 2 czerwca 2011r. złożył wobec pozwanego oświadczenie, że stan jego gospodarstwa na 12 maja 2012r. wynosi 13,75 ha. Obszar nasadzeń sadowniczych wynosi 11,60 ha, w tym śliwy 1,20 ha, czereśnie 4,20 ha, wiśnia deserowa 2,80 ha, wiśnia łutówka 3,40ha. W dniu 14 czerwca 2011r. powód złożył oświadczenie, że przewidywany zbiór owoców w 2011r. wynosi czereśni 0 ton, wiśnia deserowa 0 ton i wiśnia Ł. 4,5

Dowód: oświadczenia powoda z 2.06.2011r. i 14.06.2011r. (k. 124, 210 i 125,211 akt)

W dniu 12 sierpnia 2011r. pozwany wystosował wobec powoda upomnienie, wzywając do uregulowania uchwalonych darowizn na utrzymanie Grupy w sezonie 1.07.2010 – 30.06.2011. W przypadku nieuregulowania należności w terminie do 31.08.2011r. Zarząd podejmie decyzję o zawieszeniu członkostwa. Kwota do uregulowania: luty 683,33 zł, marzec 683,33 zł, kwiecień 683,33 zł, maj – 683,33 zł, czerwiec – 683,33 zł, rok 2010 – 3218 zł. Łącznie 5.951,98 zł.

Dowód: upomnienie z 12.08.2011r. z dowodem doręczenia (k. 212 akt)

W dniu 19 sierpnia 2011r. powód poinformował pozwanego, że z powodu wyjazdu zagranicznego nie będzie uczestniczył w zebraniu w dniu 15 września 2011r. W odpowiedzi z dnia 29 sierpnia 2011r. pozwany poinformował powoda, że jego nieobecność nie wpłynie na ważność podejmowanych uchwał. Pouczono również powoda o możliwości ustanowienia pełnomocnika, który na Walnym Zgromadzeniu zagłosuje zgodnie z jego wolą.

Dowód: pismo powoda z 19.08.2011r. (k. 213 akt), pismo pozwanego z 29.08.2011r.

(k. 215 - 216 akt)

W dniu 25 sierpnia 2011r. pozwany wskazał, że powód w sezonie 2010 – 2011 wpłacił 1.366 zł, do zapłaty pozostała kwota 5.951,98 zł. Po uwzględnieniu wpłaty w kwocie 272,61 zł do zapłaty pozostała kwota 5.679,37 zł. Powód został wezwany do uiszczenia tej kwoty do 31 sierpnia 2011r.

Dowód: pismo z 25.08.2021r. (k. 214 akt)

W dniu 19 grudnia 2011r. pozwany wysłał powodowi upomnienie i wezwał do uregulowania uchwalonych darowizn za utrzymanie Grupy w sezonie 1.07.2010r. - 30.06.2011r., 01.07.2011r. - 30.06.2012r. Kwota do uregulowania to 5.679,37 zł za okres 1.07.2010 – 30.06.2011 i 4.098 zł za okres 01.07.2011-31.12.2011r., łącznie 9.777,37 zł.

Dowód: upomnienie z 19.12.2011r. (k. 217 akt)

W dniu 5 stycznia 2012r. pozwany wezwał powoda do zapłaty należności na poczet utrzymania Grupy wraz z odsetkami za rok 2010 i 2011 w łącznej wysokości 10.447,83 zł w terminie 7 dni, zaznaczając iż wezwanie jest ostatecznym upomnieniem.

Dowód; wezwanie do zapłaty z 5.01.2012r. (k. 218 - 219 akt)

Powód z tytułu prowizji od sprzedaży czereśni przelał na rzecz pozwanego w dniu 20 lipca 2012r. kwotę 252,75 zł oraz kwotę 644,22 zł . W dniu 27 lipca 2012r. powód przelał na rzecz powoda kwotę 680,13 zł, w dniu 6 sierpnia 2012r. kwotę 650,01 zł, w dniu 19 sierpnia 2011r. kwotę 272,61 zł w dniu 23 sierpnia 2012r. kwotę 1.336,77 zł.

Dowód: przelewy prowizji za sprzedaż wiśni (k. 117 – 123 akt)

Powód z powodu wyjazdu zagranicznego nie był obecny na Walnym Zgromadzeniu Członków w dniu 6 marca 2013r. Pismem dnia 14 lipca 2014r. pozwany poinformował powoda, że roczna kwota na utrzymanie Zrzeszenia za okres od 1.07.2014r. - 30.06.2015r. wynosi 8.200 zł, a miesięczna rata 684 zł.

Dowód: korespondencja stron (k. 220 – 224 akt)

Powód został prawidłowo powiadomiony o Walnych Zgromadzeniach Członków Zrzeszenia w latach 2015 – 2016.

Dowód: powiadomienia o Walnym Zgromadzeniu Członków (k. 225 – 229 akt)

W dniu 3 lipca 2016r. powód został powiadomiony o sposobie i wielkości ustalonego harmonogramu płatności na rzecz rocznego utrzymania Zrzeszenia za okres od 1.07.2016r. do 30.06.2017r. W piśmie wskazano, że roczna kwota na utrzymanie wynosi 9.500 zł a rata miesięczna 782 zł.

Dowód: pismo pozwanego z 3.07.2016r. (k. 230- 231 akt)

W 2016r. powód wpłacił tytułem darowizn na rzecz pozwanego kwotę 620 zł w lipcu 2016r., 650 zł w sierpniu 2016r., 620 zł we wrześniu 2016r., 620 zł w październiku 2016r.,620 zł w listopadzie 2016r. i 620 zł w grudniu 2016r.

Dowód: potwierdzenia wykonania operacji z 2016r. (k. 34 – 39 akt)

W dniu 30 czerwca 2017r. powód został powiadomiony o sposobie i wielkości ustalonego harmonogramu płatności na rzecz rocznego utrzymania Zrzeszenia za okres od 1.07.2017r. do 30.06.2018r. Roczna kwota na utrzymanie wyniosła 9.500 zł a rat miesięczna 792 zł.

