Uzasadnienie z 4 lutego 2025, sygn. III RC 245/23

UZASADNIENIE

wyroku

I. T. działając w imieniu własnym oraz działając w imieniu małoletniego L. T. (2) w dniu 28 grudnia 2023r. wystąpiła do tut. Sądu z pozwem przeciwko jego ojcu F. G. o alimenty. W pozwie wnosiła ona:

- o zasądzenie od pozwanego na rzecz małoletniego syna L. T. (2) kwoty po 1500 zł miesięcznie, tytułem udziału pozwanego w kosztach utrzymania i wychowania małoletniego syna, płatnych na rachunek bankowy matki jako przedstawicielki ustawowej, z góry do 10-tego dnia każdego miesiąca, począwszy od dnia złożenia pozwu wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat,

- o zasądzenie od pozwanego na rzecz I. T. kwoty 26 400,00 zł tytułem zwrotu kosztów utrzymania małoletniego syna za okres od dnia 16 grudnia 2021r. do dnia złożenia niniejszego pozwu w części którą spełnić winien pozwany ojciec małoletniego powoda wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wymagalności roszczenia do dnia zapłaty,

- o zasądzenie od pozwanego na rzecz I. T. kwoty 8 559,00 zł tytułem pokrycia wydatków związanych z ciążą i porodem oraz kosztów trzymiesięcznego utrzymania matki w okresie porodu wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wymagalności roszczenia do dnia zapłaty.

Ponadto wnosiła ona o udzielenie zabezpieczenia - na czas trwania postępowania poprzez zobowiązanie pozwanego, na czas trwania postepowania, do uiszczania na rzez małoletniego syna L. T. (1) kwoty po 1500 zł miesięcznie, tytułem udziału pozwanego w kosztach utrzymania i wychowania małoletniego syna, płatnych na rachunek bankowy matki jako przedstawicielki ustawowej, z góry do 10-tego dnia każdego miesiąca, począwszy od dnia złożenia pozwu wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat.

Sąd udzielił zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych małoletniego powoda w sposób wskazany w punkcie 1) postanowienia. I tak Sąd postanowił w punkcie 1/ udzielić - na czas trwania postępowania w sprawie - zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych małoletniego powoda w ten sposób, że zobowiązać pozwanego F. G. do płacenia na rzecz małoletniego powoda L. T. (1) kwoty po 600 zł (sześćset złotych) miesięcznie płatnej z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletniego powoda – I. T. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat - poczynając od dnia 1 stycznia 2024r.;

W punkcie 2/ postanowienia Sąd postanowił oddalić wniosek w pozostałym zakresie.

W toku postępowania przed Sądem strony podjęły próbę wypracowania porozumienia, wyraziły zgodę na skierowanie ich do mediacji, jednakże w toku postępowania mediacyjnego nie udało im się wpracować porozumienia ani w zakresie wysokości alimentów na rzecz małoletniego powoda ani w zakresie żądań zgłoszonych w pozwie przez I. T..

Pozwany ostatecznie przed zamknięciem rozprawy zaprezentował takie stanowisko, że uznał powództwo w zakresie żądań alimentacyjnych pozwu do kwoty 500 zł miesięcznie, co do pozostałych żądań wnosił o ich oddalenie.

Sąd ustalił, co następuje:

Matka małoletniego powoda - I. T. i jego ojciec - pozwany F. G. nie są i nie byli małżeństwem; jednakże w przeszłości pozostawali w nieformalnym związku. Nigdy nie mieszkali razem. Pozwany odwiedzał matkę małoletniego powoda w jej domu, a każde z nich ponosiło koszty własnego utrzymania. Rozstali się kiedy powódka jeszcze była w ciąży. (...) urodził się ich małoletni syn L.. Pozwany uznał jego ojcostwo w USC w C., małoletni L. nosi nazwisko matki (...). Małoletni L. nie choruje przewlekle, natomiast pojawiło się u niego sporadyczne krwawienie z nosa w sezonie zimowym, ale również w przypadku zmęczenia, wysiłku np. gdy więcej pobiega. Jest on pod kontrolą lekarza rodzinnego ponadto został zarejestrowany do laryngologa, co jest realizowane na NFZ. Lekarz zalecił obserwację. Pani T. uzyskała też informację, że z podobnym problemem boryka się przyrodni brat jej syna tj. starszy syn F. G. i ma to być wada genetyczną po ojcu. Na chwilę obecną nie wdrożono leczenia, małoletni L. jest obserwowany pod tym kątem, ma wadę przegrody nosowej. Prawdopodobnie będzie potrzebna operacja, ale jak syn przejdzie okres dojrzewania.

