Wyrok z 15 maja 2025, sygn. III RC 943/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 maja 2025 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie:

Przewodniczący sędzia Piotr Kawecki

Protokolant st. sekr. sądowy Anna Sosnowska

po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2025 r. w Toruniu,

na rozprawie

sprawy z powództwa małoletniej P. E. działającej przez matkę E. B.

przeciwko Ł. E.

o podwyższenie alimentów

oraz sprawy z powództwa małoletniej M. E. działającej przez matkę E. B.

przeciwko Ł. E.

o alimenty

I.  zasądza od pozwanego Ł. E. alimenty na rzecz małoletniej P. E., w miejsce ustalonych w kwocie 300 zł miesięcznie na mocy ugody z dnia 5 lipca 2011r. w sprawie (...) Sądu Rejonowego w Toruniu, w kwocie obecnie 1.100 zł (tysiąc sto złotych) miesięcznie oraz na rzecz małoletniej M. E. w kwocie 1.100 zł (tysiąc sto złotych) miesięcznie, tj. łącznie w kwocie 2.200 zł (dwa tysiące dwieście złotych) miesięcznie, poczynając od dnia 7.12.2022r., płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca do rąk matki małoletnich E. B., z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat,

II.  oddala w pozostałej części powództwo małoletniej P. E. o podwyższenie alimentów,

III.  oddala w pozostałej części powództwo małoletniej M. E. o alimenty,

IV.  kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Toruniu,

V.  nie obciąża pozwanego Ł. E. obowiązkiem zwrotu części kosztów procesu na rzecz małoletnich powódek P. E. i M. E.,

VI.  uchyla postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 2 lutego 2023r. zmienione postanowieniem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 13 września 2023r. o zabezpieczeniu powództw,

VII.  wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt III RC 943/22

UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2022 r. E. B., działając w imieniu i na rzecz małoletnich powódek P. E. i M. E., wniosła pozew o zasądzenie od pozwanego Ł. E. na rzecz małoletniej P. E. alimentów w wysokości 2700 zł miesięcznie płatnych do rąk matki małoletniej powódki E. B. do dnia 10-ego każdego miesiąca wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia wniesienia pozwu oraz o zasądzenie od pozwanego Ł. E. na rzecz małoletniej M. E. alimentów w wysokości 2500 zł miesięcznie, płatnych do rąk matki małoletniej powódki E. B., z góry do dnia 10-ego każdego miesiąca wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia wniesienia pozwu. Strona powodowa wniosła o zasadzenie od pozwanego na rzecz powódek zwrotu kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych. W pozwie został ponadto zawarty wniosek o udzielenie zabezpieczenia na czas trwania procesu, poprzez zobowiązanie pozwanego Ł. E. do świadczenia na rzecz małoletniej P. E. alimentów w kwocie 2.700 zł miesięcznie oraz na rzecz małoletniej M. E. alimentów w kwocie 2.500 zł miesięcznie.

W uzasadnieniu pozwu E. B. wskazała m.in., że małoletnie P. i M. są dziećmi pochodzącymi z nieformalnego związku (...) i pozwanego. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 5 lipca 2011 r. w sprawie o sygn. III RC (...) zostało ustalone ojcostwo Ł. E. wobec małoletniej P. E.. Na rozprawie w dniu 5 lipca 2011 r. między Ł. E. a E. B. została zawarta ugoda, w której Ł. E. zobowiązał się m.in. do płacenia na rzecz małoletniej P. B. alimentów w kwocie 300 zł od dnia 18 grudnia 2009 r.

Małoletnia M. E. urodziła się w (...) Podniesiono, iż na rzecz młodszej z dziewczynek alimenty nigdy nie zostały ustalone sądownie, a po rozstaniu się rodziców małoletnich dziewczynek w 2019 r. pozwany dobrowolnie płacił do rąk E. B. kwotę 2000 zł miesięcznie tytułem alimentów na rzecz obu małoletnich, a od marca 2022 r. kwota ta została zwiększona do 2200 zł miesięcznie. Wskazano, że matka małoletnich pracuje w rodzinnej firmie (...) sp. z o.o. sp. k. w K., która zajmuje się sprzedażą części oraz akcesoriów samochodowych i otrzymuje z pracuje jako przedstawiciel handlowy firmy (...) i średnie wynagrodzenie z tego tytułu wynosi ok. 500 zł miesięcznie. W uzasadnieniu pozwu podniesiono, iż obecnie koszt utrzymania małoletnich powódek wynosi łącznie ok. 10048 zł miesięcznie. Łączny miesięczny koszt utrzymania małoletniej P. E. wynosi 5.394 zł i składają się na niego: udział w kosztach utrzymania mieszkania – 990 zł, prąd – 54 zł, internet – 30 zł, telefon – 100 zł, żywność – 1.000 zł, kosmetyki i środki czystości – 100 zł, odzież i obuwie – 150 zł, książki do szkoły i przybory szkolne – 200 zł, obiady w szkole – 240 zł, korepetycje z matematyki – 200 zł, (...) – 1.100 zł, paliwo 330 zł, wakacje i ferie – 300 zł, rozrywka – 200 zł, wizyty lekarskie, leki i witaminy – 300 zł, kieszonkowe – 100 zł.

E. B. wskazała, że łączny miesięczny koszt utrzymania małoletniej M. E. wynosi 4.654 zł i składają się na niego: udział w kosztach utrzymania mieszkania – 990 zł, prąd – 54 zł, internet – 30 zł, telefon – 100 zł, żywność – 700 zł, kosmetyki i środki czystości – 80 zł, odzież i obuwie – 150 zł, książki do szkoły i przybory szkolne – 200 zł, obiady w szkole – 240 zł, basen – 50 zł, (...) – 1.100 zł, paliwo 330 zł, wakacje i ferie – 300 zł, rozrywka – 200 zł, wizyty lekarskie, leki i witaminy – 80 zł, kieszonkowe – 50 zł.

