Uzasadnienie z 10 czerwca 2025, sygn. III RC 90/23

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 4 grudnia 2023 roku /data wpływu w tutejszym Sądzie/ M. S. (1) wnosiła o podwyższenie alimentów ustalonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Lipsku dnia 27 czerwca 2022 roku w sprawie III RC 84/21 od M. S. (2) na rzecz powódki z kwoty po 700 zł miesięcznie do kwoty po 2.100 zł miesięcznie płatnych do 15 dnia każdego miesiąca.

W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że od czasu ostatniego wyrokowania jej usprawiedliwione potrzeby wzrosły w sposób znaczący, albowiem rozpoczęła naukę na studiach stacjonarnych na kierunku ekonometria i analityka danych na Uniwersytecie (...), wynajmuje mieszkanie w Ł. za 1400 zł, na bilet miejski i dojazdy wydaje ponad 600 zł, wyżywienie 600 zł miesięcznie, kosmetyki i środki czystości 150-200 zł miesięcznie, pomoce naukowe 120-170 zł, soczewki 70 zł. Jej miesięczne koszty utrzymania wynoszą w granicach 4000 zł. /k. 2-8/

Pozwany M. S. (2) nie uznał powództwa i wnosił o jego oddalenie w całości w dalszym ciągu podnosząc, że nie jest ojcem powódki jednak nie wystąpił skutecznie o zaprzeczenie ojcostwa. Ponadto wskazywał, że jego sytuacja finansowa jest trudna, ponieważ zarabia średnio około 4000 Euro netto, ale ma duże koszty utrzymania, jego żona nie pracuje, zajmuje się wychowaniem dwójki wspólnych dzieci, utrzymaniem działalności gospodarczej i nie stać go na wyższe alimenty. /k. 17-22/

W toku postępowania powódka popierała powództwo, zaś pozwany nie zgadzał się na żadne podwyższenie alimentów. Ponadto pozwem z dnia 01 lipca 2024 roku wnosił o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego na rzecz M. S. (1) podnosząc, że nie jest biologicznym ojcem powódki, jednak starania aby Prokurator wytoczył powództwo o zaprzeczenie ojcostwa okazały się nieskuteczne. Wskazywał także na wysokie koszty utrzymania w Holandii. /k. 161-166/

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

M. S. (1) urodzona (...), jest córką A. i M. małżonków S., których małżeństwo zostało rozwiązane wyrokiem rozwodowym Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 29 maja 2008 roku w sprawie I C 204/08. Ojcostwo M. S. (2) nie zostało dotychczas zaprzeczone. Ma ona 22 lata. W maju 2022 roku ukończyła edukację w Liceum Ogólnokształcącym im. Unii L. w L., aktualnie studiuje na II roku na kierunku ekonometria i analityka danych na Uniwersytecie (...), są to studia stacjonarne, planowany termin ukończenia to październik 2026 roku. Nie posiada żadnego majątku, żadnych dochodów, nie pobiera stypendium. Jest zdrowa, na nic się stale nie leczy, okresowo korzysta z wizyt okulistycznych, nosi okulary i soczewki. W okresie nauki na studiach mieszka z chłopakiem w wynajmowanym mieszkaniu w Ł., co generuje koszt wynajmu za 1400 zł miesięcznie, do tego dochodzą wydatki na wyżywienie 500-600 zł miesięczne, na bilet miesięczny plus dojazdy do domu do 200 zł miesięcznie, środki czystości i kosmetyki 250 zł miesięcznie, zakup odzieży 200 zł miesięcznie, telefon Internet 100 zł, wydatki edukacyjne 150-200 zł miesięcznie, wydatki na rozrywkę 100 zł miesięcznie, na soczewki 70 miesięcznie, okresowe leczenie okulistyczne, w tym wizyty okulistyczne 100 zł rocznie, wymiana okularów co 3-4 lata. Poza pobytem na studiach okresowo przebywa w domu rodzinnym dziadków macierzystych, pozostaje na utrzymaniu dziadków i w niewielkim zakresie matki. Podejmowała zatrudnienie w wakacje ubiegłego roku w lipcu, sierpniu i wrześniu, do stycznia po około 40-50 godzin miesięcznie w call center, od lipca do grudnia 2024 roku zrobiła łącznie około 11.000 zł. /d-d dokumenty k. 61, 62-82, zeznania świadków E. S. k. 130-131, T. S. k. 131, zeznania stron k. 108-109, 230-231/

