Wyrok z 21 lutego 2025, sygn. I C 168/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 lutego 2025 r.

Sąd Rejonowy w Sopocie, I Wydział Cywilny

Przewodniczący: SSR Anna Olszewska – Kowalska

Protokolant: sek.sąd. K. F.

po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2025 roku w J.,

na rozprawie

sprawy

z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P.

przeciwko (...) Towarzystwu (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w J.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego (...) Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w J. na rzecz powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. kwotę 12.950 (dwanaście tysięcy dziewięćset pięćdziesiąt) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 23 września 2020 roku do dnia zapłaty,

II.  w pozostałym zakresie oddala powództwo,

III.  uznając, iż powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. wygrał sprawę w 68% (sześćdziesięciu ośmiu procentach) rozdziela stosunkowo pomiędzy stronami koszty procesu, przy czym rozliczenie kosztów procesu, w tym należnych Skarbowi Państwa kosztów sądowych, pozostawia referendarzowi sądowemu.

UZASADNIENIE

Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) Towarzystwa (...) S. A. w J. kwoty 19 082,00 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 23 września 2020 roku do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz zwrotu uiszczonej opłaty skarbowej.

W uzasadnieniu powód wskazał, że w dniu 23 sierpnia 2020 r. miał miejsce wypadek komunikacyjny, w którym został uszkodzony pojazd marki G. (...) o nr rej. (...). W związku z powstałą szkodą w dniu 23 sierpnia 2020 r. poszkodowany wynajął u powoda pojazd zastępczy, w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Najem pojazdu trwał do dnia 20 listopada 2020 r. Na podstawie zawartej umowy najmu pojazd zastępczy był używany przez okres 89 dni. Następnie poszkodowany wynajął u powoda w dniu 20 listopada 2020 r. samochód zastępczy marki J. (...) i korzystał z tego pojazdu przez okres 6 dni tj. do dnia 26 listopada 2020 r. Stawka dobowa za najem obu pojazdów została ustalona na kwotę 250 zł brutto. Pozwany w toku postępowania likwidacyjnego przyznał odszkodowanie z tytułu wynajmu pojazdu w wysokości 5284 zł uznając 30 dni najmu, weryfikując stawkę najmu z 250 zł do 135 zł brutto. Powód w niniejszym postępowaniu dochodzi należności za okres 81 dni najmu przyjmując stawkę wynikającą z faktury VAT. (pozew – k. 4-8v)

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 18 stycznia 2024 r. Referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Sopocie uwzględnił żądanie pozwu w całości. (nakaz zapłaty – k. 58)

Od powyższego nakazu zapłaty sprzeciw wniósł pozwany – (...) Towarzystwo (...) S.A. w J., zaskarżając nakaz w całości i wnosząc o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwany wskazał, iż powód nie wykazał by poszkodowany był zainteresowany najmem pojazdu za pośrednictwem pozwanego oraz z jakich uzasadnionych przyczyn z tego najmu nie skorzystał. Twierdzenia jakoby pozwany nie był w stanie zorganizować najmu za proponowaną stawkę podnoszone są jedynie na potrzeby niniejszego postępowania. Najem za pośrednictwem pozwanego nie generuje dla poszkodowanego żadnych dodatkowych kosztów. Ponieważ poszkodowany nie zainteresował się propozycją najmu brak jest podstaw do twierdzenia, że poszkodowany nie uzyskałby od pozwanego pojazdu zastępczego na cały okres ujęty w wystawionej przez powoda fakturze VAT. (sprzeciw – k. 63-64)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 23 sierpnia 2020 r. doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ podjazd marki G. (...) o nr rej. (...), stanowiący własność poszkodowanego M. T..

Odpowiedzialność za szkodę ponosił kierujący pojazdem ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej w (...) Towarzystwie (...) S.A. w J..

(okoliczności bezsporne, nadto dowód: dokumentacja zdjęciowa - akta szkody zapisane na płycie CD k. 113 )

Pojazd marki G. (...) o nr rej. (...) wykorzystywany był przez poszkodowanego do wykonywania czynności życia codziennego. Poszkodowany nie miał możliwości korzystania z innego pojazdu w czasie likwidacji szkody.