Dowód: pismo pozwanego z 30.06.2017r. (k. 232- 236 akt)

W 2017r. powód wpłacił tytułem darowizn od stycznia do do lipca po 620 zł, w sierpniu i wrześniu 2016r. kwoty po 800 zł, w październiku 2017r. 600 zł.

Dowód: potwierdzenia wykonania operacji z 2017r. (k. 25 – 33 akt)

W dniu 7 sierpnia 2017r. powód potwierdził poinformowanie go o braku wpłaty kwoty 39.958,98 zł tytułem darowizn w latach 2010 – 2017. Odnotował, że sprawa do wyjaśnienia.

Dowód: rozliczenie darowizn z adnotacją powoda (k. 206 akt)

Uchwałą Zarządu Nr 2 pozwanego z dnia 7 sierpnia 2017r. w sprawie nieregulowania wpłat, po przeanalizowaniu wpłat na utrzymanie Grupy przez powoda zablokowano do wyjaśnienia możliwość przejęcia udziału po rezygnujących członkach do momentu wyjaśnienia sprawy.

Dowód: Uchwała Zarządu nr 2 z 7.08.2017r. (k. 115, 207 akt), dowód

doręczenia powodowi uchwały (k. 208 akt)

Powód złożył w dniu 10 sierpnia 2017r. oświadczenie, że nie wyraża chęci i zgody w partycypowaniu w spłacie zobowiązań wobec występujących członków J. J. oraz T. W..

Dowód: oświadczenie powoda z 10.08.2017r. (k. 209 akt)

W dniu 10 sierpnia 2017r. powód dokonał rozliczenia przychodów i kosztów w gospodarstwie za lata 2010 – 2016.

Dowód: rozliczenie (k. 237 – 239 akt)

Na Walnym Zgromadzeniu Członków (...) Zrzeszenia (...) z dnia 6 grudnia 2017r. przyjęto uchwałę nr 10 w sprawie zasad dalszego finansowania i utrzymania Grupy (...). Obliczono potencjał produkcji każdego z członków na podstawie deklaracji i wniosków złożonych do (...) i na tej podstawie wyliczono procentowy udział w utrzymaniu (...)u, przeliczenie po odejściu T. W., J. J., K. C., M. H., W. T.. Ustalono dla powoda 4,4% . Walne Zgromadzenie Członków uchwaliło ponadto kwotę bazową rocznego utrzymania Grupy (...) w wysokości 150 tys. zł. Uchwalono rok rozliczeniowy od 1.01.2018r. do 31.12.2018r. Głosowało 1o członków Zrzeszenia. Za przyjęciem uchwały było 8 głosów, wstrzymujących się 2 głosy.

Dowód: uchwała nr 10 Walnego Zgromadzenia Członków z dnia 6.12.2017r.

(k. 184 akt)

Pozwany pismem z dnia 30 grudnia 2017r. poinformował powoda, że zgodnie z uchwałą nr 10 Walnego Zgromadzenia Członków z dnia 6 grudnia 2017r. w okresie od 1 stycznia 2018r. do 31 grudnia 2018r. roczna kwota na utrzymanie wynosi 6.600 zł, a rata miesięczna 550 zł.

Dowód: pismo pozwanego do powoda z 30.12.2017r. z dowodem doręczenia (k. 240

- 241 akt)

W 2018r. powód wpłacił tytułem darowizny w lutym kwotę 600 zł i w marcu kwotę 500 zł.

Dowód: potwierdzenia wykonania operacji z 2018r. (k. 40 i 42 akt)

Pismem z dnia 27 marca 2018r. pozwany poinformował powoda o terminie Walnego Zgromadzenia w dniu 10 maja 2018r., a pismem z dnia 7 maja 2018r. pozwany przesłał powodowi aktualny stan rozliczeń z tytułu darowizn dokonywanych na konto pozwanego. Pozwany zwrócił się do powoda aby tytułować przelewy jako „darowizna”. W rozliczeniu za lata 2010 – 2018r. powód stosując naliczenia od 13,75 ha powinien był uiścić 62.727,96 zł, a uiścił 22.186,98 zł. W piśmie stwierdzono, że na dzień 7 maja 2018r. brak jest wpłat na kwotę 40.036,02 zł według nowych ustaleń powierzchni.

Dowód: pismo pozwanego z 27.03. 2018r. (k. 242 – 243 akt), pismo z dnia

7.05.2018r. (k. 24, 126, 244 akt), rozliczenie darowizn dowodem

doręczenia (k. 245 246 akt)

Na Walnym Zgromadzeniu Członków w dniu 10 maja 2018r. uchwałą nr 1 w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego za rok 2017 zatwierdzono sprawozdanie finansowe i bilans oraz rachunek zysków i strat, który wykazał czysty zysk netto w wysokości 37.249,35 zł. Uchwałą nr 2 w sprawie przeznaczenia zysku za rok 2017 uchwalono, że zysk w kwocie 37.249,35 zł zostanie przeksięgowany na kapitał zapasowy.

Dowód: uchwała nr 1 i uchwała nr 2 z dnia 10.05.2018r., bilans (k.261 -274 akt)

W dniu 12 czerwca 2018r. K. A. w imieniu Zarządu poinformowała powoda, że powinien tytułować przelewy jako „darowizna”, a nie jako „pożyczka” i wszystkie przelewy z takim tytułem przelewu zostają zwrócone.

Dowód: protokół sporządzony przez K. A. w dniu 12.06.2018r. (k.

247 akt)

Pismem z dnia 17 września 2018r. pozwany przysłał powodowi aktualny stan rozliczeń z tytułu darowizn. W rozliczeniu wskazano, że na dzień 7 maja 2018r. brak jest po stronie powoda wpłat na kwotę 43.686,02 zł.

Dowód: pismo z 17.09.2018r. z rozliczeniem i dowodem doręczenia (k. 248 – 250

akt)

Uchwałą Nr 3 z dnia 5 grudnia 2018r. Walne Zgromadzenie Zrzeszenia uchwaliło , że dotychczasowy sposób finansowania i utrzymania Grupy nie zmienia się. Kwotę bazową ustalono na 150 tys. zł.

