Wyrok z 9 lipca 2025, sygn. I C 513/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 lipca 2025r.

Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	Sędzia Małgorzata Kłek
Protokolant:	Starszy sekretarz sądowy Beata Bukiejko

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2025 r. w Z.

sprawy z powództwa (...) z siedzibą w L.

przeciwko (...) S.A. z siedzibą w H.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego (...) z siedzibą w H. na rzecz powoda (...) z siedzibą w L. kwotę 2 685,37 zł (dwa tysiące sześćset osiemdziesiąt pięć złotych i trzydzieści siedem groszy) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 29.06.2023 r. do dnia zapłaty,

II.  w pozostałej części powództwo oddala,

III.  zasądza od (...) z siedzibą w H. na rzecz powoda (...) z siedzibą w L. kwotę 906,31 zł (dziewięćset sześć złotych i trzydzieści jeden groszy) z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu,

IV.  nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych kwoty :

- 51,83 zł (pięćdziesiąt jeden złotych i osiemdziesiąt trzy grosze) od powoda (...) z siedzibą w L.,

- 106,77 zł (sto sześć złotych i siedemdziesiąt siedem groszy) od pozwanego (...). z siedzibą w H..

Sygn. akt I C 513/24

UZASADNIENIE

Powód (...) z siedzibą w L. pozwem wniesionym w dniu 23 lipca 2024 r. przeciwko (...) z siedzibą w H. wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 4 026,18 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi :

- od kwoty 3 486,18 zł od dnia 07.06.2023 r. do dnia zapłaty,

- od kwoty 540 zł od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty.

Powód wniósł także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania , w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a w przypadku złożenia spisu kosztów – według tego spisu. W uzasadnieniu żądania powód wskazał, iż w dniu 20.05.2023 r. miało miejsce zdarzenie drogowe , w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd marki N. nr rej. (...), będący w chwili zdarzenia własnością J. E.. Sprawca zdarzenia posiadał ubezpieczenie OC u pozwanego. Szkoda została zgłoszona i zarejestrowana pod numerem (...). Postępowanie likwidacyjne zakończyło się wydaniem decyzji z dnia 07.06.2023 r. o uznaniu roszczenia co do zasady i wypłacie kwoty 3 440,45 zł tytułem odszkodowania. Powód dokonał analizy kalkulacji naprawy pozwanego oraz we własnym zakresie przeliczenia kosztów naprawy niezbędnych do przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu sprzed szkody w sposób zgodny z technologią producenta pojazdu. W wyniku tej analizy ustalono, iż odszkodowanie zostało zaniżone. W celu wyliczenia prawidłowej wysokości kosztów naprawy dowód zmuszony był zlecić sporządzenie prywatnej kalkulacji zewnętrznemu podmiotowi, w związku z czym poniósł koszt w wysokości 540 zł. Powód odwołał się od decyzji pozwanego i wezwał do zapłaty kwoty 4 026,18 zł. Pozwany w odpowiedzi zaproponował rażąco niską ugodę. Powód wskazał, iż ciągiem umów cesji (...) z dnia 16.10.2023 r. oraz z dnia 18.10.2023 r. powód nabył wierzytelność od poszkodowanego. Niniejszym pozwem powód dochodzi kwoty 3 486,18 zł tytułem dopłaty do odszkodowania z tytułu szkody z dnia 20.05.2023 r. oraz kwoty 540 zł tytułem prywatnej opinii.

