Wyrok z 18 września 2025, sygn. V GC 231/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 września 2025r.

Sąd Rejonowy w R. V Wydział Gospodarczy

w następującym składzie:

Przewodniczący: sędzia Wojciech Karwat

Protokolant: Anna Lewandowska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2025 roku w Radomiu

sprawy z powództwa A. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R.

przeciwko T. (...) w W.

o zapłatę kwoty 552,04 zł

I.  zasądza od T. (...)
w W. na rzecz A. (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. kwotę 552,04 zł (pięćset pięćdziesiąt dwa złote cztery grosze) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 30 stycznia 2025 roku do dnia zapłaty;

II.  zasądza od T. (...) w W. na rzecz A. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. kwotę 387 (trzysta osiemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty.

Sygn. akt V GC 231/25

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 30 stycznia 2025 roku powód – A. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wnosił o zasądzenie od pozwanego T. (...) z siedzibą w W. kwoty 889,45 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu.

W uzasadnieniu pozwu wskazano, że w wyniku kolizji drogowej, uszkodzeniu uległ pojazd marki S. o nr rej. (...) należący do I. (...) sp. z o.o. w R.. Odpowiedzialność odszkodowawczą za skutki tego zdarzenia ponosi pozwany, będący ubezpieczycielem odpowiedzialności cywilnej sprawcy szkody. Poszkodowany zlecił powodowi przeprowadzenie oględzin pojazdu oraz ustalenie wysokości powstałej szkody a następnie naprawę pojazdu. Ubezpieczyciel po zgłoszeniu szkody i przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego przyznał odszkodowanie w wysokości 5460,32 zł netto+50%Vat. W ocenie powoda wypłacona kwota nie daje możliwości przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody (pozew – k. 4-10).

Wnosząc sprzeciw od nakazu zapłaty pozwany zaskarżył nakaz zapłaty w części, tj. ponad kwotę 337,41 zł wnosząc o oddalenie powództwa w pozostałym zakresie oraz o zasądzenie kosztów postępowania na jego rzecz. Pozwany uznał swoją odpowiedzialność tak co do zasady jak i co do wysokości w zakresie stawki za roboczogodzinę prac blacharsko – lakierniczych i dodatku na lakier perłowy kwestionując swoją odpowiedzialność w zakresie mycia pojazdu po naprawie oraz z tytułu likwidacji szkody. Wskazał, iż odszkodowanie przekraczające wypłaconą dotychczas powodowi kwotę nie jest uzasadnione, z uwagi na brak adekwatnego związku przyczynowego ze szkodą (sprzeciw – k. 48-49).

W toku postępowania strony podtrzymywały swoje stanowiska (pismo procesowe powoda – k. 70-72, pismo procesowe pozwanego – k. 86-86v.).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny i zważył, co następuje:

W dniu 20 stycznia 2023 roku miała miejsce kolizja drogowa, podczas której uszkodzeniu uległ pojazd marki S. o numerze rejestracyjnym (...) należący do I. (...) sp. z o.o. w R. (d: kopia dowodu rejestracyjnego – k. 15-15v.). Sprawca kolizji posiadał obowiązkowe ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej w T. (...) z siedzibą w W. (okoliczność bezsporna). Umową przelewu wierzytelności z dnia 22 marca 2023 roku poszkodowany I. (...) sp. z o.o. w R. przeniósł na rzecz A. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. wierzytelność przysługującą mu z tytułu odszkodowania za uszkodzenie pojazdu.

A. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na zlecenie I. (...) sp. z o.o. w R. przeprowadził oględziny pojazdu oraz ustalił wysokość powstałej szkody na kwotę 6216,66 zł+50%Vat a następnie w oparciu o sporządzony kosztorys dokonał naprawy uszkodzonego pojazdu (d: faktura Vat – k. 21, kalkulacja naprawy – k. 22-24). W wyniku postępowania likwidacyjnego, T. (...) z siedzibą w W. uznał swoją odpowiedzialność i wypłacił odszkodowanie z tytułu uszkodzenia pojazdu w kwocie 5460,32 zł (4897,15 zł netto +50%Vat). Pozwany nie uznał ujętych w kosztorysie dodatkowych kosztów w postaci mycia pojazdu oraz obsługi szkody wskazując, iż zakres tych czynności wykracza poza adekwatny normalny związek przyczynowo – skutkowy z zaistniałą szkodą (d: decyzja odszkodowawcza – k. 19-20). W późniejszym terminie T. (...) z siedzibą w W., na skutek złożonej reklamacji, dopłacił A. (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. kwotę 337,41 zł uznając zastosowaną przez powoda stawkę za roboczogodzinę prac blacharsko – lakiernicznych oraz dodatku na lakier perłowy (okoliczność bezsporna).

Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o dokumenty, których treść nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania. Dokumenty te nie budziły wątpliwości Sądu co do swej prawdziwości i przydatności do dokonania ustaleń faktycznych.

W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. W pierwszej kolejności należy wskazać, że rozstrzygnięcie zawarte w wyroku nie dotyczy kwoty 337,41 zł wraz z odsetkami od tej kwoty, co do której nakaz zapłaty uprawomocnił się wobec zaskarżenia go jedynie częściowo.

W niniejszej sprawie nie było sporne, że pozwane towarzystwo ubezpieczeń ponosi odpowiedzialność za szkodę powstałą w pojeździe marki S. nr rej. (...) w wyniku zdarzenia z 20 stycznia 2023 roku. Odpowiedzialność pozwanego, limitowana wartością szkody wyrządzonej przez sprawcę kolizji, wynikała z umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń, którą zawarł z pozwanym sprawca szkody i znajdowała podstawę w art. 822 k.c.

Powód domagał się zasądzenia odszkodowania na swoją rzecz, powołując się na sporządzoną kalkulację kosztów naprawy. Pozwany nie uwzględnił ujętych przez powoda kosztów związanych z myciem pojazdu po naprawie oraz obsługą szkody. Wskazywał, iż koszt przyjęcia i obsługi likwidacji szkody nie należy do technologii naprawy pojazdu i z tego względu nie powinien być zamieszczany w kalkulacji A.. Wobec uznania przez pozwanego za zasadne kosztów związanych ze stawką za roboczogodzinę prac blacharsko – lakiernicznych oraz dodatku na lakier perłowy w sprawie nie było konieczności przeprowadzania dowodu z opinii biegłego z zakresu techniki pojazdów.

Odnosząc się do meritum sporu należy wskazać, że w ocenie Sądu koszty związane z obsługą szkody – w sytuacji gdy to serwis prowadzi korespondencję z zakładem ubezpieczeń odnośnie ustalenia zakresu uszkodzeń i akceptowanych stawek roboczogodzin oraz zastosowanych części – były konieczne do poniesienia przez poszkodowanego i wynikały bezpośrednio z faktu zaistnienia szkody, za którą odpowiedzialność ponosił pozwany. Roszczenie w tym zakresie było zatem ze wszech miar uzasadnione. Tym bardziej, że koszty, których z tego tytułu domagała się strona powodowa, nie były wygórowane. To samo dotyczyło kosztów mycia samochodu po dokonanej naprawie. Oczywistym jest bowiem, że przeprowadzenie naprawy blacharsko-lakierniczej powoduje zabrudzenia pojazdu i całkowicie nieakceptowalne jest wydanie brudnego samochodu po dokonanej naprawie. Całkowicie bez znaczenia pozostaje przy tym podnoszona przez pozwanego okoliczność, że koszty te nie należą do technologii naprawy i nie powinny być umieszczane w kalkulacji A.. Poszkodowany ma prawo do otrzymania pełnego odszkodowania wynikającego z zaistniałego zdarzenia wyrządzającego szkodę. Kwestia uznania ich w kalkulacji czy jako odrębnej kwoty pozostaje drugorzędna. Zdaniem Sądu dochodzone w niniejszym procesie koszty niewątpliwie stanowiły element szkody, za naprawienie której odpowiedzialny był pozwany.

Biorąc pod uwagę powyższe powództwo podlegało uwzględnieniu w całości. Sąd uwzględnił także wysokość odsetek skapitalizowanych za okres od dnia wymagalności roszczenia, która została ustalona na długi okres po upływie 30 dni od dnia zgłoszenia szkody ubezpieczycielowi.

Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 822 w zw. z art. 805 k.c., orzekł jak w punkcie I wyroku. Zasada i wysokość zasądzonych odsetek ustawowych wynikały z 817 § 1 oraz art. 481 § 1 i 2 k.c. oraz art. 482 § 1 k.c.

Rozstrzygnięcie o kosztach procesu zapadło w oparciu o art. 98 kpc.

W związku z tym, że Sąd uwzględnił żądanie pozwu, pozwana jako strona przegrywająca sprawę, została obciążona kosztami procesu, na które składają się poniesione przez powoda koszty opłaty od pozwu i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz koszty zastępstwa procesowego w stawce minimalnej (na podstawie § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r w sprawie opłat za czynności adwokackie Dz. U. z 2023r. poz. 1964 ze zm.).

Sędzia Wojciech Karwat