Wyrok z 4 lutego 2025, sygn. I C 458/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 04 lutego 2025 roku

Sąd Rejonowy w Sopocie, Wydział I Cywilny, w składzie:

Przewodniczący: SSR Anna Potyraj

Protokolant: Kamila Grzybek

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2025 roku w S.

sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.

przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w S.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej w S. na rzecz powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. kwotę 1 183 zł (tysiąc sto osiemdziesiąt złotych i trzy złote) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 28 marca 2024 roku do dnia zapłaty;

II.  oddala powództwo w pozostałym zakresie;

III.  zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej w S. na rzecz powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. kwotę 387 zł (trzysta osiemdziesiąt siedem złotych) z tytułu zwrotu kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Sygnatura akt I C 458/24

UZASADNIENIE

Powód (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. w pozwie przeciwko (...) S.A. w S. wniósł o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kwoty 1383,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 04 marca 2024 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu wskazano, iż powód prowadzi działalność gospodarczą polegającą na holowaniu oraz parkowaniu uszkodzonych pojazdów po kolizjach komunikacyjnych oraz świadczy usługi najmu pojazdów zastępczych, oferując bezgotówkowe rozliczenie usług, nabywając od klientów w drodze cesji wierzytelność o wypłatę odszkodowania wobec ubezpieczyciela sprawcy szkody. W ramach prowadzonej działalności powód świadczył usługę najmu pojazdu zastępczego na rzecz H. G. po kolizji pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...) z dnia 08 lutego 2024 roku. Ubezpieczycielem od odpowiedzialności cywilnej sprawcy kolizji był pozwany zakład ubezpieczeń. Powód za świadczoną usługę na rzecz poszkodowanej wystawił fakturę VAT na kwotę 3200,00 zł, z czego pozwany uznał kwotę 1817,00 zł. Dlatego powód dochodzi różnicy między kwotą wynikającą z faktury a wypłaconym przez pozwanego odszkodowaniem.

(pozew – k. 4-6)

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 5 lipca 2024 r. Referendarz Sądowy Sądu Rejonowego w Sopocie uwzględnił powództwo w całości.

(nakaz zapłaty – k. 19)

Od powyższego nakazu zapłaty sprzeciw wniósł pozwany – (...) S.A. w S., zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwany wskazał, że prawo poszkodowanego do najmu pojazdu zastępczego nie ma charakteru absolutnego i rozpatrując roszczenie z tego tytułu zbadać należy szereg okoliczności w celu właściwego oszacowania ewentualnej szkody i jej rozmiaru. Pozwany podkreślił, że wyrażał chęć bezgotówkowego, niezwłocznego zorganizowania pojazdu zastępczego dla poszkodowanego, gdzie było możliwe wynajęcie odpowiedniego pojazdu za cenę 137 zł brutto. Warunki wypracowane przez pozwaną w zakresie najmu pojazdów zastępczych z firmami z nim współpracującymi różnią się znacznie od tych oferowanych chociażby przez te same wypożyczalnie z innym podmiotem. To nie tylko różnice w zakresie stawki, ale także w zakresie warunków najmu w tym braku kaucji, braku opłat za podstawienie czy odbiór pojazdu czy zniesienie wkładu własnego przy szkodzie. Stanowisko strony powodowej sugerujące jakoby pozwany ubezpieczyciel odpowiadał za wszelkie wydatki związane ze szkodą są w ocenie pozwanego bezpodstawne.

(sprzeciw – k. 22-24)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 08 lutego 2024 roku doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzony został pojazd marki M. (...) o nr rej (...), stanowiący własność H. G.. Sprawca szkody ubezpieczony był w zakresie odpowiedzialności cywilnej w (...) S.A. w S..

W wyniku ww. zdarzenia pojazd poszkodowanej nie był zdatny do jazdy. Uszkodzony pojazd był wykorzystywany przez poszkodowaną do wykonywania czynności życia codziennego. Poszkodowana nie posiadała w dacie szkody żadnego innego pojazdu poza uszkodzonym.

