Uzasadnienie z 26 czerwca 2025, sygn. III RC 123/24

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 16 czerwca 2025 r.

Powódka A. S. w pozwie skierowanym przeciwko P. S. wniosła o zasądzenie od pozwanego alimentów na rzecz powódki w kwocie po 1 750 zł miesięcznie płatne do 10 każdego następującego miesiąca, poczynając od dnia wniesienia pozwu, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat oraz zasądzenie zwrotu kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podniosła, że małżeństwo zostało rozwiązane z winy pozwanego wyrokiem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 13 stycznia 2023r. sygn. I C (...). Ze związku małżeńskiego powódki i pozwanego pochodzi dwójka małoletnich dzieci: K. S. ur. (...) i J. S. ur. (...) Wskazała, iż rozwód pociągnął za sobą istotne pogorszenie jej sytuacji materialnej. Pozwany przez cały czas trwania małżeństwa pracował za granicą jako pracownik budowlany, z czego uzyskiwał wynagrodzenie około 10 000 zł miesięcznie. Powódka wówczas tylko przez krótki okres pracowała, przede wszystkim bowiem wychowywała wspólne dzieci i zajmowała się domem. Wynagrodzenie P. S. było przeznaczane na zaspokajanie bieżących potrzeb rodziny, na wycieczki z dziećmi, w tym zagraniczne, na zabiegi zarówno kosmetyczne, jak i fryzjerskie powódki. Pozwany zapewniał rodzinie wysoką stopę życiową. Aktualnie, powódka nie może sobie pozwolić na korzystanie z takich usług. Z uwagi na sprawowaną codzienną pieczę nad małoletnimi dziećmi nie jest w stanie podjąć zatrudnienia na pełen etat. Byłoby też ekonomicznie nieuzasadnione zatrudnianie opiekunki do dzieci na czas ewentualnie podjętej pracy przez powódkę , gdyż obecny koszt korzystania z opiekunki do dzieci mógłby oscylować w granicach wysokości otrzymywanego wynagrodzenia.

Jak wskazała w pozwie powódka, usprawiedliwione jej potrzeby kształtują się na poziomie 2 700 zł. miesięcznie. Mimo orzeczonych alimentów na dzieci w łącznej wysokości 1 900 zł miesięcznie oraz pobierania świadczenia 800+ na dwójkę małoletnich, powódka ma więc problemy w zaspokojeniu zarówno dzieci jak i swoich podstawowych potrzeb. Pozwany natomiast obecnie, w dalszym ciągu pracuje za granicą. Jego wynagrodzenie za pracę, wynosi w granicach 15 000 zł miesięcznie. Według wiedzy powódki, nie założył on nowej rodziny, nie posiada innych dzieci poza dziećmi ze związku małżeńskiego z powódką.

Pozwany P. S. w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwany podniósł, że w trakcie małżeństwa powódka utrzymywała siebie i dzieci ze świadczenia 500+ i 1 000 zł, które otrzymywała wówczas miesięcznie od męża. Resztę pieniędzy z wynagrodzenia pozwanego były wydatkowane na jego koszty utrzymania za granicą, jak również były wpłacane na konto, gdyż małżonkowie zamierzali wybudować dom. Na wspólnych wakacjach byli 2 razy w trakcie trwania małżeństwa i były to wakacje na Chorwacji. Wyjaśnił ponadto, iż powódka jest młodą, zdrową osobą, która może podjąć pracę na cały etat, a wspólne dzieci, które obecnie mają 6 i 9 lat i są dziećmi zdrowymi, niewymagającymi opieki domowej, uczęszczają do szkoły, nie stoją ku temu na przeszkodzie. Ponadto zaznaczył, że powódka na rozprawie rozwodowej oświadczyła, iż to jej rodzice w dużej mierze opiekują się dziećmi powódki i pozwanego.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Strony zawarły związek małżeński 10.01.2015 roku w N. i ze związku mają dwójkę dzieci tj. małoletniego K. S. ur. w (...)r. i małoletnią J. S. ur. w (...)r.

Sąd Okręgowy w Nowym Sączu rozwiązał małżeństwo przez rozwód w dniu 13.01.2023r. z wyłącznej winy pozwanego. Władza rodzicielska została powierzona obojgu rodzicom, ustalając miejsce pobytu małoletnich przy matce, dodatkowo Sąd zasądził od pozwanego na rzecz małoletnich kwotę po 950 zł miesięcznie tytułem alimentów. Nie zasądzał alimentów na rzecz powódki.

