Wyrok z 14 października 2025, sygn. III RC 36/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 14 października 2025 roku

Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia Karolina Głazińska - Izdebska

Protokolant: stażysta A. H.

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2025 roku w (...) sprawy

z powództwa małoletniego P. N. reprezentowanego przez matkę D. N.

przeciwko V. N.

o podwy ższenie alimentów

oraz

z powództwa małoletniego W. N. (2) reprezentowanego przez matkę D. N.

przeciwko V. N.

o alimenty

1.  podwyższa alimenty od pozwanego V. N. na rzecz małoletniego powoda P. N., urodzonego (...) z kwoty po 350,00 (trzysta pięćdziesiąt) złotych miesięcznie, zasądzonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu Dobrzyniu z dnia 28 grudnia 2015 roku w sprawie (...) do kwoty po 750,00 zł (siedemset pięćdziesiąt złotych) miesięcznie, poczynając od dnia 7 marca 2025 roku, płatne z góry do dnia 10 - tego każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku opóźnienia w płatności każdej z rat, do rąk matki małoletniego powoda D. N.,

1.  zasądza alimenty od pozwanego V. N. na rzecz małoletniego powoda W. N. (2), urodzonego (...) w kwocie po 650,00 zł (sześćset pięćdziesiąt złotych) miesięcznie, poczynając od dnia 7 marca 2025 roku, płatne z góry do dnia 10 - tego każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku opóźnienia w płatności każdej z rat, do rąk matki małoletniego powoda D. N.,

2.  w pozostałej części powództwa oddala,

3.  znosi wzajemnie koszty procesu między stronami,

4.  nakazuje pobrać od pozwanego V. N. kwotę 915,00 zł (dziewięćset piętnaście złotych) tytułem części nieuiszczonych kosztów sądowych, od których zwolnieni byli powodowie,

5.  wyrokowi w punkcie pierwszym i drugim nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

s ędzia A. R.

III RC 36/25

UZASADNIENIE

D. N. działając w imieniu małoletnich P. N. i W. N. (1) wniosła w dniu 7 marca 2025 roku pozew przeciwko V. N., domagając się podwyższenia alimentów na rzecz małoletniego P. N., urodzonego (...), z kwoty po 350 zł miesięcznie, zasądzonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 28 grudnia 2015 roku w sprawie o sygn. akt I (...), do kwoty po 1.100 zł miesięcznie, oraz zasądzenia alimentów na rzecz małoletniego W. N. (1), urodzonego (...), w kwocie po 1.000 zł miesięcznie, płatnych do dnia 10 każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat. Wniosła ponadto o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

W pozwie zawarto również wniosek o udzielenie zabezpieczenia roszczenia alimentacyjnego poprzez podwyższenie alimentów i zobowiązanie pozwanego do uiszczania na rzecz małoletniego P. N. kwoty po 800 zł miesięcznie płatnych z góry do dnia 10 każdego miesiąca, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat. Natomiast co do małoletniego W. N. (1) złożono wniosek o udzielenie zabezpieczenia poprzez zasądzenie alimentów i zobowiązanie pozwanego do uiszczania na rzecz małoletniego kwoty po 750 zł miesięcznie płatnej z góry do dnia 10 każdego miesiąca z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat.

Postanowieniem z dnia 14 marca 2025 roku Sąd udzielił zabezpieczenia w ten sposób, że zobowiązał pozwanego do uiszczania na czas trwania postępowania alimentów na rzecz małoletniego P. N. w kwocie po 700 zł miesięcznie oraz na rzecz małoletniego W. N. (1) w kwocie po 600 zł miesięcznie, oddalając wniosek w pozostałym zakresie. Zażalenie pozwanego na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 24 czerwca 2025 roku, sygn. akt VIII Cz 248/25.

Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa ponad kwotę 450 zł miesięcznie na rzecz małoletniego P. N. oraz ponad 400 zł miesięcznie na rzecz małoletniego W. N. (1), uznając w pozostałym zakresie oba powództwa.

Podczas rozprawy w dniu 10 października 2025 roku strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska.

S ąd ustalił, co następuje:

Małoletni P. N. i W. N. (1) są dziećmi pochodzącymi ze związku (...). Zarówno P. N., urodzony w (...) roku, jak i W. N. (1), urodzony w (...) obecnie uczęszczają do szkoły podstawowej. Dzieci zamieszkują wraz z matką w należącym do niej domu jednorodzinnym.

