Wyrok z 12 sierpnia 2025, sygn. I C 162/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 sierpnia 2025 roku

Sąd Rejonowy w Człuchowie I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący:	Sędzia Anna Wołujewicz
Protokolant:	p.o. protokolanta sądowego D. P.

po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2025 roku w M.

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) Spółki z o.o. z siedzibą w N.

przeciwko Fundacji (...)

o zapłatę

1.  zasądza od pozwanego Fundacji (...) na rzecz powoda (...) Spółki z o.o. z siedzibą w N. kwotę 2.374,44 zł (dwa tysiące trzysta siedemdziesiąt cztery złote czterdzieści cztery grosze) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwot:

a)  7,08 zł (siedem złotych osiem groszy) od dnia 1 kwietnia 2023 roku do dnia zapłaty,

b)  79,95 zł (siedemdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt pięć groszy) od dnia 1 maja 2023 roku do dnia zapłaty,

c)  79,95 zł (siedemdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt pięć groszy) od dnia 1 czerwca 2023 roku do dnia zapłaty,

d)  79,95 zł (siedemdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt pięć groszy) od dnia 1 lipca 2023 roku do dnia zapłaty,

e)  79,95 zł (siedemdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt pięć groszy) od dnia 1 sierpnia 2023 roku do dnia zapłaty,

f)  79,95 zł (siedemdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt pięć groszy) od dnia 1 września 2023 roku do dnia zapłaty,

g)  79,95 zł (siedemdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt pięć groszy) od dnia 1 października 2023 roku do dnia zapłaty,

h)  79,95 zł (siedemdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt pięć groszy) od dnia 1 listopada 2023 roku do dnia zapłaty,

i)  79,95 zł (siedemdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt pięć groszy) od dnia 1 grudnia 2023 roku do dnia zapłaty,

j)  79,95 zł (siedemdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt pięć groszy) od dnia 1 stycznia 2024 roku do dnia zapłaty,

k)  1.476,00 zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych) od dnia 1 marca 2024 roku do dnia zapłaty,

2.  zasądza od pozwanego Fundacji (...) na rzecz powoda (...) Spółki z o.o. z siedzibą w N. kwotę 1.117,00 zł (tysiąc sto siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty.

Sygn. akt I C 162/25 upr

UZASADNIENIE

Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł przeciwko Fundacji (...) z siedzibą w N. pozew o zapłatę w postępowaniu upominawczym kwoty 2374,44 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od kwoty 7,08 od dnia 01.04.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.05.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.06.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.07.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.08.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.09.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.10.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.11.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.12.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.01.2024 do dnia zapłaty, kwoty 1476,00 zł od dnia 01.03.2024 do dnia zapłaty. Powód wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.

W uzasadnieniu pozwu wskazał, że złożył pozew o zapłatę w elektronicznym upominawczym do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie o to samo roszczenie. Postępowanie toczyło się pod sygn. akt.: Nc-(...). W wspomnianym postępowaniu Sąd wydał postanowienie o umorzeniu postępowania.

W dalszej części uzasadnienia, wskazano, że powód współpracował z pozwanym, prowadzącym działalność gospodarczą na podstawie umowy o współpracy. Wspomniana umowa o współpracy opierała się na oddaniu pozwanemu, w odpłatne używanie przez powoda Zestawów P. (...) przeznaczonych do przyjmowania zapłaty zainicjowanej przy użyciu instrumentów płatniczych w punktach usługowo-handlowych pozwanego oraz do świadczenia innych usług z tym związanych. Podkreślano, że do dnia wniesienia pozwu nie zostały uregulowane zobowiązania wynikające z umowy i wystawionych w związku z jej realizacją faktur. Na potrzeby realizacji umowy łączącej strony została zawarta umowa o przyjmowanie zapłaty dokonywanej przy pomocy instrumentów płatniczych pomiędzy Bankiem, powodem a pozwanym. Bank na mocy ww. umowy umożliwił przyjmowanie pozwanemu zapłaty za transakcje zainicjowane przy użyciu instrumentów płatniczych w punktach usługowo-handlowych pozwanego, jak i zobowiązał się do rozliczenia transakcji w oparciu o załączone do umowy warunki. Powód wypowiedział pozwanemu umowę o przyjmowanie zapłaty dokonywanej przy pomocy instrumentów płatniczych, w związku z czym pozwany zobowiązany był do natychmiastowego zwrotu Zestawu P. (...) od dnia ustania tytułu prawnego do jego używania. Powód również wystawił pozwanemu fakturę VAT z tytułu niezwrócenia lub nieterminowego zwrócenia zestawów P. (...), której wysokość zależna była od ilości posiadanego przez pozwanego zestawów P. (...).