(okoliczności niesporne, nadto dowód: oświadczenie poszkodowanej – k. 14v)

W dniu 13 lutego 2024 roku poszkodowana H. G. zawarła z powodem (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. umowę najmu pojazdu zastępczego marki M. (...) o nr rej. (...) z wynegocjowaną stawką dzienną 200 zł brutto za dobę. Na podstawie tej umowy powód wynajmował poszkodowanej pojazd zastępczy w okresie od 13 lutego 2024 roku do 27 lutego 2024. Pojazd zastępczy został podstawiony i odebrany od poszkodowanej w miejscu jej zamieszkania tj. w S. przy ul. (...).

W dniu 27 lutego 2024 roku za świadczone usługi powód wystawił poszkodowanej H. G. fakturę VAT nr (...) na kwotę 3200,00 zł brutto z terminem płatności do dnia 27 marca 2024 roku. Powyższa kwota obejmowała:

- wynajem pojazdu – 3.000 zł,

- koszt podstawienia – 100,00 zł,

- koszt odbioru – 100,00 zł.

(dowód: umowa najmu – k. 11v-12, protokół zdawczo – odbiorczy – k. 12v, ogólne warunki najmu – k. 13-13v, faktura VAT – k. 14)

Poszkodowana upoważniła firmę (...) Sp. z o.o. do pomocy w likwidacji szkody komunikacyjnej w pojeździe, w tym do organizacji pojazdu zastępczego za pośrednictwem pozwanego ubezpieczyciela.

Szkoda została zgłoszona pozwanemu ubezpieczycielowi w dniu 13 lutego 2024 r. W dniu 15 lutego 2024 r. pozwany potwierdził przyjęcie zgłoszenia szkody. Wraz z potwierdzeniem otrzymania zgłoszenia szkody ubezpieczyciel przesłał w dniu 15 lutego 2024 roku na adres email opiekuna szkody informację o możliwości zorganizowania najmu pojazdu zastępczego za pośrednictwem współpracujących z nim podmiotów w sposób bezkosztowy dla poszkodowanej. Informacja zawierała stawki najmu pojazdów zastępczych, przykładowe warunki najmu pojazdu oraz zawierała oświadczenie pozwanego, że w razie skorzystania z usług najmu pojazdu zastępczego innego podmiotu, koszty najmu będą refundowane do wysokości stawek oferowanych przez pozwanego.

W dniu 15 lutego 2024 r. pracownik ww. firmy skontaktował się z podmiotem odpowiedzialnym za realizację zlecenia najmu pojazdu zastępczego w imieniu pozwanego tj. (...) Sp. z o.o. wskazując, że poszkodowana korzysta obecnie z pojazdu zastępczego zorganizowanego za pośrednictwem (...) Sp. z o.o. Pozwanemu została dostarczona umowa najmu pojazdu zastępczego z prośbą o akceptację stawki dobowej widniejącej na umowie najmu a w razie gdyby ubezpieczyciel miał możliwość zorganizowania pojazdu zastępczego na warunkach korzystniejszych niż oferta z której obecnie poszkodowana korzysta to zwrócono się z prośbą o kontakt telefoniczny w celu umówienia podmiany pojazdów.

W dniu 15 lutego 2024 r. firma (...) Sp. z o.o. poinformowała pozwanego o otrzymaniu zlecenia, lecz tego samego dnia przekazała pozwanemu komunikat o braku organizacji wynajmu pojazdu dla szkody (...) jako powód wskazując (...).

W dniu 20 lutego 2024 r. (...) Sp. z o.o. poinformowała pozwanego, że wynajem pojazdu jest w realizacji wypożyczalni (...) Sp. z o.o. (K.). Termin wypożyczenia został określony na okres od 20.02.2024 r. do 26.02.2024 r. Status weryfikacji wynajmu wskazano jako niezweryfikowany.