Dowód: uchwała Nr 3 Walnego Zgromadzenia Członków z 5.12.2018r. (k. 185

akt)

Pismem z dnia 23 kwietnia 2019r. pozwany poinformował powoda o Walnym Zgromadzeniu Członków w dniu 15 maja 2019r.

Dowód: pismo z 23.04.2019r. potwierdzeniem odbioru (k. 251 – 252 akt)

Na Walnym Zgromadzeniu Członków w dniu 15 maja 2019r. podjęto uchwały w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego za rok 2018r., pokrycia straty za rok 2018 i podjęto dyskusję o dalszym członkostwie producentów nie wywiązujących się z obowiązków statutowych i podjętych uchwał. Po dyskusji zdecydowano, że Zarząd ma wyciągnąć wobec takich producentów konsekwencje przewidziane przez Statut Zrzeszenia.

Dowód: protokół z Walnego Zgromadzenia Członków z 16.05.2019r. (k. 275 -276

akt) uchwały nr 1 , nr 2, informacja dodatkowa (k. 277 – 286 akt)

W dniu 25 czerwca 2019r. Zarząd (...) Zrzeszenia (...) podjął uchwałę nr 1, zgodnie z § 15 ust 3 Statutu (...) Zrzeszenia (...) o zawieszeniu członkostwa E. K. w Zrzeszeniu do czasu rozpatrzenia wniosku o wykluczeniu przez Walne Zgromadzenie Członków. Uchwałę podpisał Zarząd w osobach A. K. – prezes, S. J. – wiceprezes oraz Z. W. i P. W.. Osoby te jako Zarząd złożyły w dniu 25 czerwca 2019r. wniosek do Walnego Zgromadzenia o wykluczenie członkostwa w Zrzeszeniu E. K. zgodnie z § 15 ust 3 Statutu (...) Zrzeszenia (...).

Dowód: uchwała nr 1 Zarządu z 25.06.2019r. (k. 194 akt), wniosek Zarządu z

25.06.2019r. (k. 195 akt)

Pismem z dnia 5 lipca 2019r. Zarząd poinformował powoda, że zgodnie z § 15 ust. 3 Statutu podjął decyzję o zawieszeniu jego członkostwa w Zrzeszeniu do czasu rozpatrzenia wniosku o wykluczeniu przez Walne Zgromadzenie Członków. Zarząd zawnioskował o wykluczenie wskutek naruszenia postanowień statutowych zawartych w § 13 Statutu (...), a w szczególności braku sprzedaży owoców za pośrednictwem Zrzeszenia w latach 2011 – 2018, nie wywiązywania się z ustalonych przez Walne Zgromadzenie składek w latach 2010 – 2018. Zarząd zmuszony był do wnioskowania wykluczenia, ponieważ wszystkie wcześniejsze pisma, upomnienia, rozmowy nie przyniosły rezultatu.

Dowód: pismo Zarządu do powoda z 5.07.2019r. (k. 196 akt), potwierdzenie

odbioru (k. 197 akt)

W dniu 25 lipca 2019r. powód wpłacił na rachunek pozwanego kwotę 600 zł tytułem darowizny.

Dowód: potwierdzenie transakcji z 25.07. 2019r. (k. 41 akt)

Pismem z dnia 22 sierpnia 2019r. powód reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył odwołanie od decyzji Zarządu o zawieszeniu członkostwa do czasu rozpatrzenia wniosku o jego wykluczenie przez Walne Zgromadzenie Członków a nadto wezwał do wyliczenia wartości jego udziału w związku z planowanym wykluczeniem jego osoby ze Zrzeszenia oraz przesłania treści uchwały bądź regulaminu warunki spłaty występującego członka oraz treści Regulaminu Dyscyplinarnego, o jakim mowa w § 15 ust 3 zd. 3 Statutu Zrzeszenia. W uzasadnieniu pisma wskazano, że pismo z dnia 5 lipca 2019r. nie zawiera konkretnych podstaw uzasadniających złożenie wniosku o wykluczenie, w tym szczegółowych wyliczeń, a jedynie ogólne stwierdzenia. Nie jest zatem możliwe odniesienie się do stawianych w nim zarzutów. W posiadaniu powoda nie znajdują się dokumenty, które regulują kwestie rozliczeń z występującym członkiem. Statut nie zawiera w tym zakresie odpowiednich postanowień. W związku z tym wezwał Zarząd do dokonania szczegółowych wyliczeń wartości udziału powoda oraz przesłanie aktów prawnych , zwłaszcza Regulaminu Dyscyplinarnego, który reguluje szczegółowe zasady wykluczenia członka ze Zrzeszenia. Powód wyraża wolę wystąpienia ze Zrzeszenia, lecz na uczciwych warunkach. Powód wniósł o rozliczenie wartości jego udziału (według aktualnych wyliczeń) oraz wpłat jakich dokonywał od 2010r. na rzecz Zrzeszenia.

Dowód: odwołanie powoda z 22.08.2019r. (k. 198 -200 akt)

W dniu 3 grudnia 2019r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dokonała kontroli pozwanego. W wyniku kontroli stwierdzono m. in., że powód, który był wówczas członkiem zawieszonym nie dostarczał produktów.

Dowód: raport z czynności kontrolnych Agencji Restrukturyzacji i

Modernizacji Rolnictwa (k. 162 – 167 akt)

Powód pismem z dnia 5 grudnia 2019r. powód oświadczył wobec pozwanego, że wszelką korespondencję dla niego należy kierować do jego pełnomocnika.

Dowód: pismo pozwanego do powoda z 5.12.2019r. (k. 253 akt)

W odpowiedzi na pismo powoda, wezwanie do zapłaty kwoty 69.746,37 zł, pozwany w piśmie z dnia 27 stycznia 2020r. oświadczył, że powód nadal jest członkiem pozwanego. Jest członkiem zawieszonym ale nie wykluczonym przez Walne Zgromadzenie Członków. W piśmie zaprzeczono aby kiedykolwiek pozwany odmówił odbioru owoców od powoda. Nikt również nie pozbawił powoda możliwości przejęcia udziałów po rezygnujących członkach. Powód sam w pisemnym oświadczeniu z 10 sierpnia 2017r. nie wyraził zgody i chęci w tej kwestii. Powód nie uczestniczy w bieżących kosztach utrzymania Grupy. Z tego tytułu należność pozwanego od powoda wynosi na dzień 5 lipca 2019r. kwotę 68.542,98 zł.

