Wyrok z 14 października 2025, sygn. III RC 102/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 14 października 2025 r.

Sąd Rejonowy w Szczytnie III Wydział Rodzinny i Nieletnich

w składzie następującym:

Przewodniczący sędzia Jowita Sikorska

Protokolant sekretarz sądowy Monika Mierzejek

po rozpoznaniu na rozprawie 14 października 2025 roku w S. sprawy

z powództwa P. S.

przeciwko Ł. W.

o uchylenie obowiązku alimentacyjnego

I.  uchyla obowiązek alimentacyjny powoda P. S. wobec Ł. W. wynikający z wyroku Sądu Rejonowego w Szczytnie z 22 października 2020 roku w sprawie III RC 87/20 na kwotę po 650 złotych miesięcznie z dniem 14 października 2025 roku,

II.  w pozostałej części powództwo oddala.

UZASADNIENIE

Powód P. S. wniósł o uchylenie obowiązku alimentacyjnego wobec pozwanego Ł. W. wynikającego z wyroku Sądu Rejonowego w Szczytnie z 23 lutego 2024 roku, sygn. akt III RC 183/23 z dniem złożenia pozwu. W uzasadnieniu wskazał, że syn jest osobą pełnoletnią, został wykreślony z listy słuchaczy Publicznego Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych (...) w O., a także podjął stałą pracę w firmie kurierskiej.

Pozwany Ł. W. wniósł o oddalenie powództwa w całości. Podał, iż w marcu 2024 roku podjął pracę w firmie kurierskiej (...), jednak musiał z niej zrezygnować z uwagi na wątłą budowę ciała oraz skoliozę kręgosłupa, obecnie poszukuje innej pracy. Wymieniony potwierdził, iż został skreślony z listy uczniów z dniem 31 stycznia 2025 roku z uwagi na choroby przebyte w grudniu 2024 roku, nadto zadeklarował, że od września 2025 roku podejmie naukę w Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych w S..

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Alimenty na rzecz pozwanego Ł. W. od ojca P. S. zostały ostatnio ustalone wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie z 22 października 2020 roku w sprawie III RC 87/20 w kwotach po 650 zł miesięcznie.

Wówczas pozwany miał 15 lat, mieszkał wspólnie z matką, jej partnerem i siostrą w domu w W., rozpoczął pierwszą klasę szkoły zawodowej w S..

W tutejszym Sądzie toczyło się postępowanie o sygn. akt III RC 183/23 zainicjowane pozwem Ł. W. o podwyższenie alimentów od ojca. P. S. wniósł także pozew o ustalenie ustania obowiązku alimentacyjnego na rzecz syna, sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania.

W tamtym czasie Ł. W. ukończył szkołę zawodową w zawodzie cukiernika, jego poszukiwania pracy zakończyły się niepowodzeniem wobec czego rozpoczął naukę w bezpłatnej szkole - Publicznym Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych (...) w O., w trybie zaocznym, co drugi weekend, w soboty i niedziele, od godziny 8 do 16.

Ł. W. nadal mieszkał z matką i siostrą w domu w W., który należał do P. S.. Wobec wymienionych została orzeczona eksmisja z prawem do lokalu socjalnego. Z kolei P. S. pracował w firmie budowlanej w G., wykonywał prace przy użyciu koparki, z czego otrzymywał miesięczne wynagrodzenie w wysokości 3200 zł netto.

Ł. W. mieszka obecnie z młodszą siostrą i matką – M. W. w wynajmowanym przez nią mieszkaniu na ulicy (...) w S..

Pozwany w grudniu 2024 roku przerwał naukę w Liceum dla Dorosłych w O., co miało być finalnie spowodowane spotykaniem w trakcie dojazdów do szkoły byłego partnera matki, który kierował w jego stronę wulgarne gesty. Wymieniony ukończył jedną klasę.

W marcu 2024 roku pozwany podjął pracę w firmie kurierskiej (...), jednak zrezygnował z niej po pięciu miesiącach z uwagi na kilka czynników: stan zdrowia, trud noszenia paczek, późne powroty do domu, a także pogryzienie przez psa u klienta.

Aktualnie Ł. W. od 1 września 2025 roku jest słuchaczem Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych w S.. Zajęcia odbywają się co dwa tygodnie. Szkoła jest płatna 250 zł miesięcznie, opłaca ją M. W.. Pozwany przekazuje matce 500 zł miesięcznie tytułem uiszczenia opłat na udział w utrzymaniu mieszkania, a także dokłada kwotę 100 zł na wyżywienie. Na co dzień podejmuje drobne prace dorywcze, poszukuje stałego zatrudnienia.

Wymieniony w związku ze stwierdzoną skoliozą ostatnią wizytę u lekarza odbył w zeszłym roku, otrzymał leki i skierowanie do poradni ortopedycznej, do której obecnie oczekuje na konsultację wyznaczoną w grudniu bieżącego roku. Na razie nie ubiega się o rentę z uwagi na brak potwierdzenia schorzenia z poradni ortopedycznej.

P. S. jest zatrudniony jako pracownik ogólnobudowlany, jego wynagrodzenie miesięczne wynosi ok. 4000 zł netto. Mieszka wraz z partnerką w jej mieszkaniu.