W dniu 25 lutego 2024 r. firma (...) Sp. z o.o. przekazała opiekunowi szkody informację, że organizują wynajem pojazdu zastępczego do szkody numer (...).

W dniu 25 lutego 2024 r. (...) Sp. z o.o. poinformowała, że nie zorganizują wynajmu pojazdu zastępczego. Jako powód wskazano „Brak kontaktu”.

Zlecenie wynajmu finalnie nie zostało wykonane ani przez pozwanego ani podmioty z nim współpracujące. Pomimo wystąpienia przez opiekuna szkody do firmy (...) Sp. z o.o. z prośbą o podmianę pojazdu, ani przedstawiciel pozwanego (...) Sp. z o.o. ani wypożyczalnia nie skontaktowali się z powodem czy też poszkodowaną w sprawie najmu pojazdu zastępczego od ubezpieczyciela.

W dniu 02 marca 2024 r. opiekun szkody przesłał pozwanemu dokumenty celem rozliczenia kosztów za wynajem pojazdu zastępczego, którego wynajęcie było konieczne w celu zastąpienia pojazdu M. (...) numer rej. (...), który został wykluczony z ruchu w związku z powstałą szkodą numer (...).

Decyzją z dnia 04 marca 2024 r. pozwany poinformował o przyznaniu odszkodowania z tytułu najmu pojazdu zastępczego w kwocie 1635,00 zł brutto. Pozwany poinformował o zweryfikowaniu stawki dobowej czynszu najmu z kwoty 200 zł brutto do kwoty 109 zł brutto.

(dowód: oświadczenie – k. 14v, wiadomość email z 15.02.2024 r. – k. 15, decyzja – k. 16-16v, nagrania rozmów zapisane na płycie CD k. 17, zgłoszenie szkody wraz z potwierdzeniem przyjęcia zgłoszenia i informacją o warunkach najmu pojazdu– k. 26-29v, wiadomość email z 25.02.2024 r. – k. 45, informacji z platformy EIS – pojazdy zastępcze – akta szkody zapisane na płycie CD k. 48)

W dniu 27 lutego 2024 r. poszkodowana H. G. jako cedent i powód jako cesjonariusz zawarli umowę cesji wierzytelności obejmującej prawo do zwrotu kosztów z tytułu najmu auta zastępczego, przysługujących poszkodowanej w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 08 lutego 2024 r.

(dowód: umowa cesji – k. 15v)

Pismem z dnia 10 marca 2024 roku powód zawiadomił pozwanego o cesji wierzytelności oraz wezwał go do dopłaty kwoty 1565 zł z tytułu najmu pojazdu zastępczego przez poszkodowaną H. G., w związku ze szkodą z dnia 08 lutego 2024 r.

(dowód: wezwanie – k. 9v, akta szkody zapisane na płycie CD k. 48)

Decyzją z dnia 11 kwietnia 2024 roku pozwany przyznał dopłatę do odszkodowania w wysokości 182,00 zł brutto w oparciu o fakturę VAT nr (...). Pozwany uznał stawkę wynikającą z przedłożonej faktury za realizację usługi w okresie od rozpoczęcia najmu (13.02) do dnia przesłania oferty przez ubezpieczyciela (15.02).

(dowód: decyzja – k. 31-32, akta szkody zapisane na płycie CD k. 48)

Sąd zważył co następuje:

Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na dokumentach zaoferowanych przez strony i tych znajdujących się w aktach szkody, zapisanych na płycie CD. Sąd uznał za w pełni wiarygodne dokumenty dołączone do akt sprawy i wymienione powyżej, bowiem ich prawdziwość i autentyczność nie była kwestionowana przez strony ani nie budziła wątpliwości Sądu. W odniesieniu do faktury VAT wystawionej przez powoda Sąd zaliczył ją w poczet materiału dowodowego jako potwierdzenie faktu, że takiej treści faktura została wystawiona i że usługa w niej wskazana została zrealizowana. Natomiast sama faktura nie dowodziła zasadności dochodzenia od pozwanego wskazanej w niej kwoty. Zasadność refundacji kosztów wskazanych w fakturze VAT wymagała dalszych dowodów i rozważań Sądu.

