Wyrok z 9 października 2025, sygn. III C 799/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 października 2025 r.

Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie III Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	Sędzia Justyna Pikulik
Protokolant:	Julia Krzyżaniak

po rozpoznaniu w dniu 18 września 2025 r. w Szczecinie na rozprawie

sprawy z powództwa P. G.

przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W.

o zapłatę

1.  zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz powoda P. G. kwotę 3.843,75 zł (trzy tysiące osiemset czterdzieści trzy złote siedemdziesiąt pięć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 27 września 2024 r. do dnia zapłaty;

2.  zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz powoda P. G. kwotę 1.617 zł (tysiąc sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 917 zł (dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Sygn. akt III C 799/24

UZASADNIENIE

Pozwem wniesionym w dniu 15 października 2024 r. powód P. G. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na jego rzecz kwoty 3.843,75 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 27 września 2024 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 900 zł i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.

Uzasadniając powyższe żądanie powód wskazał, że w dniu 9 lipca 2024 r. doszło do kolizji, w której samochód marki V. (...) o nr rej. (...), użytkowany przez W. L., został zniszczony przez sprawcę posiadającego polisę od odpowiedzialności cywilnej w pozwanym zakładzie ubezpieczeń. Powyższe okoliczności są bezsporne, ponieważ pozwany wypłacił odszkodowanie z tytułu szkody w pojeździe, jednak nie w całości w odniesieniu do roszczenia związanego z najmem pojazdu zastępczego, które to roszczenie stanowi podstawę faktyczną żądania pozwu.

Powód podał, że najem pojazdu zastępczego rozpoczął się w dniu 10 lipca 2024 r. i był niezbędny do normalnego funkcjonowania poszkodowanego. W dniu 7 sierpnia 2024 r. poszkodowany zwrócił pojazd zastępczy, albowiem pozwany w dniu 31 lipca 2024 r. dokonał wypłaty bezspornej kwoty odszkodowania za zniszczenie pojazdu, która to jednak wartość nie stanowiła pełnej rekompensaty szkody i poszkodowany nie był jeszcze w stanie znaleźć i kupić nowego pojazdu.

Zdaniem powoda, łączy zasadny okres najmu pojazdu zastępczego wyniósł 29 dni przy dobowej stawce najmu w wysokości 250,00 zł netto + VAT, która jest średnią stawką rynkową. Koszt wynajmu pojazdu zastępczego za ww. okres stanowi kwota 8.917,50 zł. Jednakże pozwany przyznał z tego tytułu jedynie kwotę łącznie 5.073,75 zł, stąd też powód domaga się zapłaty pozostałej części należności za najem zastępczy pojazdu.

Pozwany (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego – według norm przepisanych oraz zwrotu kosztów opłaty skarbowej w wysokości 17 zł.

W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwany zakwestionował wysokość dochodzonego roszczenie i podniósł, że w toku postępowania likwidacyjnego ustalony został realny koszt wynajmu samochodu w oparciu o przeciętne koszty najmu samochodu zastępczego na rynku lokalnym, tj. na ternie S. i okolic z chwili wystąpienia zdarzenia szkodowego. Nadmieniono przy tym, że pojazd poszkodowanego to 19-letni V. (...) rok produkcji 2005.

Pozwany wskazał również, że poszkodowany nie skorzystał z propozycji wynajmu samochodu zastępczego za jego pośrednictwem oraz zawarł umowę najmu samochodu zastępczego z powodem. Poszkodowany w ramach wskazanej umowy otrzymał pojazd zastępczy marki F. (...) za kwotę 250 zł netto, tj. 307,50 zł brutto za dzień najmu, na okres 29 dni. Pojazd zastępczy został zorganizowany przez poszkodowanego indywidualnie i wynajęty od powoda w okresie od 10 lipca 2024 r. do 7 sierpnia 2024 r. Pozwany zaproponował bezpłatną organizację i udostępnienie pojazdu zastępczego. W związku z powyższym, w ramach indywidualnej decyzji wysokość stawki najmu za pierwsze 4 dni wynajmu pozwany uznał zgodnie z przedstawioną fakturą nr (...) tj. 250 zł netto + VAT. Za pozostałe zaś 25 dni wysokość stawki została zweryfikowana do kwoty 125 zł netto + VAT tj. do kwoty jaką pozwany zapłaciłby za organizację pojazdu zastępczego klasy D (segment pojazdu uszkodzonego i wynajętego).