Pozwany (...) S.A. z siedzibą w H. w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany podniósł , iż po zgłoszeniu szkody przeprowadził postępowanie likwidacyjne i ustalił, iż koszty naprawy pozwalające na przywrócenie pojazdu do stanu poprzedniego wynoszą 3 440,45 zł brutto. Pozwany uwzględnił wiek pojazdu (11 lat), stopień wyeksploatowania części oraz prostotę konstrukcji uszkodzonych elementów. Pozwany podniósł zarzut braku legitymacji czynnej powoda podnosząc , iż podpisy złożone przez poszkodowanego na cesji wierzytelności, na pełnomocnictwie oraz na oświadczeniach poszkodowanego wyglądają identycznie , co powoduje wątpliwość co do rzeczywistej woli zawarcia umów, świadomości poszkodowanego co do treści tych dokumentów, podpisania oświadczeń. Sam podpis poszkodowanego naniesiony jest mechanicznie na każdy z tych dokumentów. W ocenie pozwanego powód nie wykazał, iż skutecznie nabył swoją wierzytelność od poszkodowanego i że poszkodowany miał świadomość, że przenosi na powoda wierzytelność o treści i wysokości dochodzonej pozwem. Pozwany podniósł także, iż oferował poszkodowanemu naprawę przedmiotowego pojazdu za jego pośrednictwem w sieci warsztatów naprawczych współpracujących z pozwanym. Pozwany wskazał konkretny zakład współpracujący z ubezpieczycielem, działający na rynku lokalnym, który był w stanie naprawić pojazd za wskazaną przez pozwanego kwotę. Pozwany podniósł, iż powód nie wykazał, iż pojazd był naprawiany wcześniej przy użyciu nowych części. Wskazał też , iż w przypadku braku naprawy pojazdu, dochodzone przez powoda roszczenia tytułem zwrotu kosztów naprawy w tak znacznej kwocie jest bezzasadne . Wypłata odszkodowania ponad rzeczywiste koszty naprawy doprowadziłaby do bezzasadnego wzbogacenia poszkodowanego. Powód nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających fakt przeprowadzenia przez niego jakiejkolwiek naprawy przedmiotowego pojazdu , a zwłaszcza z użyciem części oryginalnych. Nie ma zatem podstaw do bezzasadnego zwiększenia należnych kosztów naprawy przedmiotowego pojazdu. Odnośnie żądania powoda zwrotu kosztów sporządzenia prywatnej opinii technicznej na rzecz powoda w kwocie 540 zł pozwany podniósł, iż jest ono bezpodstawne i nie pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym z powstałą szkodą .

Powód i pozwany podtrzymali swoje stanowisko w dalszych pismach procesowych .

Sąd ustalił co następuje :

W dniu 20 maja 2023 r. miało miejsce zdarzenie drogowe , w wyniku którego doszło do uszkodzenia pojazdu należącego do J. E. marki N. (...) o numerach rejestracyjnych (...). W wyniku kolizji doszło do uszkodzenia przedniej lewej części pojazdu w tym błotnika przedniego lewego, lusterka zewnętrznego lewego, koła przedniego lewego, przedniego zderzaka.

(dowód: akta szkody – płyta (...)k.71 w tym podsumowanie zgłoszenia szkody i dokumentacja fotograficzna, zeznania świadka J. E. k. 103, bezsporne)

Sprawca kolizji w dacie zdarzenia był ubezpieczony w zakresie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w pozwanym towarzystwie.

(bezsporne)

Szkoda w samochodzie J. E. marki N. (...) o numerach rejestracyjnych (...) została zgłoszona pozwanemu w dniu 29 maja 2023 r.

( dowód : podsumowanie zgłoszenia szkody – akta szkody – płyta (...) – k. 71)

Pozwany po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego ustalił wysokość szkody łącznie na kwotę 3 440,45 zł brutto , którą to kwotę wypłacił poszkodowanemu.

( dowód : akta szkody – płyta (...) k. 71, informacja o kosztach naprawy k. 10, kalkulacja naprawy k. 10v - 14 , pismo (...) z 07.06.2023 r. k.9, bezsporne)

Wysokość szkody powstałej w samochodzie J. E. N. (...) o numerach rejestracyjnych (...) powstałych w wyniku kolizji zaistniałej w dniu 20 maja 2023 r. wynosi brutto 6 125,82 zł

( dowód : opinia biegłego z zakresu techniki samochodowej i rekonstrukcji wypadków drogowych k. 123-131 wraz z opinią uzupełniającą k. 159-162)

Poszkodowana po zdarzeniu z dnia 20 maja 2023 r. dokonała naprawy pojazdu.