W trakcie trwania związku małżonkowie S. planowali budowę domu. Oglądali nieruchomości w B. i C., gromadzili materiały na budowę domu. Opracowali dokumentacje geodezyjną. Zakupili dwa samochody i dwa motocykle. Rodzina jeździła na wycieczki do Z., W., w odwiedziny do rodziny generacyjnej. Nadto w (...), gdzie wówczas pozwany pracował spędzała 10 dniowe wakacje, kilkukrotnie jeździli do Chorwacji. W (...)pozwany wynajmował 2 pokojowe mieszkanie z kuchnią. Do pracy P. S. jeździł samochodem. W trakcie małżeństwa zgromadzono około 40.000 zł. oszczędności. A. S. w małżeństwie korzystała z usług fryzjera, stylisty paznokci, kosmetyczki. Stylizacja paznokci kosztowała 70 zł, fryzjer, co 3 miesiące od 150 zł wzwyż, regulacja brwi 30 zł. Zakupywała droga biżuterię, wydając na to ok. 100 zł miesięcznie. Dostawała też od męża bransoletki, odzież. Pozwany dokonywało kraju transferów pieniędzy. Do kraju przyjeżdżał co dwa tygodnie, wtedy małżonkowie jeździli na zakupy. Po rozwodzie strony podzieliły się zgromadzonym majątkiem, wzięły po jednym samochodzie i motocyklu i po połowie podzieliły się oszczędnościami.

A. S. sprawuje codzienną pieczę nad małoletnimi dziećmi stron: K. lat 6 i J. lat 9. Na powódce spoczywa codzienna troska o sprawy edukacyjne, zdrowotne i bytowe małoletnich. Ze względu na wiek, w którym znajdują się małoletnie dzieci powódki i pozwanego, ograniczona jest zdolność podjęcia pracy zarobkowej przez A. S.. Jeszcze w trakcie małżeństwa około 2017 roku odbywała staż w firmie (...). Później przez kilka miesięcy pracowała na czarno w gastronomii. Wykonywała czynności związane z funkcja kelnera. W 2018 roku przez 6 miesięcy pracowała w (...). Przez pierwsze 3 miesiące na stażu, potem na umowę. Pod koniec zatrudnienia zaszła w ciążę i później już nie pracowała. Zajmowała się domem i dziećmi.

A. S. ma zdiagnozowany nowotwór narządów rodnych, leczy się u ginekologa. Aktualnie choroba jest w stanie reemisji. Co 3 miesiące przechodzi badania. Terapię kontynuuje u tego samego lekarza. Wcześniej przyjmował ją na NFZ, aktualnie otwarł prywatna praktykę. A. S. pozostała u tego lekarza, bo prowadzi ją od początku ciąży ze starszym dzieckiem. Powódka przechodziła cytologię Koszt leczenia, w tym leków wynosi około 150 zł miesięcznie. Aktualnie powódka nie korzysta z usług w sektorze beauty, bo jej nie stać. Nie jeździ na wycieczki, bo jej nie stać. Na swoją odzie wydaje ok. 100 zł miesięcznie. A. S. zamieszkuje u rodziców, w aktualnie remontowanym domu składającym się z 5 pokoi, kuchni, łazienki, kotłowni. Dom dodatkowo zasiedlony jest przez jej brata i jego żonę oraz dwójkę ich niepełnosprawnych dzieci i jeszcze jednego brata powódki. Rachunki za media są opłacane wspólnie. Na A. S. przypada 350 zł. miesięcznie z tego tytułu. Powódka utrzymuje stary samochód o przebiegu ok. 370.000 kilometrów, wymagający częstych remontów. Pojazd ten użytkuje na dowożenie dzieci na basen do N.. Średni koszt naprawy to ok. 1500 zł. A. S. spożywa standardowe produkty. Obecnie A. S. próbowała znaleźć zatrudnienie. Przez narzeczoną brata, przez sąsiadkę, pytając w firmach, które ją wcześniej zatrudniały. Bezskutecznie. Urząd pracy chciał powódkę skierować na staż, lecz ze względu na słaba dyspozycyjność warunkowaną koniecznością odbierania dzieci ze szkoły około południa, do realizacji skierowania nie doszło. Przedszkole funkcjonuje do godz. 13:00 a na świetlicy szkolnej tak małe dziecko nie może przebywać. A dodatkowym warunkiem skorzystania ze świetlicy jest to, żeby oboje rodzice pracowali. Nie może liczyć na pomoc byłego męża w odbieraniu dzieci, bo tren odmówił powołując ssie na pracę za granicą. Nie może liczyć na pomoc braci, bo jeden ma 6 –cioro własnych dzieci, a drugi niepełnosprawne. Powódka stawia się do PUP w N. do doradcy zawodowego, lecz żadnej propozycji zatrudnienia nie otrzymała. Starsze dziecko przygotowuje się do I Komunii i matka bierze udział w przygotowaniach. Oprócz obowiązków związanych z opieką nad małoletnimi dziećmi A. S. sprawuje pieczę nad rodzicami, w tym chorą na astmę matką. Rodzice nie posiadają prawa jazdy i konieczne jest wożenie ich przez powódkę do lekarza. Ojciec powódki pracuje na pełny etat. Powódka nie figuruje jako podatnik w rejestrach podatków lokalnych. Za lata podatkowe 2023, 2024 nie odnotowano Urzędzie Skarbowym w N. deklaracji podatkowych powódki.

