Zarządzenie z 26 marca 2025, sygn. I C 12/24

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 18 lutego 2025r.

Powód (...) Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W., w pozwie złożonym 19 grudnia 2023 r. domagał się zapłaty od pozwanejE. S. kwoty 6.583,02 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia złożenia pozwu do dnia zapłaty, a także zasądzenia kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przypisanych (k. 3-5, k. 116-122)

W uzasadnieniu powód wskazał, że w dniu 30 sierpnia 2021r. pozwana oraz poprzednik powoda (...) Sp. z o.o. zawarli umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Pozwana była zatem obowiązana do zapłaty określonych opłat a powód do świadczenia usług. Poprzednik w związku z tym naliczył opłaty i wystawił faktury Vat, których pozwana nie uregulowała. Ostatecznie usługodawca został zmuszony od rozwiązania umowy z przyczyn leżących po stronie pozwanej, co miało miejsce w dniu 28 lutego 2022r., czyli przed upływem okresu na jaki umowa została zawarta, dlatego też rozliczeniu uległa przyznana wcześniej ulga, proporcjonalnie do okresu trwania umowy. Łącznie udzielona ulga wyniosła 5.545 zł zatem po rozwiązaniu umowy do końca okresu promocyjnego została ulga w wysokości 4.147,36 zł, którą pozwana jest obowiązany zwrócić. Pozwana również i tej kwoty nie uiściła. W dniu 30 sierpnia 2021r. operator sprzedał na rzecz powoda niniejszą wierzytelność. Na kwotę objętą żądaniem składa się należność wynikająca z faktur i not w kwocie 5.479,65 zł a także skapitalizowane odsetki ujęte notach obciążeniowych w kwocie 117,33 zł oraz skapitalizowane odsetki naliczone przez powoda od dnia następnego po dniu cesji do dnia wytoczenia powództwa.

Zarządzeniem z dnia 13 września 2024r. ustawiono dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej kuratora (k.96)

W odpowiedzi na pozew, kurator nieznanej z miejsca pobytu pozwanej wniósł o oddalenie powództwa oraz przyznanie wynagrodzenia za pełnienie funkcji kuratora, które nie zostało uiszczone w żadnym zakresie (k.111-112).

Oświadczył, iż przyznaje fakty i twierdzenia wyszczególnione w pozwie a dotyczące zawraca umowy o świadczenia usług telekomunikacyjnych. Nie mniej jednak roszczenie powoda jest przedwczesne albowiem ostatecznie wezwanie do zapłaty zostało podpisane przez osobę nie mającą stosownego pełnomocnictwa. Nie wiadomo czy dotarło do adresata. Brak jest informacji by pozwana otrzymała zawiadomienie o przelewie wierzytelności, ani czy osoba pod nim podpisana ma umocowanie do działania w imieniu powoda. Ostatecznie zarzucił również, że wezwanie do zapłaty obejmuje kwotę 5.642,96 zł a nie kwotę objętą żądaniem. Powodowi nie przysługuje roszczenie odsetkowe od dnia następnego pod dniu cesji.

Strony podtrzymały stanowiska (k.145-146, k.148).

Sąd ustalił następujący stan fatyczny:

Pozwana E. S. w dniu 30 sierpnia 2021r. zawarła z (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...), dla numeru(...) (numer główny) i numeru (...)oraz zapasowego (karta zapasowa II) - (...), w ramach taryfy Karta Zapasowa (bezpłatne) oraz Taryfy (...)w ofercie promocyjnej „(...)”, na skutek czego pozwana uzyskała dodatkową ulgę na usługę w wysokości 1.000 zł oraz ulgę na urządzenie – (...) w wysokości 2.047 zł dla numeru głównego oraz dla drugiego numeru ulgę na usługę w wysokości 1.000 zł oraz ulgę na urządzenie – (...) w wysokości 1489 zł - w porównaniu do warunków standardowych . Okres rozliczeniowy został ustalony od pierwszego do ostatniego dnia miesiąca. Pozwanej nadano numer klienta (...). Umowa została zawarta na 24 miesiące, jednakże po ich upływie ulegała automatycznemu przedłużeniu na czas nieoznaczony. Abonament dla numeru głównego został określony na kwotę 105 zł od pierwszego miesiąca lub 115 zł jeśli do grupy nie przystąpił drugi numer i nie wykonano pozostałych warunków, a dla numeru dodatkowo abonament został określony na 95 zł od pierwszego miesiąca lub 125 zł jeżeli nie spełniono pozostałych warunków związanych z udzieleniem zgód marketingowych i inne. Opłata aktywacyjna, płatna jednorazowo wyniosła dla każdego z numerów 35zł.

