Postanowienie SN z 22 lutego 2012, sygn. IV CZ 131/11
Data orzeczenia
22 lutego 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Krzysztof Strzelczyk
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 22 lutego 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)
SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca)
SSN Barbara Myszka
w sprawie z wniosku A. Spółki z o.o. w O.
przy uczestnictwie H. J.
o udzielenie zabezpieczenia,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 lutego 2012 r.,
zażalenia wnioskodawcy
na postanowienie o kosztach postępowania zabezpieczającego
zawarte w postanowieniu Sądu Okręgowego
z dnia 15 lipca 2011 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
2
Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 16 maja 2011 r. zabezpieczył
roszczenie „A.” Sp. z.o.o. w O. przeciwko H. J. o uzgodnienie treści księgi
wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym w ten sposób, że w dziale III określonej
księgi wieczystej wpisał ostrzeżenie o roszczeniu Spółki przeciwko uczestniczce o
usunięcie niezgodności treści tej księgi z rzeczywistym stanem prawnym,
dotyczącej ujawnienia w dziale II H. J. jako właścicielki nieruchomości. Sąd zakreślił
także wnioskodawcy 14-dniowy termin na wytoczenie powództwa o uzgodnienie
treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.
Postanowieniem z dnia 15 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie
uczestniczki postępowania na powyższe postanowienie i zasądził od niej na rzecz
wnioskodawcy kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w
postępowaniu zażaleniowym.
W zażaleniu na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego
wnioskodawca wniósł o jego zmianę i podwyższenie zasądzonych na jego rzecz
kosztów do kwoty 1 800 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie podlegało oddaleniu jako nieskuteczne, bez badania zasadności
jego merytorycznych zarzutów, gdyż zgodnie z art. 745 § 1 k.p.c., o kosztach
postępowania zabezpieczającego sąd rozstrzyga dopiero w orzeczeniu kończącym
postępowanie w sprawie, co dotyczy kosztów zarówno postępowania
zabezpieczającego toczącego się w już prowadzonej sprawie, jak i kosztów takiego
postępowania toczącego się przed wszczęciem sprawy. Koszty te stanowią bowiem
element składowy kosztów postępowania w sprawie, w której zostało wydane
postanowienie zabezpieczające albo w sprawie, przed wytoczeniem której
orzeczono o zabezpieczeniu. W konsekwencji o zwrocie kosztów postępowania
zabezpieczającego rozstrzyga sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie
w tej sprawie, według zasad określonych w art. 98-110 k.p.c., regulujących zwrot
kosztów procesu.
3
Z tych przyczyn bezpodstawne było orzeczenie przez Sąd drugiej
instancji o kosztach postępowania zażaleniowego toczącego się w wyniku
wydania postanowienia o zabezpieczeniu przyszłego powództwa, gdyż
koszty tego postępowania należą do kosztów postępowania zabezpieczającego,
o których obowiązany będzie orzec sąd dopiero w orzeczeniu kończącym
postępowanie w sprawie, która zostanie wytoczona, jako o elemencie kosztów
postępowania poniesionych w tej sprawie. Jeżeli sprawa ta nie zostanie wytoczona,
o sposobie rozstrzygnięcia o kosztach uprzednio toczącego się postępowania
zabezpieczającego decydują zasady określone w art. 745 § 2 k.p.c.
Skoro zatem zaskarżone orzeczenie o kosztach postępowania
zażaleniowego poniesionych w postępowaniu zabezpieczającym zostało wydane
bez podstawy prawnej, zażalenie wnioskodawcy zarzucające zaniżenie
zasądzonych na jego rzecz kosztów nie może być skuteczne, niezależnie
od merytorycznej oceny zarzutów dotyczących wysokości kosztów, gdyż zwrot tych
kosztów w ogóle mu nie przysługuje na tym etapie postępowania.
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814
w zw. z art.
3941
§ 3 k.p.c. oddalił zażalenie.