Pozwany od wielu lat, od około 2017 roku pracuje za granicą, już to w (...), już to w(...) Ma uprawnienia operatora żurawia budowlanego, które uzyskał w (...) i zostały uznane w (...). Deklaruje zarobki w wysokości około 3500 € miesięcznie brutto i 2 500 € netto miesięcznie – co istotne za kwiecień 2025 r. We wcześniejszym ( 2024 rok ) okresie zarabiał nawet ponad 4300 € miesięcznie, brutto. Pracuje na pełny etat. Przeprowadził się do innego miasta. Wynajmuje lokal składający się z pokoju, kuchni, łazienki, WC, które opłaca czynszem wysokości 700 €, do tego opłaca media kwotą ok. 200 € miesięcznie. Lokal zajmuje razem partnerką, na każdego lokatorów przypada 450 € tytułem kosztów utrzymania mieszkania. Na swoje wyżywienie przeznacza ok. 600 €, na odzieży i obuwie 150 € miesięcznie. W ten ostatni wydatek wchodzi również zakup odzieży roboczej. Do pracy jeździ komunikacją miejską 50 € miesięcznie. Jest w posiadaniu nowego motocykla. Z obecnego związku nie posiada żadnych dzieci, jeździ na wakacje za granicę, ma kosztowne hobby, jakim jest eksploracja jaskiń. Jeździ na zagraniczne wycieczki – w 2024 roku Malta i Grecja. Koszt utrzymania auta to ok. 400 zł miesięcznie. Dodatkowo w związku z częstymi przyjazdami do kraju korzysta z autostrad. Myto opłaca w Polsce, Austrii i Czechach. Do pokonania ma ok. 500 kilometrów w jedną stronę. Paliwo kosztuje go 600 zł. (...) ubezpiecza za 1000 zł rocznie. W kraju jest 2-3 razy w miesiącu. Pozwany opłaca usługi komunikacyjne. Mniej niż 10 miesięcznie P. S. wydaje na leczenie. Lekarz pierwszego kontaktu jest w (...)za darmo. Na środki czystości pozwany wydaje 30 € a 50 € na środki higieniczne. Razem z bratem miał inwestować w nieruchomości w Polsce. Doszło między nimi do nieporozumień.

Pozwany jest właścicielem w 1/2 części gruntów o pow. 0,2400 ha fizycznych opłacanych podatkiem od gruntów, co daje 0,1890 ha przeliczeniowych, opodatkowaniu podlega 0,1500 ha fizycznych. Nadto jest on płatnikiem podatku rolnego od gruntów nie stanowiących gospodarstwa rolnego, jako współwłaściciel 3/32 części gruntu o pow. 0,42200 ha fizycznych – 0,4550 ha przeliczeniowych, opodatkowaniu podlega 0,4200 ha fizycznych. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. nie posiada informacji wysokości dochodów P. S. za 2023 rok podatkowy.