( dowód : zeznania świadka J. E. k. 103)

W dniu 6 września 2023 r. poszkodowana J. E. udzieliła pełnomocnictwa D. H. i O. R. w szczególności do dokonania sprzedaży , w tym przelewu przysługujących jej wierzytelności pieniężnych z tytułu szkody powstałej w dniu 20 maja 2023 r. w samochodzie marki N. nr rej. (...) likwidowanej przez (...) S.A. o numerze szkody (...) r, na rzecz (...) Sp. z o.o. z siedzibą w T..

( dowód : pełnomocnictwo wraz z certyfikatem ukończenia k. 27-28, zeznania J. E. k. 103)

W dnu 16 października 2023 r. poszkodowana J. E. , reprezentowana przez pełnomocnika O. R., zawarła z firmą (...) Sp. z o.o. z siedzibą w T. umowę przelewu wszelkich niezapłaconych dotąd wierzytelności, w tym wierzytelności przyszłych, wynikających ze szkody w pojeździe marki N. o nr rej. (...) powstałej na skutek zdarzenia z dnia 20 maja 2023 r. likwidowanej pod numerem akt (...), wobec wszystkich podmiotów zobowiązanych do jej naprawienia w tym wobec sprawcy i jego ubezpieczyciela w zakresie OC w tym wobec (...) S.A.

(dowód: umowa przelewu wierzytelności – k. 25-26 )

W dniu 18 października 2023 r. (...) Sp. z o.o. z siedzibą w T. zawarła z powodem umowę przelewu wszystkich niezapłaconych dotychczas wierzytelności, w tym wierzytelności przyszłych, wynikających ze szkody w pojeździe marki N. o nr rej. (...) powstałej na skutek zdarzenia z dnia 20 maja 2023 r. likwidowanej pod numerem akt (...), wobec wszystkich podmiotów zobowiązanych do jej naprawienia w tym wobec sprawcy i jego ubezpieczyciela w zakresie OC , w tym wobec (...) S.A.

(dowód: umowa przelewu wierzytelności – k. 29)

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części.

Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie na podstawie przedłożonych przez powoda i pozwanego dowodów , w tym akt szkody, albowiem ich prawdziwość – w większości - nie była kwestionowana przez strony, nie budzi też wątpliwości Sądu.

Pozwany w odpowiedzi na pozew zakwestionował podpisy poszkodowanej J. E. na umowie cesji wierzytelności, na pełnomocnictwie oraz na oświadczeniach poszkodowanego wskazując , iż wyglądają identycznie , co powoduje wątpliwość co do rzeczywistej woli zawarcia umów, świadomości poszkodowanego co do treści tych dokumentów, podpisania oświadczeń. Sam podpis poszkodowanego naniesiony jest mechanicznie na każdy z tych dokumentów. W związku z czym pozwany podniósł zarzut braku legitymacji czynnej powoda.
Zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie podobnie jak zastrzeżenia pozwanego co do oświadczeń podpisanych przez poszkodowaną . W pierwszej kolejności wskazać należy , iż poszkodowana nie podpisywała umowy cesji wierzytelności – umowę przelewu wierzytelności z dnia 16 października 2023 r. zawartą pomiędzy J. E. a (...) Spółka z o.o. z siedzibą w T. podpisał w imieniu poszkodowanej jej pełnomocnik O. R.. Natomiast odnośnie podpisu na pełnomocnictwie (k. 27) poszkodowana J. E. w zeznaniach złożonych na rozprawie w dniu 20 grudnia 2024 r. potwierdziła, iż podpisała pełnomocnictwo oraz oświadczenie , że samochód jest na oryginalnych częściach. Złożenie trzech podpisów na trzech dokumentach – pełnomocnictwie k. 27, oświadczeniu k. 34, oświadczeniu poszkodowanego k. 35 - przez poszkodowaną J. E. w dniu 6 września 2023 r. potwierdza certyfikat ukończenia załączony do pozwu ( k. 28). Wobec powyższego brak jest podstaw do kwestionowania świadomości i wiedzy poszkodowanej co do treści podpisanych przez nią elektronicznie dokumentów , w tym w szczególności co do podpisu na udzielonym przez nią pełnomocnictwie do zawarcia umowy przelewu wierzytelności ( k. 27) .