Małoletni L. przez cały czas wychowywany jest wyłącznie przez matkę. W maju 2024r. poszedł on do przedszkola, ale po 2 dniach rozchorował się i do końca maja 2024r. pozostał w domu pod opieką babci ze strony matki. W czerwcu i lipcu 2024r. uczęszczał do przedszkola, w sierpniu 2024r. była przerwa wakacyjna. Powrócił do przedszkola pod koniec sierpnia 2024r. Matka przeniosła syna do innego przedszkola - tj. do Prywatnego Przedszkola w X., gdzie ma ona po drodze do pracy do M.. Opłata za to przedszkole jest stała i wynosi 530 zł miesięcznie, do tego dochodzi kwota 299 zł miesięcznie za wyżywienie dziecka. Ponadto wymagana była opłata wpisowa w dwóch ratach po 150 zł I-sza rata we wrześniu 2024r. i II-ga rata w lutym 2025r. Matka małoletniego nie otrzymuje dofinansowania do przedszkola.

I. T. - na czas wnoszenia pozwu w tej sprawie miesięczny koszt utrzymania małoletniego syna określiła na kwotę 2523 zł i to podtrzymywała w toku postępowania w sprawie. W zakresie sytuacji zawodowej matka małoletniego powoda wskazała, że przed narodzeniem syna pozostawała w zatrudnieniu, pracowała jako kadrowa u Z. w C., gdzie zarabiała w granicach 3200 zł miesięcznie. Przez rok po narodzeniu syna przebywała na urlopie macierzyńskim i otrzymywała 80% dotychczasowego wynagrodzenia. Później przebywała na zasiłku dla bezrobotnych, który otrzymywała w kwocie ok. 1000 zł miesięcznie i ta sytuacja trwała do połowy grudnia 2023r. Następnie do połowy kwietnia 2024r. była zarejestrowana jako bezrobotna bez prawa do zasiłku. W tamtym czasie otrzymywała wsparcie materialne z Gminy. Następnie od dnia 14 kwietnia 2024r. podjęła stacjonarne zatrudnienie jako przedstawiciel handlowy uzyskując wynagrodzenie w wysokości 3265 zł brutto miesięcznie .

I. T. samotnie wychowuje dzieci. Poza małoletnim synem L. ma ona dwie córki z poprzedniego małżeństwa, na które otrzymuje alimenty w wysokości po 550 zł miesięcznie na każdą z nich. Z uwagi na podjęcie zatrudnienia utraciła ona prawo do zasiłku rodzinnego, który wcześniej - do końca kwietnia 2024r. otrzymywała na dzieci w kwocie 551 zł miesięcznie. Ponadto otrzymuje świadczenie wychowawcze w kwocie po 800 zł miesięcznie na troje dzieci. I. T. mieszka w W. k/ C. w domu jednorodzinnym, co do którego jest nie uregulowana sytuacja majątkowa. Z byłym mężem są po rozwodzie, ale nie przeprowadzili podziału majątku a dom należało do nich obojga. W domu tym mieszka ona z synem L. i córkami z małżeństwa, starsza córka ma 16 lat a młodsza 10 lat. Koszt utrzymania tego domu spoczywa wyłącznie na I. T., jej były mąż dokłada się jedynie do raty kredytu hipotecznego w kwocie średnio 1800 zł miesięcznie i każdy z nich płaci po 900 zł miesięcznie. Pani T. posiada samochód M. (...) z 2007r., który zakupiła już po rozwodzie.

I. T. określiła, że średni miesięczny koszt utrzymania syna w dalszym ciągu kształtuje się na takim poziomie jak podała w uzasadnieniu pozwu tj. 2523 zł miesięcznie. W czasie kiedy składała ona pozew to nie pracowała i była na końcówce zasiłku dla bezrobotnych, liczyła że znajdzie pracę. W dalszym ciągu domaga się takiej samej kwoty dla syna, mimo że podjęła pracę zawodową i otrzymuje wynagrodzenie. Małoletni syn cały czas jest wyłącznie na jej utrzymaniu, pozwany nie interesuje się w ogóle dzieckiem. Pozwany nigdy nie widział syna na oczy, nie zabiega o kontakty z nim. I. T. wskazała m.in., że ,,od chwili narodzenia syna do dnia złożenia pozwu pozwany nie przekazał żadnej kwoty, w grudniu 2022r. L. miał prawie rok pod drzewami zostawił 7 kartoników mleka, wtedy byłam nieobecna w domu, ale zadzwonił kaszlał i mówił ze jest chory i ze nie wyjdzie, ja go uspokoiłam ze nie musi udawać bo i tak mnie nie ma w domu. Za moment pojawiły się zdjęcia w Internecie jak uczestniczył w sylwestrze.”