Dowód: pismo pozwanego z 27.01.2020r. (k. 102 – 103 akt)

Pismem z dnia 7 lutego 2020r. pozwany poinformował pełnomocnika powoda, że powód nie uczestniczył w bieżącym utrzymaniu grupy w wielkości, jaką przewidywały corocznie podejmowane uchwały. Należność pozwanego od powoda wynosiła na dzień 7 lutego 2020r. 68.542,98 zł.

Dowód: pismo pozwanego do pełn. pozwanego (k. 254 akt)

W dniu 2 lipca 2020r. odbyło się Walne Zgromadzenie Członków pozwanego, w którego porządku obrad przewidziano podjęcie decyzji w sprawie członków nie wywiązujących się z obowiązków statutowych. Uchwałą nr 1 zatwierdzono sprawozdanie finansowe, Uchwałą nr 2 pokryto stratę za rok 2019.

Uchwałą nr 3 Walnego Zgromadzenia Członków pozwanego z dnia 2 lipca 2020r. w sprawie wykluczenia P. O., zgodnie z § 15 ust. 3 Statutu Walne Zgromadzenie Członków na wniosek Zarządu podjęło w dniu 2 lipca 2020r. uchwałę o wykluczeniu członkostwa E. K. wskutek naruszenia postanowień statutowych zawartych w § 13 Statutu, a w szczególności braku sprzedaży owoców za pośrednictwem Zrzeszenia w latach 2011 – 2018, nie wywiązywania się z ustalonych przez Walne Zgromadzenie Członków składek w latach 2010 – 2018. Wszyscy obecni członkowie głosowali za (10 głosów).

Dowód: zawiadomienie o Walnym Zgromadzeniu Członków (k.201 – 202

akt), Uchwała nr 1 i nr 2 , informacja dodatkowa (k. 287 – 294 akt),

Uchwała nr 3 Walnego Zgromadzenia Członków z 2.07.2020r.

(k. 203 – 204 akt), lista obecności 2.07.2020r. (k. 205 akt)

Pismem z dnia 6 lipca 2020r. powód został poinformowany, że zgodnie z § 15 ust.3 Statutu pozwanego Walne Zgromadzenie Członków (...) Zrzeszenia (...) na wniosek Zarządu podjęło w dniu 2 lipca 2020r. Uchwałę Nr 3 o wykluczeniu członkostwa powoda w Zrzeszeniu wskutek naruszenia postanowień statutowych zawartych w § 13 Statutu, a w szczególności braku sprzedaży owoców za pośrednictwem Zrzeszenia w latach 2011 – 2018 oraz nie wywiązywania się z ustalonych przez Walne Zgromadzenie Członków składek w latach 2010 – 2018.

Dowód: pismo pozwanego do powoda z dnia 6.07.2020r. (k. 205 akt)

Pismem z dnia 23 grudnia 2020r. pełnomocnik powoda złożył wobec pozwanego oświadczenie o odwołaniu darowizny wraz z wezwaniem do zapłaty. W treści pisma wskazał, że odwołuje wszystkie darowizny dokonane na rzecz pozwanego i w związku z tym wzywa do przedłożenia całościowego rozliczenia wszystkich dokonywanych przez powoda darowizn ze wskazaniem daty przelewu/wpłaty i wysokości darowizny, zapłaty kwoty 18.636,98 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma z odsetkami ustawowymi za opóźnienie tytułem zwrotu przedmiotu darowizn i ponownie wezwał do zapłaty kwoty 48.109,39 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania tytułem rozliczenia udziału powoda w Zrzeszeniu w związku z jego wykluczeniem. W uzasadnieniu pisma wskazał, że powód był członkiem Zrzeszenia od początku jego istnienia. W czasie członkostwa dokonał wpłat darowizn na kwotę 18.636,98 zł. Podstawą odwołania darowizny jest art. 898 kodeksu cywilnego i rażąca niewdzięczność Zrzeszenia, która upatruje w dyskryminacji i nierównym traktowaniu jako członka w porównaniu z innymi członkami, nie odpieraniu owoców z gospodarstwa , pozbawienia możliwości przejęcia udziałów po rezygnujących członkach, nie przestrzegania postanowień Statutu, podejmowania bezprawnych uchwał, nie udostępniania dokumentów, w tym księgowych, nie informowania o terminach Walnych Zgromadzeń, wykluczenia z członkostwa. W czasie członkostwa powód wniósł wkład początkowy w kwocie 4.650 zł, dokonywał spłaty rat kredytu 43.459,39 zł, łącznie 48.109,39 zł. Oświadczenie zostało doręczone pozwanemu w dniu 28 grudnia 2020r.

Dowód: oświadczenie o odwołaniu darowizny z 23.12.2020r. (k. 95 – 201

akt)

W odpowiedzi z dnia 11 stycznia 2021r. pozwany wskazał, że zarzucana mu niewdzięczność nigdy nie miała miejsca. Pozwany nigdy nie odmówił odbioru owców od powoda, powód nigdy nie był dyskryminowany, czy inaczej traktowany niż pozostali członkowie. Powód w ciągu ostatnich 10 lat nie złożył ani razu deklaracji o przewidywanych plonach, deklaracji chęci sprzedaży. Nie poinformował o przyczynie braku sprzedaży w Grupie. Nie informował o sprzedaży poza Grupą, do czego zgodnie ze statutem producent, będący członkiem Zrzeszenia jest zobowiązany. Nikt nie pozbawił powoda możliwości przejęcia udziałów po rezygnujących członkach. Powód złożył pisemne oświadczenie w dniu 10 sierpnia 2017r., że nie wyraża chęci i zgody w tej kwestii. Nie są prawdziwe twierdzenia, że powód nie był informowany o terminach Walnych Zgromadzeń. Na potwierdzenie wszystkich faktów pozwany posiada dokumenty.

