Zarządzenie z 8 października 2025, sygn. IX P 271/23

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 14 sierpnia 2023 r. powód R. C. (1) wniósł o przywrócenie do pracy na dotychczas zajmowanym stanowisku u pozwanej (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. z zachowaniem dotychczasowych warunków pracy i płacy w związku z nieuzasadnionym oraz wadliwym wypowiedzeniem umowy o pracę z dnia 24 lipca 2023 r. oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania wraz z odsetkami.

W uzasadnieniu wskazał, że u pozwanej był zatrudniony od dnia 30 kwietnia 2018 r. na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku diagnosty. Do jego obowiązków należało badanie stanu technicznego pojazdów, wykonywanie napraw, regulacji oraz ustawień w pojazdach samochodowych oraz wykonywanie pracy zgodnie z normami BHP. Wskazał, że w dniu 24 lipca 2023 r. otrzymał wypowiedzenie warunków umowy o pracę w części dotyczącej zakresu obowiązków z powodu niewykorzystania w pełni przez niego czasu pracy na realizację tych obowiązków i pozostawania przez część dnia pracy w bierności. W wypowiedzeniu zaproponowano powodowi zatrudnienie na stanowisku diagnosty z tą zmianą, że poza dotychczasowymi obowiązkami, musiałby się zajmować również obsługą i naprawianiem pojazdów Spółki oraz dbaniem o terminowe badania techniczne pojazdów Spółki. Powód wskazał, że zarzut o niepełne wykorzystywanie czasu pracy jest nieprawdziwy, a nadto że nie posiada umiejętności i wykształcenia, które by odpowiadało zaproponowanemu stanowisku. Dodał, że wykonywanie obowiązków zarówno diagnosty jak i mechanika jest niemożliwe do połączenia w tym samym czasie. Przekraczałoby to ustalone normy czasu pracy i konieczność każdorazowego zmieniania ubioru, kiedy zaszłaby konieczność obsługi klienta na stanowisku diagnosty w momencie wykonywania obowiązków mechanika. Ponadto wskazał, że ma przeciwskazania zdrowotne do wykonywania zaproponowanych zadań mechanika. Powyższe przesądza o konieczności przywrócenia go do pracy tylko na stanowisku diagnosty bez poszerzenia jego zakresu obowiązków o czynności mechanika. Ponadto powód wskazał, że należy do pracowników chronionych zgodnie z art. 32 ustawy o związkach zawodowych i wypowiedzenie warunków pracy jest niedopuszczalne bez zgody zakładowej organizacji związkowej.

W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na jej rzecz od powoda kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wskazała, że wbrew twierdzeniom zawartym w pozwie, powód był zatrudniony zarówno na stanowisku diagnosty jak i mechanika napraw pojazdów samochodowych, w tym autobusów już od pierwszej umowy o pracę zawartej na okres próbny z dnia 1 lutego 2016 r. Pozwana była przez R. C. (1) zapewniana, że powód posiada niezbędne kwalifikacje i umiejętności do realizacji swoich obowiązków pracowniczych zarówno diagnosty jak i mechanika. W ocenie pozwanej diagnosta, z samego faktu bycia diagnostą, powinien również znać się na naprawie pojazdów samochodowych, gdyż w przeciwnym razie nie wiedziałby jak przeprowadzać kontrolę sprawności pojazdów. Pozwana zauważyła, że powód prowadzi osobną działalność gospodarczą pod firmą (...), w ramach której zajmuje się w przeważającej części naprawą pojazdów samochodowych. Ponadto według nagrań z monitoringu i prowadzonych statystyk w ciągu dnia powód średnio przeprowadzał kontrolę około 4-5 pojazdów, a czas kontroli samochodu osobowego zajmował średnio od 15 do 20 minut, zaś w przypadku autobusów czas ten mógł się wydłużyć do 40 minut. Wskazała, że powód przez niemal połowę wyznaczonego czasu pracy pracował, drugą część dnia pozostawał bezczynny i wykorzystywał czas wolny na cele prywatne, dlatego też zasadnym było wypowiedzenie mu dotychczasowych warunków pracy poprzez rozszerzenie zakresu obowiązków. Podkreśliła, że według wiedzy pozwanej powód nie ma przeciwwskazań do wykonywania powierzonej mu pracy na stanowisku mechanik napraw pojazdów samochodowych – diagnosta. Zauważyła, ze powód został objęty szczególną ochroną stosunku pracy od 3 stycznia 2024 r., tj. po upływie wypowiedzenia warunków umowy o pracę.