Ł. ść bezsporna, ponadto: Odpis zupełny aktu urodzenia P. N. oraz W. N. (1) – k. 8 -9.

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 28 grudnia 2015 roku w sprawie o sygn. akt I C (...) zasądzono od pozwanego na rzecz małoletniego P. N. alimenty w kwocie po 350 zł miesięcznie. Od tego czasu nie dokonywano żadnej zmiany wysokości świadczenia. W dacie wydania tego wyroku małoletni P. N. miał 3 lata i pozostawał pod całodobową opieką matki.

I. ód: Wyrok Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 28 grudnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt I C 2 331/14.

Małoletni obecnie zamieszkują wraz z matką, babcią macierzystą oraz swoim pełnoletnim bratem, jego żoną i dzieckiem w domu jednorodzinnym, który D. N. odziedziczyła po ojcu. Pełnoletni syn D. N. wraz z rodziną wprowadził się do tego domu w połowie lipca 2025 roku. Do 2 października 2025 roku dołożył się do rachunku za prąd w kwocie 60 zł, jest to jedyny rachunek który przyszedł w okresie w którym on mieszka. Koszty utrzymania domu do czasu wprowadzenia się pełnoletniego syna D. N. wynosiły: woda - 150 zł na kwartał (tj. 50 zł miesięcznie), gaz - 70 zł na kwartał (tj. około 25 zł miesięcznie), prąd – 300-350 zł co dwa miesiące (160 zł miesięcznie), wywóz odpadów – 42 zł miesięcznie za osobę, oraz zakup opału na sezon grzewczy – 3 tony węgla po 1.700 zł/tona, co łącznie daje koszt 5.100 zł na okres grzewczy, a średniomiesięcznie 425 zł. Tym samym średniomiesięczny koszt utrzymania domu to kwota 828 zł, co daje około 210 zł w przeliczeniu na osobę. Do tej kwoty dochodzi koszt internetu, tj. 100 zł miesięcznie, z którego korzystają małoletni oraz ich matka, co daje wydatek rzędu 33 zł/osoba. Tym samym całkowity koszt utrzymania domu przypadający na matkę małoletnich oraz małoletnich to kwota około 240 zł, przy czym w obecnym sezonie grzewczym kwota ta będzie niższa z uwagi na fakt, że koszty ogrzewania rozłożą się na 7 osób i wyniosą około 61 zł/osoba, w miejsce dotychczasowej kwoty 106 zł/osoba, tym samym koszt ten wyniesie niespełna 200 zł/osoba. Oprócz tego matka małoletnich ponosi rocznie koszt ubezpieczenia domu – 550 zł oraz podatku od nieruchomości - 1150 zł.

I. ód: Zeznania D. N. – e-protokół rozprawy z dnia 2 października 2025 r. – k. 135-13 7, 138, decyzja podatkowa – k. 23-24

Małoletni P. N. uczęszcza do siódmej klasy szkoły podstawowej, do szkoły jeździ rowerem, poza zimą, kiedy jest zawożony przez matkę. Nie choruje na nic przewlekle. Chodził do ortodonty, ale zaprzestał – ostatnia wizyta była dwa lata temu. Koszty utrzymania małoletniego P. N. wynoszą łącznie około 1.350 zł miesięcznie i obejmują: żywność – 600 zł, środki higieny i czystości – 100 zł, odzież i obuwie – 150-200 zł, artykuły szkolne – 50 zł, wydatki związane z okulistą i zakupem okularów – około 50 zł miesięcznie w skali roku (raz w roku wizyta – 200 zł plus 200-300 zł szkła) , stomatolog – 50 zł, rozrywka – 50 zł, telefon komórkowy – 25 zł, rada rodziców w szkole – 20 zł, oraz udział w kosztach utrzymania domu – 200 zł miesięcznie. Małoletni oraz jego brat W. od tego roku mają zacząć chodzić raz w tygodniu na zajęcia kickboxingu, koszt takich zajęć to 10 zł/osoba.

I. ód: Dokumentacja lekarska – k. 11-14v , Zeznania D. N. – e-protokół rozprawy z dnia 2 października 2025 r. – k. 135-138 .

Koszty utrzymania małoletniego W. N. (1) wynoszą średnio 1.110 zł miesięcznie. Składają się na nie: wyżywienie – 500 zł, odzież i obuwie – 150 zł, środki higieny i czystości – 100 zł, artykuły szkolne – 50 zł, leki – 20 zł, rada rodziców – 30 zł, wycieczki szkolne i rozrywka – 60 zł oraz udział w kosztach utrzymania domu – 200 zł.

