Wyrok z 8 września 2025, sygn. III RC 185/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 września 2025 r.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu III Wydział Rodzinny i Nieletnich

w składzie następującym:

Przewodniczący sędzia Agnieszka Lubińska

Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Bilicka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2025 r. w G.

sprawy z powództwa małoletniego M. W. (1) działającego przez matkę J. C. (1)

przeciwko M. W. (2)

o alimenty

I.  zasądza od pozwanego M. W. (2) (PESEL (...)) na rzecz małoletniego powoda M. W. (1) urodzonego (...) alimenty w kwocie
1.500,00 zł (tysiąc pięćset złotych) miesięcznie, płatne do dnia 10-ego każdego miesiąca z góry poczynając od dnia 18 marca 2025 r., do rąk przedstawiciela ustawowego małoletniego powoda – jego matki J. C. (1), wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności każdej z rat;

II.  oddala powództwo w pozostałej części;

III.  zasądza od pozwanego M. W. (2) na rzecz małoletniego powoda M. W. (1), do rąk jego matki –J. C. (1) kwotę 1.800,00 zł (tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

IV.  nakazuje pobrać od pozwanego M. W. (2) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 900 zł (dziewięćset złotych) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych, zaś w pozostałym zakresie nieuiszczonymi kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa;

V.  wyrokowi w punkcie I. nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt III RC 185/25

UZASADNIENIE

Małoletni powód M. W. (1), działający przez matkę J. C. (1), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w dniu 18 marca 2025 r. wystąpił do Sądu Rejonowego w Grudziądzu z pozwem przeciwko M. W. (3) o zasądzenie alimentów w kwocie 3.000 zł miesięcznie, płatnych do rąk matki małoletniego powoda do dnia 10. każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności którejkolwiek z rat.

W uzasadnieniu pozwu i wniosku o udzielenie zabezpieczenia pełnomocnik powoda wskazał, że pozwany dobrowolnie łoży na utrzymanie syna po 1.200 zł miesięcznie, jednak kwota ta jest niewystarczająca do zaspokojenia potrzeb dziecka. Podał, że miesięczne konieczne koszty utrzymania małoletniego wynoszą 4.232,13 zł. W wydatki te wliczył koszty najmu mieszkania i pozostałe opłaty mieszkaniowe, wydatki na edukację, wyżywienie, leczenie i leki, utrzymanie samochodu, opłaty za telefon, Internet i usługi streamingowe, żywność, kosmetyki i środki czystości, obiady w szkole, zajęcia dodatkowe, rozrywkę i rekreację, wycieczki szkolne, wypoczynek letni i zimowy, meble i wyposażanie pokoju, fryzjera, kieszonkowe, serwis roweru i wyprawianie urodzin. Wskazał, że rodzice małoletniego nie tworzą związku i codzienną opieką nad dzieckiem zajmuje się jego matka. Wskazał, że pozwany jest osobą majętną. Zarabia co najmniej 11.000 zł, jest właścicielem lokalu mieszkalnego oraz dwóch lub trzech garaży i samochodu o wartości 120.000 zł.

Pozwany M. W. (3), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa ponad kwotę 1.200 zł miesięcznie. W uzasadnieniu swojego stanowiska w sprawie podniósł, że żądana kwota alimentów jest wygórowana i nie odpowiada rzeczywistym wydatkom czynionym na dziecko. W jego ocenie dotychczasowa kwota płaconych przez niego alimentów jest adekwatna do potrzeb dziecka. Wskazał, że małoletni powód spędza z nim 10 dni w miesiącu i wówczas to on ponosi koszty utrzymania dziecka. Podał, że współuczestniczy w wydatkach na fryzjera, urodziny i wypoczynek letni. Wskazał, że to na nim spoczywa obowiązek opłacenia zajęć karate. Podniósł, że proponował matce małoletniego, aby bezpłatnie zamieszkała z dzieckiem w jego mieszkaniu. Podał, że służy wraz z matką małoletniego w jednostce Wojska Polskiego w G., a jego średnie miesięczne uposażenie wraz z dodatkami wynosi 10.707 zł netto.

