Wyrok z 10 marca 2025, sygn. II K 360/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 marca 2025 roku

Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie II Wydział Karny

w składzie:

Przewodnicząca: sędzia Małgorzata Drewin

Protokolantka: Klaudia Gunciarz

przy udziale prokuratora Anny Olejarskiej

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 7 marca 2025 roku w W. sprawy:

K. Z. , syna M. i M. z domu D., urodzonego (...) w P.,

oskarżonego o to, że:

I.  w okresie od dnia 5 lipca 2019 roku do dnia 22 lipca 2019 roku w W. woj. (...) i w L. woj. (...) pełniąc funkcję prezesa zarządu (...) sp. z o.o., ul. (...), (...)-(...) W., NIP (...), działając w krótkich odstępach czas, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowe, w zamiarze bezpośrednim ułatwienia osobie posługującej się danymi (...) sp. z o.o. z siedzibą w L. ul. (...), (...)-(...) L., NIP (...) popełnienia czynu zabronionego polegającego na podrobieniu faktur VAT, w celu użycia za autentyczne, w zakresie okoliczności faktycznych mogących mieć znaczenie dla określenia wysokości należności publicznoprawnej lub jej zwrotu albo zwrotu innej należności o charakterze podatkowym, w treści wystawionych na rzecz (...) sp. z o.o. faktur VAT dotyczących sprzedaży towaru w postaci tkanin na łączną kwotę 111.679,71 zł brutto, w tym VAT 20.883,38 zł o niżej wymienionych numerach:

w ten sposób, że przekazał dane firmowe i adresowe podmiotu (...) sp. z o.o., informacje na temat rodzaju, postaci, ilości i wartości zbywanego towaru – celem wypełnienia faktur niezgodnie ze stanem rzeczywistym treścią, a następnie po wpisaniu do dokumentów fikcyjnych danych oraz opatrzeniu ich pieczęciami wystawcy i nakreśleniu podpisów przez osobę nieistniejącą działającą w mieniu (...) sp. z o.o. użył tych faktur jako autentycznych w ten sposób, iż włączył je przy dokumentacji rachunkowo-księgowej podmiotu (...) sp. z o.o. i wykorzystał je w rozliczeniach podatkowych oraz w złożonej w dniu 21 sierpnia 2019 roku Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W. – B. w W. deklaracji VAT-7 za miesiąc lipiec 2019 roku dla wykazania rzekomych, legalnych źródeł nabycia tkanin oraz uprawnienia do odliczenia wynikającego z faktur naliczonego podatku VAT od podatku należnego z tytułu dalszej odsprzedaży tego towaru kolejnemu nabywcy,

to jest o czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 271 § 1 k.k. w zb. z art. 273 w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

II.  w okresie od dnia 5 lipca 2019 roku do 22 lipca 2019 w W. woj. (...) i w L. woj. (...) pełniąc funkcję prezesa zarządu (...) sp. z o.o. ul. (...), (...)-(...) W., NIP (...), działając w krótkich odstępach czas, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz z wykorzystaniem tej samej sposobności, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej posłużył się nierzetelnymi fakturami wyszczególnionymi w punkcie I, podpisanymi przez osobę nieistniejącą działającą w imieniu (...) sp. z o.o. z siedzibą w L. ul. (...), (...)-(...) L., NIP (...), zawierającymi łączną kwotę podatku VAT małej wartości 20 883,38 zł poprzez włączenie ich do dokumentacji rachunkowo-księgowej podmiotu (...) sp. z o.o., czym nierzetelnie prowadził księgi rachunkowe, a następnie złożył w dniu 21 sierpnia 2019 roku Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W. – B. w W. deklarację VAT-7 za miesiąc lipiec 2019 roku zawierającą nieprawdę co do prawa obniżenia podatku należnego VAT o podatek naliczony wynikający z treści wyżej wymienionych nierzetelnych faktur i wprowadził w ten sposób w błąd naczelnika urzędu skarbowego, czym uszczuplił podatek VAT w łącznej kwocie małej wartości 20.883,38 zł oraz naraził na nienależny zwrot podatkowej należności publicznoprawnej poprzez zaliczenie nadpłaty za miesiąc lipiec 2019 r. w kwocie nieprzekraczającej ustawowego progu 1.968,oo zł na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, a nadto działał w zamiarze bezpośrednim ułatwienia osobie posługującej się danymi podmiotu (...) sp. z o.o. popełnienia czynów zabronionych polegających na poświadczeniu nieprawdy w dokumentach w postaci faktur wskazanych w pkt I,