Pozwany F. G. ma lat 45, z zawodu jest mechanikiem samochodowym, mieszka w miejscowości C. razem ze swoimi rodzicami. Poza małoletnim synem L. T. (1) mam on na utrzymaniu drugiego starszego syna - G. G., który pochodzi z jego wcześniejszego nieformalnego związku. Nie wychowuje go wraz z jego matką i nie utrzymuje kontaktów z tym synem. Na starszego 15-letniego syna ma zasądzone alimenty w kwocie 550 zł miesięcznie. F. G. nie utrzymuje kontaktów z synem L., nie wychowuje wspólnie z jego matka, nie wiedziałem tego syna. Tłumaczy, że 2 tygodnie po jego narodzeniu miał poważny wypadek. Natomiast w tym czasie jak dziecko się urodziło jego tata był w śpiączce, musiał pomagać mamie, nawet nie wiedział że się syn narodził, bo nie mieli żadnego kontaktu z matka, chociaż w przeszłości pozostawaliśmy w związku. Pozwany jest kawalerem, mieszka w C. w domu rodziców. Prowadzi z nimi wspólne gospodarstwo domowe. Dokłada się rodzicom do żywności kwotą 200 zł, mama przygotowuje posiłki. Osobno dokłada się do prądu kwartalnie z tego co otrzyma z ZUS; przy czym część należnego jemu świadczenia zabiera Komornik. Pozwany ma rentę w wysokości 1800 zł miesięcznie. Obecnie od sierpnia 2024r. ma przyznaną na 3 lata, wcześniej miał rentę na rok. Wtedy było to 1400 zł z groszami. Wcześniej przed przyznaniem renty pozwany utrzymywał się z zasiłku chorobowego od 1 stycznia 2022r., jednakże nie pamiętał w jakiej był on wysokości. Miała być z niego prowadzona egzekucja komornicza. W sylwestra 2021/ 2022r. pozwany legł wypadkowi, miał złamaną kość piszczelową w lewej nodze i zerwane więzadła. Przez miesiąc miał nogę w gipsie. Zasiłek chorobowy otrzymywał do czasu przyznania renty i był on nieco wyższy aniżeli później przyznana renta. Przyznano jemu częściową niezdolność do pracy, ale pozwany wskazuje, że nie może podejmować pracy, bo ma uszkodzony 5 – 6 krąg w kręgosłupie lędźwiowym, a to nastąpiło w wyniku wypadku motocyklowego w maju 2024r., w którym zginął jego przyjaciel. Pozwany wskazuje, że jest na silnych lekach,, chodzi do psychologa. Pozwany nie ma żadnych zaległości w płaceniu alimentów z zabezpieczenia udzielonego w tej sprawie małoletniemu powodowi, komornik ściąga alimenty na bieżąco.

Pomiędzy stronami bezsporna jest ta okoliczność, że W. I. T. zakupiła samochód za pieniądze w kwocie 15 tyś zł, które przekazał na ten cel pozwany. Ponadto otrzymała ona kwotę 1000 zł od pozwanego w okresie lipiec - sierpień 2021r., kiedy była już w ciąży ( było to po wizycie jej chrzestnej, która powiedziała do pozwanego, że ma się nią zaopiekować). Raz też pożyczała od pozwanego kwotę 300 zł., której nie oddała, ponieważ później się już oni nie widzieli. Pozwany wskazywał ponadto, że wcześniej I. T. otrzymała ode niego 4 x po 500 zł, to była taka pożyczka, potrzebowała na koszty utrzymania gospodarstwa, dziecko jeszcze się nie narodziło. Nie oddawała jemu tych pieniędzy i on miał powiedzieć W., żeby nie oddawała tych pieniędzy, by przeznaczyła na wyprawkę na dziecko.”

