sygn. III Nsm 495/22 9 października 2025 Sąd Rejonowy w Brodnicy

Postanowienie z 9 października 2025, sygn. III Nsm 495/22

Teza
ograniczenie władzy do podniesienia kompetencji wychowawczychograniczenie władzy do podniesienia kompetencji wychowawczych
Data orzeczenia 9 października 2025
Sąd Sąd Rejonowy w Brodnicy
Wydział III Wydział Rodzinny i Nieletnich
Przewodniczący Sędzia Renata Antkowiak
Tagi
#Sąd Rejonowy w Brodnicy #III Wydział Rodzinny i Nieletnich #postanowienie

a)Sygn. akt III Nsm 495/22

POSTANOWIENIE

Dnia 9 października 2025 r.

Sąd Rejonowy w Brodnicy Wydział III Rodzinny i Nieletnich

w składzie następującym:

Przewodniczący: Sędzia Renata Antkowiak

Protokolant: st.sekr.sądowy Karolina Klufczyńska

po rozpoznaniu w dniu 2 października 2025 r. w Brodnicy

na rozprawie

sprawy z wniosku E. G. (1)

z uczestnictwem G. G.

o zmianę wyroku rozwodowego w części dot. władzy rodzicielskiej nad małoletnią A. G.

i z wniosku G. G.

z uczestnictwem E. G. (1)

o ograniczenie uczestniczce władzy rodzicielskiej nad małoletnią A. G.

p o s t a n a w i a:

1/ zmienić rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2. Wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 11 września 2020r. sygn. akt I C 1100/20 dotyczące władzy rodzicielskiej nad małoletnią A. G. jedynie w ten sposób, że zobowiązać rodziców małoletniej tj. E. G. (1) i G. G. do podniesienia kompetencji wychowawczych obojga rodziców poprzez korzystanie z indywidualnego poradnictwa psychologicznego celem podniesienia wrażliwości rodzicielskiej, umiejętności komunikacji i współpracy z drugim rodzicem w sprawach dotyczących małoletniej córki,

2/ oddalić wnioski stron w pozostałym zakresie,

3/ ustalić, iż każda ze stron ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność

w/z kierownika sekretariatu

mgr Karolina Klufczyńska

Sygn. akt III Nsm 495/22

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni E. G. (2) do tut. Sądu z wnioskiem o zmianę wyroku rozwodowego Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 11 września 2020r., sygn. akt I C 1100/20 w części dotyczącej władzy rodzicielskiej nad małoletnią A. G. poprzez powierzenie wykonywania władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką stron wnioskodawczyni i ograniczenie władzy rodzicielskiej nad tą małoletnią jej ojcu G. G. do współdecydowania o istotnych sprawach dziecka dotyczących wychowania, edukacji i zdrowia. Ponadto wniosła o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania oraz zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

Uczestnik postępowania G. G. w odpowiedzi na ten wniosek wnosił o oddalenie wniosku o ograniczenie jemu władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką stron.

Ponadto w odpowiedzi na ten wniosek G. G. zawarł wniosek o zmianę wyroku rozwodowego Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 11 września 2020 roku, sygn. akt I C 1100/20 również w części dotyczącej władzy rodzicielskiej w ten sposób, żeby ograniczyć E. G. (1) wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką A. G. do współdecydowania we wszystkich istotnych sprawach dziecka takich jak edukacja, sposób wychowywania oraz leczenie oraz o zobowiązanie wnioskodawczyni do podjęcia terapii psychologicznej w celu zwiększenia umiejętności komunikacji w kwestiach dotyczących małoletniej córki stron, zrozumienia udziału ojca w wychowaniu dziecka oraz równoprawnej roli rodziców wżyciu i wychowaniu dziecka.

Sprawa z wniosku G. G. została wpisana pod nr I. N. 688/22 a następnie połączona ze w/w sprawą z wniosku E. G. (1) i obie sprawy prowadzone były łącznie pod sygn. akt III Nsm 495/22.