Zdaniem pozwanego, kontynuacja najmu po wyższych stawkach stanowi suwerenną decyzję poszkodowanego, za którą sprawca, a tym samym działający w jego imieniu ubezpieczyciel (pozwany), nie może ponosić odpowiedzialności, w szczególności że osoba poszkodowana jest zobowiązana do minimalizacji następstw szkody. W ocenie pozwanego, poszkodowany, jak i powód, zostali skutecznie powiadomieni o możliwości i stawkach, za jakie pozwany oferuje najem pojazdu zastępczego.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

9 lipca 2024 r. doszło do kolizji, w której samochód marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...), stanowiący własność D. L. i użytkowany przez W. L., został uszkodzony przez sprawcę posiadającego umowę ubezpieczenia obowiązkowego OC w (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W.. Pojazd uległ szkodzie całkowitej.

Niesporne, a nadto dowód:

- korespondencja mailowa wraz z nagraniami rozmów (płyta CD) – k. 7,

- pismo z 30 lipca 2024 r. – k. 20.

- zeznania świadka W. L. – k. 65,

10 lipca 2024 r. W. L. (najemca) zawarł umowę najmu pojazdu z powodem P. G. (wynajmujący). Przedmiotem umowy był najem pojazdu marki F. (...) z hakiem. Strony zgodnie ustaliły wynagrodzenie za każdą rozpoczętą dobę najmu bez limitu kilometrów na kwotę 250 zł netto. Wynajem odbywał się bez limitu kilometrów, kaucji, z możliwością wyjazdu poza granice RP i pełnym zakresem ubezpieczenia OC/AC/NW. Pojazd miał zostać podstawiony i odebrany w uzgodnionym miejscu. Zniesiono udział własny i ustalono, że najemca nie ponosi względem wynajmującego odpowiedzialności za szkody w przedmiocie najmu, chyba że nie zostaną one pokryte z ubezpieczenia Autocasco.

Pojazd zastępczy został wydany W. L. o godzinie 10:00 i był przez niego użytkowany w celu dojazdów do pracy i prowadzenia gospodarstwa domowego. Nie było przy tym możliwości, by W. L. mógł korzystać z innego pojazdu, którym mógłby zastąpić uszkodzony pojazd.

Ważne dla poszkodowanego przy wyborze pojazdu zastępczego było to, by móc wyjeżdżać za granice kraju i przewozić psa. Po zapoznaniu się ofertą najmu pojazdu z podmiotem współpracującym z pozwanym ubezpieczycielem W. L. stwierdził, że oferta najmu od P. G. jest dla niego korzystniejsza.

Najem pojazdu zastępczego odbywał się bezgotówkowo.

Dowód:

- umowa najmu pojazdu z 10 lipca 2024 r. – k. 11v.,

- protokół wydania pojazdu – k. 12,

- zeznania świadka W. L. – k. 65, k. 86.

11 lipca 2024 r. ubezpieczyciel sprawcy otrzymał zgłoszenie szkody, której został nadany numer (...). Wraz z powyższą informacją poszkodowanemu została złożona propozycja wynajmu samochodu zastępczego poprzez przedstawienie tabeli cen netto wraz markami pojazdów i krótkie zreferowanie zasad zwrotu kosztów najmu. Pełnomocnik poszkodowanego kontaktował się bezpośrednio z podmiotem współpracującym z ubezpieczycielem sprawcy 12 lipca 2024 r.