E. B. wskazała, że wraz z córkami mieszka w wynajmowanym mieszkaniu za które czynsz najmu wynosi 2.200 zł miesięcznie, a czynsz do spółdzielni 970 zł miesięcznie. Wynajmując mieszkanie w sierpniu 2022r. matka małoletnich powódek poniosła koszt pośrednictwa w najmie mieszkania w wysokości 2.200 zł, koszt kaucji w wysokości 3.000 zł, koszt (...)w wysokości 600 zł oraz koszt przewozu mebli małoletnich powódek w wysokości 500 zł. Pasją małoletnich powódek jest (...). Małoletnie należą do (...) (...) i w każdym sezonie występują w (...) oraz (...) Do kosztów związanych z uczestnictwem (...) należą:(...), odzież (...), opłaty za zawody (opłaty startowe, wyżywienie, hotel, transport, kieszonkowe), (...) dla najlepszych zawodników, obozy(...), stroje startowe i(...), (...), (...) (...) Związku (...), badania lekarza (...), miesięczne składki (...), (...). Ponadto małoletnia M. uczęszcza do (...), (...), małoletnia P. (...) już ukończyła, gdzie uczyła się(...).

E. B. wskazała, że to wyłącznie na niej koncentrują się wszystkie obowiązki związane z wychowaniem córek, zawożeniem ich do szkoły, na zajęcia dodatkowe. Małoletnie wychowuje wyłącznie matka – pozwany nie sprawuje praktycznie żadnej opieki nad córkami, nie wykazuje inicjatywy kontaktu z córkami.

Według informacji posiadanych przez matkę małoletnich, pozwany od kilku lat pracuje jako radca prawny w firmie (...) S.A. Ponadto w okresie od 1 lutego 2018 r. do 31 października 2022 r. prowadził działalność gospodarczą pod firmą (...), która obecnie jest zawieszona. W okresie kiedy rodzice małoletnich tworzyli związek, pozwany według wiedzy strony powodowej zarabiał ok. 12.000-15.000 zł miesięcznie. Zdaniem matki małoletnich powodów możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego są wysokie i jego sytuacja majątkowa oraz zarobkowa została w uzasadnieniu pozwu określona jako dobra i pozwala na zaspokojenie alimentów w żądanej wysokości.

W odpowiedzi na pozew, Ł. E. wniósł o oddalenie powództwa w całości. Ponadto, wniósł o zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wedle norm przepisanych.

W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany wskazał m.in., iż wniesiony pozew w rzeczywistości dotyczy alimentów na rzecz M. oraz podniesienia alimentów, a nie zasądzenia alimentów na rzecz P., w związku z czym podniósł, iż jego zdaniem nie zaszły żadne istotne i trwałe zmiany stosunków, które spowodowałyby zwiększone wydatki i koszty utrzymania małoletniej. Pozwany wskazał, że w okresie wspólnego mieszkania z matką małoletnich płacił jej kwotę 2000 zł na utrzymanie dzieci i wspólnego gospodarstwa domowego. Po rozstaniu z matką dziewczynek pozwany ustalił z nią, iż będzie przekazywał jej kwotę 2000 zł tytułem alimentów na rzecz małoletnich, a w kwietniu 2022 r. kwota ta została podniesiona do 2200 zł miesięcznie. W uzasadnieniu określił również, iż matka małoletnich nie wskazywała mu nigdy, iż pojawiły się jakiekolwiek nowe okoliczności i wydatki, które spowodowałyby zmianę stosunków i konieczność zwiększenia wysokości przekazywanej kwoty pieniężnej. Zaprzeczył zawartym w pozwie twierdzeniom matki małoletnich, jakoby akceptował on wysokie koszty pozaszkolnych zajęć (...), na które uczęszczają małoletnie, jak i nie otrzymał rzetelnych informacji na ten temat i nigdy nie został mu przedstawiony żaden kosztorys wydatków ponoszonych w tym zakresie przez matkę małoletnich. Wskazał jedynie, iż strony ustaliły między sobą, że dziewczynki będą uczęszczać na zajęcia (...), pod warunkiem, że wszelkie koszty będą pokrywane z pobieranego przez matkę dziewczynek świadczenia 500+. Ocenił również, iż określony w pozwie miesięczny koszt utrzymania małoletnich został znacznie zawyżony i całkowicie neguje miesięczne wydatki na córki w wysokości ok. 10000 zł, które wyliczył na ok. 2000-2300 zł miesięcznie na każdą z dziewczynek. Ł. E. wskazał również, że zajęcia(...), na które uczęszczają małoletnie nie wchodzą w zakres ich usprawiedliwionych potrzeb. W odpowiedzi na pozew zostały również poddane w wątpliwość twierdzenia matki małoletnich o konieczności ponoszenia wysokich kosztów utrzymania związanych z wynajmowaniem mieszkania. Pozwany podniósł również, iż firma, w której pracuje E. B., w 2021 r. osiągnęła zysk w wysokości 500 000 zł, który został następnie podzielony między wspólników, do którego grona należy m.in. E. B.. Określił, iż matka małoletnich zdecydowanie zaniżyła swoje miesięczne możliwości zarobkowe, które w jego ocenie wynoszą ok. 18.300 zł miesięcznie. Pozwany wskazał, że jego dochód wskazany w pozwie na ok. 12000-15000 zł został zawyżony i w rzeczywistości zarabia on ok. 9000 zł, a swój miesięczny koszt utrzymania wycenił na ok. 8500 zł miesięcznie.