Na pierwszym terminie rozprawy G. G. wnioskował również o ograniczenie matce małoletniej władzy rodzicielskiej poprzez ustanowienie nadzoru kuratora sądowego nad sposobem sprawowania przez nią władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką stron. Uzasadniając powyższe wskazał, że w jego ocenie matka nieprawidłowo wykonuje władzę rodzicielską nad córką w tym zakresie, że nastawia córkę przeciwko ojcu, córka nie ma swobody w okazywaniu uczuć wobec ojca, matka stara się wytworzyć negatywny obraz ojca w oczach dziecka i próbuje obciążyć emocjonalnie córkę. Równocześnie G. G. sam zadeklarował swój udział w terapii, jeśli miałoby to uzdrowić relacje pomiędzy nimi jako rodzicami i relacje z dzieckiem.

E. G. (1) wnosiła o oddalenie wniosku G. G. o ograniczenie jej władzy rodzicielskiej, natomiast rozszerzyła żądanie swojego wniosku o zobowiązanie G. G. do podjęcia terapii psychologicznej w celu podniesienia kompetencji rodzicielskich, umiejętności komunikacji i współpracy z drugim rodzicem w sprawach dotyczących małoletniej córki stron.

W toku postępowania w sprawie strony zadeklarowały chęć uczestnictwa we wspólnej terapii celem wypracowania porozumienia w sprawach dotyczących małoletniej córki wnioskując początkowo o odroczenie rozprawy na dłuższy okres czasu - po wakacjach 2024r., kiedy ich małoletnia córka rozpocznie naukę szkolną a następnie po podjęciu tej terapii o zawieszenie postępowania mając nadzieję, że zaistnieje sytuacja, że cofną swoje wnioski złożone w tej sprawie. Na zgodny wniosek stron na podstawie art. 178 kpc Sąd postanowieniem z dnia 21 stycznia 2025r. zawiesił postępowanie w tej sprawie. Od samego początku strony miały świadomość tego, że brak prawidłowych relacji pomiędzy nimi - rodzicami, bardzo negatywnie wpływa na ich małoletnią córkę oraz, że wspólna terapia ich jako rodziców jest konieczna.

W zakreślonym terminie stronom nie udało się jednak wypracować porozumienia i pełnomocnik G. G. złożył wniosek o podjęcie zawieszonego postepowania w tej sprawie. Sąd postanowieniem z dnia 13 czerwca 2025r. podjął zawieszone postępowanie w sprawie.

Sąd ustalił, co następuje:

Rodzice małoletniej A. G. byli małżeństwem, jednakże zostało ono rozwiązane przez rozwód Wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 11 września 2020r. w sprawie z powództwa E. G. (1) przeciwko G. G. o rozwód, sygn. akt I C 1100/20. W wyroku tym wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem stron A. G. urodzoną (...) w B. Sąd powierzył obojgu rodziców, przy czym miejsce zamieszkania dziecka ustalił przy matce i ustalił, że władza rodzicielska i kontakty będą wykonywane zgodnie z treścią rodzicielskiego planu wychowawczego z 17 czerwca 2020r. a nadto zobowiązał obie strony do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania małoletniej córki stron i tytułem udziału pozwanego w kosztach jej utrzymania zasądził od niego na rzecz małoletniej A. G. alimenty w kwotach 1130 zł (tysiąc sto trzydzieści złotych), płatne z góry do rąk matki dziecka do dnia 10-tego każdego miesiąca poczynając od uprawomocnienia się wyroku rozwodowego z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku opóźnienia w płatności każdej raty. Wyrok ten uprawomocnił się 19 września 2020r.

Wnioskodawczyni E. G. (1) wskazała Sądowi, że początkowo liczyła na współpracę z ojcem małoletniej w zakresie wykonywania władzy rodzicielskiej, jednak w praktyce współdziałanie między nimi nie występuje. Wskazała również na sytuacje, w których napotyka trudności w kontaktach z ojcem dziecka - uczestnik mi.in. nie odpisuję na wiadomości, nie oddzwania, co utrudnia ustalenie i realizacje kontaktów ,,.. jak ojciec przychodzi na kontrakt dzwoni domofonem i oddala się o 100 m dalej i córka schodzi do niego i podobnie jak przyprowadza córkę. Były mąż mi zarzuca, że sama podejmuję istotne decyzję co do dziecka, jak proszę o kontakt telef. gdy chcę daną sprawę uzgodnić, np. dodatkowe zajęcia, to nie oddzwania, a potem ma do mnie pretensję, że dowiaduje się, ze zdjęć, że dziecko chodzi na zajęcia. Mamy kontakt przez sms, ale ojciec córki nie odpisuje albo odpisze po dłuższym czasie odwracając kota ogonem, brak konstruktywnej współpracy”. Oświadczyła również, że ojciec nastawia dziecko przeciwko niej.