W konsekwencji brak jest podstaw do kwestionowania legitymacji czynnej powoda w niniejszym procesie. Powód wykazał ciągiem umów cesji wierzytelności : z dnia 16 października 2023 r ( wraz z pełnomocnictwem do zawarcia umowy cesji udzielonym przez poszkodowaną) i z dnia 18 października 2023 r. nabycie przedmiotowej wierzytelności przysługującej poszkodowanej od ubezpieczyciela OC sprawcy szkody na skutek przedmiotowego zdarzenia z dnia 20 maja 2023 r.

Sąd uwzględnił także zeznania świadka J. E. , poszkodowanej, w szczególności co do zaistnienia kolizji, odpowiedzialności pozwanego, wypłacenia przez pozwanego odszkodowania , podpisania przez poszkodowaną dokumentów przesłanych przez nabywcę wierzytelności, zeznanie te są spójne, logiczne, brak podstaw do kwestionowania ich wiarygodności . Jednocześnie świadek nie potrafiła przedstawić szczegółów dotyczących naprawy uszkodzonego pojazdu i jej zakresu, czy zostały naprawione wszystkie uszkodzenia powstałe w wyniku przedmiotowego zdarzenia ani za jaką kwotę, co w świetle zasad doświadczenia życiowego brzmi wiarygodnie, jako że nie jest ona użytkownikiem przedmiotowego pojazdu i nie zajmowała się osobiście likwidacją szkody.

Sporem pomiędzy stronami objęta była przede wszystkim wartość szkody w pojeździe poszkodowanej marki N. (...) o numerach rejestracyjnych (...). Bezsporne pomiędzy stronami były okoliczności zaistnienia szkody, zakres uszkodzeń pojazdu, odpowiedzialność pozwanego za szkodę.

Celem ustalenia wartości szkody, tj. kosztów naprawy pojazdu poszkodowanej Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej i rekonstrukcji wypadków drogowych H. R..

Biegły wskazał też, iż w kalkulacji sporządzonej przez pozwanego zastosowano amortyzację części zamiennych w wysokości 25% oraz odchylenie kosztów materiałów lakierniczych wysokości 60%. W kalkulacji pominięto również koszt robocizny czynności przygotowania do lakierowania zarówno tworzywa i metalu oraz koszt materiałów lakierniczych niezbędnych do przygotowania do lakierowania. Aby zastosowane korekty były zasadne należałoby znaleźć dostawcę gwarantującego dostawę części zamiennych z rabatem w wysokości 25% oraz materiałów lakierniczych z rabatem 40%. W przypadku, gdy nie został przedstawiony dostawca lub dostawcy udzielający takie rabaty, zastosowanie rabatów ma na celu zaniżenie kosztów naprawy.

Z uwagi na wątpliwości co do treści opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej na karcie 8 opinii Sąd dopuścił dowód z opinii uzupełniającej powołanego w sprawie biegłego.

W opinii uzupełniającej z dnia 19.05.2025 r. (k. 153-154) powołany biegły w nie wyjaśnił tych wątpliwości , wobec czego opinia ta nie zasługuje na uwzględnienie a koniecznym stało się ponowne sporządzenie przez biegłego opinii uzupełniającej .