Akta sprawy I C (...) SO Tarnów pozwoliły sądowi na stwierdzenie daty i treści wyroku rozwodowego, tak pod katem orzeczenia winie rozkłada pożycia, jak i pod kaem wyrzeczeń dotyczących alimentów. Pozwoliły one częściowo na ustalenie sytuacji stron w chwili wyrokowania. Dalsze ustalenia w tej kwestii poczynił sąd w oparciu o zeznania stron. Są one w tym zakresie zgodne i zasługują na walor wiarygodności, w szczególności dotyczy to zgromadzonego majątku, planów budowy, zakupionych pojazdów, oszczędności, sposobu spędzania wolnego czasu, podziału ról w małżeństwie, pracy pozwanego za granicą i wychowywania dzieci prze powódkę w kraju. Aktualną sytuację powódki ustalił sąd na podstawie zeznań A. S.. Są one wyczerpujące. Przestawiają jej aktywność w społecznych rolach. Wskazują na jej brak doświadczenia zawodowego i powodu dla których do takiego stanu doszło. Dalej w oparciu o zeznania powódki sąd ustalił wysokość i charakter jej potrzeb, zeznania te są rzeczowe a potrzeby adekwatne do wieku A. S. i jej potrzeb, bytowych, zdrowotnych. Zapodane przez nią potrzeby są usprawiedliwione i w żądnych razie nie można ich uznać za wygórowane. Wskazana wysokość środków P. koniecznych do ich zaspokojenia odpowiada średnim cenom produktów i usług oferowanych przez rynek. Sąd odmówił jedynie wiary tam, gdzie podaje ona wysokość środków koniecznych na wyżywienie. Uznając je za wygórowane. W pozostałym zakresie sąd obdarzył je walorem wiarygodności. Poziom życia w małżeństwie koresponduje z dochodami pozwanego a te odzwierciedla stan zgromadzono majątku. Analiza zgromadzonego materiału pozwala na przyjęcie, że co do zasady wiarygodne są zeznania pozwanego. Na poparcie swoich twierdzeń zaoferował on dokumenty wystawione poprzez pracodawcę, potwierdzające wysokość zarobków. Z tym jednak zastrzeżeniem, że kończą się ona na kwietniu 2025 roku. Od maja 2025 r. w (...) doszło do podniesienia wynagrodzeń o 2,7 %. Zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wzrost ten dotyczy też branży budowlanej. Zwiększyła się wysokość stawki godzinowej. Zatem dochody pozwanego będą wyższe o około 50 € miesięcznie. Analizując stopę życiową pozwanego sąd odmówił wiary tym twierdzeniom P. S., że pozwany ma szczęście do sponsorów: już to brata użyczającego mu motocykl, już to kolegi użyczającego mu drogi i specjalistyczny sprzęt do eksploracji jaskiń, już to partnerki finansującej jego dwukrotne wyjazdy w 2024 r. na wczasy – Malta i Grecja. Skoro z partnerką dzielą się kosztami utrzymania lokalu, to dlaczegóż w przypadku wakacji miałoby być odwrotnie. Nadto niewiarygodna jest ilość owych sponsorów przypadających na jednego pozwanego. Także koszty dojazdów do kraju są zawyżone. P. S. podał, że koszt autostrady w (...) to ponad 100 € a tym czasem 20 dniowa winieta kosztuje tam 41 € a całoroczna 96 €. To samo dotyczy winiety czeskiej. Pozwany twierdzi, że kosztuje ona 90 € miesięcznie, tymczasem całoroczna to wydatek (...), tj. ok. 547 zł , czyli ok. 128 €. Sąd nie dał wiary P. S. i tam, gdzie podaje, że nie zna języka kraju zarobkowania. Także koszty utrzymania bieżącego pozwany podał podwójnie – telefon i Internet, środki czystości i środki higieniczne. Od 2017 roku pracuje w krajach niemieckojęzycznych. Tam zyskał uprawnienia do operowania żurawiem i dźwigiem. Uzupełnia ustalenia sądu w zakresie stanu majątkowego stron informacja UG miejsca zamieszkania oraz informacja Naczelnika US. Jako dokumenty urzędowe korzystają one z domniemania autentyczności, które nie zostało podważone w totku postępowania i brak podstaw do kwestionowania ich z urzędu.