Jej matka A. S. (1) ma 47 lat, zamieszkuje wraz z córką, pełnoletnim synem i rodzicami w ich domu rodzinnym. Pracuje w Starostwie Powiatowym w L. w pełnym wymiarze jako referent. Nie ma innych dochodów, nie posiada żadnego majątku. Na rzecz córki przekazuje niewielkie kwoty pieniężne, przygotowuje jedzenie. Jest zdrowa, na nic się stale nie leczy. /d-d zeznania świadków E. S. k. 130-131, T. S. k. 131, zeznania stron k. 108-109, 230-231/

P. S. ma 49 lat, mieszka na stałe w Holandii w miejscowości L., gdzie aktualnie prowadzi działalność gospodarczą jako cieśla budowlany z czego uzyskuje dochód około 4.500-10.000 Euro miesięcznie. W ostatnich miesiącach jego wynagrodzenie wyniosło w granicach 4.000 Euro. Powinien pobierać na dzieci zasiłek rodzinny K., który nie jest uzależniony od dochodów a jedynie od wieku dziecka a który do 1 lipca 2025 roku wynosił kwartalnie 339,38 Euro na młodsze i 399,27 Euro na starsze, zaś od 1 lipca 2025 roku będą to kwoty 347,83 euro i 409,21 euro. Natomiast K. B. to dodatek do zasiłku, przyznawany na podstawie dochodów rodziny, pozwany pomimo zobowiązania nie przedstawił dokumentacji dotyczącej wysokości wypłacanych świadczeń. /d-d zeznania A. J. k. 215-216 i 218 oraz https://all-tax.pl/zasilek-rodzinny-holandia/

M. S. (2) ponosi miesięczne koszty utrzymania wynajmu mieszkania po 773 Euro, światło i ogrzewanie 223-560 Euro, woda 55 Euro, telefon 62 Euro, Internet, TV, N. - 69 Euro, podatek od nieruchomości 60 Euro, ścieki i śmieci 40 Euro, podatek od psa 89 Euro rocznie i ubezpieczenie psa 50 Euro miesięcznie, podatek drogowy - 140 Euro, koszt dojazdów 580 Euro, koszty wyżywienia rodziny 700 Euro. Poza tym ponosi koszty prowadzenia działalności – usługi księgowe 109 Euro kwartalnie, ubezpieczenie firmy 54 Euro, abonament telefoniczny 89 Euro, OC samochodu 82 Euro, materiały i narzędzia 160 Euro kwartalnie, koszty konserwacji auta 50 Euro, przedszkole syna 66 Euro, ubezpieczenie domu 70 Euro, ubezpieczenie samochodu 110 Euro, ubezpieczenie na życie 423 Euro, podatek 870 Euro. Poza tym spłaca kredyt po 150 Euro miesięcznie, wydaje także na okresowe remonty i konserwację domu. Od 2010 roku pozostaje w związku małżeńskim z J. G., która nie pracuje, nie ma orzeczonej niezdolności do pracy, ale ma problemy z nerkami i kręgosłupem. Poza córką M. ma na utrzymaniu córkę N. S. (1) urodzoną (...) i syna N. S. (2) urodzonego (...). Poza wspólnymi kosztami utrzymania na utrzymanie córki wydaje w granicach 650 Euro miesięcznie, w tym zajęcia holenderskiego 125 Euro, kickboxing 87 Euro. Na utrzymanie syna wydaje w granicach 250 Euro miesięcznie. Do tego wydatki na wynajem komputera 46 Euro miesięcznie, wyprawka szkolna wycieczki szkolne, zakup programów do nauki. /d-d k. 187-189 akt III RC 84/21 tut. Sądu, zeznania stron k. 108-109, 230-231, świadków J. S. k. 212-214, A. J. k. 215-216/

