Wyrok z 11 czerwca 2025, sygn. IV P 80/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 czerwca 2025 roku

Sąd Rejonowy w Grudziądzu IV Wydział Pracy

w składzie:

Przewodniczący:	sędzia Lucyna Gurbin
Protokolant:	sekretarz sądowy Dominika Janta-Lipińska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2025 roku

sprawy z powództwa O. K.

przeciwko (...) Sp. z o. o. w G.

o uchylenie kary

O R Z E K Ł:

1.  Uchylić karę nagany z dnia 19.02.2024 r.

2.  Zasądzić od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w G. kwotę 30 zł (trzydzieści złotych) tytułem opłaty od pozwu.

3.  Zasądzić od pozwanej na rzecz powódki kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt IVP 80/24

UZASADNIENIE

Powódka O. K. wniosła pozew przeciwko (...). Sp. z o.o. w J. o uchylenie kary porządkowej nałożonej w dniu 19 lutego 2024r., obciążenie pozwanego kosztami postępowania w tym kosztami zastępstwa adwokackiego w wysokości krotności stawki.

W uzasadnieniu powódka wskazała, że w dniu 19 lutego 2024r. doręczono powódce zawiadomienie o zastosowaniu kary porządkowej, której załącznik stanowiła notatka służbowa. Podkreślała, iż z uzasadnienia decyzji o nałożeniu kary, ani samej notatki służbowej nie wynika o jakie konkretnie naruszenia chodzi. Nie wiadomo w czym przejawiał się brak nadzoru, brak przestrzegania procedur, etc. Nie umożliwiono powódce wypowiedzenie się w trybie art. 109 § 2 Kodeksu pracy. Fakt ten przyznał pracodawca w odrzuceniu sprzeciwu. Wskazał, że „Informację o zastosowaniu kary porządkowej pracownik otrzymał w dniu 19 lutego 2024r. wraz z notatką służbową, dotyczącą ujawnionych uchybień w zakresie pełnionych obowiązków. Pracownik zapoznał się z dokumentami oraz uzyskał informację o podstawie faktyczno-prawnej nałożonej kary. Umożliwiono również odniesienie się przez pracownika do w/w kary porządkowej i jej podstaw, z którego pracownik nie skorzystał”. Pracodawca potwierdził tym samym naruszenie art. 109 §2 k.p., który explicite stanowi, że kara może być zastosowana tylko po uprzednim wysłuchaniu pracownika. Pracodawca wprost przyznał, że pracownica otrzymała jednocześnie notatkę służbową wraz z informacją o ukaraniu. Tym samym pracodawca nie umożliwił wypowiedzenie się przed nałożeniem kary, a post factum, co i tak nie miało wpływu na podjętą już i podpisaną decyzję. Od tej kary powódka wniosła sprzeciw, który został odrzucony.

W myśl art. 109 § 2 Kodeksu pracy, kara porządkowa może być stosowana wyłącznie po uprzednim wysłuchaniu pracownika. Zawiadomienie o zastosowaniu kary porządkowej nagany datowane jest na 19 lutego 2024r. Tą samą datą opatrzona jest notatka służbowa, załączona nota bene do zawiadomienia o ukaraniu, doręczona łącznie z decyzją o ukaraniu. Powódce nie dano żadnej możliwości wypowiedzenia się do rzekomych nieprawidłowości i zastosowania kary przed jej nałożeniem. W konsekwencji nałożona kara została zastosowana z naruszeniem art. 109 § 2 Kodeksu pracy. Słusznie wskazuje się w judykaturze, że „Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela orzecznictwo Sądu Najwyższego zgodnie z którym instytucja uprzedniego wysłuchania pracownika ma istotne znaczenie z punktu widzenia zachowania wymogów formalnych nałożenia kary porządkowej i jest to wymóg kategoryczny, którego zaniechanie należy ocenić jako ograniczenie praw pracownika. Wysłuchanie powinno nastąpić tuż przed ewentualnym nałożeniem kary lub wcześniej, pracownik musi mieć jednak świadomość, iż dokonuje wyjaśnień w sprawie zamierzonego nałożenia na niego kary porządkowej (wyrok Sądu Najwyższego z 4 marca 1999 r. I PKN 605/98)” - Wyrok SR w Rybniku z 11.04.2022 r., V P 41/21, LEX nr (...). Pogląd ten jest zresztą zbieżny z doktryną, która wskazuje, że „Wysłuchanie pracownika jest koniecznym elementem postępowania przy nakładaniu kary porządkowej. Nałożenie przez pracownika kary porządkowej bez uprzedniego jego wysłuchania stanowi uchybienie proceduralne, które daje pracownikowi podstawę do złożenia sprzeciwu, a w razie jego nieuwzględnienia przez pracodawcę - do dochodzenia uchylenia kary na drodze sądowej, zgodnie z art. 112.” - M. J. [w:] M. Raczkowski, K. Rączka, M. Gersdorf, Kodeks pracy. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2011, art. 109.

