Zarządzenie z 22 lutego 2025, sygn. I C 1639/24

Sygn. akt I C 1639/24

Uzasadnienie wyroku z dnia 31 stycznia 2025 r.

W pozwie skierowanym przeciwko pozwanemu (...)) sp. z o.o. w W. powód M. W. żądał zasądzenia odszkodowania w kwocie 7.500,00 zł wraz z odsetkami oraz kosztami procesu. Podstawę powództwa stanowiła utrata zawartości przesyłki kurierskiej nr (...) nadanej w dniu 2 października 2023 r.

Pozwany wnosił o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

Za podstawę wyroku Sąd Rejonowy przyjął następujące ustalenia i wnioski:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.

Pozwany udowodnił bowiem spełnienie w całości należnego świadczenia odszkodowawczego.

Ze zgromadzonych w sprawie dowodów z dokumentów (k. 50-54) jednoznacznie wynikało, że ubezpieczyciel (...) s.a., który ubezpieczał przesyłkę kurierską nr (...), nadaną w dniu 2 października 2023 r., przyznał powodowi w związku z utratą zawartości tej przesyłki odszkodowanie w kwocie łącznie 3.000,00 zł, odpowiednio w dniu 30 listopada 2023 r. w kwocie 1.707,31 zł (wypłata nastąpiła w dniu 7 grudnia 2023 r.) oraz w dniu 21 grudnia 2023 r. w kwocie 1.292,69 zł (wypłata nastąpiła w dniu 3 stycznia 2024 r.).

Ze zgromadzonych w sprawie dowodów z dokumentów (k. 50-54) jednoznacznie wynikało także, że kwota 3.000,00 zł odpowiadała zarówno wartości przesyłki zadeklarowanej w liście przewozowym przez powoda, jak i ceny sprzedaży zawartości przesyłki ustalonej w umowie sprzedaży zawartej przez powoda.

Wobec tego odszkodowanie należne w związku z utratą zawartości tej przesyłki nie mogło przewyższać kwoty 3.000,00 zł.

Na podstawie bowiem art. 80 ust. 1 Prawa przewozowego wysokość odszkodowania za utratę lub ubytek przesyłki nie może przewyższać wartości, którą ustala się na podstawie i w następującej kolejności:

1) ceny wskazanej w rachunku dostawcy lub sprzedawcy albo

2) ceny wynikającej z cennika obowiązującego w dniu nadania przesyłki do przewozu bądź

3) wartości rzeczy tego samego rodzaju i gatunku w miejscu i czasie ich nadania.

Zgodnie zaś z art. 80 ust. 3 Prawa przewozowego w razie utraty przesyłki z deklarowaną wartością należy się odszkodowanie w wysokości deklarowanej, a w razie ubytku – w odpowiedniej części, chyba że przewoźnik udowodni, że wartość deklarowana przewyższa wartość ustaloną w sposób określony w ust. 1.

Ze względu na to, że wspomniana przesyłka była ubezpieczona przez ubezpieczyciela (...) s.a., roszczenie odszkodowawcze przysługiwało zarówno względem pozwanego jako przewoźnika, na podstawie umowy przewozu, jak i względem (...) s.a. jako ubezpieczyciela, na podstawie umowy ubezpieczenia.

Niemniej w tego rodzaju sytuacji zbiegu roszczeń, spełnienie należnego świadczenia w całości przez jednego z dłużników, zwalnia drugiego. W przeciwnym razie doszłoby bowiem do niesłusznego wzbogacenia uprawnionego.

Wobec uwzględnienia najdalej idącego zarzutu podniesionego przez pozwanego, pozostałe okazały się nieistotne dla rozstrzygnięcia.

Podstawę orzeczenia o kosztach procesu stanowiły art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 Kodeksu postępowania cywilnego, zgodnie z którymi przegrywający sprawę powinien zwrócić przeciwnikowi koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, w tym wynagrodzenie reprezentującego go pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.

Zachodziła zatem podstawa do zasądzenia na rzecz pozwanego od powoda tytułem kosztów procesu kwoty 1.817,00 zł obejmującej wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 1.800,00 zł ustalonej na podstawie § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz opłatę skarbową od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł.

Podstawę zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od kosztów procesu od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty stanowił natomiast art. 98 § 1 ¹ Kodeksu postępowania cywilnego.

Z tych względów Sąd Rejonowy orzekł jak w sentencji.

Sędzia Robert Bełczącki