Na rozprawie w dniu 5 lutego 2024 r. strona powodowa podtrzymała swoje stanowisko. Pozwany natomiast z ostrożności procesowej uznał żądanie pozwu do kwoty w wysokości po 1100 zł na każdą z małoletnich.

Na rozprawie w dniu 22 marca 2024 r. strona powodowa zmodyfikowała pozew odnośnie małoletniej P. E. w ten sposób, że wniosła o podwyższenie alimentów z kwoty po 300 zł miesięcznie ustalonych na mocy ugody w sprawie o sygn. III RC 1575/(...) do kwoty po 2700 zł miesięcznie. Na kolejnym terminie rozprawy w dniu 5 maja 2025 r. strony wniosły jak dotychczas.

Sąd ustalił, co następuje:

Wyrokiem z dnia 5 lipca 2011 r. wydanym w sprawie (...) Sąd Rejonowy w Toruniu ustalił, iż Ł. E. jest ojcem małoletniej P. E. (wówczas: B.). Na rozprawie w dniu 5 lipca 2011 r. między E. B. a Ł. E. została zawarta ugoda, na mocy której Ł. E. zobowiązał się do płacenia na rzecz P. B. alimentów po 300 zł miesięcznie.

Małoletnia M. E. urodziła się (...) i jest dzieckiem pochodzącym z nieformalnego związku (...) i E. B..

/dowód: sprawa (...) - protokół z rozprawy z dnia 5 lipca 2011 r.- k. 350 akt sprawy (...)

wyrok z dnia 5 lipca 2011 r. sygn.(...) – k. 353 akt sprawy (...)

Postanowieniem z dnia 2 lutego 2023 r. Sąd Rejonowy w Toruniu postanowił o zabezpieczeniu powództwa na czas trwania postępowania i zobowiązał pozwanego Ł. E. do płacenia na rzecz małoletniej P. E. kwoty 1500 miesięcznie oraz na rzecz małoletniej M. E. kwoty 1500 zł miesięcznie, tj. łącznie kwoty 3000 zł miesięcznie, poczynając od dnia 7 grudnia 2022 r., płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca, do rąk matki małoletnich E. B., z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat. Na w/w postanowienie strona powodowa złożyła zażalenie.

Postanowieniem z dnia 13 września 2023 r. Sąd Okręgowy w Toruniu zmienił zaskarżone postanowienie o tyle, że w miejsce kwot po 1500 zł miesięcznie zobowiązał pozwanego Ł. E. do płacenia na rzecz małoletnich P. i M. E. kwot po 1100 zł miesięcznie na rzecz każdej z nich, tj. łącznie kwoty 2200 zł miesięcznie.

/dowód: postanowienie z dnia 2 lutego 2022 r. – k. 73

postanowienie z dnia 13 września 2023 r. – k. 420/

Małoletnia P. E. ma obecnie (...). Jest uczennicą (...) (...) w K.. Koszt podręczników do szkoły średniej wyniósł ok. 800 zł. Małoletnia otrzymuje od matki ok. 300 zł na bieżące wydatki np. wyjście z koleżankami, czy kupienie sobie jedzenia po szkole. Ukończyła (...) i potrafi (...). P. do szkoły dojeżdża komunikacją miejską, na bilety pieniądze otrzymuje od matki, która nie była w stanie wskazać dokładnie ceny biletów, ponieważ córka kupuje je w aplikacji. Małoletnia uczęszcza na zajęcia(...) z (...)– miesięczny koszt w przeliczeniu na jedną dziewczynkę to 1100 zł – na tę kwotę składają się: strój – 500 zł na jeden sezon,(...), obowiązkowy obóz – 2000 zł, (...) – między 1500 zł, a 1800 zł oraz kosmetyki. Dziewczyna ogólnie jest zdrowa, w ostatnim czasie ma problemy z zębami, co wynika z dawnego upadku (...) – (...), w związku czym matka chodzi z małoletnią do dentysty – koszt. ok. 200 zł za wizytę, konieczne są mniej więcej 4 wizyty w ciągu roku. Matka nie może chodzić z małoletnią na NFZ, z uwagi na długie terminy oczekiwania na wizytę, ponieważ problematyczne są tzw. „zęby jedynki”, to ubytki są bardzo widoczne, co było powodem wyśmiewania P. w szkole. Ponadto, P. E. jest alergiczką, ale w tym zakresie odbywa wizyty na NFZ, a leki na alergię konieczne są tylko w okresie wiosenno-letnim. Małoletnia spotykała się z psychologiem, ponieważ bardzo przeżywała brak kontaktu z ojcem, uczęszczała na wizyty raz w tygodniu – małoletnia zakwalifikowała się do programu unijnego i matka nie ponosiła kosztów wizyt u psychologa. Po tym jak program unijny się skończył, to małoletnia przestała uczęszczać na wizyty, niemniej ich potrzeba nadal istnieje. Małoletnia uczęszczała na korepetycje z matematyki, w przyszłości prawdopodobnie będzie potrzebować również korepetycji z chemii. Koszt to ok. 50 zł za lekcję, pod koniec szkoły podstawowej P. miała korepetycje raz w tygodniu. Miesięczny koszt wyżywienia P. to ok. 1000 zł, na odzież i obuwie miesięcznie potrzebne jest ok. 300-400 zł, a na środki czystości potrzebne jest ok. 200 zł. P. dostaje (...)w wysokości 800 zł miesięcznie.