Postanowieniem z dnia 8 maja 2025 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu udzielił zabezpieczenia poprzez zobowiązanie pozwanego do płacenia na rzecz małoletniego powoda alimentów w kwocie po 1.200 zł miesięcznie.

Sąd ustalił, co następuje:

Małoletni M. W. (1) urodził się (...) i jest synem M. W. (2) i J. C. (1). Rodzice małoletniego nie tworzą związku.

Małoletni uczęszcza do III klasy Szkoły Podstawowej nr (...) w G.. Korzysta ze świetlicy szkolnej. Zgodnie z zaleceniami psychodietetyka uczęszcza na obiady w szkole, choć rzadko zjada te posiłki. Obiady kosztują ok. 120 zł miesięcznie. Małoletni nie chodzi na korepetycje.

W ubiegłym roku szkolnym chłopiec dwa razy w tygodniu uczęszczał na dodatkowe zajęcia karate, za które płacił jego ojciec. Małoletni nie chce chodzić na karate. Od tego roku szkolnego bierze udział w zajęciach ogólnorozwojowych, za które płaci jego matka. Za zajęcia raz w tygodniu matka płaci 200 zł miesięcznie.

Powód od marca 2022 r. jest pod opieką poradni kardiologicznej. Matka naprzemiennie korzysta z refundowanych i odpłatnych wizyt u specjalisty. Ponadto małoletni od 8 stycznia 2025 r. korzysta z odpłatnego leczenia ortodontycznego. Wizyta kontrolna z aparatem ruchomym kosztuje 150 zł. Rodzice podzielili się wydatkiem na zakup aparatu ortodontycznego. Od listopada 2023 r. małoletni uczęszcza do psychodietetyka ze względu na wybiórczy styl jedzenia. Wizyty odbywają się z różną częstotliwością, najdłuższa przerwa między wizytami wynosiła 6 miesięcy. Jedna wizyta kosztuje 150 zł. P. zaleciła dalszą diagnostykę dziecka w Instytucie w G.. Nadto małoletniemu w 2022 r. zalecono ćwiczenia korekcyjne ze względu na nieprawidłowy chód. Chłopiec od jesieni 2024 r. uczęszcza do psychologa, ponieważ wychowawczyni zgłaszała, że małoletni przejawia zachowania agresywne. Te wizyty również są odpłatne. Matka małoletniego szacuje, że w ciągu roku wydała około 1.000 złotych na prywatne wizyty lekarskie syna. Przeważnie to na matce małoletniego spoczywa obowiązek dowożenia dziecka do szkoły, na zajęcia dodatkowe i na wizyty lekarskie. Jego udział w kosztach paliwa matka ocenia na 180 zł miesięcznie.

Małoletni spędza z ojcem co drugi weekend, od piątku po szkole do poniedziałku do rozpoczęcia lekcji oraz w dni powszednie, od wtorku po lekcjach do środy do rozpoczęcia lekcji. Ojciec zapewnia małoletniemu wyżywienie i atrakcyjne formy spędzania czasu. Matka wyposaża chłopca w niezbędną odzież i przybory szkolne w czasie jego kontaktów z ojcem.

Każde z rodziców we własnym zakresie kupuje dziecku prezenty. Ponadto każde z nich kupiło dziecku rower. Matka zorganizowała chłopcu wypoczynek letni na M. oraz półkolonie.

J. C. (1) ma 40 lat i jest żołnierzem zawodowym. Jej przychód w 2024 r. wyniósł 95.250 zł. Jej średni miesięczny dochód ze wszystkimi dodatkami wynosi ponad 7.000 zł netto.

Małoletni mieszka z matką w wynajętym mieszkaniu w G.. Pozwany proponował powódce, żeby zamieszkała z dzieckiem bezpłatnie w jego mieszkaniu, przy czym ojciec daruje dziecku ten lokal. Matka małoletniego odrzuciła tę propozycję.