Sąd zważył co następuje:

Małżeństwo stron zostało rozwiązane wyrokiem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 13 stycznia 2023 r. Pozwany został uznany za wyłącznie winnego rozpadu małżeństwa. Powyższe rzutuje na dalszy obowiązek alimentacyjny rozwiedzionych małżonków regulowany w przepisie art. 60 krio. Obowiązek świadczeń alimentacyjnych między małżonkami po rozwodzie stanowi kontynuację obowiązku wzajemnej pomocy powstałego przez zawarcie małżeństwa (uchwała SN z dnia 16 grudnia 1987 r., III CZP 91/86). I tak art. 60 § 1 krio stanowi, iż małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego. Co istotne w niniejszej sprawie, występują dwie przesłanki, od których uzależnione jest powstanie rozszerzonego obowiązku alimentacyjnego określonego w art. 60 § 2 krio. Przesłanki wynikającego z powyższego przepisu są zaostrzone w stosunku do osoby, która została uznana za winną rozkładu pożycia. I tak pierwszą przesłankę stanowi wyłączna wina rozkładu pożycia istniejąca po stronie małżonka na którego ma być nałożony obowiązek alimentacyjny. Drugą przesłanką jest spowodowanie przez rozwód istotnego pogorszenia sytuacji materialnej małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku. Przy orzekaniu o alimentach na podstawie art. 60 § 2 krio należy porównać sytuację, w jakiej małżonek niewinny znajdzie się po rozwodzie z sytuacją, w jakiej by się znajdował, gdyby pożycie małżonków funkcjonowało normalnie. Do sprecyzowania przez Sąd w każdym przypadku pozostaje więc kwestia pojęcia istotnego pogorszenia sytuacji materialnej małżonka niewinnego (orzeczenie SN z dnia 28 października 1980 r., III CRN 222/80). W rozpoznawanej sprawie w ocenie Sądu zostały spełnione ogólne przesłanki określone w art. 60 § 2 krio. Bezspornym w niniejszej sprawie było, iż rozwiązanie małżeństwa przez rozwód nastąpiło z winy pozwanego. Sąd w niniejszym postępowaniu nie bada okoliczności winy, gdyż w tym zakresie związany jest ustaleniami prawomocnego wyroku rozwodowego. W dalszej kolejności należało ustalić, czy rozwód pociągnął za sobą pogorszenie sytuacji materialnej powódki oraz czy pogorszenie to miało charakter istotny. W niniejszej sprawie zdaniem Sądu niewątpliwie nastąpiło istotne pogorszenie sytuacji powódki a rozwód wpłynął na jej sytuację. Do czasu orzeczenia o rozwodzie strony tworzyły małżeństwo, mieszkały wspólnie, dzieliły się obowiązkami, wszystkie uzyskiwane dochody i to co zostało zgromadzone w trakcie małżeństwa stanowiło wspólność. Aktualnie po rozwodzie sytuacja stron znacznie się zmieniła. Na skutek rozdzielności majątkowej w wyniku rozwodu strony rozpoczęły życie na własny rachunek. Niemniej jednak sytuacja stron zarówno na rynku pracy jak i osobista przedstawia się zupełnie odmiennie. W ocenie Sądu, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, sytuacja pozwanego jest zdecydowanie lepsza. Pozwany pracuje za granicą. Dzięki posiadanym kwalifikacjom uzyskuje wysokie wygrodzenie. Pozwala mu ono na realizowani kosztownego hobby – motocykle eksploracja jaskiń, pozwala na spędzania okresu wolnego od pracy w popularnych lokalizacjach. Bez uszczerbku dla swego utrzymania często podróżuje do kraju. Zarobki P. S. dochodzą nawet do około 12.000 zł. miesięcznie. Po potrąceniu alimentów na dzieci ( 1900 zł. ) pozostaje mu suma, która znacznie przekracza średnie wynagrodzenie w Polsce. Po potrąceniu kosztów utrzymanka pozwanego w (...) nadal pozostaje mu znaczna kwota. Winien się nią podzielić z był żoną. Jej brak doświadczenia i małe szanse na rynku pracy wynikają z podziału ról w małżeństwie. I z tego, że obecnie w całości sprawuje ona codzienną pieczę nad małoletnimi dziećmi stron. Przechodząc do sytuacji majątkowej powódki jest ona znacznie gorsza. Przede wszystkim małoletnie dzieci pozostają pod jej pieczą. Powódka sprawuje opiekę nad dziećmi, ponosi trud i koszty ich utrzymania, przez co między innymi jej możliwości zarobkowe są ograniczone. Nie jest dyspozycyjna czasowo, ma znikome doświadczenie zawodowe, w wyuczonym zawodzie nie pracowała. Nie można przyjąć za punkt odniesienia twierdzeń pozwanego, że skoro A. S. w sprawie rozwodowej twierdziła, że nie dostawała żądnych pieniędzy od męża, utrzymywała się ze świadczeń socjalnych, to taki ma być punkt wyjścia do orzekania w niniejszej sprawie. I należy uznać, że do pogorszenia jej sytuacji nie doszło. Przede wszystkim trzeba wskazać na to, że małżonkowie mają prawo do równej stopy życiowej. Obowiązek alimentacyjny małżonka winnego rozkładu pożycia jest kontynuacją tego obowiązku po rozwiązaniu małżeństwa. Nawet jeśli tak źle było w małżeństwie stron jak chce teraz pozwany, który w rozwodzie temu przeczył, to nie może ta patologiczna sytuacja być podstawą do orzekania w niniejszej sprawie. Trzeba ssie odnieść do sytuacji takiej jakby małżeństwo funkcjonowało prawidłowo. W toku postępowania zaistniał pogląd skutkujący alimentami wysokości 1000 zł miesięcznie. Daje to kwotę 33 zł dziennie, przy założeniu, że miesiąc liczy średnio 30 dni. W okolicznościach niniejszej sprawy, to raczej jałmużna niż alimenty. Oczywiści 43 zł dziennie – 1300 zł miesięcznie, to też nie jest dużo. Chociaż może zostać uznane za prawdziwe rozpadanie i hulaszczy tryb życia. Sąd I Instancji pozostanie przy swoim stanowisku mając na uwadze to, że na więcej nie ma szans. Co prawda strony są po rozwodzie natomiast w dalszym ciągu, mimo rozwiązania maleństwa, obowiązki alimentacyjne czy to względem byłego małżonka czy względem dzieci pochodzących z małżeństwa powinny nadal trwać. Obowiązek alimentacyjny pozwanego względem powódki jest konsekwencją rozstrzygnięcia zawartego w wyroku rozwiązującym małżeństwo stron. Przy określeniu wysokości świadczenia alimentacyjnego znaczenie mają usprawiedliwione potrzeby uprawnionego jak i możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Orzecznictwo SN jest zgodne co do tego, że możliwości zarobkowe osoby zobowiązanej nie wynikają z faktycznie osiąganych zarobków i dochodów, ale stanowią środki pieniężne, które osoba zobowiązana może i powinna uzyskiwać przy dołożeniu należytej staranności, stosownie do swych sił umysłowych i fizycznych (orzeczenie SN z dnia 9 stycznia 1959 r., III CR 212/59, OSPiKA 1960, z. 2, poz. 41’ uchwała Izby Cywilnej i Administracyjnej z dnia 16 grudnia 1987 r., III CZP 91/86, OSNCP 1988, nr 4, poz. 42, wyrok SN z dnia 22 czerwca 2007 r., II UK 229/06).