Sąd dał wiarę dowodom w postaci korespondencji stron w toku postępowania likwidacyjnego dołączonej do pism procesowych oraz znajdującej się w aktach postępowania likwidacyjnego, zapisanych na płycie CD. Na ich podstawie Sąd ustalił przebieg postępowania likwidacyjnego, w szczególności datę zgłoszenia szkody i zakres uwzględnienia żądania poszkodowanej w toku postępowania likwidacyjnego prowadzonego przez pozwanego ubezpieczyciela oraz przebieg realizacji usługi najmu pojazdu zastępczego w wyniku zapytania skierowanego przez opiekuna szkody, upoważnionego przez poszkodowaną do przeprowadzenia w jej imieniu postępowania likwidacyjnego. Powyższe dokumenty nie były kwestionowane przez żadną ze stron pod względem ich autentyczności i wiarygodności.

W świetle zgromadzonego materiału dowodowego w ocenie Sądu powództwo podlegało uwzględnieniu w przeważającej części.

W niniejszej sprawie bezsporny między stronami był fakt zaistnienia kolizji drogowej, odpowiedzialność pozwanego za szkodę w pojeździe poszkodowanej jak i legitymacja powoda do wystąpienia z roszczeniem przeciwko ubezpieczycielowi. Nie było kwestionowane również świadczenie usługi najmu pojazdu zastępczego przez powoda w związku z tą kolizją. Kwestią sporną między stronami była wysokość dobowej stawki najmu pojazdu zastępczego oraz zasadność domagania się od pozwanego zwrotu kosztów podstawienia i odbioru pojazdu zastępczego. Okres najmu wskazany przez powoda w umowie najmu jak i fakturze VAT został w pełni zaakcentowany przez pozwanego ubezpieczyciela.

Żądanie powoda w stosunku do pozwanego opierało się na odpowiedzialności strony pozwanej jako ubezpieczyciela OC sprawcy szkody.

Istota umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej sprowadza się do tego, że zakład ubezpieczeń wypłaca określone w umowie odszkodowanie za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony (art. 822 § 1 k.c.). Z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia (art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U.2023.2500 t.j). Zakres odszkodowania określają przepisy Kodeksu cywilnego, w szczególności art. 361 § 1 i 2 k.c. Reguły te nakazują przestrzeganie zasady pełnego odszkodowania w granicach adekwatnego związku przyczynowego.

Sąd zważył, że prawo poszkodowanego do zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego za czas, w którym pozbawiony jest on możliwości korzystania z pojazdu uszkodzonego nie budzi wątpliwości w doktrynie ani w orzecznictwie. Brak możliwości korzystania z pojazdu stanowiącego własność poszkodowanego stanowi niewątpliwie uszczerbek majątkowy, podlegający wyrównaniu. Stąd poszkodowanemu w takiej sytuacji przysługuje prawo do najmu pojazdu zastępczego przez okres konieczny i niezbędny do przywrócenia pojazdu uszkodzonego do stanu sprzed kolizji, a sprawca kolizji (względnie jego ubezpieczyciel w ramach naprawienia szkody jest obowiązany do zwrotu wydatków na zasadny najem pojazdu zastępczego). Pozwany swojej odpowiedzialności nie kwestionował, kwestionował wysokość dochodzonych roszczeń w związku ze szkodą zaistniałą w pojeździe osobowym w dniu 08 lutego 2024 r.