M. S. (2) nie utrzymuje kontaktów z córką, nie płaci regularnie alimentów, od wielu lat w żaden sposób nie uczestniczy w jej utrzymaniu i wychowaniu, nie zabiega o to. /d-d zeznania stron k. 108-109, 230-231/

Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2022 roku w sprawie III RC 84/21 Sąd Rejonowy w Lipsku podwyższył alimenty ustalone wyrokiem Sądu Rejonowego w Lipsku z dnia 23 maja 2011 roku w sprawie III RC 145/10 od pozwanego M. S. (2) na rzecz jego córki M. S. (1) z kwoty po 450 zł miesięcznie do kwoty po 700 zł miesięcznie, płatne do 15-go dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w wypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat. /k. 183, 187-189 akt III RC 84/21/

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Z istoty obowiązku alimentacyjnego rodziców wobec dziecka wynika obowiązek rodziców dostarczania środków utrzymania i wychowania, który trwa dopóty, dopóki dziecko nie zdobędzie, stosownie do swoich uzdolnień i predyspozycji, kwalifikacji zawodowych, czyli do chwili usamodzielnienia się, i to niezależnie od osiągniętego wieku. (art. 133§1 krio)

Niewątpliwie M. S. (1), pomimo że jest już pełnoletnia, nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie, nie ma wyuczonego zawodu, nie posiada żadnego majątku, żadnych źródeł dochodów i jest w pełni uzależniona od finansowego wsparcia obydwojga rodziców. Powódka w chwili obecnej posiada status studenta, studiuje stacjonarnie na kierunku ekonometria i analityka danych na Uniwersytecie (...) Wymaga ona zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie, zakup ubrania, środków czystości i kosmetyków, wynajem mieszkania, do tego dochodzą koszty związane z opłaceniem pomocy naukowych, przyborów szkolnych, okresowych wizyt lekarskich, dojazdów w Ł. i do domu, a dalsze wydatki wymuszają ewentualne koszty rozrywki. Jej aktualne koszty utrzymania wynoszą w granicach 3000 zł miesięcznie. Sam koszt wynajmu mieszkania to kwota 1400 zł, do tego dochodzą wydatki na bilet miejski i dojazdy do domu w granicach 200 zł miesięcznie. Odpadły natomiast wydatki na zajęcia z języka angielskiego 200 zł miesięcznie, kursu rysunku po 300 zł miesięcznie.

Oczywiście w miarę upływu czasu zmianie ulegają potrzeby uprawnionych do alimentacji oraz możliwości zobowiązanego. Dlatego zgodnie z art. 138 krio można żądać zmiany orzeczenia dotyczącego obowiązku alimentacyjnego w razie zmiany stosunków, a stosownie do treści art. 135 krio wysokość tego świadczenia uzależniona jest z jednej strony od usprawiedliwionych potrzeb osoby uprawnionej a z drugiej od możliwości zarobkowych i majątkowych osoby zobowiązanej. Usprawiedliwione potrzeby są uzasadnione wieloma względami, m.in. wiekiem, stanem zdrowia, słusznymi zainteresowaniami. Zakres obowiązku ich zaspokajania zależy od sił i możliwości zarobkowych oraz majątkowych pozwanego, a sposób może polegać na osobistych staraniach lub na dostarczaniu środków materialnych.

W chwili obecnej ciężar utrzymania powódki ponosi jej matka A. S. (1) a przede wszystkim dziadkowie macierzyści, to oni w znacznym stopniu przyczyniają się do zaspokojenia potrzeb materialnych powódki. Natomiast pozwany w żaden sposób nie uczestniczy w utrzymaniu córki, nie płaci zasądzonych alimentów, nic córce nie kupuje, nie wykazuje zainteresowania jej sprawami.