Uczestnik postępowania G. G. wskazał, że matka wykorzystuje fakt, że dziecko jest przy niej, by nim manipulować i nastawiać je przeciwko niemu. Wskazał, że porozumienie rodzicielskie jest realizowane, jednakże w związku z sytuacją zawodową zmuszony był zmienić sposób kontaktów z córką. Oświadczył, iż ma bardzo dobrą i bliską relację z córką i wbrew temu co twierdzi matka dziecka - wykonuje swoją władzę rodzicielską w sposób prawidłowy. Wskazał, że ,,…Mam świadomość że brak naszych prawidłowych relacji pomiędzy nami rodzicami bardzo negatywnie wpływa na nasze dziecko, bardzo nad tym ubolewam”. Oświadczył również, że może poddać się terapii, jeśli pozytywnie wpłynie to na wzajemne relacje pomiędzy stronami.

Pełnomocnicy stron zgodnie oświadczyli, że w obecnym stanie wspólna terapia rodziców jest konieczna i wnieśli zgodnie o dłuższe odroczenie lub zawieszenie postępowania na okres do 3 miesięcy. Dnia 21 stycznia 2025r. na zgodny wniosek stron Sąd zawiesił postępowanie w sprawie. Strony podjęły wspólną terapię, uczestniczyły w kilku spotkaniach u psychologa. Po pewnym czasie do terapii u tego samego psychologa zostało włączone małoletnie dziecko stron, które nadal kontynuuje swoją terapię. Rodzice natomiast zaprzestali po pewnym czasie wspólnej terapii i każde z nich przedstawiało odmienne powody tego stanu rzeczy. Bezsporne jest to, że rodzice małoletniej A. nie ukończyli wspólnej terapii.

Pełnomocnik uczestnika wniósł o podjęcie postępowania. Dnia 13 czerwca 2025r. Sąd podjął zawieszone postępowanie w sprawie.

Uczestnik postępowania będący równocześnie wnioskodawcą wskazał odnośnie terapii w jakiej uczestniczy małoletnia córka stron, że ,,… terapia przynosi złe efekty, dziecko jest bardzo zbuntowane, odnosi się do mnie arogancko, wcześniej relacja z córką była bardzo dobra, po pierwszym spotkaniu u pani psycholog spotkaliśmy się z córką i mamą, córka powiedziała, że to jest najszczęśliwszy dzień w życiu. Ja wybrałem te panią psycholog nie bazując na żadnej opinii, w dobrej wierze, myśląc że ta pani nam pomoże. Ale oceniając rezultaty po tych 8 miesiącach terapii w której jest dziecko uważam, że nie przynosi ona żadnych pozytywnych efektów, przynosi wiele negatywnych, jak oceniam zachowanie córki, na pewno nie jest nastawiona na poprawę relacji między ojcem a córką, a bardziej utwierdza córkę w tym stanie w którym jest obecnie.”

Dowód: zeznania wnioskodawczyni/uczestniczki E. G. (1) k. 536-537v,558-559, 610v (uprzednio wyjaśnienia informacyjne k. 502-502v, 524v, 526-527v i 528); zeznania uczestnika/wnioskodawcy G. G. k. 537v-538, 559, 609-610v (uprzednio wyjaśnienia informacyjne k. 502v-503, 524v-526, 527v-528), dowody z dokumentów na kartach: 10, 11, 59-61, 62, 63-66, 67-69, 382-385, 424-426, 431, 433, 554-556, 569 i 570 akt przedmiotowej sprawy; dowód z akt sprawy I. N. 298/21 Sądu Rejonowego w Brodnicy w tym z wydanej w tamtej sprawie opinii biegłych z (...) w T. z dnia 2.11.2022r., (której kserokopia została również załączona do akt przedmiotowej sprawy na k. 442-446v), ponadto dowód z akt sprawy toczącej się pomiędzy stronami o rozwód przed Sądem Okręgowym w Toruniu, sygn. akt I C 1100/20 w tym z wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 11 września 2020r. wydanego w tej sprawie k. 155 oraz z załączonego przez strony do tamtej sprawy rodzicielskiego planu wychowawczego z dnia 17 czerwca 2020r., o którym mowa w pkt. 2. wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu regulującego kwestie władzy rodzicielskiej nad małoletnią córka stron.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania stron w zakresie, w jakim znajdują one odzwierciedlenie w dokonanych powyżej ustaleniach faktycznych, bowiem w tym zakresie są one przekonujące i nie pozostają w sprzeczności z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Spór pomiędzy stronami sprowadzał się głównie do kwestii zmiany dotychczasowego sposobu wykonywania władzy rodzicielskiej przez oboje rodziców nad ich małoletnią córką, jednakże rozstrzygnięcie tej kwestii i zakres ewentualnej zmiany w tym zakresie jest obowiązkiem Sądu dokonywanym w oparciu o cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy.

