Wyrok z 16 listopada 2017, sygn. I C 2890/17

WYROK ZAOCZNY

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 16 listopada 2017 r.

Sąd Rejonowy w Olsztynie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2017 r. w O.

sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą w W.,

przeciwko A. F.,

o zapłatę,

oddala powództwo.

/-/ SSR Piotr Żywicki

Sygn. akt I C 2890/17 upr

UZASADNIENIE

Powódka (...) S.A. z siedzibą w W. wniosła o zasądzenie od strony pozwanej kwoty 715,07 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu.

W uzasadnieniu swojego roszczenia powódka wskazała, że kwota dochodzona pozwem wynika z zawartej ze stroną pozwaną umowy pożyczki. Umowa została wypowiedziana przez powódkę z uwagi na opóźnienie w spłacie pożyczki. Strona pozwana nie zwróciła pożyczki oraz nie spłaciła należności wynikających z zawartej umowy. Na dochodzoną pozwem kwotę składa się: 500 zł tytułem kwoty kapitału pożyczki pozostałego do spłaty; 15,07 zł tytułem skapitalizowanych odsetek umownych od kwoty kapitału od dnia wypłaty do dnia rozwiązania umowy; 200 zł tytułem opłaty przygotowawczej.

Pozwany A. F. nie wniósł odpowiedzi na pozew, nie stawił się także na rozprawie.

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 26.10.2016r. pozwany wstępnie zaakceptował warunki pożyczki jakiej miała mu udzielić pozwana. Warunkiem zawarcia umowy miało być podpisanie umowy doręczonej pozwanemu przez kuriera. Po podpisaniu umowy powódka miała przelać kwotę pożyczki na konto pozwanego.

(dowód: wydruk emaila k. 23)

Sąd zważył, co następuje:

Roszczenie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie.

W sprawie wydany został wyrok zaoczny, w związku z niestawieniem się pozwanego na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, na podstawie art. 339 § 1 k.p.c. Zgodnie z art. 339 § 2 k.p.c. w powyższym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Tym samym na podstawie ww. przepisu a contrario przeprowadzono postępowanie dowodowe. W konsekwencji stan faktyczny w niniejszej sprawy Sąd ustalił na podstawie dokumentów przedstawionych przez powoda.

W ocenie sądu twierdzenia pozwu budziły uzasadnione wątpliwości zaś przedłożone dowody nie wykazały że powodowi przysługuje jakiekolwiek roszczenie względem strony pozwanej. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 6 kc ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiem art. 6 kc jest przepis art. 232 kpc, zgodnie z którym strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne . W myśl przytoczonych przepisów, to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie.

Powód nie wykazał w żaden sposób, aby doszło między stronami do zawarcia umowy pożyczki. Przedłożona wraz z pozwem umowa nie zawiera popisu strony pozwanej (k. 22), który w świetle załączonego wydruku emaila skierowanego o pozwanego był koniecznym warunkiem zawarcia umowy a następnie wydania przedmiotu pożyczki (k. 24). Brak jest także jakiegokolwiek dowodu na okoliczność, że kwota pożyczki faktycznie została powódce wydana, co ewentualnie mogłoby świadczyć o zawarciu przez strony umowy.

W konsekwencji, ponieważ przytoczone w pozwie okoliczności budziły wątpliwości sądu, zaś dowody zaoferowane przez powoda nie pozwoliły na podzielenie jego twierdzeń, powództwo należało oddalić.

/-/ SSR Piotr Żywicki