Mając na uwadze zarówno potrzeby powódki jak i możliwości zarobkowe pozwanego, przy uwzględnieniu przepisów wyżej powołanych Sąd przyjął, że zasadnym jest zasądzenie alimentów na rzecz powódki w kwocie 1 300 zł miesięcznie. Świadczenie alimentacyjne stanowi wsparcie utrzymania pozwanej, pewną rekompensatę i wynika z uwzględnienia stopnia pogorszenia się jej sytuacji materialnej jako małżonka niewinnego rozkładowi pożycia. Zdaniem Sądu zasądzona kwota jest adekwatna do zakresu potrzeb powódki i nie spowoduje nadmiernego uszczerbku u pozwanego. Będzie on w stanie realizować zobowiązanie alimentacyjne we wskazanej kwocie w szczególności biorąc pod uwagę jego możliwości zarobkowe.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na mocy powołanych przepisów. W pozostałym zakresie powództwo zostało oddalone jako nieuzasadnione i nie mające szans na utrzymanie się przed sądem II instancji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 100 kpc. Powództwo zostało uwzględnione niemalże w całości, dlatego też pozwany zobowiązany jest do zwrotu poniesionych przez powódkę kosztów, na które złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 1800 zł. Zasądzając wynagrodzenie pełnomocnika Sąd miał na uwadze § 2 pkt 4 w zw. z § 4 ust. 1 pkt. 9 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokacie (Dz.U.2023.1964). Wyrokowi w pkt I nadano rygor i klauzulę natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc.

Sędzia Sławomir Świerczek

(...)

- (...)

- (...) A. R.

- (...)

(...)