Według powódki podstawy wskazane w notatce służbowej doręczonej powódce wraz z zawiadomieniem o zastosowaniu kary porządkowej stwierdzone rzekome uchybienia są enigmatyczne, że uniemożliwiają odniesienie się do nich. Czym bowiem jest brak nadzoru nad czystością pojazdów, braki w nadzorze kontroli czystości sanitarnej, czy brak przestrzegania procedur. W ocenie powódki każde z rzekomych uchybień winno być określone dokładnie, celem umożliwienia odniesienia się do dokładnej czynności. Rzekome uchybienia są nieprecyzyjnie określone, ujęte abstrakcyjnie, nie pozwalają odnieść się do konkretnego zdarzenia. W orzecznictwie podkreśla się na konkretność zarzucanych naruszeń: „Tutejszy Sąd podziela stanowisko Sądu Najwyższego zgodnie z którym przesłankami odpowiedzialności porządkowej są: wina pracownika, która może mieć postać zarówno winy umyślnej, jak i nieumyślnej (wyrok Sądu Najwyższego z 25 października 1995r., sygn. I PRN 77/95) oraz bezprawność jego zachowania polegająca na naruszeniu obowiązków pracowniczych. Bezprawność oznacza jednak przekroczenie konkretnych reguł, określonych w przepisie...” - Wyrok SR w Rybniku z 11.04.2022 r., V P 41/21, LEX nr 3460861.

Mając powyższe na uwadze zastosowana kara porządkowa nałożona została z naruszeniem przepisów prawa i wnoszę ojej uchylenie.

Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości, zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o ich zasądzeniu do dnia zapłaty, oddalenie wniosku powódki o obciążenie pozwanej kosztami zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych w wysokości 3-krotności stawki.

Pozwany podniósł, że pozwem z dnia 22 marca 2024 r., powódka wniosła o uchylenie kary porządkowej nagany nałożonej na nią w dniu 19 lutego 2024r. oraz obciążenie pozwanej kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych w wysokości 3-krotności stawki.

Jak wynika z uzasadnienia pozwu, w ocenie powódki, nałożona kara porządkowa jest pozbawiona podstaw faktycznych i została jej udzielona z naruszeniem przepisów regulujących tryb stosowania tychże kar.

W ocenie pozwanej, z uwagi na okoliczności wskazane poniżej, powództwo nie zasługuje na uwzględnienie i jako takie winno zostać oddalone w całości.

Ustosunkowując się w pierwszej kolejności do zarzutów dotyczących trybu nałożenia kary, w ramach których powódka zarzuca pozwanej brak jej uprzedniego wysłuchania, pozwana pragnie podnieść, co następuje.

Stosownie do treści art. 109 § 2 Kodeksu pracy, kara porządkowa może zostać nałożona na pracownika tylko po uprzednim jego wysłuchaniu. Obowiązek wysłuchania pracownika przed zastosowaniem kary (§ 2) oznacza obowiązek podjęcia przez pracodawcę stosownych działań w celu umożliwienia pracownikowi złożenia wyjaśnień. Gdy pracownik odmawia złożenia wyjaśnień, pracodawca może stosować karę bez narażenia się na zarzut naruszenia § 2. W razie sporu pracodawca jest obowiązany udowodnić, że wysłuchał pracownika. Może to czynić za pomocą wszelkich środków dowodowych, jednakże w swoim interesie powinien sporządzić stosowną notatkę, najlepiej potwierdzoną podpisem pracownika (Jaśkowski Kazimierz, Maniewska Eliza, Kodeks pracy, Komentarz aktualizowany, Lex/el. 2024). Jak wynika z cytowanego przepisu i jego omówienia, brak jest ściśle określonych czy też wymienionych enumeratywnie czynności, jakie pracodawca ma obowiązek podjąć w celu wysłuchania pracownika przed nałożeniem kary, zasadnym jest w tym zakresie wniosek, że decyzję w tej części ustawodawca pozostawił pracodawcy.