I. ód: Zeznania D. N. – e-protokół rozprawy z dnia 2 października 2025 r. – k. 135-138.

Matka małoletnich D. N. obecnie nie pracuje zawodowo. Sprawuje stałą opiekę nad chorą matką. Jej jedyne dochody pochodzą z dzierżawy gospodarstwa rolnego w kwocie około 8.000–10.000 zł rocznie oraz renty matki w wysokości 2.573 zł miesięcznie. Dodatkowo pobiera świadczenie 800plus na każdego z małoletnich. Całość tych dochodów przeznacza na utrzymanie domu oraz pokrycie bieżących potrzeb swoich i dzieci. Nie spłaca żadnych pożyczek ani kredytów.

I. ód: umowa dzierżawy z dnia 31.08.2023 r. – k. 25, Obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu statystycznego z dnia 17 stycznia 2025 r. - k. 26, Decyzja o ponownym ustaleniu wysokości renty rolniczej z tytułu niezdolności z dnia 12.11.2024 r. – k. 27, Decyzja przyznająca świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji z dnia 12.11.2024 r. – k. 28, Wypis z treści orzeczenia Lekarza Rzeczoznawcy Kasy z dnia 03.10.2024 r. – k. 30.

Pozwany V. N. w dacie wyroku rozwodowego pracował jako tynkarz na pół etatu, osiągając zgodnie z umową dochód 654 zł, ale faktycznie jego wynagrodzenie było wyższe i oscylowało niekiedy wokół kwoty 2.000 zł. Zamieszkiwał u swojej mamy, dokładał się jej do utrzymania.

I. ód: protokół rozprawy w sprawie (...) SO w U. – k. 165

Obecnie V. N. jest zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w spółce (...) Sp. z o.o. z siedzibą w U. i uzyskuje dochód miesięczny w wysokości od 4.530 zł do 4.713 zł netto. Pozwany prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Na jego miesięczne wydatki składają się: prąd – 100 zł, woda – 50 zł, gaz – 35 zł, wywóz ścieków – 60 zł, wywóz śmieci – 30 zł, ścieki – 60 zł, opał – 440 zł miesięcznie (licząc średniomiesięcznie), żywność – 900 zł, odzież – 150 zł, chemia gospodarcza – 120 zł, telefon – 300 zł (obejmujący również raty za telefon syna P. N. zakupiony za kwotę 2.000 zł), paliwo – 500 zł, leki – 20 zł. Ponadto pozwany spłaca ratę pożyczki – 412 zł. Łącznie stałe wydatki pozwanego wynoszą około 3.180 zł miesięcznie. Ponadto pozwany ponosi koszty ubezpieczenia samochodu i koszty jego eksploatacji.

Dow ód: Umowa o pracę V. N. z dnia 26 czerwca 2024 r. – k. 55-57, Zaświadczenie o dochodach – k. 58, Zeznania PIT pozwanego V. N. za rok 2023 – k. 124-129, Zeznania PIT pozwanego V. N. za rok 2024 – k. 140-150, Zeznania V. N. – e-protokół rozprawy z dnia 2 października 2025 r. – k. 135-138.

Pozwany utrzymuje sporadyczny kontakt z małoletnimi, spotyka się z nimi średnio raz w miesiącu, niekiedy rzadziej, zawsze na kilka godzin. Nie uczestniczy w bieżącym wychowaniu ani w opiece nad dziećmi. Obecnie poza alimentami nie partycypuje w kosztach utrzymania małoletnich. Wcześniej zdarzało się, że przelewał dodatkowe kwoty na ich rzecz, np. na Boże Narodzenie 2024 przelał kwotę 400 zł, ale chciał te święta spędzić wspólnie z małoletnimi i ich matką, w ostatnie wakacje zabrał małoletnich wraz z matką na jednodniową wycieczkę do N. na swój koszt, na rok szkolny 2024/2025 kupił wyprawkę szkolną, pod koniec czerwca 2025 roku przekazał 100 zł na wycieczkę małoletniego W.. Były to ostatnie dodatkowe środki, które matka małoletnich otrzymała od pozwanego w tym roku.