Dowód: pismo pozwanego do pełn. powoda z dnia 11.01.2021r. (k. 255 – 256 akt)

W dniu 21 marca 2011r. pozwany potwierdził ustanie członkostwa M. H., której przypomniano o obowiązku spłaty kredytu inwestycyjnego. W dniu 30 stycznia 2017r. rezygnację z członkostwa w Zrzeszeniu złożyła W. T.z powodu niezgodności interesów i braku porozumienia. W dniu 28 lutego 2017r. rezygnację z członkostwa w Zrzeszeniu złożył K. C. który warunki rezygnacji i rozliczenie umówiono w specjalnej umowie z pozwanym.

Dowód: pismo pozwanego do M. H. z dnia 21.03.2011r. (k. 257 akt),

rezygnacja W. T. z 30.01.2017r. (k. 258 akt), umowa –

rezygnacja z 28.02.2017r. (k. 259 – 260 akt)

Na Walnym Zgromadzeniu Członków w dniu 7 czerwca 2021r. podjęto uchwały w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego za 2020r. i w sprawie przeznaczenia zysku na kapitał zapasowy. W porządku obrad przewidziano również podjęcie uchwały regulującej warunki i zasady na jakich członkowie mogą opuścić Zrzeszenie. Przedstawiono sytuację Z. W., który chce opuścić Grupę, ale nie satysfakcjonuje go oferta przedstawiona przez Zarząd. Zwrot kwoty wpłaconej na spłatę kredytu, to minimalne roszczenie z jego strony. Wskazano, że postawa pana W. była zawsze wzorowa. Rozważano zakończenie funkcjonowania Zrzeszenia i przekazanie majątku do zawiązanej nowej spółki. Prezes zaproponował zwrot panu W. kwoty, o którą wnosił i zostało to poddane głosowaniu. Za propozycją głosowało 9 osób, jedna wstrzymała się od głosu.

Dowód: Protokół z Walnego Zgromadzenia Członków z dnia 7.06.2021r. (k. 295-297

akt), uchwała nr 1, uchwała nr 2, informacja dodatkowa (k. 298 – 304 akt)

Zgodnie z zestawieniem z dnia 25 października 2021r. w okresie od 1 stycznia 2010r. do 31 sierpnia 2019r. kwota nierozliczonych płatności powoda wyniosła 51.006 zł oraz kwotę 36.276,87 zł tytułem odsetek, co łącznie stanowi kwotę 87.282,87 zł. Zgodnie z zestawieniem z dnia 26 czerwca 2022r. kwota nierozliczonych płatności powoda wyniosła 55.406 zł oraz kwotę 41.088,37 zł tytułem odsetek, łącznie 96.494,37 zł.

Dowód: Lista nierozliczonych płatności z 25.10.2021r. (k. 186 – 189 akt), lista

nierozliczonych płatności z 26.06.2022r. (k. 350 – 353 akt)

Pismem z dnia 25 października 2021r. pełnomocnik pozwanego złożył wobec powoda oświadczenie o potrąceniu na wypadek ustalenia przez Sąd, że powodowi przysługuje wierzytelność pieniężna w stosunku do Zrzeszenia, w tym wynikająca z uczestnictwa w Zrzeszeniu bądź ustania tego uczestnictwa lub z tytułu zwrotu świadczeń realizowanych na rzecz Zrzeszenia w kwocie 66.746,37 zł dochodzonej pozwem z wierzytelnością pieniężną przysługującą Zrzeszeniu w stosunku do powoda w łącznej wysokości 87.282,87 zł (51.006 zł tytułem należności głównej i 36.276,87 zł tytułem odsetek. Wierzytelności ulegają wzajemnemu umorzeniu do wysokości wierzytelności niższej.

Dowód: oświadczenie o potrąceniu z dowodem doręczenia (k. 305 – 310 akt)

Koszty działalności pozwanego były podstawą do podjęcia stosownych uchwał dotyczących określenia dopłat członków. Pozwany sprzedawał owoce z bardzo niską marżą, która różnie się kształtowała na przestrzeni lat. Dodatkowo Zrzeszenie (...) ponosiło koszty bieżącej działalności, jednak wypracowana marża nie zaspokajała tych kosztów, stąd dopłaty członków Zrzeszenia były uzasadnione. Zrzeszenie w latach 2016 – 2022 w każdym roku wypracowywało straty. Na podstawie przepisów zawartych w statucie podejmowano różnego rodzaju uchwały, w tym uchwały wskazujące wysokość należnych dopłat na poczet kosztów Zrzeszenia, nazywanymi składkami lub darowiznami. Członkowie Zrzeszenia byli statutowo zobowiązani do wnoszenia wpisowego i składek członkowskich, a także do wnoszenia wpłat pieniężnych w celu realizacji inwestycji koniecznych do spełnienia kryterium organizacji, których wysokość, termin wniesienia oraz warunki zwrotu po ustaniu członkostwa ustali Walne Zgromadzenie Członków Zrzeszenia. Walne Zgromadzenia Członków i Zarząd podejmują decyzje poprzez podjęcie uchwał w głosowaniu jawnym zwykłą większością głosów. Dla ważności uchwał wymagana jest obecność co najmniej połowy liczby uprawnionych do głosowania. Do kompetencji Walnego Zgromadzenia Członków należy między innymi ustanawianie zasad wnoszenia wpłat pieniężnych związanych z realizacją inwestycji Zrzeszenia, w szczególności ich wysokości, terminu wnoszenia oraz zasady zwrotu po ustaniu członkostwa, ustanawianie zasad określania wysokości składek członkowskich, ustanawianie wpłat pieniężnych zwracanych, ich wysokości, terminu wniesienia oraz zwrotu i oprocentowania. Powód wniósł pozew o zasądzenie od pozwanego kwoty 66.746,37 zł tytułem dokonanych wpłat darowizn na rzecz pozwanego oraz dokonanych zapłat na fundusz inwestycyjny. Powód w latach 2011 – 2019 uiścił tytułem tzw. darowizn łącznie kwotę 12.786 zł. Ponadto w latach 2011 – 2012 wpłacił łącznie kwotę 3.836,49 zł tytułem „prowizji”. Na fundusz inwestycyjny w latach 2008 – 2018 wpłacił łącznie 46.602,35 zł. Powód przedstawił więc dowody wpłat dokonanych na rzecz Zrzeszenia na łączną kwotę 63.224,84 zł. Pozwane Zrzeszenie zwróciło powodowi dwie z powołanych wpłat z dnia 8 lutego 2018r. na kwotę 600 zł i z dnia 9 marca 2018r. na kwotę 550 zł. Roszczenie powoda powinno wynosić 62.074,84 zł.