W umowie pozwana wskazała oprócz adresu do doręczeń (zamieszkania) również adres poczty elektronicznej.

Przez zawarcie umowy operator obowiązał się do świadczenia usług zgodnie z umową i regulaminem a abonent do terminowego uiszczania opłat za wykonane usługi, a gdy abonent zawiera umowę w ramach akcji promocyjnej, wzajemne prawa i obowiązki określała również oferta promocyjna.

W przypadku opóźnienia w płatności, operatorowi przysługiwało prawo do naliczania odsetek od zaległej płatności w wysokości ustawowej za każdy dzień opóźnienia , poczynając od dnia następującego po dniu w którym upłynął termin płatności.

Zarówno operator jak i abonent mogli wypowiedzieć z zachowaniem trzydziestodniowego okresu wypowiedzenia. Jeśli umowa została wypowiedziana przed czasem przez klienta lub operator zostanie zmuszony do jej rozwiązania z przyczyn leżących po stronie klienta, mógł domagać się odszkodowania jeżeli przy podpisywaniu umowy została przyznana ulga. Maksymalna kwota odszkodowania jest równa wartości ulgi wskazanej na umowie. Będzie tym mniejsza im mniej dni zostanie do końca umowy. Odszkodowanie nie zostanie pobrane jeżeli umowa zostanie wypowiedziana przez rozpoczęciem świadczenia usług.

Wypowiedzenie przez operatora powinno nastąpić: listem na adres właściwy do korespondencji lub email na adres podany przy zawieraniu umowy.

(dowód: kopia umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych – k.7-10, oryginał umowy o świadczenie usług – k.14-145regulamin świadczenia usług – k.121-125, regulamin oferty promocyjnej wraz z cennikiem– k.126-131, regulamin – k. 127-139)

Pozwana ostatecznie nie wywiozła się z warunków umowy.

Nie uregulowała w terminie, w całości opłat wynikających z faktury nr (...) w wysokości 284,19 zł z terminem płatności do 17 września 2021r., faktury nr (...) płatnej do 18 października 2021r. w kwocie 213,10 zł, fraktury nr (...) płatnej do 17 listopada 2021r. w kwocie 220 zł; fraktury nr (...) płatnej do 17 grudnia 2021r. w kwocie 205 zł; fraktury nr (...) płatnej do 17 stycznia 2022r. w kwocie 205 zł; fraktury nr (...) płatnej do 17 stycznia 2022r. w kwocie 205 zł.

(dowód: faktura nr (...) - k.41-42, faktura nr (...) - k.4445-14, faktura nr (...) -k. 42/v-43/v, faktura nr (...) –k.45/v-46/v, faktura nr F (...) 48/v-49-k. 42/v-43/v)

Wobec nieuregulowania należności, pismem z dnia 18 stycznia 2022r. operator wypowiedział umowę ze skutkiem na 28 lutego 2022r. oraz wezwał do uregulowania zaległych, wyżej opisanych faktur. Pismo zostało nadane na wskazany w umowie adres przesyłką poleconą.

W dniu 3 marca 2022r. operator dokonał rozliczenia umowy za ostatni okres tj. od 1 lutego 2022r. do 28 lutego 2022. i wystawił fakturę Vat nr (...) na kwotę 205 zł z terminem płatności do 17 marca 2022r.

Następnie w dniu 4 marca 2022r. z uwagi na rozwiązanie umowy dla numeru (...) oraz numeru (...) przed upływem okresu na jaki została zawarta, z przyczyn leżący po stronie pozwanej, operator dokonał rozliczenia przyznanej pozwanej ulgi. Wystawił notę obciążeniową nr (...) na kwotę 2.278,99 zł dla numeru głównego i notę obciążeniową nr (...) na kwotę 1.868,37 zł dla numeru dodatkowego, obie z terminem płatności do 18 marca 2022r

Należności nie zostały uregulowane.