W opinii uzupełniającej z dnia 30 maja 2025 r. ( k. 159- 162) biegły z zakresu techniki samochodowej w sposób szczegółowy i przekonujący wyjaśnił wątpliwości co do treści opinii podstawowej. Biegły wskazał w szczególności , iż przedłożony materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne ustalenie zakresu uszkodzeń samochodu N. (...) powstałych w czasie zdarzenia z dnia 20 maja 2023 roku. W materiałach akt sprawy i akt szkody brak jest protokołu określającego zakres uszkodzeń tego pojazdu. W materiałach akt sprawy brak jest również zgłoszenia szkody przez poszkodowanego, w którym określone byłyby okoliczności zaistnienia kolizji i zakres uszkodzeń powstałych w pojeździe N. (...) w dniu 20.05.2023r. W materiałach akt sprawy znajduje się oświadczenie sprawcy kolizji , z którego wynika, iż kierując samochodem A. (...) o numerze rej. (...) w czasie włączania się do ruchu nie zauważył on nadjeżdżającego samochodu N. (...) o nr rej. (...) w wyniku, czego uszkodził prawe przednie nadkole, zderzak lusterko boczne prawe oraz felgę. W materiałach akt sprawy znajduje się zestawienie szkód, których poszkodowanym uczestnikiem była J. E.. Z zestawienia tego wynika, iż w dniu 20.05.2023 w szkodzie nr (...) uszkodzeniu uległy: przedni zderzak, przednie lewe nadkole, przednia lewa lampa, przednia lewa felga, lewe lusterko - pęknięta obudowa. W materiałach akt sprawy znajduje się kalkulacja naprawy nr (...) samochodu N. (...) sporządzona przez (...) S.A w dniu 06.06.2023, w której (określono) zakres uszkodzeń samochodu N. (...) powstałych w dniu 20.05.2023, w której do wymiany zostały przyjęte następujące elementy samochodu zlokalizowane po lewej stronie pojazdu: błotnik przedni lewy, wspornik lusterka zewnętrznego lewego, kołpak koła przedniego lewego, koło przednie lewe, zawór ciśnienia ogumienia przedniego lewego. Do kosztów naprawy przyjęto również lakierowanie części zlokalizowanych po lewej stronie pojazdu to jest: błotnik przedni lewy, felgę (tarczę) koła przedniego lewego, wykładziny błotnika przedniego lewego. Do kosztów naprawy przyjęto również nakładkę zderzaka przedniego. Na końcu kalkulacji została umieszczona konkluzja o uszkodzeniach niezwiązanych ze szkodą: uszkodzona okładzina zderzaka przedniego, prawa i lewa strona, przedni prawy błotnik , tylny prawy błotnik. W dokumentacji fotograficznej znajdującej się w aktach sprawy przedstawiającej widok uszkodzeń lewej i prawej strony zderzaka i zbliżenia uszkodzeń, uszkodzenia zderzaka przedniego samochodu N. (...) widoczne są zarówno lewej jak i prawej strony zderzaka w postaci silnych zarysowań z miejscowymi rozerwaniami poszycia zderzaka. W materiałach akt sprawy znajdują się fotografie przedstawiające uszkodzenie lusterka lewego oraz zamontowaną tarczę stalową koła przedniego lewego, podczas gdy na pozostałych kołach samochodu N. (...) zamontowane są tarcze kół aluminiowe, co może wskazywać, że przed sporządzeniem dokumentacji fotograficznej sporządzonej w dniu 05.06.2023 r. wcześniej dokonano wymiany uszkodzonego koła przedniego lewego. Zatem przedłożony materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne określenie okoliczności w jakich doszło do uszkodzenia samochodu N. (...) w dniu 20.05.2023 jak i jednoznacznego określenia zakresu uszkodzeń