Małoletnia M. E. ma obecnie niespełna (...). Uczęszcza do (...) gdzie uczy się (...). Szkoła(...) znajduje się w dzielnicy (...), do której zawozi ją matka, co spowodowane jest młodym wiekiem dziewczynki i duża odległością od ich miejsca zamieszkania. Małoletnia (...) (...), na (...) również zawozi ją matka. Miesięczny koszt zajęć z (...) w przeliczeniu na jedną dziewczynkę to 1100 zł – na tę kwotę składają się: strój – 500 zł na jeden sezon, (...), (...) – 2000 zł, (...) – między 1500 zł-1800 zł, kosmetyki. M. jada obiady w szkole, koszt obiadów to mniej więcej 200-500 zł miesięcznie, oprócz tego uczęszcza na basen – 300 zł miesięcznie. Matka płaci do szkoły składki, m.in. na wypożyczenie (...) radę rodziców, składki klasowe, do tego poniosła dużo opłat związanych z I Komunią U.. Małoletnia M. otrzymuje ze szkoły podręczniki bezpłatnie. Dziewczyna ogólnie jest zdrowa, cierpi jedynie na alergie w okresie wiosenno-letnim, ma wtedy kaszel, który postępuje w kierunku astmy, wizyty lekarskie odbywają się na NFZ, a leki niezbędne są tylko w okresie wiosenno-letnim. Miesięczny koszt wyżywienia M. to ok. 800 zł, odzież i obuwie to ok. 250 zł miesięcznie, ale M. często również nosi używane ubrania po starszej siostrze. Koszt środków higienicznych dla M. to ok. 100 zł miesięcznie. W 2023 r. M. była na półkoloniach – koszt wyniósł ok. 700 zł. Małoletnia uczęszcza na korepetycje z matematyki – koszt jednej lekcji to ok. 70 zł.

E. B. mieszka wraz z małoletnimi córkami w wynajmowanym mieszkaniu o powierzchni ok. 60 m2, każda małoletnia ma swój własny pokój, ich matka również ma swój pokój – miesięczny koszt wynajmu to ok. 2200 zł, dodatkowo czynsz do spółdzielni – 970 zł, dodatkowo płatny prąd – ok. 300-360 zł za dwa miesiące, dopłata za wodę - ok. 175 zł, internet i TV – 70 zł. Wcześniej mieszkała z dziewczynkami w mieszkaniu swojej matki, ale wyprowadziła się z niego po rozstaniu z pozwanym, ponieważ popadła w konflikt z matką, a obecnie mieszka tam brat E.. W 2023 r. była z córkami podczas wakacji na (...) – koszt wyjazdy wyniósł ok. 5000 zł. Małoletnie nie jeżdżą na ferie zimowe, ponieważ zdaniem matki małoletnich nie stać jej na taki wydatek. E. B. pobiera świadczenie 800+ na obie córki, oprócz tego otrzymała po 300 zł świadczenia na start na każde dziecko. Nie posiada majątku, była właścicielką mieszkania, które kupiła jej matka, ale sprzedała je, gdy rodzinna firma była w kryzysie – za sprzedaż mieszkania otrzymała ok. 320 000 zł, pieniądze ze sprzedaży poszły na spłatę długów spółki, a matka E. nie oddała jej pieniędzy za sprzedaż mieszkania. E. B. ma jednoosobową działalność gospodarczą w przedmiocie usług, oprócz tego jest kierownikiem w rodzinnej firmie – ma umowę na świadczenie usług, sama płaci za ZUS, faktury wystawia na ok. 6900 zł i po opłatach związanych z działalnością zostaje jej ok. 4500 zł. Spółka rodzinna została sprzedana za ok. 230 000 zł, co zostało przeznaczone na spłatę długów, na koncie spółki jest ok. 20 000 zł, konto to dzieli ze swoją matką. Z sprzedaż wyposażenia spółki otrzymały 14 000 zł. E. B. nie wie co stało się z pieniędzmi, które stanowiły zysk spółki. Matka małoletnich była zatrudniona jako przedstawiciel firmy (...), ale umowa została zerwana przez firmę, ponieważ sprzedawała zbyt małe ilości produktu – za sprzedaż (...)otrzymywała ok. 500 zł. E. B. ma (...), jeździ (...), które organizuje jej kolega, ale ona mu tylko pomaga i za nic nie płaci. E. B. jest właścicielką auta marki I., pozwany na auto wpłacił ok. 30 000 zł podczas trwania ich związku. Matka dziewczynek codziennie wozi córki na (...), które często są o różnych porach dnia - koszt miesięczny paliwa to ok. 250 zł. Małoletnia P. czasami na treningi jeździ hulajnogą albo taksówką. Składka (...) wynosi 250 zł na jedną córkę i 150 zł na drugą córkę, licencja to ok. 100 zł na rok, badania (...) – 150 zł za jedną dziewczynkę na rok. Małoletnie często jeżdżą (...), były m.in. w Z., (...). Matka małoletnich czasami pożycza pieniądze od znajomych, w (...) córek ma dług ok. 6000 zł.

/dowody: odpisy skrócone aktów urodzenia – k. 11,12,

umowa najmu okazjonalnego lokalu – k. 13-16,

oświadczenie – k. 17,18,

wypis aktu notarialnego – k. 19-20,

potwierdzenia przelewów – k. 21-31,33-34,38-40,42-45, 61-68,560, 563, 566-567, 572-573, 574, 588-593, 698-704