Ponownie należy wskazać, że Sąd w sprawie o alimenty nie bada kwestii ojcostwa pozwanego i prywatnej opinii DNA. Poza sporem jest, że ojcostwo pozwanego nie zostało zaprzeczone a Prokuratura Rejonowa w Lipsku odstąpiła od wytoczenia powództwa o zaprzeczenie ojcostwa, zatem pozwany przez cały czas figuruje jako ojciec M. S. (1) i w związku z tym jest zobowiązany do jej alimentacji. Skoro pozwany nie dopilnował terminu wystąpienia z pozwem o zaprzeczenie ojcostwa to nie może powoływać się na te okoliczności przy okazji każdej kolejnej sprawy o podwyższenie alimentów. Zgodnie z art. 63 krio mąż matki może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa w ciągu roku od dnia, w którym dowiedział się, że dziecko od niego nie pochodzi, nie później jednak niż do dnia osiągnięcia przez dziecko pełnoletności. Przepis ten zapewnia stabilność obrotu prawnego, chroni interesy dziecka i zapewnia pewność co do skutków prawnych zdarzeń zaszłych przed uprawomocnieniem się wyroku. Badanie kwestii zaprzeczenia ojcostwa w niniejszym postępowaniu byłoby obejściem prawa i naruszałoby przepis art. 63 krio, a powołuje się na to profesjonalny pełnomocnik. /k. 91 akt III RC 84/21 tut. Sądu/

W ocenie Sądu pozwany powinien podjąć ze swej strony wszelkie działania, aby wspomagać córkę finansowo, aby mogła spokojnie kontynuować naukę na studiach, zdobyć zawód. M. S. (2) zdaje się nie zauważać zwiększonych potrzeb studiującej córki związanych z jej wiekiem, kontynuowaniem nauki na studiach – wynajmem stancji i kosztami utrzymania na studiach, okresowymi wizytami u okulisty, soczewkami, potrzeb edukacyjnych. Powołuje się na swoją trudną sytuację materialną i wydatki na dwoje małoletnich dzieci pochodzących z kolejnego związku małżeńskiego. Na te dzieci przeznacza znaczne środki finansowe, nie licząc wydatków na wyżywienie i utrzymanie domu, wydatki na dzieci wynoszą w granicach 900-1000 Euro miesięcznie, młodszej córce zapewnia dodatkowe zajęcia językowe i kickboxingu, czy kosmetyczkę. Na samo wyjścia do kina wydaje 200 Euro co 3 miesiące, a na utrzymanie psa wydaje 153 Euro miesięcznie (124 euro kwartalnie karma + ubezpieczenie 79 Euro +89 Euro podatek rocznie). Sąd miał na uwadze to, że dochody pozwanego wahają się w granicach od 5.000 do 10.000 Euro, zaświadczenie o dochodzie rocznym dotyczy 2022 roku, wówczas pozwany zarobił 44.750 Euro rocznie, co daje kwotę około 3700 Euro miesięcznie . W okresie stycznia-marca 2025 roku jego dochód netto wyniósł 4.059,66 Euro, zaś w okresie października 2024 roku - marca 2025 roku wyniósł 3.768 brutto miesięcznie /k. 33-34, 230, 231/ (...) o dochodach za pełny ost. rok Sąd nie posiada. Powszechnie wiadomym jest, że z racji pory roku jesieni i zimy zapotrzebowanie na usługi budowlane jest mniejsze, a zaświadczenie dotyczy takiego właśnie okresu. Jednak pozwany nie przedstawił żadnych dokumentów, które pozwoliłby jego dochody zweryfikować w skali rocznej.

Sąd miał na uwadze, że od czasu ostatniej sprawy alimentacyjnej minęło 2 lat. Nie jest to długi okres czasu, jednak przez ten okres w sposób istotny zmieniła się sytuacja powódki, która studiuje dziennie w Ł. w ramach kontynuacji nauki po liceum, za samo mieszkanie płaci 1400 zł co oznacza podwójny wzrost opłat, pozostałe koszty utrzymania na wyżywienie, środki czystości i kosmetyki, pomoce edukacyjne, dojazdy, leczenie, są porównywalne.