Pozwana, wypełniając nałożony na nią obowiązek, w dniu 19 lutego 2024r. wykonała czynności dotyczące wysłuchania powódki i umożliwiające jej zajęcie stanowiska co do nałożenia na nią kary nagany. W tym dniu bowiem odbyło się spotkanie przedstawiciela pracodawcy - Wiceprezesa Zarządu I. K. z powódką, w którym uczestniczyły również S. O. V. - Kierownik Laboratorium oraz przedstawiciele Działu Kadr - S. U. S. i S. V. S.. Powódka została poinformowana o stawianych jej zarzutach i w pierwszej kolejności została jej przekazana do zapoznania się notatka służbowa z dnia 19.02.2024r. Powódka zapoznała się z treścią tego dokumentu, a następnie dodatkowych wyjaśnień udzieliła jej bezpośrednia przełożona S. O. V., która ponownie przedstawiła powódce zakres zarzutów, ich źródło i czas ujawnienia. Po otrzymaniu tych informacji powódce umożliwiono ustosunkowanie się do wskazanych przez pracodawcę zarzutów. Powódka z tego uprawnienia skorzystała, nie mniej jednak jej wypowiedzi sprowadziły się zapytania o to, jakie konsekwencje wiążą się z nałożeniem kary. W tym zakresie również uzyskała informację od przedstawicieli pracodawcy. Po dokonaniu tych czynności powódka otrzymała oświadczenie pracodawcy o nałożeniu kary nagany, wraz z którym zatrzymała również w/w notatkę służbową.

Jak wynika z opisanego wyżej stanu faktycznego, wszelkie obowiązki pracodawcy dotyczące wysłuchania pracownika przed nałożeniem kary porządkowej, pozwana zrealizowała.

W dalszej kolejności pozwana, odnosząc się do przyczyn nałożenia kary nagany na powódkę wskazała, iż jak wynika z jej oświadczenia powodem takie stanu rzeczy były uchybienia ze strony powódki w wykonywaniu powierzonych jej obowiązków, w postaci braku nadzoru nad działem laboratorium na odbiorze surowca. Tak jak już wcześniej wskazano informacja o zakresie uchybień powódki, została pracodawcy przekazana w notatce służbowej bezpośredniego przełożonego powódki - S. O. V., która to notatka została przekazana powódce przed nałożeniem kary nagany przez pracodawcę. Z treści tego dokumentu wynika, że powódka, nie wypełnia prawidłowo powierzonych jej obowiązków, do których zgodnie z zakresem obowiązków należy między innymi:

1.  sprawowanie nadzoru nad prawidłowym funkcjonowaniem procesów laboratoryjnych i technologicznych zgodnie z systemem zarządzania jakością i bezpieczeństwem żywności (...);

1.  sprawowanie nadzoru nad dokumentacją systemu zarządzania jakością i bezpieczeństwem żywności (...) w zakresie stanowiska kierownika laboratorium;

2.  sprawowanie nadzoru nad organizacją pracy pracowników laboratorium;

3.  sprawowanie nadzoru nad wykonywaniem oceny fizyko-chemicznej i organoleptycznej surowca oraz wydawanie opinii o jego przydatności do przerobu;

4.  sprawowanie nadzoru nad pobieraniem reprezentatywnych prób produktów, ich zabezpieczenie i oznakowanie, przygotowywanie próbek laboratoryjnych;

5.  koordynowanie pracy na dziale laboratorium na odbiorze surowca;

6.  sprawowanie nadzoru nad oceną laboratoryjną materiałów pomocniczych pod względem ich zgodności z normami jakościowymi, przydatności do produkcji oraz wpływu na jakość wyrobów gotowych;

7.  sprawowanie nadzoru nad kontrolą skuteczności mycia i dezynfekcji maszyn i urządzeń oraz kontrola czystości pojazdów.