\dokumentacja lekarska – k. 35-36,

paragony – k. 32,37, 561-562, 568-569, 570, 571, 573

faktury – k. 41, 558-559, 564-565,570,

zaświadczenia klubu – k. 46,47,530-533, ,

potwierdzenia płatności – k. 48-60,

wydruki informacji z KRS – k. 146-161,

uchwały zgromadzenia wspólników – 162-163,

oferta dot. pojazdu – k. 164-165,

lista osiągnięć sportowych – k. 166,

pismo z klubu sportowego – k. 306,

dokumentacja fotograficzna – k. 167- 169, 295-305,534-540, 677-689,

wezwanie do zapłaty – k. 307

umowa z ZUS – k. 308-309,

zawiadomienie – k. 310,

noty do sprawozdania finansowego (...) Sp. z o.o. sp. k. – k. 311-313,

umowa spółki komandytowej – k. 320- 321, 487-488,

wypisy aktów notarialnych – k. 322-337, 350 – 365, 454-469, 507-518,

uchwały zwyczajnego zgromadzenia (...) sp. z o.o. sp. k. – k. 338-344, 366- 374,480-486, 519-529,

umowa spółki komandytowej – k. 348-349,

zeznania PIT 36 – k. 378-393,499-506,

załączniki – k. 470-479,

dyplom – k. 541,

potwierdzenia płatności – k. 542-557,

umowa kredytu mieszkaniowego – k. 575-578,

umowa sprzedaży – k. 579-583,

umowa o współpracy – k. 584-587,

rozwiązanie umowy o współpracę – k. 594,

informacja psychologiczna – k. 595,

informacja z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP – k.669-670,

dokumentacja fotograficzna, oferty wyjazdów – k. 790-812,

zeznania E. B. – k. 690v-693v, 719-720/

Pozwany Ł. E. zatrudniony jest w (...) S.A. otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 8400 zł-10000 zł miesięcznie, nie posiada innych źródeł dochodów, ponieważ jego pracodawca nie pozwala na prowadzenie własnej działalności, jak i na zawieranie innych stosunków pracy. N. auto marki R. (...) rocznik 2014 – wartość ok. 15 000-18 000 zł, opłata za OC to 4000 zł. Koszt roczny używania auta to ok. 3000 zł. Wynajmuje mieszkanie za ok. 2200 zł: czynsz 1650 zł + opłaty do wspólnoty i prąd. Miesięczny koszt wyżywienia to ok. 1200 zł miesięcznie, środki czystości – 200 zł miesięcznie. Pozwany pracuje w T., w związku z czym musi dojeżdżać do pracy – koszt dojazdów to ok. 1200 zł miesięcznie, musi też płacić składki do (...) – 130 zł miesięcznie. Koszt ubrań i obuwia to ok. 200 zł miesięcznie. Ł. E. jest właścicielem psa – koszt wyżywienia zwierzęcia to ok. 400 zł miesięcznie, dodatkowo musi chodzić do weterynarza – łączny koszt miesięczny utrzymania psa to ok. 500 zł miesięcznie. Pozwany nie ma innych dzieci na utrzymaniu, posiada kartę kredytową, którą spłaca po 100-200 zł miesięcznie. Pozwany ma wierzytelność wobec swojej matki z tytułu zachowku, obecnie nie zna wartości spadku, sprawa jest w trakcie ugody, pozwany szacuje, że będzie musiał zapłacić 250 000 zł.

W ubiegłych latach prowadził swoją działalność, ale ją zawiesił, ponieważ przestał dostawać zlecenia, a koszty prowadzenia działalności były wysokie, musiałby też wynająć drugi lokal i odprowadzać składki ZUS. Nie pełni funkcji w żadnych spółkach, kiedyś był w zarządzie spółki (...), ale to było tylko na 2 miesiące, ponieważ był tam tylko, żeby zawrzeć umowę w imieniu spółki. Przez półtora roku był w zarządzie firmy (...) w D.. Z działalności gospodarczej uzyskał ok. 47000 zł miesięcznie, z funkcji pełnienia funkcji (...) uzyskał 28000 zł w jednej firmie oraz 24000 zł z innej firmy – (...) był do października 2022 r. Pozwany kupuje leki przeciwbólowe – koszt to ok. 50 zł miesięcznie, musi je brać, ponieważ kiedyś złamał rękę, która wymaga rehabilitacji i go pobolewa. W związku ze złamaną ręką przebywał na L4, co spowodowało zmniejszenie okresowe wynagrodzenia z 10000 zł do 8000 zł, do września 2023 r. zarabiał 9000 zł miesięcznie. Za telefon miesięcznie płaci ok. 27 zł, fryzjer to koszt ok. 120 zł miesięcznie, jedzenie poza domem to ok. 200 zł miesięcznie. Jego stałe miesięczne wydatki wynoszą ok. 9000 zł. Od października 2022 r. pozwany nie ma z córkami żadnego kontaktu, co jego zdaniem jest lepsze dla dobra dzieci. Od października 2022 r. poza kwotą 2200 zł tytułem alimentów nie przekazywał żadnych innych pieniędzy na rzecz córek.

/zeznania Ł. E. – k. 720-722/

pismo z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP – k. 69

wydruki korespondencji z E. B. – k. 134-140, 675-676

oferty wynajmu mieszkań – k. 141-145,

porozumienie z dnia 2.11.2022r. – k. 170,

potwierdzenia przelewów – k. 171-173,178-193,

umowa najmu lokalu mieszkalnego – k. 174-176,

aneks do umowy najmu lokalu – k. 177

druki KRS – k. 596-612,

dokumentacja fotograficzna – k. 613-618,

porozumienie zmieniające warunki o pracę – k. 622

informacje z W. – k. 623-624,

potwierdzenia przelewów wynagrodzenia – k. 625-626,

potwierdzenia przelewów – k. 627-631, 636-668,

potwierdzenia zwolnień lekarskich – k. 632-634,

skierowanie lekarskie – k. 635,

zeznania PIT – k. 707-714, 751-760,

zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości dochodów – k. 716-718,

karta wynagrodzeń – k. 750

dokumentacja lekarska – k. 761-778,

umowy karty kredytowej, pożyczki – k. 779-787

Sąd zważył, co następuje

Przedstawiony stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, zeznań matki małoletnich powódek – E. B. i pozwanego Ł. E..

Sąd przyjął za wiarygodne dowody w postaci dokumentów złożonych przez strony do akt sprawy, albowiem nie było podstaw do ich podważenia. Żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności.