Pozwany mimo wypowiedzenia umowy, jak i wystawionych faktur nie uregulował należności wobec powoda.

Powód wyjaśnił, że podjął próbę polubownego załatwienia sprawy wynikającego z niniejszego powództwa, m.in. przez skierowanie w formie pisemnej wezwań do zapłaty oraz monitów telefonicznych, jak i wezwał pozwanego do dobrowolnego uregulowania kwoty zadłużenia. Powyższe działania okazały się jednak bezskuteczne. W uzasadnieniu uściślił, że roszczenie dochodzone niniejszym pozwem stało się wymagalne dla faktury nr:

FW-(...) dnia 1.06.2023, FW-(...) dnia 01.04.2023, FW-(...) dnia 01.08.2023, FW-(...) dnia 01.05.2023, FW-(...) dnia 01.09.2023, (...) dnia 01.07.2023, FW-(...) dnia 01.11.2023, FW-(...) dnia 01.10.2023, FW-(...) dnia 01.12.2023, FW-(...) dnia 01.01.2024, FW-(...) dnia 01.03.2024, (...) dnia 28.08.2024.

W odpowiedzi na pozew pozwany uznał w części roszczenie dochodzone pozwem. Wskazał, że nie uregulował w terminie należności wynikających z faktur: nr (...) kwota 73,80 zł; nr (...) – kwota 79,95 zł; nr (...)kwota 79,95 zł; nr (...) – kwota 79,95 zł; nr (...) kwota 79,95 zł; nr (...) – kwota 79,95 zł; nr (...) – kwota 79,95 zł; nr (...) – kwota 79,95 zł; nr (...) – kwota 79,95 zł; łącznie uznając kwotę 713,30 zł.

Pozwany nie uznał roszczenia wynikającego z faktury nr (...), argumentując tym, że nie otrzymał jej w żadnej formie, jak i tym, że wspomniana należność względem powoda nie widnieje w rozliczeniu stanu zadłużenia, które otrzymał w lutym 2024 r. od Polskich ePłatności, jak i nie uzyskał żadnych informacji świadczących za tym zadłużeniem. Zakwestionował również zasadność naliczania dalszych opłat, wobec wypowiedzenia umowy prze Polskie ePłatności. Zdaniem pozwanego, był on gotowy do ugodowego zakończenia sprawy, deklarował chęć spłaty wszystkich uznanych należności. Mimo tego jego propozycja została odrzucona, a fakt istnienia faktury nr (...) nie został jemu wyjaśniony.

Powód pismem z dnia 19 maja 2025 r. wskazał, że w jego ocenie pozwany nie przedłożył żadnych dowodów uzasadniających oddalenie powództwa w przedmiotowej sprawie, a w istocie nie sposób w jego ocenie merytorycznie odnieść się do kwestionowanych przez pozwanego faktów. Powód w uzasadnieniu pisma wyjaśnił, że na podstawie umowy zawartej z pozwanym oddał jemu odpłatnie w używanie Zestawy (...) przeznaczone do przyjmowania zapłaty zainicjowanej przy użyciu instrumentów płatniczych w punkcie usługowo-handlowym. Przedmiotowa umowa została wypowiedziana przez powoda w dniu 29.12.2023 r, jak i została wypowiedziana również umowa o przyjmowanie zapłaty dokonywanej przy pomocy instrumentów płatniczych (...) z uwagi na brak transakcji. Dnia 29.02.2024 r. wystawiona natomiast została faktura VAT nr (...) z tytułu braku zwrotu terminala zainstalowanego w placówce pozwanego, w której wysokość faktury pozostawała zależna od ilości posiadanych zestawów P. (...) przez pozwanego. Powód podkreślił, że ww. faktura została wystawiona następstwie braku terminowego zwrotu Zestawu P. (...) po rozwiązaniu umowy, wtedy gdy ustał tytuł prawny do używania zestawu P. (...). Uściślił również, że wspomniana należność względem powoda wynikała z regulaminu świadczenia usług terminalowych, a strona pozwana zawierając przedmiotowe umowy miała świadomość o jego treści i konsekwencjach, na wypadek nie wywiązywania się z umowy. Doprecyzował również, że przedmiotowe umowy zostały zwarte elektronicznie prze platformę D., gdzie weryfikacja polegała na porównaniu danych, poprzez dwuetapowy proces uwierzytelnienia.