Matka małoletniego płaci 1.100 zł miesięcznie tytułem czynszu najmu oraz ok. 330 zł czynszu administracyjnego. Dodatkowo płaci za energię elektryczną ok. 90 zł miesięcznie, opłaca abonament za Internet ok. 60 zł miesięcznie, abonament za streaming D.i N. ok. 40 zł miesięcznie. Abonament telefoniczny małoletniego kosztuje 30 zł miesięcznie.

J. C. (1) nie ma innych dzieci niż małoletni powód.

(Dowód:

- odpis skrócony aktu urodzenia k. 15 akt,

- dokumentacja medyczna dziecka k. 16-30 akt,

- umowa najmu k. 31-34nakt,

- informacja o dochodach i przychodach k. 35-38 akt,

- faktury i potwierdzenia płatności k. 39-82 akt,

- przesłuchanie matki powoda J. C. (1) k. 201v, 225-226 akt.)

Pozwany M. W. (3) ma 47 lat i jest żołnierzem zawodowym w stopniu chorążego. Mieszka w G. we własnościowym mieszkaniu. Jest właścicielem dwóch garaży i samochodu osobowego marki V. o wartości ok. 80.000 zł. Dzierżawi działkę ROD. W zeszłym roku sprzedał mieszkanie i uzyskane środki przeznaczył na zakup samochodu, garażu i inne własne potrzeby.

Pozwany swoje miesięczne koszty utrzymania określa na ok. 7.100 zł miesięcznie. Nie ma długów. W tym roku ze swoją partnerką wyjechał na 7-dniowe wczasy do Grecji, które kosztowały 1.525 zł za 1 osobę.

Pozwany przeszedł zabieg usunięcia przepukliny w prywatnej klinice, który kosztował 15.000 zł. Choruje na nadkwasotę. Korzysta z prywatnej opieki zdrowotnej.

Pozwany w 2023 r. osiągnął przychów w wysokości 140.204 zł, zaś w 2024 r. w wysokości 162.237,22 zł. Jego średni miesięczny dochód netto wraz ze wszystkimi dodatkami wynosi ok. 11.000 zł.

Pozwany początkowo płacił dobrowolne alimenty w wysokości 800 zł miesięcznie. Następnie porozumiał się z matka małoletniego co do kwoty 1.200 zł miesięcznie. Nigdy nie miał opóźnień w płatnościach. Dołożył 1000 zł do zakupu aparatu ortodontycznego dla powoda. W zeszłym roku opłacił jego jedną wizytę u psychologa i psychodietetyka.

W czasie kontaktów z małoletnim zapewnia mu wyżywienie, środki higieniczne oraz rozrywkę. Płaci za jego fryzjera. Na wyżywienie dziecka wydaje ok. 300 zł miesięcznie. W okresie wakacyjnym zorganizował dziecku wyjazd do W. i Ł.. W zeszłym roku był z synem w Ł.. W okresie ferii zimowych chciał zapewnić synowi wypoczynek zorganizowany ale nie udało mu się porozumieć z matką małoletniego odnośnie tych kontaktów. Przepadły mu środki z rezerwacji wypoczynku.

Rodzice małoletniego pozostają w złych stosunkach. Dochodzi między nimi do awantur. Pozwany nie chodzi na zebrania szkolne ponieważ obawia się kłótni. Deklarował matce małoletniego, że zwróci jej połowę kosztów leczenia dziecka za 2024 r., ale ostatecznie strony nie doszły do porozumienia.

Pozwany nie ma innych dzieci niż małoletni powód.

(Dowody:

- zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu k. 101-106 akt,

- treść wiadomości tekstowych k. 107 akt,

- fotografie k. 108, 110-113 akt,

- kopia dowodu rejestracyjnego k. 109 akt,

- potwierdzenia dokonania płatności k. 114-185 akt,

- przesłuchanie świadka M. W. (2) k. 201, 226-227 akt.)