Zgodnie z art. 230 kpc uznano za bezsporne okoliczności faktyczne zawarte w pozwie, pismach procesowych złożonych w sprawie, którym strona przeciwna nie zaprzeczyła, gdyż nie budziły wątpliwości co do zgodności z prawdziwym stanem rzeczy i znalazły, w odpowiednim zakresie, potwierdzenie w pozostałym materialne procesowym.

Sąd co do zasady uznał za wiarygodne zeznania matki małoletnich powódek oraz pozwanego w zakresie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Były one bowiem rzeczowe, dokładne i logiczne. Sąd miał jednak na uwadze, że każda ze stron oceniała sytuację w sposób subiektywny i starała się przedstawić ją w sposób jak najbardziej korzystny w kontekście toczącego się procesu.

W sprawie ustalono, że pozwany jest ojcem małoletnich powódek, jego ustawowym obowiązkiem jest zatem współuczestniczenie w kosztach utrzymania córek, jeżeli te nie są w stanie utrzymać się samodzielnie.

W trakcie postępowania E. B. działająca w imieniu małoletnich powódek sprecyzowała swoje stanowisko, wskazując iż powództwo dotyczące małoletniej P. E. jest powództwem o podwyższenie alimentów, a w części dotyczącej małoletniej M. E. jest powództwem o alimenty.

Przepis art. 128 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo.

W myśl art. 133 § 1 kro rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

W treści art. 135 kro uregulowano, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

Zgodnie natomiast z art. 138 k.r.o. w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego.

W myśl w/w przepisów kwota alimentów należnych dziecku, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, a nie posiada majątku przynoszącego dochód, zależy od usprawiedliwionych potrzeb dziecka oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości każdego z jego rodziców, albowiem obowiązek alimentacyjny spoczywa w odpowiednich częściach na obojgu rodzicach, stosownie do ich aktualnych możliwości finansowych.

Oznacza to, że pozwany powinien ponosić odpowiednią część wszystkich wydatków związanych z utrzymaniem małoletnich córek w postaci: zakupu wyżywienia, ubioru, wydatków dotyczących stanu zdrowia, części opłat eksploatacyjnych za mieszkanie w którym przebywają (zużycie prądu, gazu, wody, ogrzewanie, wywóz nieczystości), oraz innych wydatków niezbędnych do ich prawidłowego rozwoju i wychowania.

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, analiza zgromadzonego materiału procesowego wskazuje, że powództwo matki małoletnich powódek zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, Sąd zasądził od pozwanego Ł. E. alimenty na rzecz małoletniej P. E., w miejsce ustalonych w kwocie 300 zł miesięcznie na mocy ugody z dnia 5 lipca 2011 r. w sprawie (...) Sądu Rejonowego w Toruniu, w kwocie obecnie 1.100 zł miesięcznie oraz na rzecz małoletniej M. E. w kwocie 1.100 zł miesięcznie, tj. łącznie w kwocie 2.200 zł miesięcznie, poczynając od dnia 7.12.2022 r., płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca do rąk matki małoletnich E. B., z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat.

Sąd wziął pod uwagę, iż małoletnia P. ma obecnie (...), a zakres jej usprawiedliwionych potrzeb wyznaczony jest jej wiekiem. Do łożenia na jej utrzymanie zobowiązana jest zarówno jej matka, jak i ojciec, zaś uzasadnione są koszty utrzymania małoletniej w zakresie wskazywanym przez E. B. – w tym m.in. koszty wyżywienia, odzieży i obuwia, leków, wizyt lekarskich, uczęszczania do szkoły średniej są większe niż w chwili zasądzenia alimentów w 2011 r., ponieważ małoletnia miała wtedy(...), była bardzo małym dzieckiem i większość z jej obecnych usprawiedliwionych potrzeb, nie istniała w 2011 r. Pod rozwagę Sąd powziął również upływ czasu od wydania poprzedniego wyroku ustalającego alimenty, wzrost cen oraz powszechnie panującą inflację.

Pozwany dobrowolnie płacił na rzecz małoletniej od kilku lat kwotę 1100 zł miesięcznie tytułem alimentów, lecz nie było to do tej pory uregulowane prawnie. Biorąc pod uwagę usprawiedliwione potrzeby małoletniej powódki oraz zakres możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego, Sąd uznał, iż kwota po 1.100 zł miesięcznie tytułem alimentów na rzecz małoletniej będzie adekwatna do jej usprawiedliwionych potrzeb oraz możliwości majątkowych i zarobkowych pozwanego.

Alimenty na rzecz małoletniej M. E. nie były do tej pory uregulowane w sposób prawny. Pozwany dobrowolnie płacił na rzecz małoletniej 1100 zł. Biorąc pod uwagę wydatki na usprawiedliwione potrzeby małoletniej i możliwości majątkowe i zarobkowe finansowe, w ocenie Sądu kwota ta obecnie jest zasadna i wystarczająca, w związku z tym, zasądził kwotę po 1.100 zł miesięcznie tytułem alimentów na rzecz małoletniej M. E..

Należy też wskazać, że wysokość alimentów nie zależy wyłącznie od wysokości usprawiedliwionych potrzeb dziecka, ale też od możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji. Na uwadze należy mieć również, iż oboje rodzice są zobowiązani do ponoszenia kosztów utrzymania i usprawiedliwionych potrzeb swoich małoletnich dzieci, które nie są w stanie się utrzymać, więc obowiązek ten spoczywa po części również na matce małoletnich dziewczynek.

