Wyrok z 2 czerwca 2025, sygn. I C 282/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 2 czerwca 2025 r.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia Dominik Bednarski

po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2025 r. w D.

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa: (...) (...) w H.

przeciwko: (...) (...) (...) z siedzibą
w L.

o zapłatę

I.  umarza postępowanie w zakresie kwoty 3.122,81 zł (trzy tysiące sto dwadzieścia dwa złote i 81/100) tytułem należności głównej;

II.  oddala powództwo w pozostałej części;

III.  znosi wzajemnie pomiędzy stronami poniesione przez nie koszty procesu;

IV.  nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego
w Grudziądzu kwotę 790 zł (jeden tysiąc złotych i 00/100) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.

Sygn. akt I C 282/23

UZASADNIENIE

Powód (...) (...) z siedzibą w H. , działając przez profesjonalnego pełnomocnika, w pozwie skierowanym przeciwko (...) (...) (...) z siedzibą w L. wniósł
o zasądzenie od pozwanego kwoty 5.572,42 zł wraz z odsetkami ustawowymi
za opóźnienie od dnia 24.01.2023 r. do dnia zapłaty. Domagał się też zasądzenia
od pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Pozew zawiera uzasadnienie (k. 5 i nast.).

Pismem z dnia 31.03.2023 r., powód poinformował, że w związku z zapłatą przez pozwanego kwoty 3.122,81 zł w dniu 23.03.2023 r., tym samym powód modyfikuje roszczenie i domaga się kwoty 2.449,61 zł wraz z odsetkami ustawowymi
za opóźnienie od dnia 24.01.2023 r. do dnia zapłaty oraz kwoty 61,81 zł wraz
z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 31.03.2023 r. do dnia zapłaty, a także kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na pozew pozwany, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych.

Odpowiedź na pozew zawiera uzasadnienie (k. 67v i nast.).

W dalszym toku sprawy strony podtrzymały swoje stanowiska.

Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym (k. 1).

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 20.12.2022 r. doszło do uszkodzeniu samochodu osobowego marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) należącego
do L. F.. Pojazd w dniu zdarzenia objęty był ubezpieczeniem (...) posiadaczy pojazdów mechanicznych, wynikającym z umowy (...) zawartej z pozwanym.

Do zawartej umowy miały zastosowanie (...) (...) (...) (zwane dalej (...)).

Zgodnie z § 15 ust. 3 pkt 2 ppkt a i b (...) (k. 78): „Wycena kosztów naprawy sporządzona przez L. lub na jej zlecenie według cen brutto (z VAT) wykonywana jest na podstawie indywidualnej oceny uszkodzeń pojazdu związanych z przedmiotowym zdarzeniem, z wykorzystaniem do tego informacji na temat realnych kosztów naprawy uzyskanych poprzez analizę aktualnej sytuacji rynkowej, której podstawą jest:

2) koszt części zamiennych w wysokościach cen podanych w aktualnych polskich wydaniach sytemu N., S. lub (...) z uwzględnieniem cen części zamiennych dystrybułowanych poza siecią oficjalnego producenta/importera pojazdu z zastrzeżeniem:

a) że wycena kosztu części zamiennych dokonywana jest na podstawie cen części zalecanych do stosowania przez producenta pojazdu lub jego oficjalnego importera skorygowanych o współczynnik w wysokości 0,6 wynikający z uwzględnienia w wycenie tzw. zamienników, tj. części zamiennych dystrybułowanych poza siecią oficjalnego producenta/importera pojazdu posiadających stosowną homologację,

b) zastosowania procentowego pomniejszenia wartości części, w zależności od okresu eksploatacji pojazdu określonego (…)”.

Poszkodowana zgłosiła pozwanemu szkodę. Pozwany wypłacił poszkodowanej kwotę 7.013,19 zł .

Poszkodowana dnia 17.01.2023 r. zbyła wierzytelność z tytułu przedmiotowej szkody na rzecz (...) (...) z siedzibą w W..