Z treści w/w notatki wynika zakres stwierdzonych uchybień i data ich ujawnienia (12 i 14 lutego 2024r.).

Pozwany wskazał, że uchybienia powódki ujawnione w czasie kontroli, nie były pierwszymi jakie ze strony powódki miały miejsce. Każdorazowo w sytuacji ujawnienia uchybień, jej bezpośredni przełożony S. O. V., podejmowała czynności mające na celu poinformowanie powódki o nieprawidłowościach, jak również o ile została dostrzeżona taka możliwość, podjętych działaniach zaradczych. Czynności te podejmowane były w drodze rozmów z powódką, jak również poprzez przekazanie jej stosownej korespondencji mailowej. Powódka otrzymane wiadomości e-mail, pozostawiała każdorazowo bez odpowiedzi. Mając powyższe na uwadze nie sposób podzielić stanowiska powódki, jakoby zarzuty stanowiące podstawę nałożonej kary nagany, po pierwsze nie były jej znane przed nałożeniem kary, po drugie aby były enigmatyczne. Podkreślenia wymaga fakt, iż pozwana jest podmiotem prowadzącym profesjonalną działalność gospodarczą w zakresie przetwórstwa mleka surowego. Rodzaj prowadzonej działalności, w ramach której pozwana, zajmuje się produkcją żywności wiąże się z rygorystycznymi wymogami w zakresie bezpieczeństwa i higieny tejże żywności. Wymogi te dotyczą całego łańcucha produkcji, począwszy od chwili odebrania mleka surowego od jego producenta do etapu końcowego, wytworzenia produktu finalnego i jego dostarczenia do odbiorcy. Dlatego też laboratorium, w którym zatrudniona jest powódka, jest ogromnie istotnym działem pozwanej, od którego nienagannej pracy, zależne są dalsze etapy przetwarzania mleka surowego. To skutkuje też koniecznością przywiązywania ogromnej wagi do czystości maszyn i urządzeń wykorzystywanych w toku produkcji, nad czym nadzór należy do zadań laboratorium i pracowników w nim zatrudnionych, w tym także powódki. To jest również przyczyną braku możliwości tolerowania uchybień w tym zakresie, tym bardziej w sytuacji, gdy tak jak w przypadku powódki uchybienia pojawiają się na różnych polach i powtarzają się mimo wiedzy pracownika.

W części dotyczącej wniosku powódki o to, aby w sytuacji uwzględnienia powództwa, obciążyć pozwaną kosztami zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych w wysokości trzykrotności stawki, pozwana oponuje przeciwko temu wnioskowi. Jednocześnie pozwana wskazuje, że wniosek ten w żadnej mierze nie został uzasadniony, co pierwsze czyni go nie zasługującym na uwzględnienia a po drugie uniemożliwia pozwanej jakiekolwiek bliższe odniesienie się do niego.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powódka jest pracownikiem pozwanego od dnia 31.03.2014r. Zgodnie z ostatnim zakresem obowiązków powódka pracowała na stanowisku starszego laboranta – kontrolera jakości. Bezpośrednio powódka podlegała kierownikowi laboratorium. Od dnia 1.07.2021r. powódka objęła stanowisko z-cy kierownika laboratorium. Ostatni zakres obowiązków powódka podpisała 30.06.2021r. Zgodnie z zakresem obowiązków powódka miała sprecyzowane swoje obowiązki, w ten sposób, że pośrednio podlegała nadal kierownikowi laboratorium i pośrednio pełnomocnikowi zarządu d.s. jakości prezesowi zarządu.

dowód: akta osobowe powódki cz. B

W dniach 12.02.2024r. i 14.02.2024r. została przeprowadzona kontrola w laboratorium.

Pismem z dnia 19.02.2024r. nałożono na powódkę karę porządkową.

Tego samego dnia po godz. 13.00 powódkę poproszono na rozmowę bez możliwości złożenia wyjaśnień w zakresie zarzutów wskazanych w nałożonej karze porządkowej.