Zdaniem Sądu sytuacja materialna pozwanego, jego stopa życiowa jest bardzo dobra, tym bardziej, iż wstąpił w związek małżeński z J. G. zamieszkałą i ubezpieczoną w Holandii, która nie pracuje i pozostaje na utrzymaniu męża. Pozwany pomimo zobowiązania Sądu nie złożył wymaganych dokumentów obrazujących jego sytuacją materialną, dochody, wydatki, jak również wyciągów z rachunków bankowych. Sąd wziął pod uwagę fakt, iż sytuacja finansowa pozwanego od czasu ostatniej sprawy w 2022 roku nie uległa istotnej zmianie, wówczas pozwany zarabiał około 5.000-10.000 Euro miesięcznie i podobne dochody uzyskuje w chwili obecnej i stać go na alimenty w kwocie po 1200 zł miesięcznie stanowi niespełna około 7% jego dochodów.

Niewątpliwie w dalszym ciągu pozwany ma większe koszty utrzymania niż powódka i jej matka, poza powódką ma na utrzymaniu dwoje dzieci, ale odpadł mu obowiązek alimentacyjny na najstarszego syna D.. Bez wątpienia pozwany ponosi także wyższe koszty utrzymania, chociażby wynajem mieszkania po 773 Euro, światło i ogrzewanie 223-560 Euro, woda 55 Euro, za telefon 62 Euro, Internet, TV, N. - 69 Euro, podatek od nieruchomości 60 Euro, ścieki i śmieci 40 Euro, podatek od psa 89 Euro rocznie i ubezpieczenie psa 50 Euro miesięcznie, podatek drogowy -140 Euro, koszt dojazdów 580 Euro, koszty wyżywienia rodziny 700 Euro. Poza tym ponosi koszty prowadzenia działalności – usługi księgowe 109 Euro kwartalnie, ubezpieczenie firmy 54 Euro, abonament telefoniczny 89 Euro, OC samochodu 82 Euro, materiały i narzędzia 160 Euro kwartalnie, koszty konserwacji auta 50 Euro, przedszkole syna 66 Euro, ubezpieczenie domu 70 Euro, ubezpieczenie samochodu 110 Euro, ubezpieczenie na życie 423 Euro, podatek 870 Euro. Jednak zdaniem Sądu jest lepiej sytuowany niż matka powódki. Pozwany pomimo zobowiązania Sądu (k. 58) wybiórczo przedstawił żądaną dokumentację dotyczącą jego wydatków i bez tłumaczenia na język polski, konsekwentnie nie złożył wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, co umożliwiłoby weryfikacje jego dochodów, jak również dokumentacji o przyznanych świadczeniach rodzinnych.

Sąd miał na uwadze to, że koszty utrzymania stron nie kształtują się w jednakowej wysokości, bezspornie koszty utrzymania mieszkania pozwanego są większe, tym bardziej że ma na utrzymaniu córkę N. S. (1), a od 01 marca 2018 roku jeszcze syna N. S. (2), jednak tak jak i A. S. (1)odpadł mu obowiązek alimentacyjny na rzecz pełnoletniego syna D.. Niemniej jednak możliwości zarobkowe pozwanego są znaczne, zaś małoletni N. S. (1) i N. S. (2) pozostają na utrzymaniu obydwojga rodziców M. i J. S., która nie ma żadnych przeciwskazań do pracy i powinna przyczyniać się do ich utrzymania.

Według aktualnego również w obecnym stanie prawnym orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 5 stycznia 1956 r. (3 CR 919/55, OSN 1957, nr III, poz. 74) małoletnie dzieci mają w zasadzie prawo do utrzymania na takim samym poziomie, na jakim żyją rodzice, wobec czego stopa życiowa rodziców jest jednym z podstawowych czynników decydujących o wysokości należnych tym dzieciom alimentów. Oznacza to, że rodzice powinni zapewnić dziecku warunki materialne odpowiadające tym, w jakich żyją sami.