Dowód:

- pismo z 12 lipca 2024 r. – k. 45,

- informacje dot. wynajmu samochodu zastępczego – k. 46,

- wiadomość e-mail z 12 lipca 2024 r. – k. 47.

P. G. jako pełnomocnik poszkodowanego zwracał się do (...) S.A. z prośbą o podstawienie pojazdu zastępczego bez dodatkowych zawyżonych opłat i kar. Poszkodowany był gotowy oddać pojazd zastępczy wynajęty u P. G. i skorzystać z oferty ubezpieczyciela, lecz ostatecznie poszkodowany nie zdecydował się skorzystać z usług podmiotów współpracujących z ubezpieczycielem sprawcy, gdyż umowy zawierały zbyt wiele kar i dodatkowych opłat.

Dowód:

- wiadomość e-mail z 12 lipca 2024 r. – k. 17,

- pełnomocnictwo udzielone P. G. przez W. L. – k. 18.

- zeznania świadka W. L. – k. 65,

W dniu 31 lipca 2024 r. na konto W. L. została przelana przez pozwanego ubezpieczyciela kwota odszkodowania w związku z zaistnieniem szkody całkowitej.

Dowód:

- wycena nr (...) – k. 19,

- potwierdzenie przelewu – k. 21.

Pojazd zastępczy był użytkowany przez W. L. przez 29 dni tj. do dnia 7 sierpnia 2024 r., kiedy to został zwrócony powodowi. Łączny koszt najmu pojazdu zastępczego opiewał na kwotę 8.917,50 zł.

Dowód:

- protokół zwrotu pojazdu z tytułu umowy najmu – k. 12v.,

- faktura nr (...) – k. 13.

- zeznania świadka W. L. – k. 65,

7 sierpnia 2024 r. W. L. przeniósł na rzecz P. G. wierzytelność dotyczącą wynajmu pojazdu zastępczego przysługującą mu z tytułu szkody nr (...) z dnia 9 lipca 2024 r. względem Zakładu (...) prowadzącego działalność pod firmą (...).U. S.A.

Dowód:

- umowa cesji wierzytelności – k. 26.

Decyzja o wypłacie odszkodowania obejmowała kwotę 4.532,55 zł brutto w związku z najmem pojazdu zastępczego, a faktura nr (...) została zweryfikowana przez ubezpieczyciela sprawcy pod względem zasadności kosztów przedstawionych do refundacji. Okres najmu obejmujący 29 dni został uznany za zasadny.

Dowód:

- decyzja o przyznaniu odszkodowania z 27 sierpnia 2024 r. – k. 23, k. 42.

30 sierpnia 2024 r. pełnomocnik P. G. wezwał (...) S.A. do zapłaty kwoty 4.384,95 zł tytułem pełnego odszkodowania związanego z wynajmem pojazdu zastępczego przez poszkodowanego.

Dowód:

- wezwanie do zapłaty – k. 24.

30 września 2024 r. pozwany ubezpieczyciel przelał na rzecz P. G. dodatkową kwotę 541,20 zł tytułem dodatkowego zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego.

Dowód:

- decyzja o dokonaniu dopłaty – k. 43,

- potwierdzenie transakcji – k. 25, 44.

Stawki dla jednej doby przy 29-dniowym okresie najmu auta odpowiadającego klasie samochodu uszkodzonego oraz wynajmowanego na rynku lokalnym województwa (...) w okresie zaistnienia szkody przy płatności gotówkowej z uwzględnieniem nielimitowanego przebiegu kilometrów, pełnego zakresu ubezpieczenia OC, AC, NW oraz wykupionego udziału własnego w szkodach, kształtowały się następująco: cena netto od 140,00 zł do 220 zł (brutto od 172,20 zł do 270,60 zł), zaś średnia wartość dla wskazanych cen wynosiła netto 187,57 zł (brutto 230,71 zł).