(okoliczność bezsporna, nadto dowód: oświadczenie – k. 12v)

W dniu 23 sierpnia 2020 r. poszkodowany M. T. zawarł z powodem umowę najmu pojazdu osobowego marki J. (...) o nr rej. (...). Strony ustaliły cenę za wynajem tego pojazdu zastępczego na kwotę 250 zł brutto za dobę. Okres najmu pojazdu zastępczego trwał od 23 sierpnia 2020 r. do dnia 20 listopada 2020 r. (89 dni).

W dniu 20 listopada 2020 r. poszkodowany M. T. zawarł z powodem umowę najmu pojazdu osobowego marki J. (...). Strony ustaliły cenę za wynajem tego pojazdu zastępczego na kwotę 250 zł brutto za dobę. Okres najmu pojazdu zastępczego trwał od 20 listopada 2020 r. do dnia 26 listopada 2020 r. (6 dni).

W dniu 30 listopada 2020 r. powód wystawił fakturę VAT o nr (...) na kwotę łączną 27 866,00 zł, na którą składały się:

1.  kwota 1230,00 zł tytułem holowania uszkodzonego pojazdu,

2.  kwota 2 886,00 zł tytułem przechowania pojazdu uszkodzonego na parkingu,

3.  kwota 23 750 zł tytułem najmu pojazdów zastępczych.

(okoliczność niesporna, nadto dowód: umowy najmu – k. 11-12, protokoły zdawczo – odbiorcze – k. 14-14v, faktura VAT – k. 15)

W dniach 23 sierpnia 2020 r. oraz 20 listopada 2020 r. poszkodowany jako cedent i powód jako cesjonariusz zawarli umowy cesji wierzytelności obejmujące prawo do odszkodowania za korzystanie z samochodu zastępczego w okresie od dnia powstania szkody komunikacyjnej do dnia zakończenia naprawy pojazdu cedenta, zakończenia postępowania likwidacyjnego lub okresu niezbędnego do nabycia innego pojazdu, parkowania pojazdu oraz kosztów związanych z jego holowaniem - przysługujących poszkodowanemu w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 23 sierpnia 2020 r.

(okoliczności bezsporne, nadto dowód: umowy – k. 13-13v)

Poszkodowany niezwłocznie dokonał zgłoszenia szkody w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń.

W dniu 26 sierpnia 2020 r. pozwany potwierdził zgłoszenie szkody. Tego samego dnia pozwany wystosował na adres e-mail powoda informację o możliwości zorganizowania przez pozwanego bezgotówkowego wynajmu pojazdu zastępczego ze wskazaniem segmentu pojazdu oraz stawek za dobę wynajmu określonych pojazdów. Pozwany zastrzegł także, że w przypadku wynajmu pojazdu z wypożyczalni niezależnej, pozwany będzie uprawniony do zweryfikowania stawek czynszu najmu do poziomu gwarantowanego przez ubezpieczyciela.

W dniu 27 sierpnia 2020 r. pracownik powoda zwrócił się do pozwanego o przekazanie informacji o szkodzie, poinformował, że poszkodowany aktualnie najmuje pojazd zastępczy od powoda i zwrócił się z prośbą - jeśli byłaby możliwość najmu pojazdu od ubezpieczyciela – o przedłożenie spersonalizowanej umowy do podpisu przez poszkodowanego, gdzie zostaną wymienione wszystkie istotne elementy, dotyczące zasad najmu, w tym, pojazd segmentu tożsamego z pojazdem uszkodzonym, ewentualne limity dotyczące kilometrów, postanowienia dotyczące ewentualnego udziału własnego w szkodzie, możliwości kierowania pojazdami przez inne osoby, możliwości przewożenia zwierząt, ewentualnych kar umownych i innych opłat bądź ewentualnie wskazanych danych kontaktowych do wypożyczalni z pozwanym współpracujących.

W dniu 28 sierpnia 2020 r. pracownik pozwanego skierował do rentcar, oraz do R. (na adres: hestia@interfleet.pl) wiadomość e-mail wskazując dane osobowe i kontaktowe poszkodowanego zainteresowanego najmem pojazdu zastępczego u ubezpieczyciela.

W dniu 28 sierpnia 2020 r. pozwany poinformował, że szkoda została zakwalifikowana do procedury wideo-oględzin.

W dniu 28 sierpnia 2020 r. pracownik powoda skierował korespondencję wewnętrzną, zgodnie z którą pojazd zastępczy został anulowany.