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2024 r. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy prowadzonej przed tutejszym Sądem pod sygnaturą akt (...) w przedmiocie odwołania powoda od rozwiązania umowy o pracę.

Powód pismem z dnia 10 maja 2024 r. zmodyfikował powództwo wnosząc o zasądzenie na jego rzecz kwoty 27 150 zł tytułem odszkodowania za wadliwe oraz nieuzasadnione wypowiedzenie warunków umowy o pracę wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia następnego po dniu doręczenia pozwanej pozwu do dnia zapłaty w miejsce pierwotnie wniesionego roszczenia o przywrócenie do pracy.

Pozwana w dniu 23 maja 2024 r. w odpowiedzi na pismo powoda z dnia 10 maja 2024 r. wniosła ponownie o oddalenie powództwa w całości a nadto dodała, że powód był w pełni zdolny do rozpoczęcia pracy zarówno pod względem merytorycznym jak i zdrowotnym.

Sąd postanowieniem z dnia 20 września 2024 r. podjął postępowanie w sprawie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

R. C. (1) od dnia 1 grudnia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2014 r. był zatrudniony w Zakładzie (...) i syn z siedzibą w P. najpierw na stanowisku wulkanizatora, natomiast od 1 stycznia 2015 r. do 29 lutego 2016 r. na stanowisku diagnosty w pełnym wymiarze czasu pracy. Ma wykształcenie średnie z uprawnieniem do wykonywania zawodu technika elektronika.

Niesporne, a nadto dowód: świadectwo ukończenia technikum – k. 2 części A akt osobowych powoda,świadectwo pracy z dnia 29 lutego 2016 r. – k. 8 części A akt osobowych powoda.

R. C. (1) od 10 września 2009 r. posiada uprawnienia do wykonywania zawodu diagnosty pojazdów samochodowych. W ramach tych uprawnień mieści się wykonywanie okresowych badań technicznych pojazdów, w tym także pojazdów zabytkowych, taksówek, przeprowadzanie egzaminu państwowego, dodatkowych badań technicznych pojazdów skierowanych przez starostę w celu ustalenia niezbędnych do jego rejestracji, a także do przeprowadzania badań technicznych autobusów poruszających się z prędkością do 100 km/h, pojazdów przeznaczonych do przewozu towarów niebezpiecznych, pojazdów przystosowanych do zasilania gazem, a także pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy za granicą lub pojazdów skierowanych przez organ kontroli ruchu drogowego lub starostę, o ile wymagają specjalistycznego badania oraz pojazdów, w których dokonano zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów powodujących zmianę danych w dowodzie rejestracyjnym, marki (...) co do zgodności z warunkami technicznymi.

Niesporne, a nadto dowód: uprawnienie diagnosty nr. (...) (...) – k. 13 części B akt osobowych powoda.

R. C. (1) od dnia 19 września 2016 r. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...), której działalność koncentruje się na konserwacji i naprawie pojazdów samochodowych oprócz produkcji opon i dętek z gumy, tynkowania oraz pozostałych specjalistycznych robót budowlanych.

Dowód: screenshot z wydruku (...) z dnia 20 lipca 2023 r. – części B akt osobowych powoda, wydruk z (...) k. 44.

Pismem z dnia 19 stycznia 2016 r. R. C. (1) zawnioskował o zatrudnienie w (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P.. Został zatrudniony od 1 lutego 2016 r. na podstawie umowy o pracę na okres próbny na stanowisku mechanika napraw pojazdów samochodowych – diagnosty w pełnym wymiarze czasu pracy. Następnie od dnia 1 maja 2016 r. do dnia 30 kwietnia 2018 r. zawarł z pracodawcą umowę u pracę na czas określony, a od 1 maja 2018 r. na czas nieokreślony na tym samym stanowisku. W momencie zatrudnienia, a także w dniach 18 grudnia 2017 r., 1 czerwca 2022 r. i 29 września 2023 r. R. C. (1) uzyskał orzeczenia o zdolności do pracy ze względu na stan zdrowia na stanowisku mechanika napraw pojazdów samochodowych – diagnosty.