Dowód : dowód: zeznania matki małoletniego powoda - I. T. k. 124-125v, k.152-155v, k.237-239; zeznania pozwanego F. G. k. 153-154, k. 238v-239; zeznania świadka B. T. k. 211v-212, pozew i jego uzasadnienie (k. 3-12), odpis zupełny aktu urodzenia małoletniego powoda (k. 13); ponadto dowody z dokumentów na kartach: 14-87, 114-123, 141-151, 159-174, 182-189, 227-233 akt przedmiotowej sprawy.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania stron w zakresie, w jakim znalazły one odzwierciedlenie w dokonanych powyżej ustaleniach faktycznych, bowiem ten zakres ich zeznań znajdował potwierdzenie w dowodach z dokumentów przedkładanych przez strony. Spór pomiędzy stronami sprowadzał się głównie do kwestii zasadności żądań zgłoszonych w pozwie. Rozstrzygnięcie tej kwestii jest jednak obowiązkiem Sądu dokonywanym w oparciu o cały materiał dowodowy podlegający ocenie Sądu w tej sprawie.

Sąd uznał za wiarygodne również zeznania świadka B. T., które układają się w logiczną całość z pozostałym materiałem dowodowym.

Co do dowodów z dokumentów wskazanych wyżej Sąd nie dopatrzył się okoliczności mogących budzić wątpliwości co do ich prawdziwości. Pozostałe dokumenty przedłożone przez strony, jak również wniosek dowodowy, który został oddalony przez Sąd na rozprawie z 28 listopada 2024r. (k. 211) - nie miały znaczenia dla dokonania ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie ani też nie były przydatne dla oceny zasadności żądań zgłoszonych w pozwie.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 kro rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania
i wychowania. Przepis art. 135 § 1 kro stanowi, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. W myśl paragrafu 2 tego artykułu wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

W orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że wysokość alimentów powinna być ustalana nie tylko w oparciu o aktualne dochody zobowiązanego, lecz także z uwzględnieniem jego możliwości zarobkowych, czyli dochodów, które mógłby osiągać przy dołożeniu należytej staranności. Obowiązek alimentacyjny nie jest bowiem ograniczony wyłącznie do aktualnych wpływów, lecz odnosi się również do możliwości zarobkowych, jakie osoba zobowiązana może osiągać przy odpowiednim zaangażowaniu. Sąd, oceniając zasadność żądania pozwu w przedmiotowej sprawie, uwzględnił złożoną sytuację rodzinną stron, w tym trudności zdrowotne pozwanego, które wpłynęły na jego sytuację finansową.

Odnosząc powyższe do okoliczności przedmiotowej sprawy i analizując materiał zgromadzony w przedmiotowej sprawie - Sąd uznał, że żądanie małoletniego powoda dotyczące zasądzenia na jego rzecz alimentów jest słuszne i nie kwestionowane również przez pozwanego co do zasady; natomiast w zakresie jego wysokości jedynie częściowo zasługuje na uwzględnienie. Pozwany zgadzał się na płacenie alimentów w kwotach po 500 zł miesięcznie na rzecz małoletniego powoda wnosząc o oddalenie powództwa ponad tę kwotę. Zdaniem Sądu jednak żądanie zasądzenia alimentów od pozwanego na rzecz powoda zasługuje na uwzględnienie w zakresie kwoty 600 zł miesięcznie. Zdaniem Sądu - kwota ta służyć będzie zaspokojeniu podstawowych potrzeb małoletniego jak również mieścić się będzie w zakresie możliwości majątkowych i zarobkowych pozwanego. Pozwany nie podejmuje żadnych osobistych starań o wychowanie syna, całość obowiązków wychowawczych i opiekuńczych spoczywa wyłącznie na matce dziecka. Dlatego zasadne jest, aby swój obowiązek alimentacyjny powód wykonywał w płaszczyźnie finansowej. Pierwszoplanowym opiekunem dziecka jest matka, która poprzez swoje codzienne zaangażowanie - zarówno w sferze materialnej, jak i emocjonalnej - realizuje obowiązek wychowawczy wobec małoletniego. To ona zapewnia dziecku bieżące utrzymanie, organizuje opiekę medyczną, uczestniczy w edukacji dziecka oraz dba o jego rozwój emocjonalny i społeczny. Tymczasem pozwany nie podejmuje żadnych osobistych starań o kontakt z dzieckiem ani nie włącza się w proces jego wychowania. Nie utrzymuje relacji z synem, nie uczestniczy w jego życiu codziennym, nie interesuje się jego potrzebami ani nie podejmuje prób realnego zaangażowania w opiekę. Niezależnie jednak od tego trzeba mieć na uwadze, że obowiązek utrzymania i wychowania małoletniego dziecka obciąża obojga jego rodziców. Wobec tego w złożonej sytuacji stron - matka małoletniego powoda - niezależnie od osobistych starań o jego utrzymanie i wychowanie, które podejmuje z dużym zaangażowaniem, powinna również mieć udział finansowy w kosztach jego utrzymania, ponieważ pracuje ona zawodowo i otrzymuje określone wynagrodzenie za pracę.