Przy bezgotówkowym rozliczeniu kosztów stawki najmu auta klasy pojazdu uszkodzonego oraz wynajmowanego (dla pozostałych warunków jak wyżej) zawierały się w przedziale netto od 170,00 zł do 260,00 zł (brutto od 209,10 zł do 319,80 zł), zaś średnia wartość dla wskazanych cen wynosiła netto 220,71 zł (brutto 271,48 zł).

Dowód:

- opinia biegłego sądowego R. S. – k. 93-98.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.

W przedmiotowej sprawie powód P. G. dochodził od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. zapłaty kwoty 3.843,75 złotych tytułem zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 27 września 2024 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dowodów: dokumentów przedłożonych do akt przez strony, w tym tych zgormadzonych na płycie CD, zeznań świadka (poszkodowanego) W. L., a także na podstawie opinii biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej mgr inż. R. S.. Sąd uznał za wiarygodne dokumenty, z których dowód przeprowadzono w toku postępowania. Ich autentyczność oraz prawdziwość stwierdzonych w nich faktów nie budziła wątpliwości, nie zostały one również zakwestionowane przez strony procesu. Opinia biegłego była natomiast jasna i spójna, udzieliła odpowiedzi na zadane przez Sąd pytania i jej treść nie budziła zastrzeżeń, a przy tym żadna ze stron nie wnosiła do niej zastrzeżeń.

Na wstępnie należy podkreślić, że na żadnym etapie postępowania nie była kwestionowana zasada odpowiedzialności pozwanego, która opiera się o treść art. 436 § 1 k.c. w zw. z art. 34 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.

Spór sprowadzał się do zasadności wydatków związanym z najmem pojazdu zastępczego – jedynie w zakresie wartości dobowej stawki najmu pojazdu, gdyż okres najmu pojazdu zastępczego nie był przez stronę pozwaną kwestionowany.

Natomiast legitymacja do występowania prze powoda w sprawie wynika z przepisu art. 509 k.c., który stanowi, że w wyniku przelewu wierzytelności cesjonariusz nabywa wierzytelność w takim zakresie i stanie, w jakim istniała w chwili zawarcia umowy o jej przeniesienie. Zgodnie z orzecznictwem w wyniku przelewu wierzytelności na nabywcę przechodzi ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, który zostaje wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego, jaki wiązał go z dłużnikiem. Zatem stosunek zobowiązaniowy nie ulega zmianie, natomiast zmienia się osoba uczestnicząca w nim po stronie wierzyciela (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 września 2001 r., sygn. I CKN 379/00). Legitymacja procesowa po stronie powodowej została wykazana umową cesji z 7 sierpnia 2024 r. (k. 26), co do której wątpliwości zostały rozwiane zeznaniami świadka na piśmie, w których doprecyzował, iż najem pojazdu zastępczego odbywał się w formie bezgotówkowej.

Zgodnie z dyspozycją art. 822 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na której rzecz została zawarta umowa ubezpieczenia. Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela.

Nie budzi wątpliwości, że aktualnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowane już jest stanowisko, że odpowiedzialność ubezpieczyciela z tytułu umowy OC obejmuje również wydatki poniesione na najem pojazdu zastępczego. Pozostają one w normalnym związku przyczynowym ze zdarzeniem i stanowią stratę określoną w art. 361 § 2 k.c. Co więcej, refundacja tych kosztów jest uzasadniona nie tylko wówczas, gdy uszkodzony pojazd służył do prowadzenia działalności gospodarczej, ale również, gdy był przeznaczony jedynie do codziennego użytku i odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń nie jest uzależniona od niemożności skorzystania z komunikacji alternatywnej. W uchwale siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2011 r. (sygn. III CZP 5/11) wprost stwierdzono, że odpowiedzialność ubezpieczyciela z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych za uszkodzenie albo zniszczenie pojazdu mechanicznego niesłużącego do prowadzenia działalności gospodarczej obejmuje celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki na najem pojazdu zastępczego; nie jest ona uzależniona od niemożności korzystania przez poszkodowanego z komunikacji zbiorowej. Korzystanie z samochody stało się obecnie standardem cywilizacyjnym i taka jego funkcja będzie się umacniać.