Dowód: podanie o pracę – k. 1 części A akt osobowych powoda, Umowy o prace – k. 2, 17, 28 części B akt osobowych powoda, Skierowania na badania i Orzeczenia Lekarskie – k. 5-6 części A, k. 23-24, 37, 41- 42, 50, 54 części B akt osobowych powoda, k. 81,

Do podstawowych obowiązków R. C. (2) na stanowisku mechanika napraw pojazdów samochodowych – diagnosty należało sprawdzanie stanu technicznego pojazdów samochodowych, zgodnie z obowiązującymi przepisami, wykonywanie napraw/regulacji, ustawienia w pojazdach samochodowych oraz wykonywanie prac zgodnie z przepisami BHP i przepisami pożarowymi. Do wykonywania tych zadań musiał mieć między innymi uprawnienie diagnosty, wykształcenie średnie oraz prawo jazdy kat. B, C oraz D. Jego praca miała się przede wszystkim skupiać na właściwym badaniu technicznym pojazdów. R. C. (1) w zakresie codziennych obowiązków badał stan techniczny średnio 5-6 pojazdów dziennie, w tym autobusów, gdzie czas na sprawdzenie pojazdu zajmowało mu zależnie od specyfiki pojazdu od 20 minut do 1.5 h. Badanie stanu technicznego pojazdów zabytkowych należało do rzadkości. Do wykonywania pracy z zakresu diagnostyki wymagana jest wiedza merytoryczna z zakresu mechaniki, a diagnosta powinien znać zasady działania danego elementu pojazdu. W szczególności powód jako diagnosta sprawdzał poziom płynów eksploatacyjnych, tj. olejów i płynów, ubytki powietrza w układach pneumatycznych oraz wskazywał co należy naprawić.

Dowód: zaświadczenie o ukończeniu szkolenia okresowego BHP - k. 26 części B akt osobowych powoda,opisy stanowiska pracy – k. 3, 32 i k. nieponumerowanych części B akt osobowych powoda, częściowo zeznania powoda – k. 149-151, 166, zeznania świadka P. K. – k. 151-152, zeznania świadka J. L. – k. 153-154, zeznania świadka P. R. – k. 154-155, zeznania świadka K. T. – k. 161-163, zeznania świadka J. K. – k. 163-165, zeznania świadka W. P. – k. 165-166.

W związku ze zmniejszeniem obsady stanowisk w brygadzie napraw bieżących i ubytkiem pracowników mogących wykonać obsługę codzienną autobusów w dniu 24 lipca 2023 r. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. wypowiedziała R. C. (1) warunki umowy o pracę w części dotyczącej opisu stanowiska pracy z zachowaniem 3-miesiaczngo okresu wypowiedzenia (do 31 października 2023 r.). Jako przyczynę wypowiedzenia wskazano niewykorzystywanie przez R. C. (1) w pełni czasu pracy na realizację zadań i obowiązków wynikających z zajmowanego stanowiska. Począwszy od dnia 1 listopada 2023 r. zaproponowano pracownikowi nowe warunki wynikające z opisu stanowiska pracy załączonego do wypowiedzenia. W zakresie umieszczono w punkcie pierwszym wykonywanie obsług i napraw pojazdów Spółki i dbanie o terminowe badania techniczne pojazdów Spółki w punkcie czwartym. Reszta obowiązków pozostała bez zmian.

W dniu 17 sierpnia 2023 r. powierzono R. C. (1) na okres od 4 września 2023 r. do 31 października 2023 r. w godzinach 7:00 – 11:00 wykonywanie napraw i obsług pojazdów Spółki, a w godzinach 11:00 – 15:00 wykonywanie obowiązków diagnosty. R. C. (1) od tego dnia musiał również dbać o terminowe badania techniczne pojazdów Spółki.