Na rozprawie w dniu 6 czerwca 2025 r. powód wyjaśnił, że podtrzymuje swoje stanowisko ja dotychczas. Wskazywał, że pozwany znał treść umów, ich warunki, oraz doskonale wiedział do czego się zobowiązał. Wskutek wypowiedzenia umowy, ustał tytuł do korzystania z Zestawów P. (...), a pozwany nie dotrzymał terminu 14 dniu do ich zwrotu. Pozwany twierdził, że został obciążony fakturą nienależnie oraz, że została jemu nieskutecznie doręczona. Odnosząc się do obowiązku zwrotu Zestawów P. (...) wskazał, że serwisant, który miał odebrać je nie stawił się po nie, niemniej gotowy był podjąć działania w celu zawarcia ugody w sprawie. Strona powodowa wskazywała na brak reakcji strony pozwanej w kontekście wysyłanych wezwań do zapłaty, czy monitów telefonicznych, mimo chęci na ugodowe rozwiązanie sporu, wobec czego uznała, że obecnie nie widzi możliwości ugodowego zakończenia sporu.

Pismem z dnia 20 czerwca 2025 r. pozwany wnosił o oddalenie powództwa w całości, zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesów według norm przepisanych. Ewentualnie wnosił o skierowanie stron do postępowania mediacyjnego, mając na względzie wcześniejsze próby zwarcia ugody przez pozwanego. W uzasadnieniu podnosił brak legitymacji czynnej powoda, do występowania w sprawie, bowiem powód nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających skuteczne zbycie wierzytelności na rzecz (...) Sp. z o.o., oraz na brak przedstawienia stosownego pełnomocnictwa świadczącego za możnością występowania PeP A. w sprawie. Kwestionował zasadność i wysokość istnienia roszczenia, ponieważ nie otrzymał żadnej z wskazanych faktur w pozwie. Wskazywał również na brak chęci zawarcia ugody przez (...) Sp z o.o. z pozwanym.

Pismem z dnia 15 lipca 2025 r. powód wskazał, że twierdzenia pozwanego są niezasadne, a przede wszystkim pozwany wniósł już w niniejszej sprawie odpowiedź na pozew pismem z dnia 23 kwietnia 2025 r., a w piśmie z dnia 20 czerwca 2025 r. jedynie powiela swoją argumentację. Powód zaznaczył również, że nie doszło do żadnej zmiany w zakresie strony podmiotowej w rozpoznawanej sprawie, nie miało miejsce zbycie wierzytelności, a wbrew twierdzeniom pozwanego, samo kierowanie czynności zmierzających do wykonywania usług windykacyjnych, tj. kierowanie wezwań do zapłaty nie jest również działaniem zmierzającym do zbycia wierzytelności. Raz jeszcze powód podkreślił, ze warunki i treść umów były doskonale znane stronie powodowej.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powód (...) Spółka z o.o. z siedzibą w N. (poprzednio Centrum (...) S.A.) zawarł z Fundacją (...) the H. w dniu 19 lipca 2021 r. umowę o współpracy nr (...). Przedmiotem umowy było odpłatne użyczenie pozwanemu Zestawów P. (...) na określonych warunkach, opisanych w regulaminie świadczenia usług z dnia 19.07.2021 r. Zgodnie z treścią umowy, dotyczącą rozwiązania umowy powód miał prawo rozwiązać umowę ze skutkiem natychmiastowym, bez zachowania okresu wypowiedzenia w przypadku istotnego naruszenia przez pozwanego warunków umowy, również w przypadku zalegania przez pozwanego z płatnościami za co najmniej za 1 okres rozliczeniowy. Zgodnie z regulaminem świadczenia usług pozwany zobowiązany był do natychmiastowego (nie później niż w terminie 14 dni) zwrotu zestawu POS- na adres siedziby powoda lub inny podany przez powoda sposób – liczonych od dnia ustania tytułu prawnego do jego używania. W przypadku gdy zestaw P. (...) nie zostanie zwrócony w ww. terminie, pozwany miał zostać obciążony kwotą odpowiadająca wartości nowego zestawu w wysokości 1200 zł. za każdy zestaw.

bezsporne ponadto dowód: umowa wraz z regulaminem k:16-19.