(dowód: wypowiedzenie z potwierdzenie. nadania –k.123, k.124-126, nota nr (...) – k. 50-51, nota obciążeniowa nr (...) – k.51/v-52, faktura nr (...) – k.47-48 )

Na mocy umowy ramowej z 19 maja 2021 r. oraz porozumienia nr 14 z 18 maja 2022r. operator w (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. przelała na rzecz powoda(...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. wierzytelności, w tym w stosunku do pozwanej a wynikającą z powyższej umowy.

Pismem z dnia 15 czerwca 2022r., skierowanym na adres pozwanej wskazany w umowie, powód poinformował pozwaną o przelewie wierzytelności oraz wezwał do zapłaty kwoty 5.642,96 zł. Bezskutecznie.

(dowód: wyciąg z umowy ramowej z 19.05.2021r. – k.9-15, KRS –k.15/v-21, pełnomocnictwo24, wyciąg RFI – k.24/v -27, porozumienie z 18.05.2022r. –k.28, wyciąg wykazu wierzytelności – k.55-56, potwierdzenie zapłaty ceny –k.29, KRS – k.30-34, zawiadomienie – k.36, wezwanie z 15.06.2022r. – k.35)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów przedłożonych przez powoda. Strona pozwana w zasadzie nie kwestionowała mocy dowodowej zaoferowanych przez powoda dokumentów. Zarzuty odnosiły się do niewykazania umocowania osoby widniejącej pod wezwaniem do zapłaty czy zawiadomieniem o cesji, a także by te dokumenty pozwana otrzymała.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnianie w całości.

Powód jako nabywca dochodził swojego roszczenia na podstawie zawartej pomiędzy poprzednikiem a pozwaną umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 30 sierpnia 2021r. Podstawę prawną żądania stanowią przepisy ustawy z 16 lipca 2004r. prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2004.171.1800 ze zm.) czyli art. 56 i art. 57 ust. 6 cyt. ustawy (obwiązujące w dacie zawarcia umowy), jednakże obecnie zastąpione przepisami ustawy z 12 lipca 2024r. prawo komunikacji elektrycznej (Dz.U. 2024 poz. 1221) czyli stosownie art. 284 oraz art. 304.

Z kolei legitymację czynną, powód opierał na treści art. 509 k.c.

Powód zatem był obowiązany do uwodnienia (zgodnie z zasada rozkładu ciężaru dowodu - art. 6k.c. i art. 232 k.p.c.), że poprzednika prawnego i pozwanego łączyła umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych i następnie, że powód nabył skutecznie wynikającą z niej wierzytelność. Według Sądu powód sprostał tym wymaganiom.

Powód celem wykazania swojej legitymacji zaoferował dokumenty w postaci umowy ramowej sprzedaży wierzytelności z dnia 19 maja 2021r., porozumienie z 18 maja 2021r., a także pełnomocnictwa, potwierdzenie uiszczenia zapłaty ceny, wyciągi RFI i wydruki KRS a także wyciąg z listy wierzytelności. W ostatnim z tych dokumentów zostały wyszczególnione dane pozwanej jak imię i nazwisko, adres, numer pesel oraz wszystkie zaległe faktury i noty obciążeniowe, które nie zostały przez pozwaną dotychczas uiszczone, a których podstawę naliczenia stanowiła umowa z 30 sierpnia 2021r.. Zdaniem Sądu powód skutecznie nabył wierzytelność w stosunku do pozwanej i tym samym posiada legitymację do wystąpienia z niniejszym pozwem.

W ocenie Sądu nie ulega również wątpliwości, że poprzedniego wierzyciela i pozwaną łączył stosunek prawny o treści określonej w umowie załączonej do pozwu. Umowa została zawarta w formie pisemnej, znajdują się na niej własnoręczne podpisy pozwanej oraz osoby reprezentującej operatora. Kurator nieznanej z miejsca pobytu pozwanej nie podnosił aby nakreślone tam podpisy nie należały do pozwanej, by dokument został podrobiony lub przerobiony, lub jakikolwiek podmiot wszedł w sposób nieuprawniony w podsiadanie danych pozwanej. W zasadzie kwestia zawarcia umowy nie była przez stronę pozwaną kwestionowana.