Oznacza to, że stopa życiowa dziecka powinna być porównywalna z poziomem życia rodziców; nie mogą oni więc utrzymywać dziecka tylko na poziomie zaspokajania jego elementarnych potrzeb, a sami utrzymywać się na znacznie wyższym poziomie. W rodzinach mniej zasobnych lub wielodzietnych proporcja ta może jednak ulec odwróceniu, ponieważ wydatki na naukę i utrzymanie dzieci na podstawowym poziomie mogą pochłaniać największą część budżetu. Rodzice muszą wówczas obniżyć poziom własnego utrzymania, aby zapewnić dzieciom egzystencję na podstawowym, a zarazem wyższym poziomie (Komentarz do art.27 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (Dz.U.64.9.59), [w:] H. Dolecki (red.), T. Sokołowski (red.), M. Andrzejewski, A. Lutkiewicz-Rucińska, A. Olejniczak, A. Sylwestrzak, A. Zielonacki, Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz, LEX, 2010).

Nie może być też tak, że pozwany zarobione środki finansowe przekazuje jedynie na młodsze dzieci, a na powódkę płaci jedynie po 550 zł alimentów (około 127 Euro). Dotychczasowe alimenty w kwocie 700 zł odpowiadają kwocie około 162 Euro, a kwota po podwyżce odpowiada kwocie około 280 Euro. Wyższą kwotę wydaje na młodszego 7 letniego syna, na 14-letnią córkę ponad 600 Euro, a na psa wydaje kwotę 153 Euro miesięcznie, co dobitnie pokazuje dysproporcję w zaspokajaniu potrzeb powódki.

Niemniej jednak Sąd miał na uwadze, że powódka jako osoba dorosła wymaga wsparcia obydwojga rodziców, także matki, która co prawda ma niższe dochody niż pozwany, jednak poza córką nie ma nikogo na swoim utrzymaniu, mieszka z rodzicami i nie ma nietypowych wydatków na utrzymanie. Zatem powinna przekazywać na rzecz córki podobną kwotę jak pozwany. Sąd miał także na uwadze to, że powódka ma możliwości zarobkowe, co prawda ograniczone z uwagi na stacjonarny system nauki, ma jednak możliwość podejmowania umów zlecenia, tak jak czyniła to dotychczas aby częściowo zaspokajać swoje potrzeby. W ubiegłym roku za 6 miesięcy uzyskała dochód w granicach 11.000 zł, co oznacza że w tym roku także jako student może podjąć tego typu zatrudnienie.

Zdaniem Sądu alimenty ustalone na podstawie art. 138 krio w punkcie I-szym sentencji wyroku na kwotę po 1200 zł na rzecz M. za okres od dnia wniesienia pozwu zrównują stopę życiową stron procesu i pozwalają zaspokoić częściowo potrzeby powódki. Sąd miał na uwadze rzeczywiste koszty utrzymania powódki, które wynoszą w granicach 3000 zł. Od rodziców powinna otrzymać 2400 zł plus 1000 zł miesięcznie z umów zlecenia. Powódka nie wyjaśniła także dlaczego nie korzysta ze stypendium socjalnego. Z informacji ogólnie dostępnych wynika, że wysokość stypendium socjalnego na Uniwersytecie (...) w roku akademickiego 2024/2025 jest uzależniona od dochodu na osobę w rodzinie osoby studiującej. Stypendium socjalne przysługuje osobie studiującej w rodzinie której dochód netto na jedną osobę nie przekracza 1570,5 zł. W części dalej idącej powództwo jako wygórowane musiało spotkać się z oddaleniem, o czym stanowi punkt II orzeczenia.

W orzecznictwie wskazuje się, że żądanie oparte o art. 138 kro może być skuteczne wówczas, gdy zostanie stwierdzone, iż z uwagi na zmianę okoliczności tak zmienił się zakres usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego lub możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego, że – w przypadku powództwa o podwyższenie lub o obniżenie alimentów – niezbędne jest wyznaczenie nowego zakresu zobowiązania alimentacyjnego lub – w przypadku powództwa o uchylenie obowiązku alimentacyjnego – stwierdzenie jego wygaśnięcia. Przy czym żądanie uchylenia obowiązku alimentacyjnego mogłaby uzasadniać jedynie zmiana stosunków polegająca na całkowitym ustaniu możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego bądź na uzyskaniu przez uprawnionego zdolności do samodzielnego utrzymania się (np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 1999 roku w sprawie o sygn. akt I CKN 274/99, LEX nr 327915).

