Postanowienie SN z 15 grudnia 2011, sygn. I CNP 64/11
Data orzeczenia
15 grudnia 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Jan Górowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 15 grudnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
w sprawie ze skargi G. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Rejonowego
z dnia 5 sierpnia 2008 r., wydanego w sprawie
z wniosku G. P.
przy uczestnictwie A. P.i innych,
o stwierdzenie nabycia spadku,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
2
Wnioskodawczyni G. P. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z
prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 5 sierpnia 2008 r.,
w którym Sąd orzekł o stwierdzeniu nabycia spadku po B. K.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,
poza wypadkami określonymi w art. 4241
§ 1 k.p.c., stosownie do art. 4241
§ 2
k.p.c., służy od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej lub drugiej instancji
kończącego postępowanie w sprawie, gdy niezgodność z prawem wynika
z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych
wolności albo praw człowieka i obywatela, jeżeli strona nie skorzystała
z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub
uchylenie wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.
W sprawie skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, gdyż
zaskarżone nią postanowienie sądu pierwszej instancji, było kwestionowane przez
wniesienie apelacji. Tymczasem zaskarżenie orzeczenia Sądu Rejonowego jest
dopuszczalne, jeżeli : po pierwsze, strona nie skorzystała z przysługujących jej
środków prawnych a po drugie, jeżeli niezgodność z prawem wynika z naruszenia
podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw
człowieka i obywatela. Brak także podstaw do uznania, że zaskarżone orzeczenie
narusza podstawowe zasady porządku prawnego lub konstytucyjne wolności albo
prawa człowieka i obywatela, na co pełnomocnik wnioskodawczyni de facto nawet
się nie powołał. W judykaturze wyjaśniono, że wyjątkowy wypadek, o którym
mowa w art. 4241
§ 2 k.p.c., należy skonkretyzować i uprawdopodobnić
(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2008 r., I CNP 21/08, niepubl.).
Poza tym powołując się na naruszenie konstytucyjnych wolności albo praw
człowieka i obywatela, niezbędne jest wskazanie konkretnego przepisu Konstytucji,
z którego naruszona zasada wynika, oraz sprecyzowanie sposobu jej naruszenia
(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2006 r., V CNP 140/06,
niepubl.).
Z powyższych względów, stosownie do treści art. 4248
§ 1 k.p.c., skargę
należało odrzucić.
3