Sąd, oceniając zasadność żądania alimentacyjnego małoletniego powoda w przedmiotowej sprawie, uwzględnił złożoną sytuację rodzinną stron, w tym trudności zdrowotne pozwanego, które wpłynęły na jego sytuację finansową. Sąd uwzględnił również fakt, że pozwany ma inne zobowiązania alimentacyjne względem dziecka z poprzedniego związku. Niemniej jednak, każde z dzieci pozwanego ma prawo do domagania się od niego przyczyniania się do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb każdego z nich. Ocena tych wszystkich okoliczności wynikających z przeprowadzonego postępowania dowodowego, na które wskazano wyżej skłoniła Sąd do rozstrzygnięć znajdujących odzwierciedlenie w wyroku. I tak Sąd w punkcie I) wyroku zasądził od pozwanego F. G. na rzecz małoletniego powoda L. T. (1) rentę alimentacyjną w kwocie po 600 zł (sześćset złotych) miesięcznie płatną z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletniego powoda - I. T. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat - poczynając od dnia 1 stycznia 2024r.

Z kolei w punkcie II) wyroku Sąd oddalił powództwo małoletniego powoda L. T. (1) w pozostałym zakresie uznając je w tym zakresie za niezasadne ze względów wskazanych szczegółowo wyżej. Powyższe oddalenie powództwa odnosiło się zarówno do żądanej przez I. T. kwoty przewyższającej kwotę alimentów zasądzonych w punkcie I/ wyroku na rzecz małoletniego powoda, jak również do okresu czasu poprzedzającego datę, od której alimenty te zostały na jego rzecz zasądzone. Matka małoletniego powoda domagała się zasadzenia alimentów od dnia złożenia pozwu, co nastąpiło 28 grudnia 2023r., Sąd natomiast alimenty wskazane w punkcie I/ wyroku zasądził od dnia 1 stycznia 2024r. tj. od pierwszego pełnego miesiąca następującego po dacie złożenia tego pozwu w Sądzie.

W punkcie III) wyroku Sąd zasądził od pozwanego F. G. na rzecz powódki I. T. kwotę 6000 zł (sześć tysięcy złotych) tytułem zwrotu środków utrzymania małoletniego syna stron L. T. (1) w okresie od 16 grudnia 2021r. do dnia 28 grudnia 2023r. płatną do rąk uprawnionej w 10 (dziesięciu) ratach:

1/ I rata w kwocie 600 zł (sześćset złotych) płatna do dnia 15 kwietnia 2025r.,

2/ II rata w kwocie 600 zł (sześćset złotych) płatna do dnia 15 maja 2025r,

3/ III rata w kwocie 600 zł (sześćset złotych) płatna do dnia 15 czerwca 2025r.,

4/ IV rata w kwocie 600 zł (sześćset złotych) płatna do dnia 15 lipca 2025r.,

5/ V rata w kwocie 600 zł (sześćset złotych) płatna do dnia 15 sierpnia 2025r.,

6/ VI rata w kwocie 600 zł (sześćset złotych) płatna do dnia 15 września 2025r.,

7/ VII rata w kwocie 600 zł (sześćset złotych) płatna do dnia 15 października 2025r.,

8/ VIII rata w kwocie 600 zł (sześćset złotych) płatna do dnia 15 listopada 2025r.,

9/ IX rata w kwocie 600 zł (sześćset złotych) płatna do dnia 15 grudnia 2025r.

10/ X rata w kwocie 600 zł (sześćset złotych) płatna do dnia 15 stycznia 2026r.,

Sąd przyjął taką kwotę łączną jako zasadną z tego tytułu mając na uwadze, że dziecko w tym okresie było młodsze, mniejsze były jego potrzeby szczególnie w tym czasie, kiedy nie chodziło ono jeszcze do przedszkola ani żłobka, jego matka nie musiała ponosić kosztów z tym związanych. O powyższym orzeczono po myśli art. 140 § 1 krio ze względów wskazanych szczegółowo wyżej. Mając na uwadze sytuację zdrowotną i finansową pozwanego Sąd rozłożył powyższe świadczenie na 10 (dziesięć) równych rat raty jak wskazano wyżej.