to jest o czyn z art. 62 § 2a k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. w zb. z art. 56 § 2 k.k.s. w zw. z art. 56 § 1 k.k.s. w zb. z art. 76 § 3 k.k.s. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 62 § 2a k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 8 § 1 k.k.s.

orzeka:

I.  oskarżonego K. Z. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I. (pierwszym) części wstępnej wyroku, który kwalifikuje jako wyczerpujący znamiona występku określonego w art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 271 § 1 k.k. w zb. z art. 273 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 271 § 1 k.k. w zb. z art. 273 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. skazuje go, zaś na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 33 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość poszczególnej stawki dziennej na kwotę 75 (siedemdziesiąt pięć) złotych;

II.  na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego K. Z. kary pozbawienia wolności w punkcie I. (pierwszym) części dyspozytywnej wyroku warunkowo zawiesza na okres próby lat 2 (dwóch);

III.  na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. zobowiązuje oskarżonego K. Z. w okresie próby do informowania sądu na piśmie o przebiegu okresu próby co 6 (sześć) miesięcy;

IV.  oskarżonego K. Z. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II. (drugim) części wstępnej wyroku, który kwalifikuje jako wyczerpujący znamiona występku określonego w art. 62 § 2a k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. w zb. z art. 56 § 2 k.k.s. w zw. z art. 56 § 1 k.k.s. w zb. z art. 76 § 3 k.k.s. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 62 § 2a k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 8 § 1 k.k.s. w zw. z art. 2 § 2 k.k.s. i za to na podstawie art. 62 § 2a k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. w zb. z art. 56 § 2 k.k.s. w zw. z art. 56 § 1 k.k.s. w zb. z art. 76 § 3 k.k.s. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 62 § 2a k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 8 § 1 k.k.s. w zw. z art. 2 § 2 k.k.s. skazuje go, zaś na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 62 § 2a k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 2 § 2 k.k.s. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość poszczególnej stawki dziennej na kwotę 75 (siedemdziesiąt pięć) złotych;

V.  na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k.s. w zw. z art. 2 § 2 k.k.s. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego K. Z. kary pozbawienia wolności w punkcie IV. (czwartym) części dyspozytywnej wyroku warunkowo zawiesza na okres próby 1 (jednego) roku;

VI.  na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k. w zw. z art. 2 § 2 k.k.s. zobowiązuje oskarżonego K. Z. w okresie próby do informowania sądu na piśmie o przebiegu okresu próby co 6 (sześć) miesięcy;

VII.  stwierdza, że na podstawie art. 8 § 2 i 3 k.k.s. w zw. z art. 2 § 2 k.k.s. wykonaniu podlega kara 1 (jednego) roku pozbawienia wolności określona w punkcie I. (pierwszym) części dyspozytywnej wyroku z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 (dwóch) lat na warunkach określonych w punkcie II. (drugim) i III. (trzecim) części dyspozytywnej wyroku oraz kara grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości poszczególnej stawki dziennej na kwotę 75 (siedemdziesięciu pięciu) złotych określona w punkcie I. (pierwszym) części dyspozytywnej wyroku;

VIII.  na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § k.k.s. zwalnia oskarżonego K. Z. od kosztów sądowych w całości i określa, że wchodzące w ich skład wydatki ponosi w całości Skarb Państwa.