Powód (...) Spółka z o.o. z siedzibą w N. (poprzednio C. R. (...) S.A.) oraz Fundacja (...) the H. zawarli wraz z (...) S.A z siedzibą w H. zawarli umowę o przyjmowanie zapłaty dokonywanej przy pomocy instrumentów płatniczych nr (...), w dniu 19 lipca 2021 r.

bezsporne ponadto dowód: umowa k:19v-23.

Pozwany od kwietnia 2023 r. zaczął zalegać z płatnościami wynikającymi z ww. umowy. W związku z powyższym powód w dniu 29 grudnia 2023 r. złożył pozwanemu oświadczenie o rozwiązaniu umowy.

bezsporne ponadto dowód: faktury dołączone do pozwu, k.11-15, oświadczenie k:26.

Powód C. R. Elektronicznych (...) S.A. w związku z zaległościami pozwanego wystawił faktury, a roszczenia z nimi związanymi stały się wymagalne dla faktury nr: (...)-(...) dnia 1.06.2023, FW-(...) dnia 01.04.2023, FW-(...) dnia 01.08.2023, FW-(...) dnia 01.05.2023, FW-(...) dnia 01.09.2023, (...) dnia 01.07.2023, FW-(...) dnia 01.11.2023, FW-(...) dnia 01.10.2023, FW-(...) dnia 01.12.2023, FW-(...) dnia 01.01.2024,

bezsporne dowód: faktury, k.11-15.

Pozwany po rozwiązaniu umowy nie zwrócił zwrotu zestawu POS-, w związku z czym powód w dniu 29 lutego 2024 r. wystawił fakturę (...)

bezsporne dowód: faktury k.15v

Sąd zważył co następuje:

Jak wynika z pozwu powód domaga się od pozwanego kwoty 2374,44 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od kwoty 7,08 od dnia 01.04.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.05.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.06.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.07.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.08.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.09.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.10.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.11.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.12.2023 do dnia zapłaty, kwoty 79,95 zł od dnia 01.01.2024 do dnia zapłaty, kwoty 1476,00 zł od dnia 01.03.2024 do dnia zapłaty.

Pozwany uznał w części roszczenie dochodzone pozwem. Wskazał, że nie uregulował w terminie należności wynikających z faktur: nr (...) – kwota 73,80 zł; nr (...) – kwota 79,95 zł; nr (...)kwota 79,95 zł; nr (...) – kwota 79,95 zł; nr (...) – kwota 79,95 zł; nr (...) – kwota 79,95 zł; nr (...) – kwota 79,95 zł; nr (...) – kwota 79,95 zł; nr (...) – kwota 79,95 zł; łącznie uznając kwotę 713,30 zł.

Wskazać należy, ze zgodnie z treścią art. 213 § 2 k.p.c. Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Z uwagi na fakt, ze Sąd nie znalazł żadnych podstaw aby uznanie pozwanego uznać za sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa Sąd uwzględnił pozew co do kwoty 713,30 zł.

Pozwany nie uznał jednak roszczenia wynikającego z faktury nr (...), argumentując tym, że nie otrzymał jej w żadnej formie, jak i tym, że wspomniana należność względem powoda nie widnieje w rozliczeniu stanu zadłużenia, które otrzymał w lutym 2024 r. od Polskich ePłatności.

Podkreślenia wymaga fakt, iż to strona powodowa powinna udowodnić, że określona wierzytelność jej przysługuje, tym bardziej, że jako wierzyciel dochodzący zaspokojenia wierzytelności, powinien wykazać podstawę (źródło) zobowiązania pozwanego, jak i jego wysokość. Zgodnie bowiem z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi określone dla siebie skutki prawne, tym bardziej, że ciężar dowodu pozostaje w ścisłym związku z problematyką procesową dowodów. Sąd tylko wyjątkowo winien ingerować w przebieg postępowania dowodowego dopuszczając dowody z urzędu, które to uprawnienie wynika z treści przepisu art. 232 k.p.c. Zgodnie bowiem z przyjętą linią orzecznictwa obowiązek wskazania dowodów, potrzebnych dla rozstrzygnięcia sprawy, obciąża przede wszystkim strony (por. wyrok Sądu Najwyższego z 24 października 1996 r., III CKN 6/96, OSNC 1997/3/29).