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o okoliczności bezsporne, dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy oraz przesłuchanie stron - J. C. (2) małoletniego powoda i pozwanego M. W. (2).

Sąd uznał za wiarygodne dokumenty zgromadzone w toku postępowania. Wiarygodność dokumentów na podstawie których ustalono stan faktyczny nie była przez strony kwestionowana.

Sąd dał wiarę zeznaniom matki powoda J. C. (1) i pozwanego M. W. (2) w zakresie w jakim zostało to ustalone w stanie faktycznym.

Podstawę żądania powództw stanowi art. 133 § 1 k.r.o., który stanowi, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku (§ 2). Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się (§ 3). Jak stanowi art. 135 § 1 i 2 k.r.o. zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Zgodnie z praktyką sądową i doktryną prawniczą usprawiedliwione potrzeby uprawnionego dziecka są oceniane w stosunku do etapu życiowego tego dziecka, przy zestawieniu z zarobkami i majątkowymi możliwościami zobowiązanego rodzica. Poza tym należy przy interpretacji zakresu obowiązku alimentacyjnego mieć na uwadze treść art. 96 k.r.o, w szczególności, że rodzice są obowiązani troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotowywać je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa, odpowiednio do jego uzdolnień.

Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego. Kierując się tymi równorzędnymi przesłankami sąd ustala wysokość konkretnego obowiązku alimentacyjnego.

W niniejszej sprawie bezspornym pozostawało, że na M. W. (3) spoczywa obowiązek alimentacyjny względem małoletniego powoda M. W. (1). Środki alimentacyjne pochodzące od pozwanego, w połączeniu z wydatkami ponoszonymi przez matkę powoda, powinny pozwolić dziecku na życie na stopie życiowej zbliżonej do stopy życiowej jego ojca.

Małoletni M. W. (1) ma 9 lat i uczęszcza do publicznej szkoły podstawowej. Chłopiec znajduje się w okresie intensywnego wzrostu i rozwoju. Wymaga zatem częstej wymiany odzieży i obuwia. Ponadto matka musi mu zapewnić niezbędną wyprawkę szkolną oraz opłacić pozostałe składki szkolne. Chłopiec uczęszcza na zajęcia dodatkowe, obecnie chodzi na zajęcia sportowe ogólnorozwojowe. Ponadto małoletni ma większe wydatki na leczenie, gdyż wymaga regularnych wizyt u kardiologa, ortodonty, psychodietetyka i psychologa. Ponadto wymaga ćwiczeń korekcyjnych z uwagi na wadę postawy. Sąd uznał za uzasadnione korzystanie przez małoletniego także z prywatnej opieki medycznej, gdyż mieści się to w zakresie możliwości majątkowych pozwanego. Ponadto ojciec dziecka sam korzysta z prywatnej opieki medycznej. Przeszedł zabieg usunięcia przepukliny w prywatnej klinice, który kosztował 15.000 zł.

Sąd w świetle przedstawionych danych, wieku małoletniego M., jego stanu zdrowia i zasad doświadczenia życiowego przyjął, że konieczne i uzasadnione koszty utrzymania małoletniego wynoszą średniomiesięcznie: udział małoletniego w kosztach utrzymania mieszkania wraz z udziałem w opłatach za telefon i Internet - 300 zł, wyżywienie (w tym obiady w szkole) - 700 zł, wydatki związane ze szkołą - 100 zł, środki czystości i kosmetyki - 100 zł, odzież i obuwie - 300 zł, leki i leczenie - 300 zł, zajęcia dodatkowe - 200 zł, dojazdy - 180 zł.

Odnośnie usprawiedliwionych potrzeb małoletniego M. w zakresie utrzymania miejsca zamieszkania wskazać należy, że jednym z usprawiedliwionych potrzeb dziecka jest obowiązek zapewnienia „dachu nad głową”. Między innymi w ten sposób matka powoda realizuje swój obowiązek alimentacyjny, dlatego też w zakresie utrzymania mieszkania należało uwzględnić udział dziecka ryczałtowo - w zakresie zwiększonego zużycia mediów w związku z zamieszkiwaniem małoletniego oraz opłat internetowych i abonamentu telefonicznego.