Po zmianach R. C. (1) miał wykonywać przez pierwszą część dnia pracy czynności związane z obsługą codzienną autobusów. Miał za zadanie ocenić stan techniczny pojazdów zjeżdżających z tras porannych, potwierdzić lub wykluczyć uwagi kierowców co do stanu technicznego autobusów i ewentualnie kierować te pojazdy na stanowiska naprawcze. Tam inni pracownicy mieli wykonać naprawy bieżące autobusu lub w razie potrzeby naprawy ciężkie. R. C. (1) nie otrzymywał zadań związanych z naprawą pojazdów. Jedynie okazjonalnie musiał dokonać drobnych napraw jak dokręcenie lusterek, sprawdzenie drążków kierowniczych, uzupełnić płyny eksploatacyjne. Do pomocy w czynnościach mógł używać różnorakich narzędzi, takie jak szarpaki diagnostyczne, choć przede wszystkim dokonywał oceny wzrokowej stanu pojazdu. Nie musiał dźwigać przedmiotów o wadze powyżej 5 kg. Ciężkie prace wykonywała brygada obsługi technicznej zaś lżejsze brygada napraw bieżących, zgodnie ze wskazaniami R. C. (1) co do rodzaju niesprawności autobusu.

Związek Zawodowy (...) w (...) przy (...) P. nie wniosła zastrzeżeń do powierzenia R. C. (1) nowych obowiązków.

Dowód: z awiadomienie do związku zawodowego – k. 47 części B akt osobowych powoda, wypowiedzenie warunków umowy o pracę z opisem stanowiska pracy – k. 48 części B akt osobowych powoda, Karta (...) Wstępnego w dziedzinie BHP – k. 52 części B akt osobowych powoda, powierzenie powodowi innej pracy – k. 49 części B akt osobowych powoda, częściowo zeznania powoda – k. 149-151, 166, zeznania świadka P. K. – k. 151-152, zeznania świadka J. L. – k. 153-154, zeznania świadka P. R. – k. 154-155, zeznania świadka K. T. – k. 161-163, zeznania świadka J. K. – k. 163-165, zeznania świadka W. P. – k. 165-166.

W dniu 4 września 2023 r. R. C. (1) oświadczył, że nie posiada kwalifikacji oraz umiejętności do wykonywania zadań mechanika napraw samochodowych oraz nigdy nie pracował na tym stanowisku oraz jego stan zdrowia nie pozwala bez zagrożenia dla jego życia i zdrowia na wykonywanie powierzonych obowiązków mechanika. Na potwierdzenie swojego stanowiska załączył wyniki badania rezonansu magnetycznego z dnia 9 czerwca 2020 r., w którym rozpoznano u R. C. (1) zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lędźwiowego.

W dniu 28 września 2023 r. lekarz medycyny pracy stwierdził, że R. C. (3) jest zdolny do wykonywania pracy n stanowisku mechanika pojazdów samochodowych – diagnosty.

Na swój wniosek R. C. (1) odbył w dniu 7 września 2023 r. instruktaż stanowiskowy na stanowisku mechanik napraw pojazdów samochodowych – diagnosta.

Dowód: oświadczenia i wyniki badania rezonansu magnetycznego – k. 50-51 części B akt osobowych powoda, orzeczenia lekarskie – k. 45 części B akt osobowych powoda.

Sąd zważył co następuje:

Stan faktyczny Sąd ustalił w poparciu o dokumenty zgromadzone w aktach sprawy, których prawdziwości i rzetelności sporządzenia żadna ze stron nie kwestionowała. Ponadto Sąd oparł się na zeznaniach świadków oraz przesłuchaniu powoda w zakresie, w jakim depozycje powoda były zgodne z relacjami świadków, co zostanie omówione poniżej.

Roszczenie powoda w niniejszej sprawie oparte było na regulacjach art. 45 § 1 k.p. w zw. z art. 42 § 1 k.p. Zgodnie z przywołanym art. 42 § 1 k.p. przepisy o wypowiedzeniu umowy o pracę stosuje się odpowiednio do wypowiedzenia wynikających z umowy warunków pracy i płacy. Natomiast art. 45 § 1 k.p. stanowi, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony lub umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy – stosownie do żądania pracownika – orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu – o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.