Powódka złożyła sprzeciw od kary porządkowej, który został odrzucony pismem z dnia 28.03.2024r. W spotkaniu brał udział I. K., U. S., O. V. i powódka.

dowód: zeznania świadków N. Ł. k. 66, U. I. (1) k. 66v, H. X. k. 67v, U. S. k. 68, O. V. k. 90, I. K. k. 91.

Sąd zważył co następuje:

X. faktyczny niniejszej sprawy Sąd ustalił na podstawie akt osobowych powódki cz. B, zapisów rozmów na płycie CD k. , e-maili (...) do powódki i M. O. k. 39-41, 43, instrukcji sporządzania roztworu k. 44, karty kontroli stanu filtrów k. 42 , wydruków smsmów k. 44-65, dokumentów przedstawionych przez pełnom. powódki k. 84-88, zeznań świadków N. Ł. k. 66, U. I. (1) k. 66v, H. X. k. 67v, U. S. k. 68, O. V. k. 90, I. K. k. 91 oraz zeznań powódki. Sąd dał wiarę dokumentom przedstawionym przez strony, albowiem ich wiarygodność nie została podważona. Sąd dał także wiarę zeznaniom świadków albowiem były spójne. Sąd dał także wiarę zeznaniom powódki albowiem korespondowały z materiałem dowodowym zebranym w sprawie.

Sąd dokonał odtworzenia płyty CD i przesłuchał rozmowy powódki i pracowników przy czym dotyczą one zdarzeń po udzielaniu kary nagany. Ponadto Sąd w niniejszym postępowaniu skupił się na brakach formalnych które zaistniały przy udzieleniu kary porządkowej powódki,

W świetle art. 108 § 1 k.p . za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych, a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy, pracodawca może stosować:

1) karę upomnienia;

2) karę nagany.

§ 2 cytowanego przepisu wskazuje, iż za nieprzestrzeganie przez pracownika przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy lub przepisów przeciwpożarowych, opuszczenie pracy bez usprawiedliwienia, stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości lub spożywanie alkoholu w czasie pracy - pracodawca może również stosować karę pieniężną.

Zgodnie z art. 108 § 1 k.p. za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonego porządku, regulaminu pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów przeciwpożarowych pracodawca może stosować: karę upomnienia lub karę nagany. Bezspornym jest, że przesłankami odpowiedzialności porządkowej jest wina pracownika i bezprawność jego zachowania. Jest oczywiste, że przekroczenie tych reguł musi być zawinione, jednakże zważyć należy, że nie istnieje norma wyłączająca możliwość ukarania jeśli czyn był dokonany nieumyślnie. Naruszenie określonych obowiązków pracowniczych podlega zatem karze porządkowej zarówno w przypadku przypisania pracownikowi winy umyślnej, jak i nieumyślnej. O winie umyślnej można mówić zarówno wtedy, gdy pracownik ma bezpośredni zamiar naruszenia obowiązku, jak i wtedy, gdy, przewidując możliwość naruszenia obowiązku, na to się godzi (zamiar ewentualny). Natomiast nieumyślność polega na niedołożeniu przez pracownika wymaganej sumienności i staranności. Mówiąc w tym przypadku o stopniach winy, należy wyróżnić niedbalstwo i lekkomyślność. Niedbalstwo ma miejsce, gdy pracownik nie przewiduje możliwości naruszenia obowiązków, choć powinien i może to przewidzieć. Natomiast lekkomyślność odnosi się do przypadków, gdy pracownik przewiduje możliwość naruszenia swych obowiązków, lecz bezpodstawnie przypuszcza, że tego uniknie. Z kolei bezprawność należy oceniać przez pryzmat, obowiązujących przepisów, ale także przez prawnie skuteczne polecenia przełożonych. Przy stosowaniu kary pracodawca powinien wziąć pod uwagę w szczególności rodzaj naruszonych obowiązków pracowniczych, stopień winy pracownika i jego dotychczasowy stosunek do pracy (art. 111 k.p.). Zważyć należy, że kara nie może być zastosowana po upływie 2 tygodni od powzięcia wiadomości o naruszeniu obowiązku pracowniczego i po upływie 3 miesięcy od dopuszczenia się tego naruszenia. Kara może być zastosowana tylko po uprzednim wysłuchaniu pracownika. (art. 109 § 1-2 k.p.). Treść art. 109 k.p. interpretowana łącznie z art. 110 k.p. stanowiącym o obowiązku zawiadomienia pracownika o zastosowanej karze prowadzi do wniosku, że przepisy te ustanawiają trzy etapy postępowania, których zachowanie w odpowiedniej kolejności decyduje o prawidłowości postępowania w sprawie ukarania pracownika. Pierwszym etapem jest wysłuchanie pracownika (które musi być uprzednie w stosunku do zastosowania kary), drugim podjęcie decyzji o zastosowaniu kary (po wysłuchaniu pracownika) i trzecim zawiadomienie pracownika na piśmie o zastosowanej karze wraz ze wskazaniem rodzaju naruszenia obowiązku pracowniczego i daty jego popełnienia oraz pouczeniem o możliwości zgłoszenia sprzeciwu. Samo zatem wysłuchanie pracownika jest wstępnym elementem fazy podejmowania decyzji o nałożeniu kary porządkowej. Pracodawca, który posiada wiedzę o możliwości popełnienia przez pracownika czynu podlegającego ewentualnie ukaraniu winien wysłuchać pracownika i przy uwzględnieniu tych okoliczności w toku własnego procesu myślowego podjąć ewentualną decyzję o nałożeniu kary.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu formalnego zgłoszonego przez powódkę w zakresie nałożonej kary. Dotyczył on braku możliwości wypowiedzenia się w sposób merytoryczny co do zarzutów skazanych w treści kary nagany.