W zakresie kosztów wyżywienia, sąd miał na uwadze, że małoletni spożywa posiłki także u ojca, co siłą rzeczy zmniejsza jego zapotrzebowanie kaloryczne w domu i tym samym wydatki ponoszone przez jego matkę. W ocenie sądu koszty wskazane przez matkę powoda należało uznać za znacznie zawyżone i odbiegające od przeciętnych. P. zalecił mu stosowanie diety śródziemnomorskiej, a zatem pełnowartościowej diety, bogatej w warzywa i owoce. Chłopiec nie ma schorzeń, które wykluczałyby całe grupy produktów lub alergii pokarmowych.

Sąd miał także na uwadze, że chłopiec uczęszcza do publicznej szkoły podstawowej, w związku z czym matka ponosi koszty corocznej wyprawki do szkoły (w tym także stroju i obuwia sportowego oraz obuwia zmiennego), opłat na komitet rodzicielski, a także doraźne wydatki na wyjścia klasowe, wycieczki szkolne, zakup niezbędnych przyborów szkolnych w ciągu roku, itp. Matce małoletniego przysługuje co roku świadczenie 300 zł na zakup wyprawki dla dziecka, jednak niewątpliwe kwota ta nie jest wystarczająca aby pokryć wszystkie wydatki związane z edukacją dziecka. Sąd w oparciu o zasady doświadczenia przyjął, że średnie miesięczne wydatki na ten cel nie przekraczają kwoty 100 zł.

W zakresie wydatków na zakup odzieży i obuwia sąd przyjął średnią kwotę 300 zł miesięcznie, gdyż jak wskazują zasady doświadczenia życiowego, 9-letnie dziecko nie wymaga zakupu nowej odzieży co miesiąc. Tego typu zakupy dokonuje się sezonowo, co kilka miesięcy. Sąd uwzględnił fakt, że pozwany zasadniczo nie partycypuje w tych wydatkach i to na matce spoczywa obowiązek zakupu pełnej garderoby dla dziecka.

Odnośne kosztów zakupu środków czystości i kosmetyków sąd miał na uwadze, że w tym zakresie małoletni również na ma żadnych szczególnych potrzeb i przyjął jako uzasadnioną kwotę 100 zł miesięcznie. Sąd miał tu na uwadze, że matka zaopatruje syna w niezbędne przybory higieniczne w czasie jego kontaktów z ojcem.

W zakresie wydatków na leczenie sąd przyjął kwotę około 300 zł miesięcznie, która powinna pozwolić na zapewnienie dostępu do psychologa, psychodietetyka, kardiologa, ortodonty i innych specjalistów. W ocenie sądu korzystanie przez małoletniego w razie nagłej potrzeby z odpłatnej opieki zdrowotnej jest uzasadnione, gdyż mieści się w zakresie możliwości majątkowych jego ojca. W szczególności, że pozwany również korzysta z tego typu opieki. Sąd w swoich wyliczeniach uwzględnił okazjonalne wydatki na leczenie.

Odnośnie zajęć dodatkowych sąd przyjął za uzasadnioną na ten cel kwotę 200 zł miesięcznie. Jeśli matka chce zapewnić synowi większy dostęp do atrakcyjnych form spędzania czasu wolnego, może finansować ten wydatek z otrzymywanych świadczeń, np. świadczenia wychowawczego 800+.

Sąd uznał za wykazaną i uzasadnioną kwotę 180 zł miesięcznie tytułem udziału małoletniego w kosztach utrzymania samochodu.

Sąd nie uwzględnił w swoich wyliczeniach wydatków na wyposażenie pokoju, kieszonkowe, serwis roweru, wyprawienie urodzin, rekreację i rozrywkę oraz wczasy. Każdy z rodziców bowiem we własnym zakresie zapewnia dziecku szeroko pojętą rozrywkę, organizuje mu urodziny, kupuje prezenty i zapewnia wypoczynek. Ponadto chłopiec dysponuje własnym pokojem u każdego z rodziców.