W cytowanej uchwale podkreślono, że na ubezpieczycielu ciąży obowiązek zwrotu jedynie wydatków celowych i ekonomicznie uzasadnionych. Za wydatek niezbędny należy uznać wydatek poniesiony na korzystanie z innego pojazdu w takich zakresie, w jakim poszkodowany korzystałby ze swojego środka lokomocji, gdyby szkody mu nie wyrządzono. Wydatki ekonomicznie uzasadnione natomiast to wydatki na najem pojazdu zastępczego o podobnej klasie do pojazdu uszkodzonego lub zniszczonego, poniesione w oparciu o stawki czynszu najmu, które obowiązują na danym rynku lokalnym (ceny rynkowe za tego typu usługi) oraz w czasie naprawy pojazdu mechanicznego lub do czasu nabycia nowego.

Rozstrzygniecie kwestii spornej w zakresie ustalenia wysokości dobowej stawki najmu wymagało wiadomości specjalnych, wobec tego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej mgr inż. R. S..

W niniejszej sprawie niesporne było, że szkoda miała charakter całkowity i zasadny okres najmu to 29 dni, co uznał sam pozwany ubezpieczyciel i również nie budzi wątpliwości Sądu.

Biegły ustalił, że S. dla jednej doby przy 29-dniowym okresie najmu auta odpowiadającego klasie samochodu uszkodzonego oraz wynajmowanego na rynku lokalnym województwa (...) w okresie zaistnienia szkody przy płatności gotówkowej z uwzględnieniem nielimitowanego przebiegu kilometrów, pełnego zakresu ubezpieczenia OC, AC, NW oraz wykupionego udziału własnego w szkodach, kształtowały się następująco: cena netto od 140,00 zł do 220 zł (brutto od 172,20 zł do 270,60 zł), zaś średnia wartość dla wskazanych cen wynosiła netto 187,57 zł (brutto 230,71 zł).

Natomiast przy bezgotówkowym rozliczeniu kosztów stawki najmu auta klasy pojazdu uszkodzonego oraz wynajmowanego (dla pozostałych warunków jak wyżej) zawierały się w przedziale netto od 170,00 zł do 260,00 zł (brutto od 209,10 zł do 319,80 zł), zaś średnia wartość dla wskazanych cen wynosiła netto 220,71 zł (brutto 271,48 zł), a w niniejszej sprawie z faktury numer (...) wynika, że stawka najmu za dobę wynosiła 250 zł netto, a więc mieściła się w wyznaczonych przez biegłego stawkach rynkowych.

Nadto analiza zgromadzonego materiału dowodowego nie daje podstaw do stwierdzenia, że poszkodowany po wystąpieniu szkody działał rażąco niedbale, bądź w sposób umyślny naruszył obowiązek minimalizowania szkody w zakresie najmu pojazdu zastępczego, co prowadziło by do uwolnienia się od odpowiedzialności strony pozwanej (art. 826 § 3 k.c.).

Wskazać należy, że pozwany ubezpieczyciel nie przedstawił poszkodowanemu oferty najmu pojazdu zastępczego, a jedynie skrótowe zestawienie kosztów i dodatkowych opłat. Poszkodowany świadomie nie skorzystał z oferty najmu pojazdu u podmiotów preferowanych przez ubezpieczyciela po wcześniejszym zapoznaniu się z nim. Brak skorzystania z propozycji ubezpieczyciela sprawcy nie może stanowić podstawy do obniżenia należnego powodowi z tego tytułu świadczenia do stawek, które oferują współpracujące z ubezpieczycielem podmioty, zwłaszcza w sytuacji, gdy stawki te znacząco odbiegają od średnich stawek za tego typu usługi. Obowiązek minimalizowania szkody nie może być równoznaczny z ograniczeniem możliwości wyboru podmiotu, z którym poszkodowany zawrze umowę najmu, do podmiotów wskazanych przez ubezpieczyciela. Wystarczające do uznania, że poszkodowany z obowiązku tego się wywiązał i ma prawo do zwrotu poniesionych na poczet najmu pojazdu zastępczego wydatków, jest ustalenie, że poniesione przez niego wydatki nie przekraczają średnich stawek dobowych najmu pojazdów zastępczych tej samej klasy co pojazd uszkodzony i są ekonomicznie uzasadnione.