W dniu 28 sierpnia 2020 r. powód zwrócił się z prośbą o zlecenie standardowych oględzin.

W dniu 02 września 2020 r. odbyły się oględziny pojazdu. W tym samym dniu pozwany sporządził protokół szkody, kalkulację naprawy uszkodzonego pojazdu szacując ją na kwotę 12 298,04 zł i przekazał dokumenty powodowi.

W dniu 02 września 2020 r. pozwany poinformował o przyjęciu odpowiedzialności za szkodę i zwrócił się do powoda o przekazanie dyspozycji wypłaty odszkodowania.

W dniu 23 września 2020 r. powód zgłosił wniosek o dodatkowe oględziny pojazdu.

Decyzją z dnia 25 września 2020 r. pozwany poinformował o przyznaniu odszkodowania w kwocie 724, 50 zł tytułem holowania.

W dniu 30 września 2020 r. odbyły się dodatkowe oględziny. Sporządzono kalkulację naprawy na kwotę 12 713, 88 zł. i w tym samym dniu doręczono ją powodowi.

W dniu 01 października 2020 r. warsztat naprawy zwrócił się o dokonanie dodatkowych oględzin pojazdu.

W okresie od 12 października 2020 r. do 21 października 2020 r. powód monitował pozwanego w sprawie wyznaczenia oględzin dodatkowych.

W dniu 03 listopada 2020 r. powód przekazał dane do przelewu bezspornej kwoty odszkodowania.

W dniu 05 listopada 2020 r. odbyły się ponowne oględziny uszkodzonego pojazdu. Sporządzono kalkulację naprawy pojazdu na kwotę 14 938.24 zł i przekazano ją tego samego dnia powodowi.

Decyzją z 13 listopada 2020 r. pozwany poinformował o przyznaniu odszkodowania w kwocie 14 938.24 zł tytułem naprawy pojazdu.

Decyzją z dnia 23 grudnia 2020 r. pozwany poinformował o przyznaniu dopłaty do odszkodowania w kwocie łącznej 5284,00 zł (kwota 984,00 zł tytułem holowania, kwota 250,00 zł tytułem parkowania, kwota 4050 zł tytułem najmu pojazdu zastępczego) wskazując, że dokonano weryfikacji okresu najmu pojazdu do 30 dni (7 dni od dnia zgłoszenia szkody do dnia oględzin, 8 dni oczekiwania na pierwsze dodatkowe oględziny, 2 dni oczekiwania na drugie dodatkowe oględziny, 7 dni technologicznej naprawy, 1 dzień oczekiwania na sprowadzenia zamówionych części, 4 dni wolne od pracy, 1 dzień organizacyjny związany z przyjęcie/odbiorem pojazdu z naprawy) oraz dobowej stawki czynszu najmu z kwoty 250 zł do kwoty 135,00 zł.

(dowód: korespondencja e-mail – akta szkody zapisane na płycie CD k. 113, decyzja – k. 15v-16v, protokół szkody - akta szkody zapisane na płycie CD k. 113, kalkulacje naprawy - akta szkody zapisane na płycie CD k. 113)

W dniu 7 stycznia 2021 r. powód wystosował do pozwanego ostateczne wezwanie do zapłaty kwoty 22 582,00 zł tytułem najmu pojazdu zastępczego – w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania.

Decyzją z dnia 28 stycznia 2021 r. pozwany podtrzymał stanowisko w zakresie wysokości należnego odszkodowania.

(dowód: wezwanie – k. 17-17v, decyzja – k. 18-19)

Uzasadniony i niezbędny okres najmu pojazdu zastępczego w zaistniałej sytuacji powinien wynieść 68 dni i powinien uwzględniać następujące okresy:

1.  3 dni od zaistnienia zdarzenia do zgłoszenia szkody do TU,

2.  6 dni oczekiwania na oględziny podstawowe oraz otrzymania dokumentacji z TU,

3.  1 dzień na zgłoszenie dodatkowych oględzin nr 1,

4.  7 dni oczekiwania na oględziny dodatkowe nr 1 oraz otrzymanie dokumentacji z czynności,

5.  1 dzień na zgłoszenie dodatkowych oględzin nr 2,

6.  35 dni oczekiwania na oględziny dodatkowe nr 2 oraz otrzymanie dokumentacji z czynności – dokumentacja błędna,

7.  1 dzień na wyjaśnienie błędów w przekazanej przez TU dokumentacji,

8.  1 dzień na zamówienie części zamiennych,

9.  3 dni na rozpoczęcie naprawy (1 dzień roboczy+2 dni wolne),

10.  9 dni technologiczna naprawa i dni wolne,

11.  1 dzień organizacyjny.