Co do dowodów z dokumentów wskazanych wyżej Sąd nie dopatrzył się okoliczności mogących budzić wątpliwości co do ich prawdziwości.

Odnośnie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych z Opiniodawczego Zespołu (...) przy Sądzie Okręgowym w Toruniu wydanej w poprzedniej sprawie toczącej się pomiędzy stronami o sygn. akt III Nsm 298/21 Sądu Rejonowego w Brodnicy – Sąd uznał, że - mimo tego, że została ona wydana 3 lata temu oraz w innej sprawie tj. o zmianę sposobu kontaktów małoletniej A. G. z jej ojcem G. G. -to jest ona w dalszym ciągu pomocna przy rozstrzyganiu w przedmiotowej sprawie, w której zgromadzony został dodatkowy materiał dowodowy wskazujący na aktualną sytuację tej małoletniej oraz aktualny obraz tego, jak wyglądają relacje pomiędzy jej rodzicami oraz jej relacje z każdym z rodziców. Z opinii tej wynika m.in., że ,,…małoletnia A. wychowuje się w układzie relacji międzyludzkich, które podlegają znacznej dynamice i kształtują jej negatywny stosunek do ojca, a w szczególności sposób przeżywania spotkań z nim. Brak stabilizacji między rodzicami i wysoki stopień rezonowania dziewczynki z odczuciami matki powodują, iż przyjmuje ona jej perspektywę, z którą się utożsamia i asymiluje jako swoją” „… Aktualnie kształtowane otoczenie familijne jest niesprzyjające prawidłowemu rozwojowi dziecka. Konflikt między rodzicami obciąża budowanie relacji A. z ojcem a postawa matki ogranicza jej swobodę w okazywaniu uczuć wobec badanego, jak również wyrażenie chęci utrzymywania spotkań z nim”.

Sąd oddalił wnioski dowodowe stron dotyczące zawnioskowanych przez nie świadków oraz wniosek dowodowy pełnomocnika E. G. (1) o przesłuchanie psychologa, u którego dziecko stron pozostaje w terapii, ponieważ w ocenie Sądu zeznania stron oraz pozostały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie był wystarczający do merytorycznego rozstrzygnięcia w tej sprawie. Ponadto Sąd uznał, że świadkowie zawnioskowani przez strony mieliby zeznawać na okoliczności, które w wystarczający sposób przedstawiły Sądowi strony. Odnośnie przesłuchania psychologa, u którego w terapii aktualnie pozostaje małoletnia córka stron – zdaniem Sądu nie byłoby właściwe i nie służyłoby szeroko pojętemu dobru dziecka. Ponadto okoliczności, które podało dziecko psychologowi zostały zawarte w wystawionym przez niego zaświadczeniu.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 106 krio jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd opiekuńczy może zmienić orzeczenie o władzy rodzicielskiej i sposobie jej wykonywania zawarte w wyroku orzekającym rozwód, separację bądź unieważnienie małżeństwa, albo ustalającym pochodzenie dziecka. W przedmiotowej sprawie mamy sytuację, w której o władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką stron A. G. rozstrzygał Sąd Okręgowy w Toruniu w sprawie o rozwód pomiędzy jej rodzicami, sygn. akt I C 1100/20 wyrokiem z dnia 11 września 2020r., który uprawomocnił się dnia 19.09.2020r. W wyroku tym wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką stron A. G. powierzono oboju rodzicom przy czym miejsce zamieszkania małoletniej ustalono przy matce; ponadto ustalono, że władza rodzicielska i kontakty będą wykonywane zgodnie z treścią rodzicielskiego planu wychowawczego z dnia 17 czerwca 2020r.