Sąd, mając na względzie przedstawione powyżej przesłanki, w pierwszej kolejności badał, czy M. S. (1) jako osoba uprawniona do świadczeń alimentacyjnych, jest w stanie utrzymać się samodzielnie. Sąd miał przy tym na uwadze wyrażony w judykaturze pogląd, zgodnie z którym obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dziecka nie jest ograniczony przez żaden sztywny termin. Nie jest także związany ze stopniem wykształcenia w tym sensie, że nie ustaje z chwilą osiągnięcia przez alimentowanego określonego stopnia podstawowego lub średniego wykształcenia. Jedyną miarodajną okolicznością, od której zależy trwanie bądź ustanie tego obowiązku, jest to, czy dziecko może utrzymać się samodzielnie, przy czym przyjmuje się, że nie można tego oczekiwać od dziecka małoletniego (wyrok SN z dnia 14 listopada 1997 r., III CKN 217/97 Prokuratura i Prawo 1998 r., nr 9, poz. 28). Spełnienie tego kryterium zależy od okoliczności faktycznych każdej sprawy, takich jak możliwość podjęcia pracy zarobkowej, osobista i życiowa sytuacja uprawnionego, rodzaj zdobytego zawodu, możliwości na rynku pracy, wiek uprawnionego, starania uprawnionego do osiągnięcia zdolności do samodzielnego utrzymania się i stopień wykorzystania w tym zakresie swoich możliwości, wiedzy i zdolności.

Rodzice nie mogą uchylić się od obowiązku alimentacyjnego na tej podstawie, że wykonywanie tego obowiązku stanowiłoby dla nich nadmierny ciężar. Są obowiązani podzielić się z dzieckiem nawet najmniejszymi dochodami. W szczególnych przypadkach, gdy sytuacja dziecka tego wymaga, rodzice mają nawet obowiązek wyzbywania się posiadanego majątku, bądź jego niektórych składników, aby w ten sposób podołać ciążącemu na nich obowiązkowi alimentacyjnemu, na przykład dla ratowania zdrowia dziecka (por. wyrok SN z dnia 24 marca 2000 r., sygn. I CKN 1538/99, LEX nr 51629).

Mając powyższe na uwadze Sąd przyjął że powódka z racji braku wyuczonego zawodu, kontynuowania nauki na studiach dziennych, nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie, dlatego też Sąd oddalił powództwo o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego w pkt. III-cim wyroku.

O kosztach Sąd orzekł zgodnie z art. 100 kpc. Powództwo zostało uwzględnione w części dotyczącej alimentów o 500 zł do kwoty po 1200 zł za, zaś żądanie dotyczyło podwyżki o 1300 zł miesięcznie. Zatem powództwo zostało uwzględnione w części tj. w niespełna 40%. Zatem z uwagi na częściowe uwzględnienie żądania Sąd zniósł wzajemnie między stronami koszty procesu. Obciążenie pozwanego opłatą od uwzględnionej części powództwa w kwocie 400 zł, którego to nie miała obowiązku uiścić korzystająca z ustawowego zwolnienia uprawniona do świadczeń alimentacyjnych strona powodowa, znajduje swoją podstawę w art. 98 kc, w zw. z art. 22 kpc i art. 13 Ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 1125).

Nadając rygor natychmiastowej wykonalności w części zasądzającej alimenty Sąd zastosował art. 333§1 pkt 1 kpc.

Dnia 23 czerwca 2025 roku SSR A. Maziarek-Bielecka

Zarządzenie/

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)

Dnia 23 czerwca 2025 roku SSR A. Maziarek-Bielecka