Wyrok z 29 kwietnia 2025, sygn. I C 576/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 kwietnia 2025 r.

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:
Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk
Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2025 r. w G. sprawy z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. (...) w G. przeciwko (...) sp. komandytowej w G.

o ochronę naruszonego posiadania

I.  oddala powództwo;

II.  zasądza od powoda Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. (...) w G. na rzecz pozwanej (...) sp. komandytowej w G. kwotę 447 zł (czterysta czterdzieści siedem złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty.

Sygn. akt I C 576/24

UZASADNIENIE

Stan faktyczny

W trakcie budowy nieruchomości przy ul. (...) w G. na działce nr (...) (obręb (...) R.) – stanowiącej własność Gminy M. G. i będącą działką o przeznaczeniu drogowym – usypano skarpę wspierającą ogrodzenie tej nieruchomości. Po zakończeniu budowy tej nieruchomości nikt się tą sytuacją na działce (...) nie interesował, albowiem droga nie była w ogóle użytkowana – stanowiła wąski i rzadko uczęszczany trakt pieszy w zwartym obszarze leśnym przyległym do rezerwatu K. R. w G..

Okoliczności bezsporne (przykładowa fotografia k. 81)

Po wielu latach (we wrześniu 2022 r.) osoba trzecia (J. D.) uzyskała uzgodnienie na zmianę sposobu zagospodarowania działki nr (...) w celu uzyskania przejezdności na potrzeby budowy budynku mieszkalnego na działce nr (...).

Dowód: uzgodnienie, k. 82

W grudniu 2023/styczniu 2024 działający na zlecenie D. N. (1) i P. M. (1) (inwestorów na działce nr (...)) przedsiębiorca budowlany B. J. (1) wykonał prace ziemne na działce (...) poprzez odtworzenie rzędnych tej drogi (niwelacja) oraz ułożenie ażurowych płyt betonowych, co wiązało się m.in. usunięciem znajdującej się na tej działce drogowej części podstawy skarpy u podnóża ogrodzenia na działce nieruchomości przy ul. (...) w G..

Dowód: zeznania B. J., k. 152-153

zeznania P. M., k. 154

Po niedługim czasie od doprowadzenia tej drogi do stanu przejezdności doszło w jednym rogu ogrodzenia działki przy ul. (...) w G. do osunięcia się skarpy i zniekształcenia w tym miejscu ogrodzenia (przechylenie dwóch słupków).

Dowód: przykładowa fotografia, k. 18

Na działce nr (...) w pobliżu ogrodzenia z nieruchomością przy ul. (...) w G. nikt jak dotąd nie prowadził żadnych robót budowlanych. Wycinka drzew z końca 2023 r. nie miała żadnego wpływu na stabilność ogrodzenia w przebiegu styczności granic nieruchomości.

Dowód: zeznania B. J., k. 152-153

zeznania P. M., k. 154

Ocena dowodów

Zeznania świadków B. J. i P. M. są wiarygodne i szczere. Zeznania D. N., R. K. i K. K. nie wnoszą niczego istotnego do wyjaśnienia sprawy. Przedstawiciel powoda (P. W.) wyraźnie przyznał, że czasowe składowanie sprzętu na odległym od granicy działek obszarze działki (...) nie wpływa na stabilność ogrodzenia. To samo potwierdził drugi z przedstawicieli Wspólnoty (k. 157).

Dokumenty i fotografie nie budzą wątpliwości co do autentyczności i mocy dowodowej.

Kwestia rozmów dotyczących rozwiązania problemu osunięcia się skarpy nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia. Negocjacje zakończyły się niepowodzeniem.