Należy wskazać, że wysłuchania pracownika musi oznaczać faktyczną możliwość wypowiedzenia się co do zarzutów wskazanych w treści kary porządkowej. Powódka korzystała z urlopu wypoczynkowego i po powrocie z urlopu tj. 19 lutego dopiero na koniec dnia została poproszona celem wręczenia jej kary porządkowej. Świadek U. S. potwierdziła w swoich zeznaniach , że powódka miała możliwość wypowiedzenia się co do nałożonej kary. Natomiast świadek O. V. nie była w stanie jednoznacznie stwierdzić, czy powódka miała możliwość wypowiedzenia się przed nałożeniem kary nagany, z kolei świadek I. K. twierdził, że powódce udzielono głosu i wydawało mu się , że powódka wypowiadała się co do kary porządkowej, przy czym świadek nie pamiętał kolejności zdarzeń ze spotkania. Ponadto jak wskazywał Sąd Okręgowy w Olsztynie w wyroku z dnia 27.06.2016r. sygn. IVPa 88/16 najbardziej celowe byłoby przedstawienie pracownikowi konkretnego zarzutu za który ma ponieść karę. Dopiero wtedy wysłuchanie ma walor wysłuchania z art. 109 § 2 k.p. kiedy pracownik zna stawiane mu zarzuty i ma możliwość odniesienia się do nich. Z zeznań świadków nie wynika aby powódce przedstawione konkretne zarzuty i stworzono powódce realna możliwość odniesienia się do nich. Z kary porządkowej nie wynika jakie zarzuty postawiono powódce oraz brak konkretyzacji zarzutów w notatce będącej załącznikiem do kary porządkowej. W powołanym orzeczeniu wskazywano ponadto, że instytucja wysłuchania pracownika ma na celu z jednej strony zobiektywizowanie decyzji przełożonego z drugiej zaś umożliwienie pracownikowi złożenia wyjaśnień w istotnej dla niego sprawie przed uruchomieniem formalnego postępowania. Dlatego też wysłuchanie pracownika musi być uprzednie w stosunku do zastosowania kary. Ponadto należy mieć na względzie, że pracownik musi być prawidłowo poinformowany, że ma prawo złożyć wyjaśnienia. Musi być w sposób czytelny poinformowany, że następuje wysłuchanie.