Pomimo stanowiska pozwanego, w niniejszej sprawie powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości, również co do roszczenia, które nie zostało przez niego uznane.

Pozwany w piśmie z dnia 20 czerwca 2025 r. podniósł zarzut braku legitymacji czynnej powoda. Nie budzi wątpliwości, że obowiązkiem Sądu jest badanie legitymacji procesowej stron procesu, która stanowi przesłankę materialnoprawną. Legitymacja procesowa to uprawnienie wypływające z prawa materialnego do występowania z konkretnym roszczeniem przeciwko innemu konkretnemu podmiotowi, dlatego też fakty, z których wywodzone jest dochodzone roszczenie powinien co do zasady dowieść powód. Sąd nie miał jakichkolwiek wątpliwości, co do legitymacji procesowej powoda, albowiem z dołączonych do pozwu odpisów KRSu wynika, że doszło do podziału C. R. Elektronicznych (...) SA w trybie art. 529 § 1 pkt 5 kodeksu spółek handlowych tj poprzez wyodrębnienie i przeniesienie części majątku ww. spółki powoda na mocy uchwały nr 2 Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia akcjonariuszy C. R. Elektronicznych (...) z dnia 15 stycznia 2024r. oraz uchwały nr 1 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników (...) sp. z o.o. z dnia 15 stycznia 2024 r. W związku z powyższym powód z mocy prawa stał się stroną umów łączących C. R. (...) SA.

Nadmienić należy, że Sąd nie miał wątpliwości co do wartości dowodów przedstawionych przez powoda w zakresie wykazania, że pozwany zawarł wspomniane umowy, a także, że nie wywiązał się z zobowiązań, z nich wynikających. Sąd również nie miał wątpliwości do tego, że pozwany znał treść regulaminu dołączonego do umowy o współpracy. Podkreślić należy, że powyższe okoliczności były bezsporne. W związku z powyższym nie budzi wątpliwości, że strony postępowania łączył stosunek oparty o umowę współpracy. Powód współpracował z pozwanym prowadzącym działalność gospodarczą na podstawie umowy o współpracy i na jej podstawie oddał pozwanemu w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w odpłatne używanie Zestawy P. (...) przeznaczone do przyjmowania zapłaty zainicjowanej przy użyciu instrumentów płatniczych w punktach usługowo-handlowych pozwanego oraz do świadczenia innych usług z tym związanych. Bezsporna była również okoliczność, że przedmiotowa umowa została rozwiązana przez powoda, a pozwany nie zwrócił zestawu P. (...) w terminie 14 dni od dnia ustania tytułu prawnego do jego używania, do czego był zobowiązany zgodnie z regulaminem świadczenia usług ( dowód: umowa wraz z regulaminem k:16-19). Nie budzi wątpliwości, że to na pozwanym ciążył obowiązek zwrotu i to do niego należała inicjatywa podejmowania czynności w tym zakresie bez czekania na jakikolwiek czynności strony powodowej. Biorąc pod uwagę, że zgodnie z regulaminem w przypadku gdy zestaw P. (...) nie zostanie zwrócony w danym terminie, powód miał prawo obciążyć pozwanego kwotą odpowiadająca wartości nowego zestawu w wysokości 1200 zł. za każdy zestaw, a tym samym istniała podstawa do wystawienia również faktury, która została zakwestionowana a przez pozwanego.

Mając na uwadze powyższe i całokształt materiału dowodowego przedłożonego przez powoda, Sąd uznał powództwo w całości.

Sąd uznał, że zaistniały okoliczności uzasadniające obciążenie pozwanego kosztami procesu poniesionych przez powoda jako koszty celowego dochodzenie prawa (art. 98 k.p.c.) w łącznej wysokości 1.117,00 zł, przy czym orzeczono o odsetkach ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia z tytułu kosztów procesu na podstawie art. 98 § 1 ¹ k.p.c.