Następnie, w dniu 26.01.2023r., (...) (...) z siedzibą w W. zawarł z powodem podobną umowę przelewu wierzytelności,
na podstawie której przeniósł na jego rzecz wierzytelność, jaka przysługiwała mu
z tytułu powstania szkody majątkowej w związku z wyżej opisanym zdarzeniem komunikacyjnym z dnia 20.12.2022 r.

Powód zlecił sporządzenie kosztorysu, w którym określono koszt naprawy w/w pojazdu na kwotę 12.585,61 zł.

Po wytoczeniu powództwa, w dniu 23.03.2023 r., pozwany dokonał na rzecz powoda kwoty 3.122,81 zł.

(okoliczności bezsporne, a także dowód : zgłoszenie szkody – akta szkody na płycie CD, wycena i decyzje pozwanego o wypłacie odszkodowania – akta szkody na płycie CD oraz k. 23-24 kosztorys – k. 25-30, umowy przelewu wierzytelności - k. 31-33, 35, zeznania świadka L. F. - protokół rozprawy z dnia 27.11.2023 r., zeznania świadka I. F., protokół rozprawy z dnia 11.01.2024 r. - k. 129-129v., pismo powoda o zrzeczeniu się części roszczenia - k. 58-59)

Niezbędne i uzasadnione koszty naprawy pojazdu oraz uszkodzeń w/w samochodu powstałych na skutek zdarzenia z dnia 20.12.2022r., zgodnie z warunkami zawartej umowy ubezpieczenia, wynosiły od 8.395 zł do 8.764,80 zł.

( dowód: opinia biegłego – k. 131-134, uzupełniająca opinia biegłego - k. 161-162, uzupełniająca opinia biegłego - k. 188-190)

Są d zważył , co następuje:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o okoliczności bezsporne, dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, a także na podstawie opinii biegłego H. U. oraz dwóch opinii uzupełniających.

Sąd uznał za wiarygodne dokumenty zgromadzone w toku postępowania; prawdziwość dokumentów nie budziła wątpliwości i nie była kwestionowana przez strony.

Sąd w całości podzielił opinię główną biegłego H. U., a także dwie kolejne opinie uzupełniające, gdyż zarówno sama opinia, jak i jej późniejsze uzupełnienia,
są rzetelne, jasne, kategoryczne oraz niesprzeczne. Opinie zostały wydane
po wnikliwej analizie zebranego materiału dowodowego, a swoje wnioski biegły logicznie i przekonująco uzasadnił. Opinie sporządzone zostały przez biegłego będącego osobą obcą dla stron, posiadającą wysokie kwalifikacje zawodowe.
Co ważne, w opiniach uzupełniających biegły podtrzymał swoje stanowisko oraz racjonalnie i logicznie przedstawił kolejne argumenty na jego podtrzymanie.

Pozwany rzeczonej opinii nie kwestionował, natomiast powód miał co do niej zastrzeżenia.

Sąd dał wiarę przesłuchanym świadkom, choć ich zeznania niewiele do ustalenia ww. stanu faktycznego wniosły.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, że w dniu 20.12.2022 r. doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ samochód osobowy marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) należący do L. F.. Pojazd, którym poruszała się poszkodowana, w dniu zdarzenia objęty był ubezpieczeniem (...), wynikającym z umowy zawartej przez pozwanego z właścicielką pojazdu L. F..

W dalszym etapie dokonano skutecznej cesji wierzytelności, następnie kolejnej - na rzecz powoda.

W konsekwencji pozwany powinien wypłacić powodowi świadczenie pieniężne w granicach odpowiedzialności sprawcy szkody.

Pozwany uznał co do zasady swoją odpowiedzialność za skutki ww. zdarzenia
i wypłacił odszkodowanie: w pierwszym etapie w wysokości 7.013,19 zł w dniu 03.01.2023 r., następnie dokonał dopłaty w kwocie 3.122,81 zł w dniu 23.03.2023 r. Jak jednoznacznie wynika z opinii biegłego, kwota ta w całości odpowiadała wysokości zaistniałej szkody, gdyż zgodnie z opinią biegłego sądowego szkoda
ta wyniosła nie więcej niż 8.764,80 zł. Zatem, skoro w toku postępowania likwidacyjnego poszkodowanej wypłacono kwotę łączną 10.136,00 zł, to powództwo w niniejszej sprawie powinno zostać oddalone w całości, bowiem jak wynika z akt sprawy, poszkodowany uzyskał w toku postępowania likwidacyjnego kwotę wyższą aniżeli wynikającą z opinii biegłego.