I. ód: Zeznania D. N. – e-protokół rozprawy z dnia 2 października 2025 r. – k. 135-138, Zeznania V. N. – e-protokół rozprawy z dnia 2 października 2025 r. – k. 135-138.

S ąd zważył, co następuje:

Stan faktyczny w niniejszej sprawie sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów oraz dowód z przesłuchania stron.

Zgromadzone i przeprowadzone w toku sprawy dowody sąd uznał co do zasady za wiarygodne, wobec tego w oparciu o treść art. 327 § 1 pkt 1 kpc odstąpił od ich szerszego omówienia, za wyjątkiem uwag, które zawarto poniżej.

Przedmiotowe powództwo w zakresie podwyższenia alimentów co do małoletniego P. N. posiada podstawę prawną w art. 138 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (krio). Przepis ten stanowi, że w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Przez zmianę stosunków rozumie się zwłaszcza zmianę usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego albo zmianę w zakresie możliwości zarobkowych zobowiązanego do alimentacji, wskutek czego ustalony zakres obowiązku alimentacyjnego wymaga skorygowania przez stosowne zwiększenie albo zmniejszenie wysokości świadczeń alimentacyjnych.

Dla stwierdzenia, czy nastąpiła zmiana stosunków w rozumieniu art. 138 krio, należy brać pod uwagę, czy istniejące warunki i okoliczności - na tle sytuacji ogólnej - mają charakter trwały, dotyczą okoliczności zasadniczych, ilościowo znacznych i wyczerpują te przesłanki, które w istotny sposób wpływają na istnienie czy zakres obowiązku alimentacyjnego. Zmiana orzeczenia dopuszczalna jest tylko w razie zmiany stosunków powstałych po jego wydaniu (por.: uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 października 1954 r., I CO 41/54).

Natomiast w zakresie zasądzenia alimentów na rzecz małoletniego W. N. (1), powództwo w niniejszej sprawie opiera się na art. 133 § 1 krio, który nakłada na rodziców obowiązek świadczeń alimentacyjnych w stosunku do tych dzieci, które nie są w stanie utrzymać się samodzielnie, przy czym do świadczeń alimentacyjnych wobec dzieci zobowiązani są oboje rodzice, niezależnie od tego, czy żyją razem z dzieckiem czy też oddzielnie.

W myśl art. 135 § 1 krio zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Pojęcia "usprawiedliwione potrzeby" oraz "możliwości zarobkowe i majątkowe" zostały szczegółowo omówione w uchwale Pełnego Składu Izby Cywilnej i Administracyjnej Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1987 r., III CZP 91/86, OSNP 1988, nr 4, poz. 42. W uchwale tej stwierdzono między innymi, że: Pojęcia usprawiedliwionych potrzeb nie można jednoznacznie zdefiniować, ponieważ nie ma jednego stałego kryterium odniesienia. Rodzaj i rozmiar tych potrzeb jest uzależniony od cech osoby uprawnionej oraz od splotu okoliczności natury społecznej i gospodarczej, w których osoba uprawniona się znajduje. Nie jest możliwe ustalenie katalogu usprawiedliwionych potrzeb podlegających zaspokojeniu w ramach obowiązku alimentacyjnego i odróżnienie ich od tych, które jako objaw zbytku lub z innych przyczyn nie powinny być uwzględnione. W każdym razie zakres obowiązku alimentacyjnego wyznaczać będą poszczególne sytuacje uprawnionego i zobowiązanego, konkretne warunki społeczno-ekonomiczne oraz cele i funkcje obowiązku alimentacyjnego. Dopiero na tym tle będzie można określić potrzeby życiowe - materialne i intelektualne uprawnionego.

