sygn. I C 408/24 2 października 2025 Sąd Rejonowy w Brzesku

Uzasadnienie z 2 października 2025, sygn. I C 408/24

Data orzeczenia 2 października 2025
Sąd Sąd Rejonowy w Brzesku
Wydział I Wydział Cywilny
Przewodniczący Sędzia Agata Gawłowska-Sobusiak
Tagi
#Sąd Rejonowy w Brzesku #I Wydział Cywilny #uzasadnienie

Sygn. akt I C 408/24

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Rejonowego w Brzesku I Wydział Cywilny

z dnia 2 października 2025 r.

Strona powodowa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. domagała się zasądzenia od strony pozwanej Towarzystwa (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w V. kwoty 1 381, 29 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 19 sierpnia 2024 r. do dnia zapłaty.

Nadto strona powodowa wniosła o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

O.. Sąd nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 19 listopada 2024 r sygn. akt I Nc 605/24 nakazał stronie pozwanej, aby zapłaciła na rzecz strony powodowej kwotę dochodzoną pozwem wraz z odsetkami oraz kosztami postępowania, w terminie dwóch tygodni od doręczenia nakazu albo wniosła w tym terminie sprzeciw.

Strona pozwanaTowarzystwo (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w V. wniosła sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości. Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W sprzeciwie strona pozwana zakwestionowała stawkę za roboczogodzinę przyjętą do wyliczenia odszkodowania z 240, 00 zł na 185, 00 zł, a także w całości zasadność przyznania kosztów obsługi szkody - prowadzenie teczki szkody oraz kosztów mycia pojazdu.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.

Zgodnie z art. 505 8 § 4 kpc w sprawach, w których wartość przedmiotu sporu nie przekracza 4 000, 00 zł, uzasadnienie ogranicza się do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku w przytoczeniem przepisów prawa.

W przedmiotowej sprawie bezspornym było, że w dniu 7 maja 2024 r doszło do zdarzenia drogowego, w którym uszkodzeniu uległ samochód marki J. (...) nr rej. (...) własności S. W. (dowód rejestracyjny k. 14-15). Sprawca szkody ubezpieczony był od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych u strony pozwanej. Poszkodowana zgłosiła szkodę stronię pozwanej dnia 8 maja 2025 r. Strona pozwana nie kwestionowała swojej odpowiedzialności gwarancyjnej i wszczęła postępowanie likwidacyjnej pod nr (...).

W między czasie poszkodowana zleciła naprawę uszkodzonego samochodu firmie (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w V.. Firma ta wykonała naprawę i wystawiła fakturę na kwotę 18 874, 85 zł (faktura z dnia 2 sierpnia 2024 r, płatna dnia 16 sierpnia 2024 r k. 12), przy czym decyzją z dnia 9 sierpnia 2024 r strona pozwana przyznała tytułem odszkodowania kwotę 17 493, 56 zł (wyliczenie z dnia 20 maja 2024 r k. 17-18 ) – różnica 1 381, 29 zł.

Ostatecznie poszkodowana dokonała cesji wierzytelności z tytułu opisanej szkody na rzecz firmy (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w V. (umowa przelewu wierzytelności z dnia 2 sierpnia 2024 r k. 9), a ta z kolei na rzecz strony powodowej (umowa powierniczego przelewu wierzytelności z dnia 10 września 2024 r k. 8).

Strona pozwana nie kwestionowała cesji wierzytelności z tytułu opisanej szkody, a jedynie koszt naprawy wykazany w fakturze.

Strona pozwana kwestionowała takie pozycje jak: stawka za roboczogodzinę do kwoty 185 zł oraz koszty obsługi klienta – prowadzenie teczki szkody (0 godz.) i koszty mycia pojazdu (0 godz.).

Zgodnie z art. 822 § 1 kc przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający lub ubezpieczony. W świetle art. 34 ust. 1 i art. 36 ust 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych odpowiedzialnością ubezpieczyciela co do zasady rządzą reguły dotyczące odpowiedzialności odszkodowawczej posiadacza pojazdu lub kierującego pojazdem, w tym ogólne przepisy o wynagrodzeniu szkody, zwłaszcza art. 361-363 kc, z tą jednak istotną różnicą, że w ramach odpowiedzialności ubezpieczyciela wyłącznym sposobem naprawienia szkody jest odszkodowanie pieniężne.

Zatem strona pozwana winna naprawić szkodę poprzez wypłatę odszkodowania.

Ubezpieczyciel nie może ograniczać poszkodowanego w wyborze warsztatu naprawczego, bo podmioty te nie są związane umową.