Przechodząc do rozważań w zakresie wysokości stawki dobowej najmu pojazdu zastępczego wskazać należy, że w ocenie Sądu, pozwany nie wykazał, by umożliwił poszkodowanej H. G. najem pojazdu zastępczego po niższej stawce w kwocie 109 zł brutto. Pozwany wykazał jedynie, że powiadomił poszkodowaną H. G. jak i pełnomocnika poszkodowanej o możliwości organizacji takiego najmu przez podmioty z nim współpracujące. Pozwany nie wykazał, że w powyższym okresie, w tym wypadku taki najem był realnie możliwy do zorganizowania. Z treści wiadomości e-mail wskazujących na propozycję najmu pojazdu zastępczego nie wynikają żadne konkretne warunki najmu, a jedynie stawka dobowa za najem pojazdów z określonych segmentów. Zdaniem Sądu, nadesłanych przez pozwanego informacji nie można traktować jako przedstawienia szczegółowych warunków oferty najmu pojazdu zastępczego. Powód zaś złożył poszkodowanej konkretną ofertę wynajęcia pojazdu zastępczego, na podstawie której poszkodowana zawarła z powodem umowę najmu pojazdu z dnia 13 lutego 2024 r. Z tego względu, w ocenie Sądu, nie ma podstaw do stawiania powodowi czy też poszkodowanej zarzutu nielojalnego zachowania, czy przyczynienia się do zwiększenia szkody poprzez nieskorzystanie z propozycji najmu pojazdu zastępczego zorganizowanego za pośrednictwem pozwanego. Poszkodowana nie znając warunków najmu pojazdu oferowanych przez pozwanego nie mogła porównać tych warunków, z warunkami najmu oferowanego przez firmę powoda i nie mogła mieć pewności, że najem ten będzie równie korzystny jak w przypadku oferty powoda. Nadto, powód oferował najem pojazdu zastępczego po jednolitej stawce, natomiast podmioty współpracujące z pozwanym nie gwarantowały najmu pojazdu zastępczego po tej samej stawce uznanej przez pozwanego przez cały niezbędny okres. Ponieważ okres najmu bezpośrednio po zaistnieniu kolizji oraz w momencie udostępnienia poszkodowanej pojazdu zastępczego przez powoda, jak i kwalifikacja szkody pozostawały w tamtym momencie niesprecyzowane, mogłoby się okazać, że po upływie okresu najmu uznanego przez pozwanego poszkodowana pozostałaby bez pojazdu zastępczego lub zostałaby obciążony kosztami najmu. Tymczasem powód oferował poszkodowanej rozliczenie najmu pojazdu zastępczego w długim terminie, co było dla poszkodowanej korzystne i bezpieczne pod względem finansowym, ponieważ zyskała czas na wyegzekwowanie kwoty odszkodowania od pozwanego.