Zrzeszenie zaprzestało naliczania dopłat dla powoda od września 2019r. Ostatnią kwotę naliczono i zaksięgowano w sierpniu 2019r. Z tytułu dopłat na podstawie podejmowanych przez Walne Zgromadzenia uchwał co do wysokości kosztów i ustalonego dla powoda w nich udziału (4,1%) powód w latach 2010 do 2019 powinien był zapłacić łącznie kwotę 72.294,86 zł. Płacił jednak nieregularnie i kwoty inne niż ustalone. Łącznie wpłacił 19.836,98 zł. Zaległość z tego tytułu na rzecz pozwanego wyniosła więc 52.457,88 zł.

Dowód: opinia biegłej z zakresu rachunkowości M. P. (k. 475-

487 akt)

Odsetki ustawowe za opóźnienie w zapłacie należnych pozwanemu od powoda kwot wynoszą 27.999,07 zł. Koszty utrzymania pozwanego nie odbiegają od przeciętnych kosztów utrzymania spółek o podobnym profilu jak pozwany. Należy wysnuć wniosek, że tego rodzaju działalność nie jest rentowna.

Dowód: opinia uzupełniająca (k. 575 – 683 akt)

Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie powołanych wyżej dokumentów, opinii biegłego z zakresu rachunkowości M. P., zeznań świadków G. P., K. A. i S. J.oraz zeznań stron.

Sąd nie dał wiary zeznaniom powoda, że pozwany odmawiał sprzedawania jego wiśni. Powód nie chciał ponosić kosztów transportu wiśni z jego gospodarstwa do magazynu pozwanego, mimo że była to odległość jedynie 2-3 kilometrów. Powód wiedział, że pozwany nie dysponuje samochodami, które mogłyby odbierać jego towar, stąd argument ten był jedynie pretekstem do zaprzestania sprzedawania owoców za pośrednictwem pozwanego. Sąd nie dał wiary również jego zeznaniom, że przez dostarczenie owoców do chłodni pozwanego dochodziło do obniżenia ich jakości i konieczności sprzedawania odbiorcom jako drugi gatunek. Sąd nie dał wiary również jego zeznaniom, że zaprzestał przekazywania składek z uwagi na brak udzielania powodowi pomocy. Powód nie udowodnił tych okoliczności. Nie wskazał o jaką pomoc chodzi. Twierdzenie to jest ponadto sprzeczne z jego zeznaniami, że zaprzestał sprzedawania za pośrednictwem pozwanego, bo sam pozyskał dla siebie odbiorcę. Sąd nie dał wiary pozwanemu, że nie wiedział na co przeznaczane są „darowizny” i że traktował je jako dobrowolną wpłatę. Dyskusja co do konieczności ponoszenia kosztów utrzymania nieruchomości, ustalania udziałów członków w tych kosztach była prowadzona na wielu Walnych Zgromadzeniach i nie ma możliwości, by powód nie wiedział na co przeznaczane są pieniądze wpłacane przez członków. Zeznania te są niewiarygodne również ze względu na okoliczność, że powód wyraził chęć przejęcia udziałów członków występujących ze zrzeszenia i wtedy Zarząd dokładne tłumaczył mu, że objęcie udziałów wiąże się z uiszczaniem większych kwot na poczet kosztów utrzymania majątku pozwanego.

Sąd zważył co następuje:

Rolnicy indywidualni i członkowie ich rodzin oraz inne osoby związane bezpośrednio charakterem swej pracy z rolnictwem mogą zrzeszać się dobrowolnie w społeczno – zawodowych organizacjach pełniących funkcje obrony interesów zawodowych rolników indywidualnych. Organizacje te reprezentując potrzeby oraz broniąc zawodowych i społecznych interesów rolników indywidualnych, działają na rzecz rozwoju indywidualnych gospodarstw rolnych oraz wzrostu ich produkcji, zapewnienia opłacalności produkcji rolniczej i należytego wyposażenia rolnictwa w środki produkcji, troszczą się o wysoką rangę zawodu rolnika, a także o poprawę warunków życia i pracy ludności wiejskiej, uczestniczą w kształtowaniu i realizacji polityki Państwa na rzecz postępu gospodarczego, społecznego, socjalnego oraz kulturalnego i oświatowego wsi – art. 1 ustawy o społeczno – zawodowych organizacjach rolników z dnia 8 października 1982r. (Dz.U. nr 32, poz. 217), tj. z dnia 2 grudnia 2021 (Dz.U. z 2022r., poz. 281).

Rolnicze zrzeszenie branżowe jest dobrowolną, niezależną i samorządną, społeczno – zawodową organizacją, reprezentującą i broniącą praw i interesów rolników indywidualnych specjalizujących się w określonej gałęzi produkcji roślinnej lub zwierzęcej. Terenem działania rolniczego zrzeszenia branżowego może być jedna bądź więcej wsi, teren gminy (miasta) lub większej liczby gmin (miast) danego województwa, jedno województwo lub więcej województw. Do członkostwa w rolniczym zrzeszeniu branżowym stosuje się odpowiednio przepisy art.15 ust. 3 i 4 (art. 23 w/w ustawy). Z kolei art. 15 powołanej ustawy podaje definicję kółka rolniczego, a w ust. 4 wskazano, że szczegółowe zasady i warunki wstępowania i występowania członków kółek rolniczych określają statuty kółek, statut może przewidywać przyjmowanie na członków kółka rolniczego także innych osób niż wymienione w ust. 3, związanych bezpośrednio charakterem swojej pracy z rolnictwem.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jedynym źródłem prawa określającym zasady członkostwa, wstępowania i występowania członków oraz utraty członkostwa jest statut Zrzeszenia.

W § 13 ust. 1 pkt i) Statutu wskazano, że członkowie Zrzeszenia obowiązani są do wnoszenia składek na konto funduszu operacyjnego, w wysokości nie niższej niż 1% udokumentowanej wartości sprzedaży produktów za pośrednictwem Zrzeszenia.

