sygn. I C 323/24 10 kwietnia 2025 Sąd Rejonowy w Gdyni

Wyrok z 10 kwietnia 2025, sygn. I C 323/24

Data orzeczenia 10 kwietnia 2025
Sąd Sąd Rejonowy w Gdyni
Wydział I Wydział Cywilny
Przewodniczący Sędzia Tadeusz Kotuk
Tagi
#Sąd Rejonowy w Gdyni #I Wydział Cywilny #wyrok

Sygn. akt I C 323/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 kwietnia 2025 r.

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:
Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk
Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2025 r. w G. sprawy z powództwa H. S. przeciwko (...) S.A. w W.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powódki H. S. kwoty:

a.  10.001 zł (dziesięć tysięcy jeden złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 18 lutego 2023 r. od dnia zapłaty;

b.  1.476 zł (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 29 maja 2024 r. do dnia zapłaty;

II.  w pozostałym zakresie powództwo oddala;

III.  zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powódki H. S. kwotę 5.452,31 zł (pięć tysięcy czterysta pięćdziesiąt dwa złote trzydzieści jeden groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 323/24

UZASADNIENIE

Stan faktyczny

H. S. była stroną umowy obowiązkowego ubezpieczenia budynków w gospodarstwie rolnym z pozwanym zakładem ubezpieczeń na okres od 1 stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. (polisa nr (...)). Wchodzący w skład gospodarstwa rolnego dom jednorodzinny został ubezpieczony na sumę ubezpieczenia 91.200 zł, przy uwzględnieniu stopnia zużycia 67%.

Dowód: polisa, k. 43

W dniu 15 stycznia 2023 r. w budynku przy ul. (...) w G. doszło do pożaru w obrębie pieca kaflowego i pomieszczenia, w którym ten piec znajdował się, okopcenia sufitów i ścian we wszystkich pozostałych pomieszczeniach, osmolenia i odspojenia tynków na trzcinie, w pomieszczeniu, w którym powstał pożar, spalenia części instalacji elektrycznej. Poszkodowana we własnym zakresie remontowała budynek po pożarze. W pożarze zginął ojciec poszkodowanej.

Dowód: protokół szkody, k. 36

Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego ubezpieczyciel wypłacił poszkodowanej odszkodowanie w kwocie 18.506,58 zł.

Okoliczność bezsporna

Rzeczywisty rynkowy koszt naprawienia szkody w budynku, wynikającej z przedmiotowego pożaru, wynosi 33.477,30 zł.

Dowód: opinia pisemna biegłego, k. 128 z pisemnymi uzupełnieniami, ustne op. uzup. z rozpraw

Powódka poniosła wydatek na usługę kosztorysowania naprawy szkody na kwotę 1476 zł

Okoliczność bezsporna

Ocena dowodów

Z pełni precyzyjne ustalenie zakresu szkody jest niemożliwe, gdyż dowody w tym zakresie zostały bezpowrotnie utracone, co wynika wprost z protokołu szkody sporządzonego przez ubezpieczyciela (k. 36). Fotografie przedstawione przez powódkę obrazują stan budynku już właściwie po zakończeniu remontu.

Tak więc biegły powołany w niniejszej sprawie miał niewątpliwie utrudnione zadanie, gdyż musiał – weryfikując zakres szkody deklarowany przez stronę powodową – dokonać odpowiednich rozumowań w świetle swojego doświadczenia zawodowego i wydać opinię, czy dany zakres szkody mógł powstać w wyniku takiego pożaru. Zdaniem Sądu biegły K. W. przekonująco i trafnie wyłączył pewne zakresy jako nie pozostające w związku ze szkodą (dotyczy to kwestii instalacji wodnej i kanalizacyjnej, biały montaż, system kominowy). Biegły też przekonująco wyjaśnił niemożność rekonstrukcji trzcinowego sufitu/stropu – z uwagi na obecny zakaz stosowania takiej archaicznej technologii z przyczyn bezpieczeństwa przeciwpożarowego, a także najprawdopodobniej – braku osób zdolnych do odtworzenia stropu w tej niestosowanej już rzemieślniczej technologii. Biegły logicznie i przekonująco wytłumaczył posiłkowanie się platformą S.. Ostatecznie – po uzupełnieniach (pisemnych i ustnych) opinię biegłego K. W. uznano całościowo jako pełną, wewnętrznie niesprzeczną i metodologicznie należycie uzasadnioną i wyjaśnioną. Biegły przyjął stopień zużycia zgodnie z pierwotnym postanowieniem dowodowym sądu.