Stawki najmu samochodów na rynku (...) obowiązujące w II półroczu 2020 r. z uwzględnieniem segmentów pojazdów klasy D oscylowały w przedziale od 200 zł do 350 zł netto.

(dowód: opinia biegłego sądowego rzeczoznawcy samochodowego G. M. – k. 120-138, ustna opinia biegłego sądowego – k. 166-166v)

Sąd zważył, co następuje:

Sąd uznał za w pełni wiarygodne dokumenty dołączone do akt sprawy, ich prawdziwość i autentyczność nie była kwestionowana przez strony. Sąd uwzględnił przedłożoną przez powoda fakturę VAT oraz umowy najmu pojazdów zastępczych, czyniąc je podstawą swoich ustaleń faktycznych. Sąd dał wiarę dowodom w postaci korespondencji stron w toku postępowania likwidacyjnego dołączonej do pism procesowych oraz znajdującej się w aktach postępowania likwidacyjnego. Na ich podstawie Sąd ustalił przebieg postępowania likwidacyjnego i zakres uwzględnienia żądania poszkodowanego w toku postępowania likwidacyjnego przez pozwanego ubezpieczyciela.

Z uwagi na to, że okoliczności dotyczące uzasadnionego okresu najmu pojazdu zastępczego jak i uzasadniona wysokość stawki czynszu najmu były sporne, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego w zakresie techniki motoryzacyjnej G. M. w celu ustalenia tych okoliczności. Opinia biegłego sądowego została sporządzona starannie i rzetelnie, przez biegłego dysponującego odpowiednią wiedzą specjalistyczną z zakresu techniki motoryzacyjnej i doświadczeniem w zakresie wykonywania funkcji biegłego. Opinia w sposób przejrzysty i zrozumiały przedstawiła sposób rozumowania biegłego i wnioski końcowe. Opinia jest wyczerpująca, wewnętrznie spójna i pozbawiona luk. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania jej wiarygodności. Na podstawie tej opinii biegłego Sąd uznał, iż uzasadniony czas najmu pojazdu zastępczego, w tej konkretnej sprawie, wynosi 68 dni kalendarzowych. Strony nie kwestionowały wniosków opinii co do ustalonej przez biegłego wysokości stawki rynkowej najmu pojazdu. Do powyższej opinii zarówno strona powodowa jak i pozwana wniosły zastrzeżenia w zakresie ustalonego przez biegłego uzasadnionego okresu najmu pojazdu zastępczego, wnosząc o wydanie przez biegłego sadowego ustnej opinii uzupełniającej. Na rozprawie w dniu 14 lutego 2025 r. biegły sądowy ustosunkował się do wszystkich zarzutów stron, szczegółowo argumentując swoje stanowisko. W ocenie Sądu zarzuty do opinii biegłego sądowego nie zasługiwały na uwzględnienie. W odpowiedzi na zarzuty pozwanego biegły sądowy wskazał, że bardzo często zdarza się, że z uwagi na skomplikowaną konstrukcję pojazdów nie zawsze jest możliwe ujawnienie wszystkich uszkodzeń przez warsztat naprawczy przy pierwszych oględzinach pojazdu. W tym konkretnym przypadku naprawa pojazdu była skomplikowana w związku z tym można przypuszczać, że warsztat naprawczy mógł przy pierwszych oględzinach nie zauważyć wszystkich uszkodzeń pojazdu. Zwłaszcza, że uszkodzeniu uległy elementy zawieszenia pojazdu. W odniesieniu do zarzutów strony powodowej biegły wskazał, że badając przebieg postępowania likwidacyjnego uwzględnił działania zarówno powoda jak i pozwanego. W ocenie biegłego zasadnym było przyjęcie 2 dni (a nie 5 dni) na ujawnienie błędu pozwanego przy wysyłce kosztorysu do powoda. Biegły wskazał, że nie ma uzasadnienia odczytanie przez profesjonalną firmę korespondencji dopiero po upływie 2 dni i doliczenie do tych dni 2 dni weekendu. Ubezpieczyciel po ostatnich oględzinach błędnie przesłał protokół szkody i fakt ten został w opinii uwzględnione. Nie można jednak uwzględnić faktu, że strona powodowa odczytała tę korespondencję po kilku dniach. Profesjonalista prowadzący działalność gospodarczą winien reagować na przekazywaną mu korespondencję niezwłocznie. W ocenie Sądu, wobec treści ustnej uzupełniającej opinii biegłego sądowego, który wyjaśnił wszelkie wątpliwości co do zgłoszonych zarzutów, brak było podstaw do kwestionowania opinii biegłego.