Poszkodowanemu przysługuje wybór odpowiedniego warsztatu naprawczego, któremu powierzy on dokonanie naprawy uszkodzonego pojazdu. W praktyce będą to zazwyczaj autoryzowane warsztaty naprawcze związane z określoną marką samochodu i prowadzące obsługę serwisową pojazdu. Wybierając takie warsztaty, poszkodowany może się kierować m.in. ich fachowością, rzetelnością technicznej obsługi i poziomem prac naprawczych oraz określonymi niekiedy profitami połączonymi ze stałą obsługą serwisową” (por. uchwała SN z dnia 13 czerwca 2003 r sygn. III CZP 32/03). W tym samym orzeczeniu stwierdzono: „Odszkodowanie przysługujące od ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej za uszkodzenie pojazdu mechanicznego obejmuje niezbędne i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy pojazdu, ustalone według cen występujących na lokalnym rynku”.

Z powyższego wynika, że nie ma znaczenia, jaki warsztat naprawczy został wybrany do wykonania naprawy uszkodzonego pojazdu, byleby koszt naprawy obejmował tylko celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty obowiązujące na lokalnym rynku.

Zakres uszkodzeń pojazdu nie był sporny pomiędzy stronami, a nadto z opinii biegłego wynika, że był on taki, jaki ustaliła strona pozwana.

Różnica pomiędzy kosztorysem strony powodowej i strony pozwanej wynikała m. in. z przyjęcia odmiennej stawki za roboczogodzinę oraz uwzględnienia przez stronę powodową kosztów obsługi klienta – prowadzenie teczki szkody i kosztów mycia pojazdu.

Nie ulega wątpliwości, że istotnym składnikiem odszkodowania, obok cen części koniecznych do naprawy, jest koszt pracy zakładu naprawczego, jaki należy ponieść, aby pojazd przywrócić do stanu sprzed szkody. Koszt taki, to iloczyn czasu potrzebnego na dokonanie naprawy oraz stawki za jedną roboczogodzinę prac blacharskich, mechanicznych i lakierniczych. Stawka za roboczogodzinę pracy warsztatu naprawczego zależy natomiast od wielu czynników, jak: rodzaj warsztatu (autoryzowane stacje obsługi danej marki, warsztaty nieautoryzowane, warsztaty sieciowe), jego wielkość (powierzchnia, zatrudniona kadra i jej kwalifikacje, usługi dodatkowe) oraz wyposażenie w specjalistyczne urządzenia techniczne. Warsztaty naprawcze stosują różne metody ustalania cen roboczogodzin. Niezależnie od przyjętej metody muszą dysponować informacjami, które pomagają w ustaleniu właściwych stawek za świadczone usługi, co jest gwarancją rentowności prowadzonego biznesu.

Zakład ubezpieczeń powinien ustalić świadczenie z umowy ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów w wartości, która zapewni uprawnionemu przywrócenie pojazdu do stanu sprzed zdarzenia wyrządzającego szkodę, a stawki za roboczogodzinę ustalone przez zakład ubezpieczeń mają odpowiadać cenom stosowanym przez warsztaty naprawcze działające na terenie miejsca zamieszkania, siedziby uprawnionego lub miejsca naprawy pojazdu, będące w stanie dokonać naprawy w sposób zapewniający przywrócenie pojazdu do stanu poprzedniego.

Nadto średnie stawki za roboczogodzinę publikuje Cech (...) w Ł., na dzień 1 stycznia 2024 r. wynosiły: I segment zakładów: 150 zł – 240 zł (średnia 190 zł), II segment zakładów: 130 zł – 190 zł (średnia 160 zł), III segment zakładów 120 zł – 150 zł (średnia 135 zł). Ale pod koniec 2024 r stawki te już wzrosły. Jak podał biegły sądowy – rzeczoznawca samochody średnia stawka warsztatu kategorii (...) w miejscu zamieszkania poszkodowanego wynosiła 450, 00 zł (!)

Zatem stawka za roboczogodzinę przyjęta przez stronę pozwaną po prostu nie istniała na lokalnym rynku. Po przeanalizowaniu stawek stosowanych przez zakłady ubezpieczeń w kosztorysach napraw w przypadku szkód częściowych można zauważyć, iż stawki za roboczogodzinę zawarte w kosztorysach opracowywanych przez zakłady ubezpieczeń nie mają żadnego uzasadnienia w realiach rynkowych.

Wobec powyższego dla Sądu miarodajna była stawka za roboczogodzinę przyjęta przez stronę powodową, a w całości potwierdzona przez biegłego.