W pozostałym zakresie, w ocenie sądu, matka małoletniego powoda nie wykazała, aby konieczne było ponoszenie innych kosztów utrzymania dziecka.

Ustalając wysokość usprawiedliwionych potrzeb małoletniego M. sąd kierował się zasadą, że dzieci mają prawo do równej stopy życiowej z rodzicami. W realiach przedmiotowej sprawy należało dokonywać tych ustaleń w odniesieniu do stopy życiowej pozwanego. Każdy z rodziców winien bowiem zapewnić dziecku takie warunki, na jakie go stać przy wykorzystaniu swoich możliwości zarobkowych i majątkowych. Niewątpliwie w niniejszej sprawie to pozwany ma wyższy standard życia niż matka małoletniego powoda. Dysponuje on wyższymi zarobkami oraz pokaźnym majątkiem. Stać go m.in. na zagraniczne wczasy, na które matka małoletniego nie może sobie pozwolić.

Pozwany jest osobą w wieku produkcyjnym, w pełni zdolną do pracy. W oparciu o ustalone fakty sąd doszedł do przekonania, że pozwany obecnie wykorzystuje w pełni swoje możliwości majątkowe i zarobkowe. Pozwany posiada stały i pewny dochód w postaci uposażenia żołnierza zawodowego. Jego średni miesięczny dochód wraz z dodatkami wynosi ok. 11.000 zł netto miesięcznie. Z kolei zarobki matki małoletniego wynoszą około 7.000 zł. Ponadto pozwany w przeciwieństwie do matki dziecka posiada majątek w postaci nieruchomości, w której zamieszkuje, dwóch garaży, samochodu osobowego o wartości ok. 80.000 zł oraz działki ROD. Pozwany był właścicielem drugiego mieszkania, które sprzedał. Nie ma przy tym innych dzieci na utrzymaniu. Pozwany swoje comiesięczne koszty utrzymania określił na ok. 7.100 zł miesięcznie, co wskazuje, że stać go na zbytki i może zapewnić sobie wysoki standard życia. Wobec tego sąd uznał, że pozwany powinien zostać obciążony większą częścią kosztów utrzymania syna.

Mając zatem na uwadze możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego oraz usprawiedliwione potrzeby małoletniego powoda, w ocenie sądu zasadne jest ustalenie obowiązku alimentacyjnego w kwocie 1.500 zł miesięcznie, płatnych do rąk matki powoda do 10. dnia każdego miesiąca z góry wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie na wypadek opóźnienia w płatności poszczególnych kwot, poczynając od dnia wniesienia pozwu, tj. od dnia 18 marca 2025 r.

Reasumując, sąd na podstawie art. 133 § 1 k.r.o. w zw. z art. 135 § 1 i 2 k.r.o. orzekł jak w pkt. I i II (a contrario) wyroku.

O kosztach procesu orzeczono w punkcie III. i IV. sentencji wyroku na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. i art. 100 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Małoletni powód był w niniejszej sprawie reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem. Małoletni powód uległ co do 50 % swego żądania. W przedmiotowej sprawie wartość przedmiotu sporu wyniosła 36.000 zł. Zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U.2023.1964 t.j. ze zm.) wynagrodzenie adwokata wyniosło w niniejszej sprawie 3600 zł. Zatem sąd zasądził od pozwanego M. W. (2) na rzecz małoletniego powoda M. W. (1), do rąk jego matki J. C. (1) kwotę 1.800 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Opłata sądowa od pozwu wyniosła 1.800 zł. Z uwagi na zwolnienie ustawowe powoda (art. 96 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych) nie została uiszczona w całości ani w części. Z tych względów sąd zasadził od pozwanego M. W. (2) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 900 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. W pozostałym zakresie sąd nieuiszczonymi kosztami sądowymi obciążył Skarb Państwa.

O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono w punkcie V. wyroku na podstawie z art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c.