Przygotowanie kary porządkowej w formie pisemnej jeszcze przed wysłuchaniem pracownika faktycznie oznacza, iż pracodawca podjął decyzję w tym przedmiocie z pominięciem obligatoryjnego etapu określonego art. 109§2 k.p., a samo wysłuchanie traktuje jedynie jako konieczność wymuszoną przepisami kodeksu pracy. Innymi słowy w takim stanie faktycznym nie można uznać, iż wysłuchanie pracownika było pracodawcy niezbędne do nałożenia kary i aby jego decyzja uwzględniała jakiekolwiek argumenty osoby „ z góry” ukaranej. Powyższą tezę sformułował Sąd Okręgowy w Łodzi w orzeczeniu z dnia 13.09.2021r. w sprawie sygn. VIII Pa 84/21.

W ocenie Sądu wymóg wysłuchania pracownika jest podstawowym obowiązkiem pracodawcy i należy dokonać go w sposób nie budzący wątpliwości. Nieobecność powódki w pracy w związku z przebywaniem na urlopie wypoczynkowym , dokonanie rozmowy z powódka dopiero na koniec dnia i brak zgodności zeznań świadków co do tego czy powódka miała faktyczną możliwość merytorycznego ustosunkowania się do zarzutu, pozwala stwierdzić, że pracodawca nie stworzył warunków niezbędnych do ustnego wysłuchania pracownika. Biorąc pod uwagę treść notatki która była załącznikiem do kary porządkowej i zawarte tam treści Sąd nie dał wiary pozwanemu, aby powódka mogła odnieść się do przedstawionych zarzutów na bieżąco w sposób merytoryczny. Pracodawca nie może ograniczać pracowniczego uprawnienia do ustnych wyjaśnień przed zastosowaniem kary porządkowej poprzez stworzenie wyłącznie improwizacji, że pracownik może się do tego odnieść. Należy mieć na względzie , że powódka była nieobecna w pracy korzystając z urlopu wypoczynkowego i rozmowa przed zakończeniem zmiany w ocenie Sądu potwierdza, że pracodawca nie spełnił wymogu z art. 109 § 2 k.p. Ponadto należy mieć na względnie treści art. 111 k.p.

W ocenie Sądu załączenie do kary porządkowej wyłącznie notatki służbowej nie spowodował aby zarzut przedstawiony powódce w treści zastosowania kary porządkowej został sprecyzowany. Z treści kary wynika, że pracodawca zarzucił powódce brak nadzoru nad działem laboratorium na odbiorze surowca. Zdaniem Sądu z zakresu obowiązków powódki z 30.06.2021r. nie wynika, aby powódka miała wpisany wprost obowiązek nad działem laboratorium na odbiorze surowca. Wpisany jest obowiązek nadzoru nad wykonywaniem oceny fizyko-chemicznej i organoleptycznej surowca i nad oceną laboratoryjną materiałów pomocniczych , ale nie jest to wprost nadzór dotyczący odbioru surowca. Świadek N. Ł. kierownik zmiany stwierdziła, że nadzór nad pracownikami odbierającymi surowic nie należał do powódki. Z kolei świadek U. I. (2) potwierdziła, że wszyscy pracownicy pracowali zgodnie ze swoimi zakresami obowiązków i że świadek N. Ł. była odpowiedzialna za pracowników odbioru surowca. Podobnie świadek H. X. potwierdził, że w zakresie dostarczania próbek mleka współpracował ze wszystkim pracownikami z laboratorium. Wskazywał na kierownika U. V. jako osoby która kontrolowała pracę odbioru surowca.

Z powyższych względów Sąd uznał, że pozwany nie spełnił wymogów formalnych wynikających z art. 109 § 2 k.p. i art. 108 § 1 k.p. Braki formalne po stronie pracodawcy skutkowały uwzględnieniem powództwa powódki. W konsekwencji Sąd uwzględnił powództwo i uchylił karę porządkową i obciążył pozwanego kosztami zastępstwa procesowego oraz opłatą od pozwu.

O kosztach orzeczono po myśli art. 20 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28.07.2025r. (Dz.U. Nr 223 poz. 1144). W zakresie kosztów zastępstwa procesowego Sąd orzekł na podstawie Rozporządzenia MS w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2023 poz. 1964) § 9 pkt. 3. , przy czym Sąd podwoił stawkę minimalną.