W pozostałym zakresie Sąd oddalił powództwo I. T. - o powyższym orzeczono w punkcie IV) wyroku. Powyższe dotyczyło zarówno żądania powódki z tytułu zwrotu środków utrzymania małoletniego syna stron L. T. (1) w okresie od 16 grudnia 2021r. do dnia 28 grudnia 2023r. przewyższającego kwotę zasądzoną na jej rzecz od pozwanego w punkcie III) wyroku, ale również jej żądania zgłoszonego w punkcie 4/ pozwu tj. pokrycia wydatków związanych z ciążą i porodem oraz kosztów trzymiesięcznego utrzymania matki w okresie porodu. Oddalenie powództwa w tym zakresie nastąpiło z uwagi na to, że faktycznie jeszcze w okresie poprzedzającym narodzenie małoletniego syna stron – pozwany zadysponował na rzecz W. I. T. kwotą 15 000 zł, za którą zakupiony został dla niej samochód. Okoliczność ta była bezsporna pomiędzy stronami. Ponadto W. I. T. przyznała, że otrzymała kwotę 1000 zł od pozwanego w okresie lipiec - sierpień 2021r., kiedy była już w ciąży. Ponadto wskazała ona, że raz też pożyczała od pozwanego kwotę 300 zł., której nie oddała, ponieważ później się już oni nie widzieli. Pozwany wskazywał natomiast, że wcześniej I. T. otrzymała ode niego 4 x po 500 zł, to była taka pożyczka, potrzebowała na koszty utrzymania gospodarstwa, dziecko jeszcze się nie narodziło. Nie oddawała jemu tych pieniędzy i on miał powiedzieć W., żeby nie oddawała tych pieniędzy, by przeznaczyła na wyprawkę na dziecko.

W punkcie V) wyroku odstąpił od obciążania pozwanego F. G. kosztami sądowymi, od uiszczenia których strona powodowa była zwolniona z mocy ustawy, przejmując je na rzecz Skarbu Państwa. O powyższym orzeczono po myśli art. 102 kpc mając na uwadze trudną sytuację majątkową i wpływającą na nią sytuację zdrowotną pozwanego, jak również tę okoliczność, że pozwany zobowiązany został do łożenia alimentów na rzecz małoletniego powoda oraz do zapłaty znacznej kwoty na rzecz powódki I. T..

Wyrokowi w pkt I) Sąd nadał rygor natychmiastowej wykonalności. O powyższym orzeczono w punkcie VI) wyroku – po myśli art. 333 § 1pkt 1 kpc.

Sędzia: R.Antkowiak

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność

Z up. kierownika sekretariatu

mgr B. B.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność

Kierownik sekretariatu

III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich

mgr B. R.

KLAUZULA WYKONALNOŚCI

Dnia 4 lutego 2025r. Sąd Rejonowy w Brodnicy stwierdza, że niniejszy tytuł uprawnia do egzekucji w zakresie pkt.1/ oraz poleca wszystkim organom, urzędom oraz osobom, których to może dotyczyć, aby postanowienia tytułu niniejszego wykonały, a gdy o to prawnie będą wezwane, udzieliły pomocy.

Orzeczenie podlega wykonaniu jako natychmiast wykonalne.

Tytuł wykonawczy wydano matce małol. powoda - I. T. z urzędu.

Pesel L. T. (1) (...)

Pesel F. G. (...)

Sędzia

Renata Antkowiak

KLAUZULA WYKONALOŚCI

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej dnia 2019r. Sąd Rejonowy w Brodnicy stwierdza, że niniejszy tytuł uprawmnia do egzekucji w całości/ w zakresie punktu 1) oraz poleca wszystkim organom, urzędom oraz osobom, których to może dotyczyć, aby postanowienia tytułu niniejszego wykonały, a gdy o to prawnie będą wezwane udzieliły pomocy.
Orzeczenie podlega wykonaniu jako natychmiast wykonalne/prawomocne.

Tytuł wykonawczy wydano pelnom. …… na wniosek/ z urzędu.

Przy wydaniu niniejszego tytułu wykonawczego pobrano opłat kancelaryjnych ……

Przyznać kwotę zł ( złotych)

Powód: PESEL

PESEL

Pozwany: PESEL

Sędzia Sądu Rejonowego

Marzena Sirokos / Ł. O.