Po niespełna 2 latach od prawomocnego zakończenia sprawy o rozwód pomiędzy stronami E. G. (1) wystąpiła z wnioskiem w tej sprawie o zmianę wyroku orzekającego rozwód w części dotyczącej władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką stron wskazując przy tym na te okoliczność, że deklarowana przez ojca małoletniej współpraca rodzicielska nie była przez niego prawidłowo realizowana. Wcześniej jeszcze, bo w 2021r. matka małoletniej wystąpiła do tutejszego Sądu ze sprawą o zmianę sposobu kontaktów ojca z córką. W toku tamtej sprawy o sygn. akt III Nsm 298/21 strony wraz z ich małoletnią córką były badane przez biegłych z (...) w T.. Wydana w tamtej sprawie opinia biegłych, na która wskazywano w ustaleniach faktycznych, była pomocna również przy rozstrzyganiu w przedmiotowej sprawie; przy czym wnioski w niej wskazane oceniane były w kontekście pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W obecnej sprawie w dalszym ciągu ujawniał się konflikt pomiędzy rodzicami małoletniej A., który wpływa bardzo negatywnie na dziecko. W toku postępowania w sprawie strony podejmowały starania, by ten konflikt zażegnać i zadeklarowały nawet chęć uczestnictwa we wspólnej terapii celem wypracowania porozumienia w sprawach dotyczących małoletniej córki. Strony wnosiły o zawieszenie postępowania w sprawie mając nadzieję, że zaistnieje sytuacja, że cofną swoje wnioski złożone w tej sprawie. Od samego początku strony miały więc świadomość tego, że brak prawidłowych relacji pomiędzy nimi - rodzicami, bardzo negatywnie wpływa na ich małoletnią córkę oraz, że terapia ich jako rodziców jest konieczna. Po kilku spotkaniach zaprzestały jednak tej wspólnej terapii, więc trudno mówić o braku efektów takiej terapii, skoro nie została ona przez nich doprowadzona do końca.

Dodatkowo – poza okolicznościami wynikającymi ze wskazywanej wyżej opinii biegłych, na które wskazano w ustaleniach faktycznych, w toku postępowania w tej sprawie ujawniły się okoliczności, na które wskazywała małoletnia A. w trakcie spotkań z psychologiem, a które dotyczyły postawy ojca nacechowanej bolesnym dla małoletniej sposobem wyrażania się o jej matce.

Wszystkie te okoliczności w tym również zeznania stron ujawniły, że oboje rodzice małoletniej - dla prawidłowego i zgodnego z dobrem tej małoletniej sposobu sprawowania władzy rodzicielskiej - winni podnieść swoje kompetencje wychowawcze szczególnie wymagane w sytuacji porozwodowej ich jako rodziców.