Wysokość składek ustalano konkretnie na podstawie uchwał Walnego Zgromadzenia Członków w sprawie zasad dalszego finansowania i utrzymania grupy (...). Obliczano potencjał produkcji każdego z członków na podstawie deklaracji i wniosków złożonych do (...) i na tej podstawie wyliczono procentowy udział w utrzymaniu (...). Wobec powoda udział ten wyliczono na 4,1%. Ponadto co roku uchwalano na Walnym Zgromadzeniu wysokość kosztów utrzymania Grupy, związany z koniecznością ponoszenia kosztów utrzymania majątku.

Tego rodzaju wpłaty na składki, które nazywane były „darowiznami” ze względu na wskazaną podstawę ich uiszczania nie mogą podlegać zdaniem Sądu jakimkolwiek zwrotom. Powód jako członek Zrzeszenia przez samo przystąpienie do Zrzeszenia przyjmował na siebie obowiązek pokrywania kosztów jego utrzymania. Wykazywane czasami zyski stanowiły jedynie nadwyżki bilansowe wynikające z procesu rozliczeń i zgodnie z uchwałami Walnego Zgromadzenia przeznaczane były na kapitał zapasowy, z którego pokrywano ewentualne „straty” występujące w następnych latach. Celem Zrzeszenia nie było wypracowywanie zysku. Zrzeszenie nie prowadzi działalności gospodarczej. Wspiera jedynie członków będących producentami owoców w celu uzyskiwania przez nich największych możliwych zysków i realizuje inne cele statutowe, którymi nie jest uzyskiwanie dochodów. Cena sprzedaży owoców stosowana przez Zrzeszenie wobec odbiorców nie różniła się od ceny stosowanej przez producentów – członków Zrzeszenia. Ewentualne różnice w cenie wynikały z kosztów opakowań, które Zrzeszenie, zgodnie z ustaleniami przerzucało na producentów.

O bezzwrotnym charakterze składek członkowskich świadczy również Statut, który w swojej treści nie przewiduje możliwości ich zwrotu.

Powód nie regulował wbrew obowiązkowi należnych składek ewentualne uiszczał je nieregularnie i w innych, przeważnie niższych kwotach. Sam przyznał, że traktował je jak dowolną wpłatę. Jego zaległość z tego tytułu, zgodnie z wyliczeniami biegłej sądowej, wyniosła wobec pozwanego kwotę 52.457,88 zł. Odsetki ustawowe za opóźnienie w zapłacie należnych pozwanemu od powoda kwot wynoszą zaś kwotę 27.999,07 zł. Łącznie powód zalega wobec pozwanego kwotę 80.456,95 zł.

Zgodnie z § 13 ust.1 punkt p) Statutu członkowie Zrzeszenia obowiązani byli również wnieść wpłaty pieniężne w celu realizacji inwestycji koniecznych do spełnienia kryterium organizacji (zgodnie z przepisami unijnymi), których wysokość, termin wniesienia oraz warunki zwrotu po ustaniu członkostwa ustali Walne Zgromadzenie Członków.

Postępowanie dowodowe wykazało, że pozwany zrealizował inwestycję polegającą na zakupie nieruchomości, wybudowaniu magazynu wraz z chłodnią i wyposażeniem. Z tego tytułu zaciągnięto kredyt bankowy, który pokrył w jednej czwartej koszt inwestycji. W pozostałym zakresie koszt inwestycji pokryty został z dotacji unijnej. Kredyt, zgodnie z ustaleniami spłacany był przez członków, zgodnie z wyliczonymi przez bank udziałami w spłacie i powód również uczestniczył w spłacie kredytu. Z tego tytułu w okresie od 29 września 2008r. do 27 marca 2018r. wpłacił kwotę 46.602,35 zł. Powód całkowicie uregulował swój udział w spłacie kredytu.

W trakcie funkcjonowania Zrzeszenia członkowie zobowiązani do udziału w kosztach spłaty kredytu występowali z Zrzeszenia z różnych powodów, pozostawiając po sobie nie spłacone udziały w spłacie kredytu. Udziały te były dzielone na pozostałych członków Zrzeszenia powodując dla nich dodatkowe obciążenie. Z uwagi na tę okoliczność oraz z uwagi na fakt, że Zrzeszenie nie dysponowało żadnymi środkami na spłatę ustępujących członków, w dniu 31 maja 2010r. podjęto na Walnym Zgromadzeniu Członków uchwałę nr 5, że w przypadku rezygnacji z członkostwa, wykreślenia lub wykluczenia nie będzie się dokonywać żadnych zwrotów pieniężnych. Powód był obecny na tym Walnym Zgromadzeniu i uczestniczył w głosowaniu, w którym za przyjęciem uchwały głosowało piętnaście osób, a jedynie dwie się wstrzymały.

W następnych latach zdarzyły się przypadki odstępstwa od tej zasady, ale dotyczyły one jedynie osób, które dokonały całkowitej spłaty kredytu i nie zalegały nigdy z wpłatami składek. Jedna z tych osób była wieloletnim członkiem zarządu Zrzeszenia, którego członkowie nigdy nie pobierali wynagrodzenia za pracę. Przyjęto wtedy możliwość zwrotu połowy kwoty uiszczonej na spłatę kredytu przez daną osobę.

Zdaniem Sądu wskazane odstępstwa od zasady nie dokonywania żadnych zwrotów pieniężnych są uzasadnione. Na ich zastosowanie pozwalały kompetencje Walnego Zgromadzenia Członków wynikające ze Statutu. Powód domagał się również odstąpienia wobec niego od zasady przyjętej uchwałą nr 5 z dnia 31 maja 2010r., nie biorąc jednak pod uwagę, że jego sytuacja różniła się od sytuacji osób, którym przyznano zwroty. Wobec powoda, jako jedynego członka Zrzeszenia zastosowano instytucję wykluczenia z grona członków. Najpierw zarząd uchwałą nr 1 z dnia 25 czerwca 2019r. zawiesił członkostwo powoda w Zrzeszeniu do czasu rozpatrzenia wniosku o wykluczenie przez Walne Zgromadzenie Członków a następnie w dniu 2 lipca 2020r. uchwałą nr 3 Walne Zgromadzenie Członków uchwaliło wykluczenie powoda na skutek naruszenia postanowień statutowych zawartych w § 13 Statutu, a w szczególności braku sprzedaży owoców za pośrednictwem Zrzeszenia w latach 2011 – 2018 i nie wywiązywania się z ustalonych przez Walne Zgromadzenie Członków składek w latach 2010 – 2018. W podjęciu uchwały brało udział dziesięciu członków i wszyscy członkowie Zrzeszenia głosowali za.

