Wyrok z 13 marca 2025, sygn. IX GC 1908/23

1. Kwestia wymagająca rozstrzygnięcia dotyczy tego, czy opakowanie zbiorcze, w którym znajduje się towar, a które doznało uszkodzenia w trakcie przewozu, jest towarem (stanowi element towaru) w rozumieniu Konwencji. Podkreślić trzeba, że konwencja rozróżnia pojęcie towaru i opakowania, przy czym stan opakowania jest istotny dla powstania domniemania z art. 9 ust 2 konwencji. Z powyższego wynika, że uszkodzenie opakowania zbiorczego, choć istotne w rozumieniu przepisów Konwencji, samo w sobie nie kreuje odpowiedzialności za uszkodzenie towaru.
2. W niemniejszej sprawie to z winy sprzedawcy doszło do uszkodzenia ładunku. Zachowanie przedstawiciele spedytora polegające na tym, że zaniechał on kontaktu z przewoźnikiem, było nierzetelne i nie może być usankcjonowane przez Sąd. Sąd nie dostrzega też usprawiedliwionych podstaw, ażeby przewoźnik poniósł w tych okolicznościach koszty oczekiwania na instrukcje, które nie były przez niego zawinione i nie powstało w toku normalnych czynności związanych z wykonaniem przewozu. Przyjęcie inne wykładni postanowienia umownego prowadziłoby do przerzucenia na powoda ryzyka związanego z działalnością gospodarczą pozwanej. Powyższe znajduje odzwierciedlenie w powołanych wyżej art. 15 ust 1 i 16 ust. 2 Konwencji, z uzupełnieniem o art. 16 ust. 1, który stanowi, że przewoźnik ma prawo do zwrotu kosztów spowodowanych zażądaniem przez niego instrukcji lub ich wykonaniem, o ile koszty te nie wynikły z jego winy, przy czym zgodnie z art. 41 ust 1, postanowienia umowne sprzeczne z konwencją są nieważne.