W ocenie Sądu powództwo należało uwzględnić w części.

W niniejszej sprawie bezsporny między stronami był fakt kolizji drogowej w dniu 23 sierpnia 2020 r. jak i odpowiedzialność (...) Towarzystwa (...) S.A. w J. za szkodę w pojeździe marki G. (...) o nr rej. (...). Nie było kwestionowane również zawarcie przez poszkodowanego umów najmu pojazdów zastępczych z firmą powoda ani też legitymacja procesowa powoda. Kwestią sporną między stronami był uzasadniony czas najmu pojazdu oraz wysokość stawki za najem pojazdu zastępczego.

Zgodnie z art. 822 § 1 i 2 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w § 1, będące następstwem przewidzianego w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia. Przepisy kodeksu cywilnego (art. 361-363 k.c.) precyzują, iż zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. W sytuacji gdy poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron. Ponadto w myśl art. 19 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U.2023.2500 t.j.) poszkodowany w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczeń bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń. Jak stanowi art. 34 wyżej wskazanej ustawy, z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia.

Bezspornym jest, iż na skutek kolizji z dnia 23 sierpnia 2020 i uszkodzenia pojazdu poszkodowany utracił możliwość korzystania z uszkodzonego pojazdu. Utrata tego uprawnienia właścicielskiego jest niewątpliwie uszczerbkiem majątkowym. Koszty najmu pojazdu zastępczego za okres pozbawienia możliwości korzystania z uszkodzonego pojazdu, są stratą poszkodowanego związaną przyczynowo-skutkowo z kolizją. W niniejszej sprawie poszkodowany uszkodzony pojazd wykorzystywał do wykonywania czynności życia codziennego. Z oświadczenia poszkodowanego wynika również, że nie dysponował wówczas żadnych innym pojazdem, który mógłby wykorzystać w miejsce pojazdu uszkodzonego.

Pozwany kwestionował okres najmu pojazdu zastępczego jak i wysokość dobowej stawki czynszu najmu pojazdu zastępczego. Powód wskazał na uzasadniony czas najmu pojazdu przez 95 dni (choć w niniejszej sprawie dochodził jedynie 81 dni), natomiast pozwany uznał za uzasadniony jedynie okres 30 dni. Okoliczność ta wymagała wiedzy specjalnej z zakresu techniki motoryzacyjnej, dlatego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu techniki motoryzacyjnej G. M.. Sąd na podstawie dokumentacji dotyczącej naprawy pojazdu i przebiegu likwidacji szkody oraz na podstawie opinii biegłego sądowego z zakresu motoryzacji G. M. ustalił, iż uzasadniony okolicznościami sprawy okres najmu pojazdu zastępczego wynosił 68 dni kalendarzowe. Okres ten obejmował: okres od zaistnienia zdarzenia do zgłoszenia szkody ubezpieczycielowi (3 dni), okres oczekiwania na oględziny podstawowe oraz otrzymania dokumentacji od ubezpieczyciela (6 dni), okres potrzebny na zgłoszenie dodatkowych oględzin nr 1 (1 dzień), okres oczekiwania na oględziny dodatkowe nr 1 oraz otrzymanie dokumentacji z czynności (7 dni), okres potrzebny na zgłoszenie oględzin dodatkowych nr 2 (1 dzień), okres oczekiwania na oględziny dodatkowe nr 2 oraz otrzymanie dokumentacji z czynności (35 dni), okres potrzebny na wyjaśnienie błędów w przekazanej przez ubezpieczyciela dokumentacji (1 dzień), okres potrzebny na zamówienie części zamiennych (1 dzień), okres potrzebny do rozpoczęcia naprawy (3 dni), okres technologicznej naprawy pojazdu + dni wolne (9 dni), czas organizacyjny potrzebny do przyjęcia/odbioru pojazdu (1 dzień). W ocenie Sądu biegły sądowy w sposób prawidłowy określił cząstkowy czas najmu pojazdu zastępczego, mając na względzie wszelkie okoliczności tej konkretnej sprawy. W opinii biegły sądowy w sposób szczegółowy odniósł się do działań podjętych w toku postępowania likwidacyjnego zarówno ze strony powoda jak i pozwanego i wyjaśnił w jakich kwestiach nastąpiły opóźnienia. Zdaniem Sądu brak było podstaw do kwestionowania ustaleń biegłego. Dlatego Sąd przyjął, że uzasadniony czas najmu pojazdu zastępczego w sprawie wynosi 68 dni kalendarzowe.