Podkreślić należy, że to na ubezpieczycielu ciąży obowiązek zwrotu wydatków celowych i ekonomicznie uzasadnionych, pozwalających na wyeliminowanie negatywnych dla poszkodowanego następstw, niedających się wyeliminować w inny sposób, z zachowaniem rozsądnej proporcji między korzyścią wierzyciela a obciążeniem dłużnika. Nie jest celowe nadmierne rozszerzanie odpowiedzialności odszkodowawczej i w konsekwencji - gwarancyjnej ubezpieczyciela, co mogłoby prowadzić do wzrostu składek ubezpieczeniowych. Z obowiązku tego należy wywieść wniosek, że ekonomicznie uzasadnione koszty najmu pojazdu zastępczego zamykają się w dolnej granicy średniej dobowej stawki najmu pojazdu zastępczego w wersji bez limitu kilometrów, przy uwzględnieniu pełnego zakresu ubezpieczenia oraz z wykupionym udziałem własnym w szkodach obowiązującej w dacie powstania szkody i na terenie, na którym zamieszkuje poszkodowany. Kwota ta pozwoliłaby bowiem poszkodowanemu na wynajęcie pojazdu zastępczego tej samej klasy, co pojazd uszkodzony.

Podsumowując, Sąd uznał, że zasadny okres najmu wynosił łącznie 29 dni przy dobowej stawce w wysokości 250 złotych netto, co daje łącznie 7.250 zł netto (8.917,50 zł brutto).

Uwzględniając dotychczas wypłacone odszkodowanie z tego tytułu w wysokości 5.073,75 zł, zasądzeniu podlegała kwota 3.843,75 złotych (8.917,50 zł – 5.073,75 zł brutto).

Mając powyższe na względzie, Sąd w pkt 1 wyroku zasądził od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz powoda P. G. kwotę 3.843,75 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 27 września 2024 r. do dnia zapłaty.

Rozstrzygniecie w zakresie odsetek Sąd oparł na treści przepisu art. 481 § 1 k.c., zgodnie z którym wierzyciel ma prawo żądać odsetek w przypadku, gdy dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia. Należało również uwzględnić dyspozycję art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U.2021.t.j. z dnia 2021.05.06), zgodnie z którym zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie.

O roszczeniu powoda o zwrot kosztów najmu pojazdu zastępczego pozwany miał najpewniej wiedzę 27 sierpnia 2024 roku, tj. w dniu wydania decyzji o przyznaniu odszkodowania w kwocie 4.532,55 zł. Zatem powód w ocenie Sądu może domagać się odsetek ustawowych za opóźnienie w terminie 30 dni od ww. daty, tj. od 27 września 2024 roku i od tej daty na rzecz powoda odsetki ustawowe od zasądzonej kwoty przyznano.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. Przepis art. 98 § 1 k.p.c. stanowi, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.

Na koszty te, zgodnie z treścią art. 98 § 3 k.p.c. złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika powoda, którego wysokość ustalono na podstawie przepisu § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.) w kwocie 900 złotych, opłata od pozwu w kwocie 200 złotych, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz zaliczka uiszczona przez powoda na poczet opinii biegłego w kwocie 500 złotych, łącznie 1.617 złotych.

Mając powyższe na uwadze, w punkcie 2 wyroku Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.617 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Powyższa kwota została zasądzona wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, zgodnie ze znowelizowanym brzmieniem art. 98 k.p.c., w myśl którego, od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty (art. 98 § 1 ¹ k.p.c.).