Tym samym uznać należało, że powód skutecznie wykazał, że poprzednika prawnego oraz pozwaną łączył stosunek prawny o treści wskazanej w pozwie. Zgodnie z kolie z art. 284 ust. 1 cyt. ustawy Prawo komunikacji elektronicznej (poprzednio art. 56 ust. 1 prawa telekomunikacyjnego) świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Obowiązkiem przedsiębiorcy telekomunikacyjnego jest więc świadczenie abonentowi usług telekomunikacyjnych, zaś obowiązkiem abonenta jest opłacanie abonamentu i pozostałych opłat określonych umową. Tym samym powód miał świadczyć usługi telekomunikacyjne a pozwana z kolei uiszczać opłatę abonamentową, w tym opłaty poza abonamentem, zgodnie z zapisami umowy i regulaminu, na podstawie wystawianych przez poprzednika powoda faktury Vat za dany okres rozliczeniowy.

Z przedłożonych dokumentów wynika zatem, że pozwana zalegała z płatnością za pięć okresów rozliczeniowych, łącznie na kwotę 1.127,29 zł. To z kolei aktualizowało uprawnienie poprzednika powoda do wypowiedzenia umowy z winy leżącej po stornie abonenta, z zachowaniem trzydziestodniowego okresu wypowiedzenia, zgodnie z zapisami regulaminu i umowy na warunki, której pozwana przystała. Powód nadto przedłożył do akt wypowiedzenie umowy podpisane przez kierownika zespołu ponagleń i płatności - K. W.. Na dokumencie widnieje również numer nadania przesyłki poleconej (k.123) na adres pozwanej wskazany w umowie. Brak ukośnika pomiędzy numerem budynku a numerem lokalu, w ocenie Sądu, jest nieistotnym przeoczeniem i nie przesądza również o tym, że adres ten jest niepełny czy błędny i powoduje niemożność doręczenia korespondencji. Ponadto przepisy umowy przewidywały możliwość nadania wypowiedzenia również za pośrednictwem poczty elektronicznej, który to adres pozwana także udostępniła w umowie. Z resztą nieracjonalne i nielogicznie byłoby działanie poprzednika powoda polegające na sporządzeniu wypowiedzenia umowy i jego nienadania do pozwanego, w szczególności w sytuacji utrzymującego się zadłużenia. Należy zatem uznać, iż wypowiedzenie doszło do pozowanej w taki sposób , iż mogła zapoznać się z jego treścią (art. 61 k.c.)

Rozwiązanie umowy przed terminem, z winy abonenta dawało z kolei operatorowi możliwość rozliczenia przyznanej w ramach umowy ulg i wystawienia noty obciążeniowej zgodnie z art. 304 cyt. ustawy (poprzednio 57 ust. 6 ustawy prawo telekomunikacyjne). Podobne zapisy również zostały zawarty w umowie, z której wynika, iż pozwanej została przyzna dwukrotna ulga na abonament – każda w wysokości 1.000 zł oraz dwukrotna ulga na urządzenia w wysokości 2047 z (dla numeru głównego) i 1.498 zł (dla numeru dodatkowego), co daje łącznie 5.545 zł ulgi na okres 730 dni (2 lata). Zatem gdyby dokonać rozliczenia, to dzienna przyzna ulga wynosiła ok. 7,70 zł. Ostatecznie umowa uległa rozwiązaniu w dniu 28 lutego 2022r. zatem trwała zaledwie tylko 6 miesięcy. Powyższe, mając dodatkowo na uwadze treść powoływanej regulacji i zapisy umowy, prowadzi do prostego wniosku, że powodowi należy się zwrot przyznanej ulgi, a która to została prawidłowo rozliczona (co sąd zweryfikował) stosownie do okresu trwania umowy, czego dowodem są noty obciążeniowe na kwotę 2.278,99 zł i na kwotę 1.868,37 zł z terminem płatności do dnia 18 marca 2022r. Powód dokonał także rozliczenia ostatniego okresu rozliczeniowego do dnia rozwiązania umowy na kwotę 205 zł.