Co się tyczy uwzględnienia przez stronę powodową kosztów obsługi klienta – prowadzenie teczki szkody i kosztów mycia pojazdu, to także biegły stwierdził, że należy jej uwzględnić w kosztorysie.

Jak wynika z rekomendacji (...) Motoryzacyjnej Rady Technicznej przed rozpoczęciem naprawy powypadkowej należy poddać samochód procesowi mycia zewnętrznego, a przed zakończeniem naprawy konieczne jest umycie karoserii i odkurzenie wnętrza pojazdu. Dodatkowo należy uwzględnić czynności związane z przyjęciem szkody oraz jej procedowaniem.

W prasie fachowej można przeczytać:

„Przywrócenie pojazdu do stanu sprzed szkody kojarzy się przede wszystkim z oceną uszkodzeń, zamówieniem odpowiednich części, naprawą lub wymianą uszkodzonych elementów. Jednakże do realizacji zasady pełnej kompensacji konieczne jest wykonanie wielu innych czynności, które są kwestionowane przez Ubezpieczycieli. Do takich czynności należą mycie i przygotowanie do wydania pojazdu. Czynności wykonywane są od wielu lat, natomiast nie były one szczegółowo określone w kalkulacjach naprawy. (...) Motoryzacyjna (...) Techniczna (dalej jako (...)) w rekomendacji nr 3 z dnia 12 czerwca 2018 roku uznała za zasadne uwzględnianie kosztów związanych z myciem naprawianych samochodów w kosztorysach naprawy, tworząc instrukcję techniczną wdrożenia rekomendacji oraz narzucając jednostki czasowe tych czynności .

Podczas naprawy, samochód nie jest myty ze względów estetycznych. Jak wynika z rekomendacji, opinii biegłych sądowych z zakresu techniki samochodowej umycie pojazdu jest niezbędne do prawidłowego ustalenia zakresu uszkodzeń. Wszelkie zabrudzenia znajdujące się na powierzchni auta mogą przykryć uszkodzony element i skutkować tym, że szkoda nie zostanie naprawiona w całości. Analogicznie, po wykonaniu naprawy nie byłoby możliwości oceny jakości wykonanej usługi, sprawdzenie czy zostały usunięte wszelkie uszkodzenia i czy faktycznie pojazd został przywrócony do stanu sprzed szkody ”.

Oczywistym jest, że przyjęcie samochodu do naprawy związane jest z udokumentowaniem tego faktu, i cały proces naprawy powinien być odzwierciedlony w tej dokumentacji. Takie czynności również są czasochłonne i generują koszty.

Wobec powyższego Sąd oddalił wniosek o powołanie innego biegłego, co tylko przedłużyłoby postępowanie i przewyższyło jego koszty.

Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy wskazać, iż biegły sądowy – rzeczoznawca samochodowy wskazał, iż celowe i uzasadnione koszty naprawy uszkodzonego pojazdu są przynajmniej takie jak ustalono to w kalkulacji naprawy strony powodowej, a to 18 874, 85 zł. Zatem skoro strona pozwana wypłaciła tytułem odszkodowania kwotę 17 493, 56 zł, to do zapłaty pozostała jeszcze kwota 1 381, 29 zł i taką kwotę Sąd zasądził.

Odsetki za opóźnienie w zapłacie Sąd zasądził na podstawie art. 481 § 1 i 2 kc. Zgodnie z art. 817 § 1 kc strona pozwana winna wypłacić odszkodowanie w terminie 30 dni od daty otrzymania zawiadomienia o szkodzie. Skoro strona powodowa żądała odsetek od dnia późniejszego tj. 19 sierpnia 2024 r, to należało tak orzec.

W tym stanie rzeczy na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 kpc. Strona powodowa wygrała proces w 100%, a na poniesione przez nią koszty procesu złożyły się:

- opłata sądowa od pozwu w kwocie 100, 00 zł,

- opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł,

- wynagrodzenie pełnomocnika liczone według stawki minimalnej w kwocie 270, 00 zł,

łącznie kwota 387, 00 zł, którą Sąd zasądził w całości.

Wynagrodzenie biegłego sądowego – rzeczoznawcy samochodowego wyniosło 986, 92 zł, na jego poczet strona pozwana uiściła zaliczkę 600, 00 zł. Zatem nakazano pobrać od strony pozwanej na rzecz Skarbu Państwa – tut. Sadu brakujące koszty w kwocie 386, 92 zł.

Sędzia Agata Gawłowska-Sobusiak

S/

- odnotować uzasadnienie,

- odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełn. strony pozwanej r. pr. M. Dopieralskiej

- kal. 2 tyg.

Sędzia Agata Gawłowska-Sobusiak

Dnia 22 październik 2025 r