Kwalifikacja prawna

Oś sporu w niniejszej sprawie dotyczy stopnia zużycia budynku jako czynnika determinującego wysokość odszkodowania. Przy zawarciu umowy ubezpieczenia budynku przyjęto zużycie 67% i określono sumę ubezpieczenia (91.200 zł), co oznacza, że w sumie ubezpieczenia już wstępnie uwzględniono to właśnie zużycie. Od daty zawarcia umowy do szkody minęły dwa tygodnie, a więc dalsze zużycie w tym okresie jest minimalne (biegły zdaniem Sądu słusznie przyjął 0.04%).

Nie ma sporu, że szkoda jest objęta odpowiedzialnością pozwanego (art. 67 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […]).

Budynek został przeznaczony do remontu i został przez pozwaną wyremontowany, co oznacza, że wysokość szkody należy ustalić zgodnie z art. 68 ust. 1 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […]), czyli tzw. metodą odtworzeniową. Należy więc uwzględnić w danym wypadku jedynie (minimalne) dalsze zużycie budynku w okresie 2 tygodni od daty zawarcia umowy ubezpieczenia do daty pożaru. Jeżeli poszkodowany rzeczywiście zamierza naprawić przedmiot ubezpieczenia, to wydatki na ten cel będą niższe tylko z tego powodu, że przedmiot ten wcześniej był w jakimś stopniu zużyty. Nikt bowiem nie będzie poszkodowanemu sprzedawać materiałów do remontu i świadczyć prac remontowych za np. 30% ich rynkowej wartości. Tak pogląd zdecydowanie dominuje w orzecznictwie sądowym (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2019 r., II CSK 437/18, I C 127/22 - Wyrok Sądu Rejonowego w Ciechanowie, LEX nr 3737839 - wyrok z dnia 6 czerwca 2024 r., I C 384/21 - Wyrok Sądu Rejonowego w Ciechanowie, LEX nr 3630877 - wyrok z dnia 19 października 2023 r., wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2016 r. IV CSK 44/16).

Wysokość ustalonej przez Sąd wartości szkody nie przekracza sumy ubezpieczenia budynku. Ponieważ jest to suma nieco wyższa, niż kwoty dochodzonej pozwem, granicą orzekania są sumy żądane zgodnie z art. 321 § 1 k.p.c.

Wartość wydatku na przygotowanie profesjonalnego kosztorysu naprawy szkody nie była przez pozwanego kwestionowana.

Daty wymagalności roszczeń nie były przez pozwanego kwestionowane. Jednak nie ma dowodu, że w fazie przedprocesowej wezwano ubezpieczyciela do zwrotu wydatku na kosztorys, stąd uznano, że to roszczenie weszło w stan wymagalności po doręczeniu odpisu pozwu w niniejszej sprawie.

Przepis art. 68 ust. 1 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […] stanowi lex specialis względem art. 824 1 § 1 k.c.

Mając powyższe na uwadze na mocy art. 805 § 1 i § 2 pkt 1 k.c. w zw. z art. 67 ust. 1 i art. 68 ust. 1 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […] w zw. z art. 817 § 1 k.c. w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c. orzeczono jak w punkcie I. sentencji.

W pozostałym zakresie powództwo oddalono na mocy art. 455 k.c. (punkt II. sentencji).

Koszty

Ponieważ powódka praktycznie w całości wygrała proces, przynależy jej całość poniesionych kosztów procesu (art. 100 k.p.c.), na które składa się: opłata sądowa od pozwu 750 zł, opłata za czynności adwokackie w stawce minimalnej (§ 2 pkt 5 rozp. MS z dn. 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, ze zm., 3.600 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), wykorzystana do daty wyrokowania część zaliczki (1085,31 zł) oraz odsetki od kosztów – punkt III sentencji.