Z powyższych ustaleń wynika również bezsprzecznie, iż żądanie powoda w żadnym stopniu nie jest przedwczesne. Pozwana, zgodnie z zapisami umowy, była zobowiązania do uiszczenia comiesięcznych opłat w terminach określony w dokumentach księgowych, a odszkodowania za wcześniejsze rozwiązanie umowy - w terminach wskazanych w notach obciążeniowych. Termin wymagalności został określony odrębnie dla każdej z tych należności a wypowiedzenie umowy miało jedynie wpływ na ustalenie wysokości ulgi do zwrotu, a której termin płatności również był określony w dodatkowym dokumencie księgowym. Tym samym również bez wpływu na wymagalność tych poszczególnych roszczeń ma kwestia przedsądowego wezwania do zapłaty czy zawiadomienia o cesji, z resztą nadanych na adres pozwanej wynikający z umowy. To pozwana była obowiązana do poinformowana operatora o każdej zmianie swojego miejsca zamieszkania, chociażby celem ochrony swoich interesów. Pozwana tak jak w przypadku wypowiedzenia umowy, miała zatem realną możliwość zapoznania się z ich treścią. Nawiasem, z doświadczenia życiowego wiadomo, że wiele dokumentów w przypadku tego rodzaju usług, często są również udostępniane w formie elektronicznej np. w aplikacji czy przesyłane na adres poczty elektronicznej, który pozwana z resztą wskazała. Ponadto nawet gdyby, to brak zawiadomienia o cesji może odnieść tylko taki skutek, że spełnienie świadczenia przez pozwaną do rąk poprzedniego wierzyciela, będzie skuteczne także względem nabywcy (art. 512 k.c.). Nie wpływa zatem na ważność umowy cesji czy wymagalność roszczenia. Dodatkowo nieprzedłożenie do akt w formie pisemnej umocowania dla osoby podpisanej pod zawiadomieniem o cesji czy wezwaniem do zapłaty nie świadczy automatycznie o tym, że ta osoba nie miała uprawienia do reprezentowania powoda chociażby z uwagi na treść art. 97 k.c. lub fakt, iż powód wystąpił z pozwem, który opiera również na tych dokumentach, zatem następnymi czynnościami potwierdził te okoliczności (art. 103 k.c.). Nie mniej jednak wymaga jeszcze raz podkreślenia, że dokumenty te, w okolicznościach tej sprawy, nie mają żadnego wpływu na wymagalność roszczenia objętego żądaniem, co próbował wywodzić kurator, zatem nie jest ono przedwczesne.

Finalnie także czy to operatowi gdyby nie sprzedał wierzytelności, czy obecnie powodowi, przysługiwało prawo do naliczania odsetek ustawowych za opóźnienie co wynika z zapisów samej umowy łączącej strony. Z reszta taką możliwość daje również wierzycielowi w każdym przypadku art. 481 k.c., chociażby nawet wierzyciel nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Mając zatem powyższe argumenty na uwadze, Sąd powództwo uwzględnił w całości, zasądzając od pozwanej na rzecz powoda proporcjonalnie rozliczoną ulgę oraz należności wynikające z niezapłaconych faktur za usługi telekomunikacyjne a także skapitalizowane odsetkami naliczone do dnia złożenia pozwu tj. łącznie 6.583,02 zł, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnieni od dnia złożenia pozwu (19 grudnia 2023r.) do dnia zapłaty, o czym orzeczono jak w punkcie I wyroku.

O kosztach procesu, Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy (art. 98 k.p.c.), tym samym kosztami postępowania obciążając stronę przegrywającą czyli pozwaną – pkt. II wyroku. Na zasądzone w kwocie 3.102,60 zł koszty złożyła się opłata od pozwu (400 zł), zaliczka na kuratora (885,60 zł), opłata od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika (1800 zł) ustalone w oparciu § 2 pkt. 4 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2018 poz. 265 tj).

W pkt. III wyroku Sąd z zaliczki uiszczonej przez powodowa, przyznał kuratorowi – adw. M. W. kwotę 720 zł ustaloną w oparciu o § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9.03.2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz.U. 2018 poz. 536) w związku z § 2 pkt. 4 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015 poz. 1800) oraz należny podatek Vat w wysokości 165,60 zł, tj. łącznie wynagrodzenie w wysokości 885,60 zł za pełnienie funkcji kuratora nieznanego z miejsca pobytu pozwanego.

Sędzia Agnieszka Poręba

ZARZĄDZENIE

1). (...)

2).(...)

3).(...)

(...)