Mając na uwadze wskazane przepisy wskazać należy, że wypowiedzenie warunków pracy lub płacy powinno być złożone – tak jak wypowiedzenie definitywne – na piśmie, z zachowaniem przepisów o okresach i terminach wypowiedzenia, oraz powinno zawierać pouczenie o przysługujących pracownikowi środkach prawnych od wypowiedzenia (niezależnie od pouczenia, że pracownik może do połowy okresu wypowiedzenia odmówić przyjęcia nowych warunków). Dlatego też wypowiedzenie to podlega podobnym ograniczeniom jak wypowiedzenie definitywne, co dotyczy zwłaszcza szczególnej ochrony przed wypowiedzeniem, a także wskazania przyczyny wypowiedzenia zmieniającego oraz obowiązku konsultacji związkowej.

Nie było kwestią sporną, że wręczone powodowi w dniu 24 lipca 2023 r. wypowiedzenie zmianujące zawiera elementy przewidziane przepisami prawa. Powód nie odmówił przyjęcia nowych warunków umowy o pracę przed upływem połowy okresu wypowiedzenia.

Kwestionując prawidłowość wypowiedzenia powód powoływał się na fakt pozostawania pracownikiem objętym szczególna ochroną stosunku pracy zgodnie z art. 32 ustawy o związkach zawodowych. Sąd zauważył jednak, że powód dopiero od 18 grudnia 2023 r. został członkiem Zakładowej Organizacji Związkowej (...) pracowników (...) sp. z o.o. w P. (k. 57-59 i 61), a od dnia 3 stycznia 2024 r. został objęty ochroną pracowniczą w myśl art. 32 ustawy o związkach zawodowych (k. 60, 73 i 74). Rozstrzygając najpierw ten problem należy wskazać, że faktycznie powód jako pracownik został objęty ochroną związkową stał się szczególnie chroniony przed wypowiedzeniem ze strony pracodawcy. Pracodawca winien jest w takiej sytuacji najpierw uzyskać zgodę odpowiedniej organizacji związkowej, a po uzyskaniu zgody może wypowiedzieć pracownikowi umowę o pracę. Niemniej jednak w momencie wypowiedzenia ocenianego w sprawie niniejszej i na koniec okresu wypowiedzenia warunków umowy o pracę szczególnej ochronie stosunku pracy nie podlegał. Jednocześnie pracodawca przeprowadził konsultację związkową zamiaru zmiany warunków pracy powoda z zakładową organizacja związkową, co potwierdza zawiadomienie związku zawodowego ze wzmianką o braku zastrzeżeń (organizacji) co do decyzji pracodawcy (k. 47 części B akt osobowych powoda). Powód w swojej argumentacji sugerował, że zgody takiej pracodawca nie uzyskał, co jest jednak sprzeczne z przedstawionym dokumentem.

Kwestionując zasadność wypowiedzenia powód podnosił, że wskazana w nim przyczyna wypowiedzenia jest nieprawdziwa. Twierdził, że wykorzystuje w pełni czas pracy i połącznie obowiązków diagnosty i mechanika jest niemożliwe w ramach jednego etatu.

Przesłuchani w sprawie niniejszej świadkowie P. K. i K. T. w sposób jednoznaczny wskazali, że powód jedynie część dnia pracy poświęcał na wykonywanie obowiązków służbowych. Świadek P. R. potwierdził, że prace wykonywane przez powoda na stanowisku diagnostyki nie przynosiły wystarczającego dochodu jego pracodawcy i utrzymywanie powoda wyłączenie na stanowisku diagnostyki było niecelowe.

Niczego nie wniosły do sprawy zeznania świadka B. S., która nie była w stanie ocenić prawdziwości przyczyn wypowiedzenia a zmieniającego dokonanego wobec powoda.

Jednocześnie świadkowie K. T., J. K. i W. P. wskazali, że w Spółce brakowało mechaników napraw bieżących. Którzy mogliby być kierowani na obsługę codzienną autobusów zamiast na stanowiska związane z bieżącą naprawą pojazdów.