Ostatnie ustalenie obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniego P. N. miało miejsce prawie 10 lat temu. W tym czasie niewątpliwie doszło do istotnej zmiany zarówno w zakresie potrzeb dziecka, jak i w ogólnej sytuacji ekonomicznej. W dacie poprzedniego orzeczenia P. N. miał zaledwie 3 lata i nie uczęszczał jeszcze do szkoły. Obecnie jest uczniem szkoły podstawowej, co wiąże się z dodatkowymi wydatkami na podręczniki, materiały szkolne, wycieczki, wyżywienie i opiekę. Nie bez znaczenia jest również znaczny wzrost cen na przestrzeni tego okresu czasu, połączony zresztą ze znacznym wzrostem dochodów pozwanego. Przy czym sąd ustalając koszty utrzymania małoletniego opierał się na zeznaniach jego matki oraz zasadach doświadczenia życiowego. W szczególności sąd nie uznał za udowodnione wydatki w kwocie 200,00 zł miesięcznie na zakup artykułów szkolnych, ustalając tą kwotę na 50,00 zł. Kwota 200,00 zł jest zawyżona, brak jakichkolwiek dowodów na ponoszenie przez matkę małoletniego tak wysokich kosztów. To samo dotyczy wysokości kosztów leczenia małoletniego wskazanych w pozwie – jak wynika z zeznań matki małoletniego małoletni nie uczęszcza obecnie do ortodonty, brak równie z dowodów na to aby koszty leczenia stomatologicznego wynosiły 900 zł rocznie (do pozwu nie załączono żadnej faktury tylko dwa paragony), czy też aby corocznie matka ponosiła koszt zakupu okularów i wizyt okulistycznych – przykładowo w ubiegłym roku małoletni był u okulisty w październiku, w bieżącym roku jeszcze nie był i nie został nawet do okulisty zapisany. Wobec tego sąd ustalił koszty leczenia stomatologicznego małoletniego na kwotę 500 zł rocznie, to samo dotyczy kosztów leczenia okulistycznego i zakupu okularów (które nie zawsze są zmieniane co roku)

Natomiast w przypadku małoletniego W. N. (1) konieczne jest zasądzenie alimentów, gdyż dotychczas nie zostały one określone orzeczeniem sądu. W. N. (1) ma obecnie 7 lat i uczęszcza do szkoły podstawowej. Jego potrzeby są porównywalne do potrzeb starszego brata, przy czym w nieco mniejszym zakresie generują one wydatki związane z rozrywką i dodatkowymi zajęciami. Sąd ustalił również koszty wyżywienia małoletniego na kwotę 500,00 zł miesięcznie. Co prawda w pozwie koszty te zostały określone na kwotę 800,00 zł, jednakże w trakcie zeznań matka małoletniego nie wspomniała nic aby małoletni uczęszczał na obiady do szkoły, nie przedłożyła na tą okoliczność również żadnych rachunków. Chłopie ma zaledwie 7 lat i w ocenie sądu kwota 500,00 zł jest kwotą adekwatną.

Ustalając koszty utrzymania małoletnich sąd nie uwzględnił kosztów ubezpieczenia domu oraz podatku od nieruchomości. Matka małoletnich ponosiłaby te opłaty bez względu na fakt, czy małoletni zamieszkiwaliby z nią, czy też nie.

Tym samym w ocenie sądu, usprawiedliwione potrzeby małoletniego P. N. kształtują się obecnie na poziomie około 1350 zł miesięcznie, a małoletniego W. N. (1) – około 1110 zł miesięcznie. Niemniej jednak sąd stoi na stanowisku, że część tych kosztów może – i jak wynika z zeznań D. N. jest - ponoszona ze świadczenia 800plus Dotyczy to w szczególności kosztów wycieczek szkolnych i atrakcji obojga małoletnich, prywatnych wizyt lekarskich małoletniego P. N. oraz jego kieszonkowego, czy tez w przyszłości – zajęć kickboxingu. Jest to tym bardziej zasadne, że matka małoletnich w pełni pożytkuje to świadczenie, co więcej również się z nich utrzymuje, albowiem jej dochód to wyłącznie kwota 8.000-10.000 zł rocznie z tytułu dzierżawy i trudno uznać, że jest to kwota wystarczająca dla utrzymania matki małoletnich.

Ustalając zakres obowiązku alimentacyjnego, należy uwzględnić możliwości zarobkowe i majątkowe obojga rodziców.