Rodzice małoletniej winni nie tylko zdać sobie sprawę z tego, że wszelkie animozje czy wręcz toczenie między sobą otwartej wojny w sposób negatywny wpływają nie tylko na ich samych, ale przede wszystkim na ich małoletnią córkę, ale przede wszystkim podjąć konkretne starania, by w swoich postawach i wzajemnych relacjach oraz w relacjach z dzieckiem prezentować prawdziwe rozumienie potrzeb dziecka i reagować na nie w taki sposób, jakiego wymaga ich dziecko. Małoletnia A. pomimo rozstania rodziców kocha ich oboje i pragnie kontaktu z obojgiem z nich, choć okresowo może ona wycofywać się z tego kontaktu szczególnie z ojcem. Cierpi ona, jeśli o rodzicu drugi rodzic czy ktokolwiek inny wypowiada się negatywnie bądź w inny bolesny dla niej sposób. Tę kwestię niewątpliwie do przepracowania będzie miał ojciec małoletniej, bowiem ona sama w wypowiedziach do psychologa na to wskazuje. Najlepszą rzeczą, jaką ojciec może uczynić dla A. to szanować jej matkę i dawać temu wyraz zarówno słowem jak i swoją postawą. Podobnie jest z matką, która również winna szanować jej ojca i dawać temu wyraz zarówno słowem jak i swoją postawą. Jednocześnie wskazać należy, iż dla prawidłowego funkcjonowania małoletniej niezbędna jest bieżąca, rzeczowa i oparta na wzajemnym poszanowaniu komunikacja rodziców w sprawach jej dotyczących; brak takiego kontaktu prowadzi bowiem do dezorganizacji opieki, utrudnia podejmowanie wspólnych decyzji i narusza poczucie stabilności dziecka. Brak kontaktu lub ograniczona wymiana informacji pomiędzy rodzicami może prowadzić również do niepotrzebnego obciążenia emocjonalnego małoletniej, która nie powinna odczuwać skutków ewentualnych nieporozumień dorosłych. W ocenie Sądu niezbędne jest, by oboje rodzice, małoletniej A. pamiętali, że to dobro ich wspólnego dziecka powinno pozostawać nadrzędne. Należy podkreślić, że dziecko obserwuje również sposób w jaki komunikują się ze sobą rodzice i współdziałają w sprawach, które go dotyczą. To właśnie jakość tej komunikacji buduje w nim poczucie stabilności i bezpieczeństwa, a zarazem kształtuje jego wyobrażenie o relacjach międzyludzkich. Wzorce te przenoszone są następnie na jego późniejsze relacje społeczne. W perspektywie rozwojowej ma ogromne znaczenie, aby dziecko widziało w rodzicach osoby zdolne do dialogu, wzajemnego szacunku i współodpowiedzialności - bowiem tworzy to dla niego podstawę do budowania zaufania – zarówno do nich jak i do świata, w którym dorasta.

Reasumując - ocena tych wszystkich okoliczności szczegółowo wskazanych i omówionych wyżej skłoniła Sąd do rozstrzygnięć zawartych w postanowieniu. I tak Sąd w punkcie 1) postanowienia postanowił zmienić rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2. wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 11 września 2020r. sygn. akt I C 1100/20 dotyczące władzy rodzicielskiej nad małoletnią A. G. jedynie w ten sposób, że zobowiązał rodziców małoletniej tj. E. G. (1) i G. G. do podniesienia kompetencji wychowawczych obojga rodziców poprzez korzystanie z indywidualnego poradnictwa psychologicznego celem podniesienia wrażliwości rodzicielskiej, umiejętności komunikacji i współpracy z drugim rodzicem w sprawach dotyczących małoletniej córki. O powyższym orzeczono po myśli art. 106 krio w zw. z art. 109 § 1 i § 2 pkt 1) kroi z uwagi na okoliczności wskazane szczegółowo wyżej.

W punkcie 2) postanowienia Sąd postanowił oddalić wnioski stron w pozostałym zakresie. O powyższym orzeczono z uwagi na to, że Sąd uznał, że dla dobra małoletniej A. G. w obecnej sytuacji najważniejszą sprawą jest wypełnienie przez jej rodziców zobowiązania nałożonego na nich w punkcie 1) postanowienia, bowiem jest to niezbędne dla prawidłowego rozwoju tej małoletniej, dla jej poczucia bezpieczeństwa emocjonalnego oraz poczucia wartości. I jest to niezbędne niezależnie od tego czy w przyszłości rzeczywiście zajdzie potrzeba dalej idącej ingerencji Sądu we władzę rodzicielską ich obojga w tym również ingerencji Sądu, która może być wprowadzona z urzędu z urzędu np. poprzez ustanowienie nadzoru kuratora sądowego nad sposobem wykonywania przez nich władzy rodzicielskiej nad tą małoletnią. W chwili obecnej Sąd dał też szansę obojgu rodzicom małoletniej wierząc, że poprzez podniesienie swoich kompetencji rodzicielskich i przy wykazaniu dobrej woli ze strony ich obojga - nie będzie potrzeby dalej idącej ingerencji Sądu we władzę rodzicielską ich obojga.

W punkcie 3) postanowienia Sąd rozstrzygnął o kosztach sądowych ustalając, iż każda ze stron ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. O powyższym orzeczono po myśli art. 520 § 1 kpc uznając to rozstrzygnięcie za właściwe w okolicznościach przedmiotowej sprawy oraz wobec rozstrzygnięcia zawartego w punktach 1) i 2) postanowienia.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność

w/z kierownika sekretariatu

mgr Karolina Klufczyńska