powstałych w samochodzie N. (...) w dniu 20 maja 2023 r. Z oświadczenia kierującego samochodem A. (...) , który miał być sprawcą wynika, iż do uszkodzenia samochodu N. (...) miało dojść w czasie włączania się do ruchu przez kierującego samochodem A.. Z oświadczenia sprawcy kolizji wynika, iż w czasie zdarzenia miało dojść do uszkodzenia prawej strony samochodu N. (...). W kalkulacjach sporządzonych zarówno przez pozwanego jak i na zlecenie powoda przyjęto, że w czasie zdarzenia z 20 maja 2023 r. doszło do uszkodzenia lewej strony pojazdu N. (...) oraz ze względu na brak możliwości jednoznacznego określenia umiejscowienia i zakresu uszkodzeń samochodu N. (...) biegły przyjął , że w czasie kolizji doszło do uszkodzenia lewej strony tego pojazdu. Charakter uszkodzeń zwłaszcza błotnika przedniego lewego samochodu N. (...) wskazują, że do jego uszkodzeń mogło dojść w czasie, gdy samochód ten stał lub w ostatniej fazie zatrzymywania się. Przedłożony materiał dowodowy akt sprawy a zwłaszcza brak dokumentacji fotograficznej przedstawiającej uszkodzenia elementów samochodu A. (...) o nr rej. (...), które w czasie zdarzenia miały kontaktować się z samochodem N. (...) nie pozwala na ustalenie czy w czasie tego zdarzenia doszło do uszkodzeń zderzaka tego pojazdu zwłaszcza, że w kalkulacji naprawy sporządzonej przez pozwanego znajduje się uwaga że uszkodzenia okładziny zderzaka przedniego prawej i lewej strony nie mają związku ze szkodą powstałą w dniu 20.05.2023r. W kalkulacji naprawy sporządzonej przez pozwanego do kosztów naprawy powypadkowej samochodu N. (...) przyjęto koszt wymiany zderzaka przedniego, co oznacza, że w ocenie pozwanego przyjęto, że czasie zdarzenia z dnia 20.05.2025 r. doszło do uszkodzenia zderzaka przedniego tego samochodu. Uwzględniając, że zarówno uszkodzenia lewej jak i prawej strony zderzaka kwalifikują ten element do wymiany a w czasie zdarzenia z dnia 20.05.2023 r. doszło do uszkodzenia lewej strony zderzaka przedniego a uszkodzenia prawej strony zderzaka przedniego powstały w innej szkodzie zasadnym jest zastosowanie potrącenia kosztów materiałowych zderzaka i kosztów materiałów lakierniczych zderzaka przedniego w wysokości (...) 50%. W kalkulacji sporządzonej na zlecenie powoda przyjęto potrącenie (...) w wysokości 25%. Biegły przyjmując za zasadne przyjęcie do kosztów naprawy powypadkowej samochodu N. (...) kosztów materiałowych zestawu mocowania błotnika przedniego lewego, kosztu robocizny związanej z demontażem opony koła przedniego lewego niezbędnego do lakierowania tarczy (felgi) koła a tym samym kosztów robocizny wyważenia koła przedniego lewego oraz koszt robocizny związanej z wymontowaniem i zamontowaniem osłon zderzaka przedniego przy przyjęciu stawki za robociznę stosowanej w warsztatach rzemieślniczych rejonu zamieszkania użytkownika pojazdu, których kompetencje, kwalifikacje pracownicze oraz specjalistyczne wyposażenie umożliwia dokonanie technologicznej naprawy pojazdu to jest w wysokości netto 110,00 zł/rbg koszt naprawy uszkodzeń powstałych w samochodzie N. (...) w czasie zdarzenia z dnia 20 maja 2023 r. określił brutto na kwotę 7 727,45 zł , zaś przyjmując ubytek wartości zderzaka i materiałów lakierniczych zderzaka w wysokości 50 % wysokość szkody na kwotę 6 125,82 zł brutto.