Odnosząc się do wysokości kosztów wynajmu pojazdu zastępczego, Sąd zważył, że zastosowana przez powoda stawka najmu pojazdu zastępczego w kwocie 250 złotych brutto za dobę mieściła się w granicach stawek rynkowych, czego pozwany nie kwestionował. Potwierdziła to także opinia biegłego sądowego, na podstawie której Sąd ustalił, że stawki najmu samochodów na rynku (...) obowiązujące w II półroczu 2020 r. z uwzględnieniem segmentów pojazdów klasy D oscylowały w przedziale od 200 zł do 350 zł netto.

Pozwany stał na stanowisku, że umożliwił poszkodowanemu najem pojazdu zastępczego po niższej stawce 135,00 zł brutto. Sąd zważył, iż pozwany niezwłocznie po zgłoszeniu szkody informował powoda, jako podmiot reprezentujący poszkodowanego w toku postępowania likwidacyjnego, o możliwości zorganizowania najmu pojazdu zastępczego u podmiotów współpracujących. Sąd ustalił tę okoliczność na podstawie wiadomości e-mail z dnia 26 sierpnia 2020 r. i protokołu oględzin szkody. W ocenie Sądu informacje udzielone poszkodowanemu co do możliwości najmu pojazdu zastępczego nie stanowią oferty i nie stanowią dowodu, że pozwany miał realną możliwość zorganizowania najmu pojazdu z segmentu odpowiadającego klasie pojazdu uszkodzonego w miejscu zamieszkania poszkodowanego przez cały okres niezbędny do zakończenia postępowania likwidacyjnego. Sąd zważył, że z treści wiadomości e-mail zawierającej informację o możliwości najmu pojazdu zastępczego nie wynikają żadne konkretne warunki najmu, a jedynie stawka dobowa za najem pojazdów z określonych segmentów. Nadto, pozwany uznał za uzasadniony okres najmu pojazdu zastępczego jedynie 30 dni, podczas gdy z ustaleń Sądu wynika, iż okres ten był dłuższy i wynosił 68 dni kalendarzowych. Pozwany nie przedstawił poszkodowanemu możliwości bezkosztowego zorganizowania najmu pojazdu zastępczego na cały okres niezbędny do naprawienia szkody. W praktyce taka możliwość obejmuje bowiem jedynie okres uznany przez ubezpieczyciela. W związku z tym poszkodowany i tak byłby zmuszony do samodzielnej organizacji najmu pojazdu zastępczego po stawkach rynkowych za okres przekraczający uznane przez pozwanego 30 dni. Z tego względu, w ocenie Sądu, nie ma podstaw do stawiania poszkodowanemu zarzutu nielojalnego zachowania, czy przyczynienia się do zwiększenia szkody poprzez nieskorzystanie z propozycji najmu pojazdu zastępczego zorganizowanego za pośrednictwem pozwanego. Poszkodowany nie znając warunków najmu pojazdu oferowanych przez pozwanego nie mógł porównać tych warunków, z warunkami najmu oferowanego przez firmę powoda. Nadto, powód oferował najem pojazdu zastępczego po jednolitej stawce za cały potrzebny do likwidacji szkody okres, natomiast podmioty współpracujące z pozwanym nie gwarantowały najmu pojazdu zastępczego po tej samej stawce uznanej przez pozwanego przez cały niezbędny okres. Ponieważ okres najmu był między stronami sporny, mogłoby się okazać, że po upływie okresu najmu uznanego przez pozwanego poszkodowany pozostałby bez pojazdu zastępczego lub byłby obciążony kosztami najmu. Tymczasem firma powoda oferowała poszkodowanemu rozliczenie najmu pojazdu zastępczego w formie bezgotówkowej.