W ocenie Sądu podane w pozwie koszty utrzymania małoletnich, które szacowane były w okresie miesiąca na ok. 10000 zł zostały znacznie zawyżone. Sąd ocenił, iż miesięczny koszt utrzymania małoletnich i ich usprawiedliwionych potrzeb wynosi ok. 1700 zł miesięcznie na każdą z dziewczynek, na co składają się: prąd, internet z TV, telefon – ok. 100 zł, wyżywienie ok. 700 zł, środki czystości – ok. 100 zł, odzież i obuwie – ok. 200 zł, przybory szkolne – ok. 100 zł, wakacje oraz rozrywka – ok. 300 zł, leki – ok. 50 zł, bilety na komunikację miejską – ok. 30 zł, kieszonkowe – ok. 100 zł. Pod rozwagę należy wziąć, iż zajęcia (...) (...), które stanowią bardzo dużą część deklarowanych wydatków, nie mieszczą się w zakresie ich usprawiedliwionych potrzeb. Chwalebne jest, iż dziewczynki mają w sobie pasję i zamiłowanie do (...). Sąd zauważył, iż obie są w tym zakresie bardzo uzdolnione, aczkolwiek (...) nie mieści się w zakresie usprawiedliwionych potrzeb. Matka małoletnich pobiera świadczenie 800 plus, które powinno być przekazywane na rozwój dodatkowych pasji dzieci, a ponadto należałoby się zastanowić, czy (...) uprawiany amatorsko powinien generować, aż tak wysokie koszty i może rozsądnym byłoby rozważyć inną, a tańszą (...). Inne potrzeby małoletnich powódek, wykraczające poza zakres ich usprawiedliwionych potrzeb, np. planowane wyjazdy wakacyjne, czy dodatkowe atrakcje, rozrywki - matka powódek ma możliwość opłacania ze świadczenia wychowawczego 800 plus, ponieważ zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych. Dlatego Sąd orzekając w przedmiotowej sprawie, wziął pod uwagę, że E. B. otrzymuje kwotę po 800 zł na rzecz każdej z córek na częściowe pokrycie dodatkowych wydatków związanych z wychowywaniem dziewczynek, w tym zaspokojenie ich potrzeb życiowych (ponad te usprawiedliwione), ale nie uwzględniał tej kwoty jako dochodu matki małoletnich podczas ustalania jej zakresu świadczenia alimentacyjnego na rzecz córek.

Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, Sąd częściowo podwyższył alimenty należne małoletniej P. E. oraz zasądził alimenty na rzecz małoletniej M. E.. Strona powodowa wykazywała wiele wysokich kosztów związanych z potrzebami małoletnich, ale Sąd tylko częściowo podzielił zasadność tych wydatków. W ocenie Sądu duża część opłat wskazanych w pozwie oraz wynikających z zeznań matki małoletnich, została zdecydowanie zawyżona, jak również zostały do nich zaliczone wydatki, które nie zaliczają się do usprawiedliwionych potrzeb dzieci. Bardzo duża część ze wskazywanych kosztów jest związana z uprawianym przez dziewczynki (...), które zdaniem Sądu, nie zalicza się do usprawiedliwionych potrzeb małoletnich. Ilość wyjazdów, (...), potrzeba kupna co kilka miesięcy nowych strojów oraz (...) generuje bardzo duże koszty, na których pokrycie pozwanego obecnie nie stać bez pogorszenia jego własnych warunków życiowych. Wydatki związane z(...) należy uznać za ponadprzeciętne z punktu widzenia typowych zajęć dodatkowych dla dzieci, ponieważ koszt z nim związany odpowiada wręcz zdecydowanej większości kosztów utrzymania dzieci w zbliżonym wieku na gruncie licznych spraw alimentacyjnych. W ocenie Sądu, również koszty związane z opłatami za mieszkanie zostały znacznie zawyżone, biorąc pod uwagę, że dokonany przez stronę powodową artymetyczny podział kosztów mieszkania na matkę oraz dziewczynki nie ma racji bytu, z tego względu, iż gdyby ich matka mieszkała tam sama, to i tak musiałaby ponosić większość kosztów związanych z wynajęciem mieszkania. Opłaty związane ze szkołą również zostały wskazane jako zbyt wysokie, biorąc pod uwagę to, że szkoły dziewczynek nie są szkołami prywatnym, w związku z czym nie podlegają opłatom, a na wydatki związane z wyprawką i podręcznikami matka małoletnich otrzymała na każdą z dziewczynek świadczenie „300 na start”. Deklarowane koszty wyżywienia małoletnich również zostały zawyżone, ponieważ z doświadczenia życiowego Sądu wynika, iż miesięczny koszt wyżywienia dziewczynek w ich wieku, nie przekracza 700 zł na jedną z małoletnich – szczególnie, iż małoletnie nie mają nietolerancji pokarmowych i nie wymagają specjalnej diety, jak również zakupu specjalistycznych i droższych produktów spożywczych. Żadna z małoletnich nie korzysta obecnie z korepetycji oraz z wizyt u psychologa, które wskazane były jako jedne ze składowych ich kosztów utrzymania. Zajęć z (...)w ocenie Sądu trudno upatrywać w kategorii usprawiedliwionych wydatków, a w toku postępowania ustalono, iż generują one bardzo wysokie koszty każdego miesiąca. Jak już wyżej wskazano, wydatki tego rodzaju powinny być pokrywane ze świadczenia „800 plus”, a jeżeli świadczenie to jest niewystarczające na pokrycie kosztów, a wydatek jest podejmowany przez jednego z rodziców bez zgody drugiego, to powinien być finansowany przez tego rodzica. Pozwany zgadza się na finansowanie zajęć z łyżwiarstwa, ale pod warunkiem, że będzie to finansowane ze świadczenia „800plus”, a nie z jego zasobów finansowych.