Z zeznań świadków oraz przesłuchania powoda wynikało, że praca na stanowisku diagnosty choć wymagająca specjalistycznej wiedzy, to nie wymagała większego nakładu czasu pracy, zwłaszcza gdy diagnosta posiadał wieloletnie doświadczenie w tej materii i miał wiedzę na jakie elementy zwracać uwagę i jak je diagnozować. Zarówno powód jak i świadkowie zgodnie wskazywali, że średnio powód badał stan techniczny od 5-6 pojazdów samochodowych dziennie, z zastrzeżeniem że obłożenia pracy mogło nie być w ogóle danego dnia lub mogło być w wymiarze umiarkowanym. Przekładało się to na pozostawanie przez powoda przez część dnia bezczynnym na czym traciła Spółka, która płaciła powodowi wynagrodzenie za pełny czas pracy. Pracodawca stanął na stanowisku, że nałożenie nowych obowiązków na powoda, aby w określonych godzinach pełnił zadania diagnosty i mechanika, spowoduje wypełnienie czasu pracy, w którym powód pozostawał bierny. Takie stanowisko pracodawcy należy zaaprobować jako ekonomicznie racjonalne. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przeciętnie pojazd mniejszy niż autobus jest badany średnio 20 minut, a autobus i pojazdy zabytkowe ze względu na swoje rozmiary i ewentualną skomplikowaną budowę średnio od 30 minut do półtorej godziny. Powyższe prowadzi do wniosku, że pracodawca, dbając (i słusznie) również o interes Spółki chciał wykorzystać umiejętności powoda również w innych obszarach wypełniając mu obowiązujący ośmiogodzinny czas pracy.

Na skutek zmiany warunków pracy powoda skierowano do wykonywania zadań w tzw. obsłudze codziennej. Powód w trakcie tych czynności, zgodnie z zeznaniami świadków, miałby dokonywać wyłącznie oceny stanu technicznego pojazdów, względnie wykonania drobnych napraw jak dokręcenie lusterek. Już wymiana opon i kół czy wymiana klocków hamulcowych zlecana była pracownikom napraw bieżących, choć wydaje się, że powód i takie czynności potrafiłby wykonać mając odpowiedni zasób doświadczenia. Zdaniem Sądu powód zdawał sobie sprawę, czym się będzie zajmował po zmianie warunków pracy, gdyż o przyszłych obowiązkach powiadomił go ówczesny przełożony K. T..

Przesłuchany w sprawie powód przyznał, że faktycznie nigdy nie był kierowany do prac naprawczych, w tym również w czasie przypadającym po zmianie zakresu jego obowiązków. Przyznał, że w pracy na stanowisku obsługi bieżącej dostał taki sam zakres zadań jak na stanowisku diagnosty. Potwierdził również małą liczbę badań diagnostycznych przypadającą na dzień roboczy.

W oparciu o powyższe relacje Sąd doszedł do wniosku, że wypowiedzenie zmieniające dokonane przez pracodawcę w stosunku do powoda w dniu 24 lipca 2023 r. było uwarunkowane uzasadnionymi potrzebami pozwanej. Wynikało z ubytków kadrowych pracowników napraw bieżących. Z wypowiedzi świadków wynika również, że prawdziwa była przyczyna wypowiedzenia związana z sytuacją pracowniczą powoda. Liczba przeprowadzanych badań technicznych uległa obniżeniu, co sprawiało, że powód na wykonywanie obowiązków diagnosty, w tym badania techniczne pojazdów Spółki, poświęcał jedynie część dnia pracy – około połowy czasu pracy.

Sąd nie podzielił argumentacji powoda w zakresie, w jakim twierdził on, że nie miał kwalifikacji do wykonywania obowiązków na nowym stanowisku. Z zeznań świadków wynika jednoznacznie, że nie było zamiarem pracodawcy kierowanie powoda do jakichkolwiek napraw pojazdów spółki. R. C. (1) po zmianie miał część pracy poświęcać na wykonywanie obsługi bieżącej autobusów, co nie jest równoznaczne z naprawą bieżącą. Czynności, które miał wykonywać, polegały na ocenie sprawności pojazdów po zjechaniu z trasy oraz potwierdzeniu zapisów kierowcy ze stanem rzeczywistym. Miał to czynić poprzez przeprowadzenie oględzin pojazdu, co jest całkowicie zbieżne z czynnościami diagnosty – odpowiada w pełni kwalifikacjom powoda. w ocenie Sądu uzupełnieni płynów eksploatacyjnych również mieści się w zakresie umiejętności powoda, gdyż nie wymaga szczególnej wiedzy technicznej.