Powód w uzasadnieniu pozwu zakwestionował ważność uchwały nr 5 z dnia 31 maja 2010r. Nie jest ona jednak zdaniem Sądu ani sprzeczna z ustawą o społeczno – zawodowych organizacjach rolników z dnia 8 października 1982r. albowiem nie jest sprzeczna ze Statutem Zrzeszenia, ani nie jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. To postępowanie powoda było sprzeczne ze Statutem Zrzeszenia, podejmowanymi na jego podstawie uchwałami Walnego Zgromadzenia Członków i zasadami współżycia społecznego. Powód swoim postępowaniem zagrażał funkcjonowaniu zrzeszenia. Nie tylko wbrew zobowiązaniu nie sprzedawał owoców za pośrednictwem zrzeszenia ale poprzez niepłacenie składek i wstrzymanie pokrywania udziału w kosztach utrzymania mógł powodować zadłużenie pozwanego wobec dostawców mediów, biura rachunkowego, pracownika itp.

Powód pismem z dnia 23 grudnia 2020r. złożył wobec pozwanego oświadczenie o odwołaniu darowizny z wezwaniem do zapłaty zarzucając rażącą niewdzięczność pozwanego – obdarowanego, którą upatrywał w dyskryminacji i nierównym traktowaniu jako członka zrzeszenia, nieodbieraniu owoców z gospodarstwa powoda, pozbawieniu możliwości przejęcia udziałów po rezygnujących członkach, nie przestrzegania postanowień statutu, podejmowaniu bezprawnych uchwał, nie udostępnianiu powodowi dokumentów, w tym księgowych, nie informowaniu o terminach Walnych Zgromadzeń, wykluczeniu z członkostwa.

Pomijając fakt wykluczenia z członkostwa, żadna z powołanych okoliczności nie znalazła potwierdzenia w ustaleniach stanu faktycznego. Powód nie wykazał, że był gorzej traktowany od innych członków. Podnoszona w toku zeznań powoda okoliczność, że pozwany nie chciał informować go o cenie sprzedawanych przez siebie wiśni jest zrozumiała w sytuacji, w której powód stanowił konkurencję dla Zrzeszenia, zamiast z nim współpracować.

Zgodnie z art. 898 § 1 kodeksu cywilnego darczyńca może odwołać darowiznę nawet już wykonaną, jeżeli obdarowany dopuścił się względem niego rażącej niewdzięczności.

W postępowaniu pozwanego wbrew stanowisku powoda nie można doszukać się rażącej niewdzięczności. Jej przejawem nie jest na pewno decyzja o wykluczeniu powoda z członkostwa. Była ona bowiem uzasadniona wieloletnim, nagannym postępowaniem powoda wobec zrzeszenia. Powód nie wykonywał i lekceważył przyjęte na siebie obowiązki wobec pozwanego, mimo wielokrotnych wezwań z jego strony. Pozwany, mimo że posiadał takie uprawnienie, nie występował do sądu z powództwem przeciwko powodowi o zapłatę składek. Decyzję o wykluczeniu podjął dopiero na wyraźne żądanie nadzorującej pozwanego Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa i wobec zagrożenia zwrotu uzyskanej dotacji przez postępowanie powoda. Gdyby jednak przyjąć, że powodowi przysługuje uprawnienie do żądania zwrotu darowizny dokonanej na rzecz pozwanego, to z pewnością należności na poczet pokrycia składek nie mogą wchodzić w skład tej kwoty. Składki przeznaczane są na działalność statutową i koszty utrzymania zrzeczenia, którego współtwórcą i członkiem był również powód. Nie można żądać zwrotu pieniędzy przeznaczonych na utrzymanie podmiotu, z którego powód korzystał na równi z innymi członkami Zrzeszenia.

Zdaniem Sądu o darowiźnie można mówić jedynie w przypadku wpłat dokonywanych przez powoda na fundusz inwestycyjny, tj. na spłatę rat kredytu. Nawet w sytuacji, gdyby można było przyjąć, że istnieją przesłanki do odwołania darowizny i żądania, zgodnie z art. 898 § 2 k.c. zwrotu dokonanych z tego tytułu wpłat, to żądanie to mogłoby objąć kwotę 46.602,35 zł, a nie żądaną pozwem kwotę 66.746,37 zł. Pozwany pismem z dnia 21 października 2021r. złożył wobec powoda oświadczenie o potrąceniu dochodzonej pozwem kwoty z wierzytelnością pieniężną przysługującą Zrzeszeniu w stosunku do powoda, którą wskazał na kwotę 87.282,87 zł. Z wyliczeń biegłego wynika, że zobowiązanie powoda wobec pozwanego to kwota łączna z odsetkami 80.456,95 zł, jednakże nawet ta kwota prowadzi do całkowitego umorzenia roszczenia powoda. Zgodnie bowiem z art. 498 § 1 i 2 k.c. gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność, z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej.

Z uwagi na powyższe, żądanie powoda dochodzone pozwem należy uznać za niezasadne. Powództwo podlegało oddaleniu w całości.

O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z wynikającą z art. 98 k.p.c. zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy i obciążono nimi w całości przegrywającego spór powoda. Na koszty, które powód ma obowiązek zwrócić pozwanemu składa się wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego ustalone w oparciu o § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015r., poz. 1800 ze zm.) wraz z opłatą skarbową w wysokości 17 zł od pełnomocnictwa. Ponadto Sąd zwrócił stronom z urzędu niewykorzystane zaliczki na poczet opinii biegłego.

sędzia Magdalena Berczyńska-Bruś