Pozwany ma obecnie(...), wykonuje zawód (...). Do października 2022 r. prowadził działalność gospodarczą, która prowadzona była w sposób incydentalny. Obecnie zatrudniony jest w (...) S.A. i otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie między 8000 a 10000 zł miesięcznie. Jego obecny pracodawca nie wyraża zgody na łączenie pracy na etacie z prowadzeniem działalności gospodarczej. Pozwany w toku postępowania skutecznie wykazał, że ma jedno źródło dochodu. Nie uszło uwadze Sądu, iż w przeszłości pozwany okresowo posiadał inne źródła dochodu, ale od kilku ostatnich lat jego jedynym źródłem utrzymania jest tylko wynagrodzenie ze stosunku pracy. Obecny pracodawca pozwanego nie pozwala na zatrudnienie w innych firmach, jak również na prowadzenie działalności gospodarczej, co dla Sądu było przekonywujące co do tego, że pozwany w chwili obecnej nie może poprawić swojej sytuacji finansowej. Ł. E. ponosi też wysokie koszty związane z własnym utrzymaniem i usprawiedliwionymi wydatkami, które to Sąd wycenił na ok. 9000 zł. Potrzeby pozwanego są potrzebami elementarnymi, związanymi z dojazdem do pracy, jedzeniem, ubraniem, leczeniem. Biorąc pod uwagę materiał zebrany w toku postępowania, zdaniem Sądu pozwanego obecnie nie stać na uiszczania wyższych alimentów niż przez Sąd zasądzone. Biorąc powyższe pod rozwagę, w ocenie Sądu w możliwościach majątkowych i zarobkowych pozwanego jest możliwe by na rzecz małoletnich powódek płacić łącznie 2200 zł miesięcznie tytułem alimentów, które stanowią kwotę pozwalającą na częściowe zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb powódek.

Na uwadze Sąd miał także sytuację majątkową matki małoletnich powódek. Zdaniem Sądu, E. B. nie udowodniła swojej sytuacji zarobkowej i majątkowej. Matka małoletnich wskazała, że miesięcznie otrzymuje ok. 4500 zł netto wynagrodzenia. Biorąc pod uwagę przedstawione przez nią zeznania podatkowe, uchwały wspólników Spółki, w której jest wspólnikiem oraz zyski tej spółki w ostatnich latach, zdaniem Sądu E. B. znacznie zaniżyła swoje możliwości zarobkowe i majątkowe, które w stosunku miesięcznym kształtują się zdecydowanie powyżej deklarowanych przez nią 4500 zł netto. Sąd zatem nie dał wiary przedstawionej sytuacji finansowej matki małoletnich, która zdaniem Sądu jest dużo bardziej korzystna niż przez nią przedstawiona w postępowaniu w przedmiotowej sprawie. E. B. nie udowodniła swojej złej sytuacji majątkowej i zarobkowej, co wynika z przedstawionych w toku sprawy dokumentów oraz deklarowanych wydatków, które są na bardzo wysokim poziomie, co daje podstawy by sądzić, iż jest ona w lepszej sytuacji finansowej niż pozwany. Matka małoletnich realizuje swoje bardzo kosztowne pasje związane z (...), posiada dobre auto oraz wynajmuje mieszkanie o bardzo wysoki standardzie. W ocenie Sądu ma ona możliwość zmniejszenia ponoszonych wydatków bez uszczerbku i pogorszenia sytuacji życiowej małoletnich. E. B. nie egzekwuje należnych jej wysokich wierzytelności, czym działa tak naprawdę na własną szkodę, jak i na szkodę małoletnich powódek.

W ocenie Sądu alimenty w wysokości po 1100 zł miesięcznie na rzecz małoletniej M. E. oraz podwyższone do 1100 zł miesięcznie na rzecz małoletniej P. E. mieszczą się w granicach możliwości zarobkowych pozwanego Ł. E., czyli łącznie kwoty 2200 zł oraz po uiszczeniu alimentów, będzie miał on nadal możliwość zaspokojenia swoich potrzeb życiowych.

Z tych powodów, Sąd w punkcie I sentencji wyroku zasądził od pozwanego Ł. E. od pozwanego Ł. E. alimenty na rzecz małoletniej P. E., w miejsce ustalonych w kwocie 300 zł miesięcznie na mocy ugody z dnia 5 lipca 2011r. w sprawie (...) Sądu Rejonowego w Toruniu, w kwocie obecnie 1.100 zł miesięcznie oraz na rzecz małoletniej M. E. w kwocie 1.100 zł miesięcznie, tj. łącznie w kwocie 2.200 zł. W punkcie II oraz w punkcie III sentencji wyroku, Sąd oddalił powództwo odpowiednio małoletniej P. E. o podwyższenia alimentów i powództwo małoletniej M. E. o alimenty w pozostałych częściach jako bezzasadne.

Kosztami sądowymi Sąd obciążył Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Toruniu, orzekając jak w punkcie IV sentencji.

W punkcie V sentencji wyroku Sąd przychylił się do wniosku pozwanego i uznał, iż skoro pozwany do tej pory dobrowolnie przekazywał matce małoletnich kwotę 2200 zł miesięcznie, jak również biorąc pod uwagę fakt, że pozwany jest obecnie w trakcie leczenia oraz to, że małoletnie powódki w dużej części sprawę przegrały, Sąd na podstawie art. 102 kpc postanowił nie obciążać pozwanego obowiązkiem zwrotu części kosztów procesu na rzecz drugiej strony.

W toku postępowania zostało wydane zabezpieczenie, które następnie zostało zmienione postanowieniem Sądu Okręgowego w Toruniu, więc w punkcie VI sentencji, Sąd uchylił wydane postanowienie.

O rygorze natychmiastowej wykonalności co do pkt. I wyroku orzeczono na podstawie art. 333 § 1 pkt. 1 k.p.c., orzekając jak w punkcie VII sentencji.