Sąd podzielił opinie biegłego z zakresu techniki samochodowej – podstawową z dnia 21 lutego 2025 r. oraz uzupełniającą z dnia 30 maja 2025 r. , biegły w sposób szczegółowy i przekonujący wyjaśnił wątpliwości z opinii podstawowej , przedstawił sposób wyliczenia wartości szkody oraz przyjęty do wyliczenia kosztów naprawy zakres uszkodzeń samochodu N. (...) powstałych w czasie zdarzenia z dnia 20 maja 2023 r., poddając wnikliwej analizie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Opinie te są pełne, wyczerpujące, nie zawierają sprzeczności, błędów faktycznych ani logicznych, uwzględniają zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, nie były kwestionowane przez żadną ze stron.

Wskazać należy , iż na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego należy uznać , iż oświadczenie sprawcy szkody zawarte w aktach szkody zawiera w swej treści pomyłkę co do określenia strony uszkodzeń pojazdu poszkodowanej , sprawca szkody wskazał, iż uszkodzeniu uległy elementy z prawej przedniej strony pojazdu , podczas , gdy pozostały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż faktycznie doszło do uszkodzeń przedniej lewej części pojazdu. Sąd przyjmując na podstawie pozostałego materiału zgromadzonego w aktach sprawy , iż faktycznie doszło do uszkodzeń lewej przedniej części pojazdu poszkodowanej miał na względzie stanowisko pozwanego, który tych okoliczności nie kwestionował, przyjął odpowiedzialność za szkodę i wypłacił uznane przez siebie odszkodowanie.

Wskazana w opinii biegłego kwota 6 125,82 zł brutto jako koszt naprawy uszkodzeń powypadkowych samochodu marki N. (...) nr rej. (...) powstałych w kolizji drogowej w dniu 20 maja 2023 r. jest o 2 685,37 zł wyższa od kwoty 3 440,45 zł brutto wypłaconej dotychczas poszkodowanej przez pozwanego tytułem odszkodowania.

Wskazać należy , iż z art. 363 § 2 k.c. wynika, że poszkodowany może wybrać, czy naprawienie szkody ma nastąpić przez przywrócenie do stanu poprzedniego, czy przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Poszkodowany może te roszczenia kierować bezpośrednio do ubezpieczyciela, który odpowiada w ramach obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego. Z przepisów kodeksu cywilnego oraz ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych wynika, że naprawienie szkody przez ubezpieczyciela może polegać tylko na zapłacie odpowiedniej sumy pieniężnej, nawet więc gdy poszkodowany wybiera naprawienie szkody przez przywrócenie do stanu poprzedniego, to świadczenie zakładu ubezpieczeń sprowadza się do wypłaty sumy pieniężnej. Skoro ma ona jednak pełnić taką samą funkcję jak przywrócenie do stanu poprzedniego, to wysokość tego odszkodowania powinna pokryć wszystkie celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki niezbędne do przywrócenia stanu poprzedniego uszkodzonego pojazdu. ( por. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2012 r. III CZP 80/11).

Na tle powyższego, podkreślenia wymaga, że z art. 361§2 KC wynika obowiązek pełnej kompensacji szkody. Celem kompensacji szkody poszkodowany nie ma obowiązku poszukiwania jak najtańszych sposobów likwidacji szkody, ma natomiast prawo wyboru takiego sposobu przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego, który ten stan przywróci w stopniu najpełniejszym. W szczególności obowiązek poszkodowanego minimalizowania szkody nie polega na ograniczaniu należnego stronie odszkodowania przez wybór najtańszych sposobów jej naprawienia, ale na takim postępowaniu w trakcie zdarzenia powodującego szkodę i bezpośrednio po nim by ograniczyć rozmiar szkody w sensie faktycznym. Poszkodowany ma prawo wyboru w jakim warsztacie naprawczym dokona naprawy , jak też czy naprawa zostanie dokonana nowymi częściami oryginalnymi czy też częściami nieoryginalnymi lub używanymi. Niewątpliwą granicą możliwości domagania się pokrycia kosztów przywrócenia stanu poprzedniego jest wartość pojazdu przed wyrządzeniem szkody (wyrok SA Gdańsk z dnia 05-02-2015 I ACa 506/14). Wskazać przy tym należy , iż pozwany niesłusznie uzasadnia wypłatę dalszej kwoty odszkodowania od przedstawienia rachunków za naprawę pojazdu , bowiem zgodnie z utrwalonym i akceptowanym przez sądy powszechne stanowiskiem Sądu Najwyższego poszkodowany nabywa uprawnienie do odszkodowania w momencie powstania szkody i to uprawnienie nie jest uwarunkowane naprawieniem szkody i poniesionym na to kosztem ( wyrok SN z dnia 12.02.2004 r. V CK 187/03). Wskazać przy tym należy, iż w kalkulacji sporządzonej przez pozwanego zastosowano amortyzację części zamiennych w wysokości 25% oraz odchylenie kosztów materiałów lakierniczych wysokości 60% oraz pominięto koszt robocizny czynności przygotowania do lakierowania zarówno tworzywa i metalu oraz koszt materiałów lakierniczych niezbędnych do przygotowania do lakierowania, podczas , gdy nie został przedstawiony dostawca udzielający takich rabatów, co wpływało na zaniżenie kosztów naprawy oszacowanej przez pozwanego.