Nadto, Sąd zważył, że w toku niniejszego postępowania pozwany nie wykazał żadnym dowodem, że organizacja najmu pojazdu zastępczego dla poszkodowanego w okresie po zdarzeniu z dnia 23 sierpnia 2020 roku była realnie możliwa do wykonania, tj. że podmioty współpracujące z nim dysponowały samochodami o klasie zbliżonej do pojazdu uszkodzonego i były w stanie wynająć go na warunkach nierodzących po stronie poszkodowanego ograniczeń czy obciążeń. Z przedłożonych przez pozwanego oświadczeń firm współpracujących z pozwanym wynika jedynie, że firmy te świadczą na rzecz pozwanego usługi najmu pojazdów zastępczych. We wskazanych oświadczeniach brak jest jednak konkretnych warunków, na podstawie których miałaby zostać z poszkodowanym zawarta umowa najmu pojazdu zastępczego.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w ocenie Sądu, pozwany nie wykazał, by na etapie likwidacji szkody złożył poszkodowanemu skonkretyzowaną ofertę najmu pojazdu zastępczego na cały okres niezbędny do naprawienia szkody w pojeździe, jak i nie wykazał, by w dacie zainicjowania postępowania likwidacyjnego miał realną możliwość zorganizowania takiego najmu pojazdu zastępczego za cenę 135 zł brutto. Poszkodowany wynajmując pojazd zastępczy w firmie powoda nie działał wbrew obowiązkowi lojalności ani nie przyczynił się do zwiększenia rozmiaru szkody. Z tych względów Sąd uznał, że zarzut zawyżenia stawki dobowej najmu pojazdu zastępczego co do okresu najmu objętego pozwem nie jest zasadny.

W konsekwencji Sąd uwzględnił żądanie pozwu co do kosztów najmu pojazdu zastępczego w kwocie 12.950 zł. Sąd ustalił, że łączny uzasadniony czas wynajmu pojazdu zastępczego w okolicznościach sprawy wynosił 68 dni kalendarzowe a stawka dobowa najmu na poziomie kwoty 250 zł brutto była rynkowa. Dlatego też powód mógł domagać się odszkodowania za najem pojazdu zastępczego w kwocie 17.000 zł. W toku postępowania likwidacyjnego pozwany przyznał na rzecz powoda odszkodowanie w kwocie 4050 zł. Do dopłaty pozostawała zatem kwota 12 950 zł tytułem zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego. Dlatego w pkt. I sentencji wyroku zasądzono od pozwanego na rzecz powoda wskazaną kwotę, o czym orzeczono na podstawie art. 822 § 1 k.c. w zw. z art. 361 § 1 k.c. i art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w zw. z art. 817 § 1 k.c. W pozostałym zakresie powództwo zostało oddalone jako nieudowodnione, na zasadzie art. 6 k.c.

Odnośnie żądania powoda zasądzenia na jego rzecz odsetek należy wskazać, iż stosownie do treści art. 481 §§ 1 i 2 k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe.

W przedmiotowej sprawie pozwany opóźnił się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego w postaci zapłaty odszkodowania na rzecz powódki. Stosownie bowiem do treści art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni, licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o wypadku. Nadto, stosownie do treści ust. 2 tego przepisu, w przypadku gdyby wyjaśnienie w terminie, o którym mowa w ust. 1, okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania okazało się niemożliwe, odszkodowanie wypłaca się w terminie 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe, nie później jednak niż w terminie 90 dni od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie, chyba że ustalenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania zależy od toczącego się postępowania karnego lub cywilnego. Skoro poszkodowany zgłosił szkodę niezwłocznie to termin na spełnienie świadczenia przez pozwanego upłynął w dniu 22 sierpnia 2020 r. Od dnia następnego pozwany pozostawał w opóźnieniu w spełnieniu świadczenia na rzecz powoda. Żądanie odsetek od dnia 23 września 2020 r. należało zatem uznać za zasadne.

O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu zawartą w treści art. 98 § 1 i 3 k.p.c., przy czym na podstawie art. 108 § 1 k.p.c., Sąd ustalając, że powód wygrał postępowanie w 68%, a pozwany w 32%, pozostawił szczegółowe ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.