Kwalifikacja prawna

Należy zaznaczyć, że przy wykonywaniu niwelacji działki nr (...) nie doszło do naruszenia granic działki powoda. Niwelacja na działce drogowej nr (...) była oparta na legalnych działaniach budowlanych osób trzecich. Doprowadzenie działki nr (...) do przejezdności zgodnie z oficjalnym uzgodnieniem nie naruszyło więc w żadnym razie posiadania nieruchomości powodów (transport na budowę nie mógł odbywać się po dotychczasowej skarpie). Usunięcie w tym jedynie celu przez osobę trzecią (przedsiębiorcę budowlanego działającego na zlecenie osób trzecich) części podstawy nielegalnie usypanej poza granicami powodowej nieruchomości skarpy znajdującej się na działce nr (...) nie było wyłączną przyczyną osunięcia się w rogu działki powoda niewielkiego fragmentu ogrodzenia (i być może uszkodzenia jakiegoś – nieudowodnionego jednoznacznie – fragmentu instalacji podziemnej). Współprzyczyną było widoczne na fotografiach niedostateczne zabezpieczenie tego właśnie fragmentu ogrodzenia przed utratą stabilności – w tym właśnie miejscu brakuje muru oporowego, który widoczny jest w pozostałym przebiegu ogrodzenia. Inwestor budujący wcześniej w taki sposób nieruchomość (H. (...) (...)), zależną od stabilności skarpy, którą sytuuje nielegalnie poza granicami swojej działki musi się liczyć z tym, że w przyszłości owa sąsiadująca działka będzie doprowadzona do stanu prawidłowego i takie działanie nie jest naruszeniem posiadania w realiach niniejszej sprawy. Grunt nielegalnie „dosypany” w trakcie budowy na sąsiednią nieruchomość nie jest z punktu widzenia jej właściciela (lub innego legalnego dysponenta) czymś „obcym” – będącym w posiadaniu sąsiada, który tego dokonał. Jego usunięcie nie jest więc naruszeniem posiadania, choć oczywiście może być naruszeniem prawa, ale w innym aspekcie i tylko przy wąsko zdefiniowanej sytuacji. Granice posiadania nieruchomości gruntowej wyraźnie i trwale ogrodzonej w miejscu przebiegu granicy wyznaczają bowiem oficjalne granice działek, tożsame z przebiegiem tego ogrodzenia. Natomiast kwestia utraty stabilności gruntu przy budowie prowadzonej na działce sąsiedniej – nie będąc problematyką z zakresu ochrony posiadania – z tych właśnie przyczyn została regulowana odrębnie (art. 147 k.c.). Ten temat wykracza jednak całkowicie poza granice kognicji sądu w postępowaniu odrębnym w sprawach posesoryjnych.

Jeżeli chodzi o działania pozwanego na działce nr (...), to w ogóle nie mają one charakteru naruszenia posiadania (odbyło się tam przerzedzenie drzewostanu), a jaki będzie w przyszłości zakres i przebieg budowy na tej działce – tego Sąd nie może w sposób pewny i trafny przewidywać, bo jest to kwestia nieznanej przyszłości. Wyroków sądów cywilnych nie opiera się na hipotezach i z góry skazanej na niepowodzenie próbie przewidywania przyszłości.

Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić – w pierwszej kolejności – brak naruszenia posiadania w rozumieniu art. 344 § 1 k.c. (punkt I. sentencji).

Po drugie – zachowanie polegające na niwelacji działki drogowej nr (...) nie było realizowane przez pozwanego, lecz przez osoby trzecie (przedsiębiorca budowlany nie będący stroną pozwaną), na zlecenie osób trzecich (inwestorzy z działki numer (...)). Nie zachodzi więc po stronie pozwanej legitymacja bierna, co dodatkowo uzasadnia oddalenie powództwa. Powód twierdził, że owa działka drogowa (nr (...)) będzie w przyszłości służyć najprawdopodobniej także budowie planowanej na działce numer (...)), ale na obecną chwilę w ogóle nie wiadomo, czy ta budowa będzie prowadzona. Trudno zresztą doprawdy uznawać, że doprowadzona do stanu przejezdności droga gminna gruntowa będzie łącznikiem roszczeń przeciwko wszystkim, którzy legalnie z tej drogi korzystają.

Koszty

Powód jako przegrywający proces jest obowiązany zwrócić pozwanemu koszty z odsetkami na mocy art. 98 k.p.c., na które składa się: opłata za czynności adwokackie w stawce minimalnej za I. instancję (320 zł, § 5 pkt 4 rozp. MS z 22.10.2015 r. w sprawie opłata za czynności adwokackie, ze zm.), za postępowanie zażaleniowe przed sądem okręgowym (80 zł, § 10 ust. 2 pkt 1 w/w rozp.), opł. od zaż. (30 zł), opłata skarb. od pełnomocnictwa (17 zł). Przy miarkowaniu stawek adwokackich brano pod uwagę ich celowość i niezbędność w kontekście nieskomplikowanego charakteru dość krótkiego procesu (art. 109 § 2 k.p.c.). Powołany przepis ustawy procesowej ma pierwszeństwo przed aktami niższego rzędu.