Sąd zauważył, że od początku zatrudnienia powód miał w zakresie obowiązków wykonywanie napraw i zajmował stanowisko mechanika. Powód już od pierwszej umowy o pracę na okres próbny miał wpisaną nazwę stanowiska „mechanik napraw pojazdów samochodowych – diagnosta”, co samo przez się implikuje przekonanie, że jako mechanik praktycznie posiada nieprzerwany czas pracy na tym stanowisku. O ile pierwszy opis stanowiskowy wskazywał, że celem pracy powoda jest właściwe badania techniczne pojazdów, to jednak w rubryce o podstawowych obowiązkach pracownika wpisano, że musiał również dokonywać napraw, regulacji i ustawień w pojazdach samochodowych. Z tego opisu wynika, że naprawa pojazdów powinna była jedną z codziennych obowiązków jakich pracownik winien był wykonywać. Ostatni opis stanowiska pracy, który powód kwestionował, różnił się od pierwotnego opisu tylko trzema pozycjami, a mianowicie celem pracy powoda miała być teraz naprawa i badania techniczne pojazdów, a do obowiązków dodano wykonywanie obsług i napraw pojazdów Spółki, a także dbanie o terminowe badania techniczne pojazdów Spółki. Należy zauważyć, że dodany punkt o naprawie jest bliźniaczo podobny do dotychczasowego o naprawie, regulacjach i ustawieniach w pojazdach samochodowych z tą różnicą, że naprawa miała obejmować pojazdy Spółki. Co więcej zgodnie z nowym zakresem obowiązków powód miał dbać o terminowe badania techniczne pojazdów Spółki, co w żadnym aspekcie nie odbiega od dotychczasowych obowiązków badania stanu technicznego pojazdów zewnętrznych. W zasadzie na tym jego praca polegała od samego początku, więc ta materia również nie wykraczała poza ówczesną wiedzę powoda i była bardzo zbliżona do dotychczasowych obowiązków. Powód posiadający wieloletnie doświadczenie w pracy zarówno wulkanizatora, mechanika jak i diagnosty powinien podołać przedstawionym zadaniom, a powoływanie się przez niego na brak wiedzy czy umiejętności jest niezasadne.

Z przedłożonego wydruku i zarzutu ekranu portalu (...) wynika, że powód od 19 września 2016 r. prowadzi działalność gospodarczą związaną przede wszystkim z naprawą samochodów. Stąd też nieuprawnione jest twierdzenie powoda, że nie posiada umiejętności do wykonania zawodu mechanika. Kłóci się to z niemal co najmniej 7-letnim doświadczeniem jakiego powód nabył podczas pracy w swojej firmie przed przedstawieniem powodowi nowych warunków pracy. Należy również wskazać, że jeszcze wcześniej pracował jako wulkanizator w zakładzie wulkanizatorskim, gdzie co prawda w głównej mierze zajmował się oponami i kołami to jednak nabywał doświadczenie w branży motoryzacyjnej. Powód dodatkowo uzyskał wykształcenie średnie w zawodzie technika elektronika, a zatem posiadał nadto wiedzę z zakresu operowania na przewodach i kablach, która z całą pewnością jest przydatna w pracy mechanika samochodowego czy diagnosty. Ponadto od 10 września 2009 r. posiada uprawnienia do wykonywania zawodu diagnosty, a zatem implikuje to przekonanie, że od wielu lat motoryzacja była ścisłym obiektem jego zainteresowań i od co najmniej tamtego dnia zdobywał doświadczenie z zakresu budowy pojazdów, wykrywania i zgłaszania w nim usterek.