Nadto, Sąd zważył, że w toku niniejszego postępowania pozwany nie wykazał żadnym dowodem, że organizacja najmu pojazdu zastępczego dla poszkodowanej po stawce 109 zł brutto była realnie możliwa do wykonania, tj. że podmioty współpracujące z nim dysponowały samochodami o klasie zbliżonej do pojazdu uszkodzonego i były w stanie wynająć go na warunkach nierodzących po stronie poszkodowanej ograniczeń czy obciążeń. Powyższe okoliczności znalazły potwierdzenie chociażby w korespondencji e-mail przedłożonej przez powoda do akt sprawy jak i tej znajdującej się w aktach szkody. Jak wynika bowiem z treści tych dokumentów, w dniu 15 lutego 2024 r. opiekun szkody działający w imieniu poszkodowanej skontaktował się z partnerem pozwanego odpowiedzialnym za realizację zlecenia najmu pojazdu zastępczego z ramienia pozwanego ubezpieczyciela wskazując, że poszkodowana korzysta obecnie z pojazdu zastępczego zorganizowanego przez firmę powoda. Pozwanemu została dostarczona umowa najmu z prośbą o akceptację stawki dobowej najmu wskazanej w umowie a w razie gdyby ubezpieczyciel miał możliwość zorganizowania pojazdu zastępczego, na warunkach korzystniejszych niż oferta z której obecnie poszkodowana korzysta to zwrócono się z prośbą o kontakt telefoniczny w celu umówienia podmiany pojazdów. Tego samego dnia firma (...) Sp. z o.o. potwierdziła otrzymanie zlecenia, po czym z niewyjaśnionych przyczyn poinformowała o braku organizacji wynajmu pojazdu zastępczego dla szkody (...) jako powód wskazując (...). Z akt sprawy nie wynika w oparciu o jakie zdarzenie zlecenie zorganizowania najmu zostało zamknięte, w szczególności by pełnomocnik upoważniony do reprezentowania poszkodowanej w toku postępowania likwidacyjnego bądź też sama poszkodowana stracili zainteresowanie organizacją najmu pojazdu zastępczego przez pozwanego ubezpieczyciela. Także dalsze postepowanie pozwanego czy też partnera pozwanego, który był odpowiedzialny za organizację najmu pojazdu zastępczego pozostawało całkowicie niekonsekwentne. Pomimo wcześniejszego zamknięcia zlecenia, w dniu 20 lutego 2024 r. (...) Sp. z o.o. poinformowała pozwanego, że wynajem pojazdu jest w realizacji wypożyczalni (...) Sp. z o.o. (K.). Termin wypożyczenia został określony na okres od 20.02.2024 r. do 26.02.2024 r. Status weryfikacji wynajmu wskazano jako niezweryfikowany. W dniu 25 lutego 2024 r. zaś (...) Sp. z o.o. poinformowała pozwanego, że nie zorganizują wynajmu pojazdu zastępczego. Jako powód wskazano „Brak kontaktu”. Powyższe komunikaty ze strony (...) Sp. z o.o. są chaotyczne, niespójne, nie są znane powody ich wysyłania. Wskazują na to, że po stronie podmiotów współpracujących z pozwanym nie podjęto działań realnie zmierzających do zapewnienia poszkodowanej najmu pojazdu zastępczego.

Ostatecznie poszkodowana z pojazdu zastępczego organizowanego przez pozwanego nie skorzystała. Pomimo wystąpienia przez opiekuna szkody do firmy (...) Sp. z o.o. z prośbą o podmianę pojazdu, ani przedstawiciel pozwanego (...) Sp. z o.o. ani wypożyczalnia nie skontaktowali się z powodem czy też poszkodowaną w sprawie najmu pojazdu zastępczego od ubezpieczyciela. Z tego względu, w ocenie Sądu, nie ma podstaw do stawiania poszkodowanej ani powodowi zarzutu nielojalnego zachowania, czy przyczynienia się do zwiększenia szkody poprzez nieskorzystanie z propozycji najmu pojazdu zastępczego zorganizowanego za pośrednictwem pozwanego. Brak jest podstaw do obciążenia poszkodowanej czy też powoda odpowiedzialnością za opóźniony przepływ informacji i brak koordynacji działań ze strony partnera pozwanego - (...) Sp. z o.o. Poszkodowana wyrażała chęć podmiany pojazdu zastępczego, niemniej jednak wobec niekonsekwencji działań podejmowanych przez pozwanego czy też partnera pozwanego zajmującego się organizacją najmu pojazdów zastępczych, zlecenie najmu nie zostało finalnie przez pozwanego wykonane, a sama poszkodowana zdecydowała się na kontynuację umowy najmu pojazdu zastępczego w firmie powoda.

