Postanowienie SN z 15 grudnia 2011, sygn. IV CNP 85/11
Data orzeczenia
15 grudnia 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Iwona Koper
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 15 grudnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper
w sprawie ze skargi powodów
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Apelacyjnego
z dnia 22 października 2010 r.,
w sprawie z powództwa T. H. i Z. H.
przeciwko Skarbowi Państwa - Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu
w T. i Wojewodzie X. w B.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 15 grudnia 2011 r.,
odrzuca skargę i nie obciąża powodów kosztami
postępowania wywołanego wniesieniem skargi.
2
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 października 2010 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu
Okręgowego w T. z dnia 27 kwietnian2010 r. w ten sposób, że oddalił w całości
powództwo T. H. i Z. H. przeciwko Skarbowi Państwa - Samorządowemu Kolegium
Odwoławczemu w T. o zapłatę.
Wyrok ten T. i Z. H. zaskarżyli skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245
§ 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego
została wniesiona, przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienia, wskazanie
przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, wniosek
o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem i wykazanie, że wzruszenie
zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest
możliwe, a nadto uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez
wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Wszystkie wymagania mają charakter
konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny, w związku z czym
skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym,
nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega
odrzuceniu
Określony w art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c. obowiązek uprawdopodobnienia
wyrządzenia szkody polega na złożeniu przez skarżącego oświadczenia, że szkoda
wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego
oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów (postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16
i z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, nie publ.; por. także art. 243 k.p.c.).
Niezbędne jest przy tym przeprowadzenie przekonywającego wywodu
wskazującego czas powstania szkody oraz związek przyczynowy między nią
3
a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (m.in. postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05 i z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06
niepubl.).
W świetle powyższego, wymogu określonego w art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c. nie
spełnia wniesiona skarga, w której skarżący w odnośnym zakresie poprzestali na
stwierdzeniu, że wyrządzoną szkodę uprawdopodobniają wymienione w niej
dowody zawarte w aktach sprawy postępowania przed Sądem Okręgowym.
Z tych względów na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c. w związku z art. 4245
§ 1
pkt 4 k.p.c. oraz w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 42412
, 39821
,
391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 102 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.