Postanowienie SN z 15 grudnia 2011, sygn. II CZ 135/11
Data orzeczenia
15 grudnia 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Grzegorz Misiurek
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 15 grudnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z powództwa A. S.
przeciwko W. Ł., K. K.,
A. S. i J. S.
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r.,
zażalenia pozwanego K. K.
na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 4 kwietnia 2011 r.,
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2011 r. Sąd Okręgowy w sprawie z
powództwa A. S. przeciwko W. Ł., K. K., A. S. i J. S. o uzgodnienie treści księgi
wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym oddalił wnioski pozwanych o
wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego B. Ł.
Sąd Okręgowy wskazał, że SSO B. Ł. nie została wyznaczona do
rozpoznania sprawy 1474/10, więc wnioski o jej wyłączenie są bezprzedmiotowe i
już z tego względu powinny być oddalone. Nie istnieje też podstawa do wyłączenia
sędziego z ustawy wskazana w art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. ani nie zachodzą
okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do
bezstronności tego sędziego. Sam fakt, wskazywany jako uzasadnienie wniosku o
wyłączenie, że sędzia brała udział w wydaniu postanowienia w przedmiocie
zażalenia na postanowienie o udzieleniu powodowi zabezpieczenia oraz jej
znajomość sprawy nie przesądza o braku bezstronności. Okoliczność, iż sędzia
prezentuje określony pogląd co do rozumienia określonych przepisów nie oznacza,
że nie jest ona bezstronna.
Pozwany K. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego
zmianę i wyłączenie SSO B. Ł. od rozpoznania sprawy, zarzucając naruszenie art.
49 k.p.c. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że nie istnieją okoliczności tego
rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności
sędziego w sprawie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 49 k.p.c. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 48
k.p.c., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje
okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do
bezstronności sędziego w danej sprawie. Z przepisu tego wynika, że orzeczenie
o wyłączeniu jest niezbędne zawsze wtedy, gdy przynajmniej u jednej ze stron
powstało choćby subiektywne, ale uzasadnione wątpienie o bezstronności sędziego
3
(wyrok SN z 24 lipca 2009 r., II CSK 61/09, nie publ.; postanowienia SN
z 29 października 1993 r., I CO 37/93, nie publ.; z 4 grudnia 1969 r., I CZ 124/69,
nie publ.). Takiego przeświadczenia nie uzasadnia sam udział sędziego, który nie
brał udziału w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, we wcześniejszych etapach
postępowania w danej sprawie, jak również w ściśle z nią związanym
incydentalnym postępowaniu o udzielenie zabezpieczenia powództwa.
Skarżący, zarzucając sędziemu brak bezstronności z tej przyczyny,
że w postanowieniu w przedmiocie zabezpieczenia powództwa wyraziła określony
pogląd prawny, nie dostrzega różnicy pomiędzy osobistym poglądem sędziego,
a stanowiskiem sądu. Uzasadnienie orzeczenia odzwierciedla stanowisko sądu,
które może, ale nie musi, być tożsame z poglądem uczestniczącego w składzie
sądu sędziego. Wyrażany przez członka składu orzekającego pogląd co do
rozstrzygnięcia objęty jest tajemnicą i nie jest stronom ujawniany, o ile sędzia nie
złożył zdania odrębnego. Taka sytuacja nie miała miejsca. Wyrażane przez
skarżącego wątpliwości odnośnie do braku bezstronności sędziego nie znajdują
uzasadnienia.
Wobec powyższego, na podstawie art. 39814
w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.,
Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.