W ocenie Sądu powód nie wykazał zasadności i konieczności poniesienia wydatków związanych z podstawieniem i odbiorem pojazdu zastępczego. Szczególne okoliczności świadczące o zasadności podstawienia pojazdu bezpośrednio do miejsca zamieszkania poszkodowanej nie zostały w żaden sposób wyjaśnione, w szczególności brak jest materiału dowodowego który wskazywał, z jakich przyczyn leżących po stronie poszkodowanej nie mogła ona samodzielnie udać się do siedziby powoda i odebrać pojazdu zastępczego. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że nie wszystkie firmy trudniące się najmem pojazdów zastępczych, pobierają opłaty tytułem podstawienia i odbioru pojazdu. W celu minimalizacji szkody poszkodowana organizując najem pojazdu zastępczego w ciągu kilu dni od powstania szkody mogła dokonać rozeznania ofert wypożyczalni i zweryfikować, czy poniesienie wydatków związanych z podstawieniem pojazdu zastępczego jest konieczne (czy nie ma możliwości wypożyczenia pojazdu bliżej). Dlatego zasadność i niezbędność tych wydatków w ocenie Sądu była niewykazana, co obciążało stronę powodową na zasadzie art. 6 k.c.

Z powyższych względów Sąd ustalił, że wysokość odszkodowania w zakresie zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego winna wynieść 3000 brutto (15 dni * 200 zł). Pozwany wypłacił z tego tytułu odszkodowanie w kwocie łącznej 1817 zł, zatem powodowi przysługuje roszczenie o dopłatę kwoty 1183 zł. Dlatego Sąd zasądził tę kwotę od pozwanego na rzecz powoda, oddalając powództwo w pozostałym zakresie w oparciu o cytowane wyżej przepisy prawa, tj. art. 6 k.c. w zw. z art. 822 § 1 k.c. w zw. z art. 354 k.c.

Odnośnie żądania przez powoda zasądzenia na jego rzecz odsetek należy wskazać, iż stosownie do treści art. 481 §§ 1 i 2 k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe.

W przedmiotowej sprawie pozwany opóźnił się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego w postaci zapłaty odszkodowania na rzecz poszkodowanego. Stosownie bowiem do treści art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni, licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o wypadku. Nadto, stosownie do treści ust. 2 tego przepisu, w przypadku gdyby wyjaśnienie w terminie, o którym mowa w ust. 1, okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania okazało się niemożliwe, odszkodowanie wypłaca się w terminie 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe, nie później jednak niż w terminie 90 dni od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie, chyba że ustalenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania zależy od toczącego się postępowania karnego lub cywilnego.

Na podstawie danych zawartych w aktach sprawy Sąd ustalił, iż szkoda została zgłoszona 13 lutego 2024 roku. W dniu 15 lutego 2024 r. pozwany poinformował o przyjęciu zgłoszenia szkody. Faktura na najem pojazdu zastępczego została wystawiona w dniu 27 lutego 2024 r. z terminem płatności do dnia 27 marca 2024 r. Dopiero po upływie ww. terminu płatności tj. od dnia 28 marca 2024 r. pozwany popadł w opóźnienie w spełnieniu należnego świadczenia na rzecz powoda. W konsekwencji Sąd uwzględnił żądanie odsetkowe od kwoty 1183 zł za okres od dnia 28 marca 2024 r. do dnia zapłaty. W pozostałym zakresie Sąd żądanie odsetkowe oddalił.

O kosztach procesu Sąd orzekł na zasadzie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 100 zdanie 2 k.p.c., mając na względzie ogólną zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. Sąd zważył, iż powództwo zostało uwzględnione niemalże w całości. Powód jedynie nieznacznie uległ pozwanemu, wygrywając sprawę co do zasady. Zatem za stronę przegrywającą proces uznać należało pozwanego i obciążyć go kosztami procesu poniesionymi przez powoda. Na koszty te składały się: kwota 100 zł tytułem opłaty od pozwu, 17 zł opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem w wysokości 270 zł ustalonej na podstawie § 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Łącznie suma kosztów procesu poniesiona przez powoda wyniosła 387 zł i taką kwotę Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda z tytułu zwrotu kosztów procesu, zasądzając również na podstawie art. 98 § 1 ¹ k.p.c. od tej kwoty odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.