R. C. (1) posiada uprawnienia do wykonywania zawodu diagnosty. W celu wykonywania tego zawodu, należy zdać stosunkowo trudny egzamin. Praca ta się wiąże z koniecznością posiadania nietuzinkowej wiedzy z zakresu działania pojazdów samochodowych, profesjonalnym sprawdzaniu stanu technicznego pojazdu nie tylko za pomocą przydatnych w tej pracy urządzeń i narzędzi, ale również bazując na doświadczeniu i zmyśle wzroku oraz doświadczenia w pracy mechanika. Z zeznań świadków zwłaszcza K. T. i J. K. wynika, że praca ta jest swoistego rodzaju zwieńczeniem kariery w branży motoryzacyjnej. Powód był jedną z osób o największej wiedzy o autobusach i pojazdach w całym zakładzie pozwanej. Do wykonywania obowiązków diagnosty należy nie tylko wiedzieć, gdzie jaki element w pojeździe się znajduje, ale również znalezienie i analiza danego problemu i wskazanie jego rozwiązania. Do obowiązków mechanika, jak sama nazwa wskazuje należała naprawa konkretnych usterek w elemencie pojazdu wskazanych przede wszystkim przez diagnostę. Samo przez się implikuje to przekonanie, że diagnosta to osoba, która wiedzą i umiejętnościami mogła obejmować również obowiązki mechanika, ale niekoniecznie na odwrót. Diagnosta, bowiem decydował również o dopuszczeniu pojazdu do ruchu drogowego i musiał mieć pewność, że pojazd pozostanie sprawny.

Kwestionując wypowiedzenie powód podnosił również, że jest niezdolny do pracy na stanowisku obsług bieżących z uwagi na występujące schorzenia kręgosłupa. Należy jednak wskazać, że powód od momentu pierwszego zatrudnienia, według przedstawionych orzeczeń lekarskich, pozostawał zdolny do pracy na określonym stanowisku. Powód swój wynik badania rezonansu magnetycznego z dnia 9 czerwca 2020 r. o rozpoznanych dolegliwościach kręgosłupa przedstawił pracodawcy dopiero 4 września 2023 r. (długo po 24 lipca 2023 r. – data wypowiedzenia zmieniającego warunki pracy) a zatem ponad 3 lata od wykonania badania. Powód wyniku badania nie przedstawił również lekarzowi orzecznikowi podczas badania okresowego z dnia 1 czerwca 2022 r. Nie był przy tym w stanie wyjaśnić, dlaczego wcześniej nie okazywał wyniku badania do wglądu lekarzowi medycyny pracy. Zaniedbaniem powoda w tym zakresie nie można obarczać pracodawcy, który dysponował orzeczeniami lekarskimi z dnia 18 grudnia 2017 r. oraz 1 czerwca 2022 r., a potem jeszcze z 29 września 2023 r., z których wprost wynikało, że powód jest zdolny do pracy na określonym stanowisku diagnosty i mechanika. Powód za niezdolnego do pracy został uznany dopiero orzeczeniem lekarskim z dnia 4 czerwca 2024 r. Jednakże, w/w orzeczenie zostało wydane niemal rok po przedstawieniu powodowi nowych warunków pracy i jako takie było nieprzydatne dla Sądu, gdyż orzeczenie dotyczyło późniejszego okresu niż omawiany.

Wobec powyższego Sąd doszedł do wniosku, że wręczone powodowi w dniu 24 lipca 2023 r. wypowiedzenie zmieniające było poprawne formalnie, zostało oparte na prawdziwych przyczynach i było uzasadnione. Odpowiadało rzeczywistym potrzebom pracodawcy a powód z całą pewnością posiadał uprawnienia, wiedzę oraz umiejętności do wykonywania zadań na nowo powierzonym stanowisku. Jego stan zdrowia umożliwiał mu podejmowanie nowych obowiązków. W tej sytuacji Sąd oddalił powództwo jako niezasadne w punkcie pierwszym wyroku.

W punkcie drugim wyroku Sąd orzekł o kosztach postępowania zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania, w oparciu o treść art. 98 § 1 i § 1 ¹ k.p.c. Do niezbędnych kosztów procesu strony pozwanej reprezentowanej przez radcę prawnego zaliczono wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 360 zł ustalone w oparciu o § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265 z późn. zm.).

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)

S.,(...)