Sąd podzielił w całości wnioski biegłego, który przyjął, że z kalkulacji przedłożonej przez pozwanego nie wynika, aby uszkodzeniu uległy części innej jakości niż (...), stąd biegły w opinii uzupełniającej przyjął części jakości O ((...)).

Nadto, w sytuacji rozliczenia szkody metodą kosztorysową, wycena części zamiennych dokonywana jest na podstawie części zalecanych przez producenta pojazdu lub jego oficjalnego importera (co wówczas następuje ze skorygowaniem współczynnika w wysokości 0,6). Nadto w tym wyliczeniu nie stosuje się innych części poza tymi oryginalnym, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie.

Rzeczą Sądu była ostateczna interpretacja łączącej strony umowy ubezpieczenia, w tym (...), które były jej integralną częścią. Jednakże przy interpretacji tej Sąd posiłkował się wiedzą techniczną i zawodową, która dysponował jedynie biegły.

Zdaniem Sądu Rejonowego biegły prawidłowo zastosował zapis § 15 ust. 3 pkt 2 ppkt a (...) ( nota bene strona powodowa w zastrzeżeniach do opinii biegłego była nieprecyzyjna i powoływała się na § 15 pkt 2 ppkt a (...)). Analizowany zapis (...) ma charakter bardzo skomplikowany i techniczny. Jest przy tym niejednoznaczny.

Niekiedy samo dokonanie ustaleń faktycznych wymaga dysponowania wiedzą techniczną oraz doświadczeniem w danej dziedzinie i może uzasadniać zasięgnięcie opinii biegłego (zob.: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2019 r., II CSK 54/18).

Trzeba także pamiętać, że sprawa rozpoznawana była w postępowaniu uproszczonym. Wedle art. 505(6) § 3 k.p.c. w postępowaniu uproszczonym, jeżeli sąd uzna, że ścisłe udowodnienie wysokości żądania jest niemożliwe lub nader utrudnione, może w wyroku zasądzić odpowiednią sumę według swej oceny, opartej na rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy (albo – stosując przepis niejako a contrario – nie zasądzić żadnej kwoty).

Poza tym wedle art. 505(7) k.p.c. (§ 1) ilekroć ustalenie zasadności lub wysokości świadczenia powinno nastąpić przy zastosowaniu wiadomości specjalnych, od uznania sądu zależy powzięcie samodzielnej oceny opartej na rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy albo zasięgnięcie opinii biegłego (§ 2). Opinii biegłego nie zasięga się, jeżeli jej przewidywany koszt miałby przekroczyć wartość przedmiotu sporu, chyba że uzasadniają to wyjątkowe okoliczności. W ocenie Sądu Rejonowego dotyczy też sytuacji, kiedy sąd rozważa dopuszczenie dowodu z kolejnej już, uzupełniającej opinii biegłego, bądź opinii nowego biegłego.

Mając powyższe na uwadze sąd orzekł jak w pkt I. i II. wyroku.

O kosztach procesu w punkcie III. wyroku orzeczono na zasadzie art. 98 § 1 k.p.c. oraz 100 k.p.c. uznając, że każda ze stron wygrała/przegrała proces mniej więcej po połowie oraz poniosła mniej więcej podobne koszty procesu.

Mając na uwadze powyższe, a także to, że wynagrodzenie biegłego wyniosło 1.790,00 zł, natomiast zaliczka na poczet jego wynagrodzenia została uiszczona przez powoda do kwoty 1.000,00 zł, to w punkcie IV. orzeczenia Sąd nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Grudziądzu kwotę 790,00 zł tytułem stosownej różnicy skredytowanej przez Skarb Państwa.