Dochód pozwanego pozwala na zwiększenie jego partycypacji w kosztach utrzymania małoletniego P. do kwoty po 750 zł miesięcznie oraz pokrywania kosztów utrzymania małoletniego W. w kwocie po 650 zł miesięcznie. Uzyskując wynagrodzenie w średniej wysokości 4.600 zł netto, po potrąceniu kosztów własnego utrzymania w wysokości ok. 3.200 zł miesięcznie, pozwany dysponuje kwotą pozwalającą na łożenie alimentów w kwocie znacznie wyższej niż dotychczas. Sąd miał przy tym na uwadze, że nie wszystkie koszty ponoszone przez pozwanego są w pełni usprawiedliwione i tym samym nie mogą one wyprzedzać alimentów. Dotyczy to w szczególności opłat za telefon dla jednego z małoletnich, gdzie koszt zakupu tego telefonu to kwota 2.000 zł. W ocenie sądu żaden z chłopców nie potrzebuje aż tak drogiego telefonu, a jeśli już nawet pozwany zdecydował się na jego zakup, to nie może zasłaniać się koniecznością płacenia rat za ten telefon przy ustalaniu wysokości alimentów. Pozwany nie wskazał również na co zaciągnął dwie z trzech pożyczek, które generują wydatek ponad 400 zł miesięcznie. Sąd uwzględnił również okoliczność, że pozwany w grudnia 2024 roku lub styczniu 2025 roku zakupił samochód za kwotę 16.000 zł plus zlecił jego naprawę za 5.000 zł oraz zapłacił do urzędu skarbowego akcyzę z tytułu tego zakupu w wysokości 3.000 zł – z uwagi na dużą pojemność samochodu. Skoro pozwanego stać na zakup pojazdu generującego tak wysokie koszty dodatkowe, to alimenty w wysokości łącznej 1.400 zł miesięcznie nie powinny stanowić dla niego zbyt dużego obciążenia. Sąd nie uwzględnił również w całości wskazanych przez pozwanego kosztów zakupu paliwa. Odległość między pracą a miejscowością zamieszkania pozwanego to mniej więcej 20 km, kontakty pozwanego z małoletnimi są zaś rzadkie. W tym stanie rzeczy trudno uznać za wiarygodne twierdzenia pozwanego, że jego wydatki na paliwo to kwota 1.000 zł miesięcznie.

Sąd miał również na uwadze, że obowiązek alimentacyjny rodziców ma charakter równoważny z ich osobistym staraniem o utrzymanie i wychowanie dzieci (art. 135 § 2 krio). W związku z faktem, iż matka wykonuje osobiste starania o wychowanie dzieci w pełnym zakresie, finansowy udział ojca powinien być proporcjonalnie wyższy.

Matka małoletnich, mimo że nie uzyskuje stałych dochodów z pracy, zapewnia dzieciom całodobową opiekę i w pełni zaspokaja ich potrzeby wychowawcze. Ojciec, choć posiada stałe dochody, nie uczestniczy w opiece nad dziećmi, wobec czego jego udział finansowy powinien być proporcjonalnie większy.

Uwzględniając wszystkie powyższe okoliczności, sąd doszedł do przekonania, że żądanie powodów zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Wysokość alimentów na rzecz małoletniego P. N. podwyższono z kwoty 350 zł do 750 zł miesięcznie, a na rzecz małoletniego W. N. (1) zasądzono alimenty w kwocie 650 zł miesięcznie, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca, poczynając od dnia 7 marca 2025 roku, tj. od daty wniesienia pozwu, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat.

Sąd uznał, że dalsze podwyższenie alimentów na rzecz małoletniego P., czy też zasądzenie ich w wyższej wysokości na rzecz małoletniego W., byłoby nieuzasadnione zarówno w świetle usprawiedliwionych potrzeb małoletnich, jak i możliwości zarobkowych pozwanego.

Alimenty w żądanej przez powódkę kwocie po 1.100 zł i 1.000 zł miesięcznie prowadziłyby do nadmiernego obciążenia pozwanego oraz nieuzasadnionej dysproporcji w ponoszeniu kosztów utrzymania dzieci przez obojga rodziców. I. facto alimenty w tej wysokości oznaczałyby, że ojciec w zasadzie w całości ponosiłby koszty utrzymania małoletnich.

Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych znajduje oparcie w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zgodnie z którym sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji nakłada na stronę przegrywającą obowiązek uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, od których druga strona była zwolniona. Mając na uwadze, że powodowie byli zwolnieni z mocy ustawy od kosztów sądowych, sąd obciążył pozwanego V. N. obowiązkiem uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kwoty 915 zł tytułem części nieuiszczonych kosztów sądowych.

Rozstrzygnięcie o kosztach procesu znalazło oparcie w treści art. 100 kpc. Każda ze stron wygrała sprawę tylko w części, w porównywalnym zakresie, obie strony były reprezentowane przez profesjonalnych pełnomocników.

Zgodnie z art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c., sąd nadał wyrokowi w zakresie punktów 1 i 2 rygor natychmiastowej wykonalności z urzędu, mając na uwadze, że orzeczenie dotyczy świadczeń alimentacyjnych.