Mając powyższe okoliczności na względzie należało uznać, iż wypłacone dotychczas poszkodowanej przez pozwanego odszkodowanie w kwocie 3 440,45 zł brutto było zaniżone i nie pokrywało całości szkody. W konsekwencji Sąd uwzględnił powództwo w części i zasądził na rzecz powoda jako nabywcy wierzytelności przysługującej poszkodowanemu od pozwanego kwotę 2 685,37 zł tytułem odszkodowania, zaś w pozostałej części powództwo oddalił jako nieuzasadnione.

W szczególności Sąd nie uwzględnił żądania powoda co do zasądzenia zwrotu kosztów sporządzenia prywatnej opinii w kwocie 540 zł uznając, iż powód nie wykazał, iż takie koszty poniósł. Powód do pozwu załączył jedynie fakturę z dnia 18 października 2023 r. ( k.18) wystawioną wobec (...) Sp. z o.o. w T. , natomiast powód nie wykazał, iż należność wynikająca z tej faktury została opłacona.

Żądanie powoda w zakresie zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od zasądzonego roszczenia tytułem odszkodowania za szkodę w pojeździe zasługiwało na uwzględnienie w części . Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (j.t.: Dz.U. z 2016r., poz. 2060 ze zm.), ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o szkodzie. Zgłoszenie szkody pozwanemu zostało potwierdzone w dniu 29 maja 2023 r., stąd odszkodowanie winno zostać wypłacone najpóźniej do dnia 28 czerwca 2023 r. Zatem uzasadnione jest roszczenie powoda , w świetle art. 476 w zw. z art. 481§1 i 2 KC, o zapłatę odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia następnego po upływie tego terminu tj. od dnia 29 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty, roszczenie powoda zasądzenia odsetek za wcześniejszy okres podlegało oddaleniu jako nieuzasadnione.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 zd. 1 k.p.c. mając na względzie stosunek uwzględnienia żądania powoda oraz wysokość kosztów procesu poniesioną przez każdą ze stron. Koszty poniesione przez powoda wynoszą 1 817 zł ( koszty zastępstwa procesowego 900 zł , opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł, opłata od pozwu 400 zł , zaliczka na biegłego 500 zł ) , koszty pozwanego wynoszą 917 zł (koszty zastępstwa procesowego 900 zł , opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł), powód wygrał proces w 66,69 % , wobec czego należne mu koszty od pozwanego wynoszą 906,31 zł.

Sąd stosownie do treści art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych obciążył powoda i pozwanego w stosunku w jakim przegrali proces kosztami sądowymi związanymi z wynagrodzeniem opiniującego w sprawie biegłego w zakresie w jakim koszty te nie zostały dotychczas pokryte przez strony.

ZARZĄDZENIE

1.  (...);

2.  (...),

3.  (...).

Z., 31.07.2025 r.