Powód od momentu rozstania z byłą żoną regularnie wypełniał swój obowiązek alimentacyjny na syna, nie przeznaczał dodatkowych środków na jego utrzymanie, nie utrzymywał z synem kontaktu.

Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach spraw Sądu Rejonowego w Szczytnie o sygn. III RC 183/23 oraz III RC 87/20, dokumentów przedłożonych przez pozwanego (k. 14-18, 34-36, 39-40), wyjaśnień powoda (k. 31v.-32, 41), wyjaśnień pozwanego (k. 31v.-32, 41).

Sąd zważył co następuje:

Roszczenie jest uzasadnione.

Sąd rozpatrując niniejszą sprawę oparł się na wyjaśnieniach stron oraz przedstawionych dokumentach, które zostały sporządzone w przepisany sposób i przez kompetentne organy, tym samym korzystając z domniemania prawdziwości /art. 244 k.p.c./. W sferze sporu między stronami pozostaje ocena czy pozwany jest zdolny do samodzielnego utrzymania.

Artykuł 133 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Nadto § 2 określa, iż poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku. Z kolei § 3 wskazuje, że rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.

Pozwany jest osobą pełnoletnią, zdobył zawód w kierunku cukiernika, obecnie pozwany uczęszcza do Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych w S. w trybie zaoczonym. Kontynuowanie edukacji jest elementem zmierzającym do zdobycia pracy, jednak nie zawsze sam fakt podjęcia edukacji można traktować jako dokładanie starań w celu możności samodzielnego utrzymania się.

W przedmiotowej sprawie wskazać należy, iż Ł. W. zrezygnował z kontynuowania nauki w liceum dla dorosłych, do którego zaczął uczęszczać w 2023 roku, a powód jego rezygnacji opisany w stanie faktycznym nie wskazuje na rzeczywistą chęć zdobycia kolejnych kwalifikacji zawodowych. Pozwany nie sprecyzował planów na przyszłość, które chciałby zrealizować w sferze zawodowej. Uczęszczanie do obecnej szkoły argumentuje jedynie stwierdzeniem, że po zdobyciu średniego wykształcenia być może łatwiej będzie mu znaleźć pracę, która nie będzie sprawiała mu trudności.

Jednak z wyjaśnień Ł. W. nie wynika, aby faktycznie zbadał rynek pracy i odnalazł konkretne oferty pracy, których obecnie nie może podjąć jedynie z uwagi na brak wykształcenia średniego. W zachowaniu pozwanego Sąd dopatruje się jedynie deklarowanych i pozornych działań zmierzających do zdobycia wykształcenia w celu utrzymania obowiązku alimentacyjnego. Na marginesie tylko należy wskazać, że pozwany opłatę za obecną szkołę uiścił dopiero po rozprawie 2 września br., chociaż na rozprawie deklarował, że jest już słuchaczem tej szkoły.

Sąd nie neguje i nie podważa prawdziwości twierdzeń pozwanego dotyczących skrzywienia kręgosłupa w postaci skoliozy, jednak nie sposób uznać, iż wymieniony wykazał aby wada postawy uniemożliwiła mu podjęcie pracy, która pozwoliłaby mu utrzymać się samodzielnie, W szczególności nie przedstawił orzeczenia lekarskiego, które w sposób należyty uprawdopodobniłoby brak możliwości podjęcia zatrudnienia.

Tym samym zdaniem Sądu, pozwany jest zdolny do samodzielnego utrzymania się, choć niewątpliwie w takim stanie zdrowia, wymaga kontroli i pomocy lekarskiej. Ł. W. podjął próbę usamodzielnienia się poprzez podjęcie pracy w firmie kurierskiej, jednak próba ta nie powiodła się. Jednorazowe nieudane staranie w podjęciu pracy, nie przekreśla możliwości zatrudnienia się przez pozwanego w przyszłości.

Jednocześnie należy zauważyć, że jeśli skolioza uniemożliwi w przyszłości wykonywanie pracy w wyuczonym zawodzie, pozwany powinien podjąć starania o uzyskanie prawa do renty, która pozwoliłaby mu zaspokajać przynajmniej podstawowe potrzeby, nadal mając możliwość podjęcia pracy, chociażby w niepełnym wymiarze w warunkach pracy dla niego odpowiednich.

Brak działań w wymienionych powyżej kierunkach ze strony pozwanego wskazuje na brak staranności z jego strony w celu uzyskania możliwości do samodzielnego utrzymania się /art. 133§3 Krio/.

W sytuacji, gdy jednoznacznie zostaną określone prawo do renty lub jego brak pozwany w oparciu o przepis art. 133§2 Krio będzie mógł ewentualnie domagać się ustalenia obowiązku alimentacyjnego jeśli okaże się, że pozostaje w niedostatku.

Wobec ustalenia, że pozwany na chwilę wydania orzeczenia, jest zdolny do samodzielnego utrzymania Sąd nie analizował sytuacji materialnej powoda.

Należy tylko zauważyć, że dotychczas powód systematycznie płacił alimenty na syna, obecnie płaci także alimenty na młodsze dziecko – siostrę pozwanego, w wysokości 850 zł. miesięcznie.

Z tych względów na podstawie wyżej wskazanych przepisów Sąd orzekł jak w punkcie I wyroku, nadto Sąd uchylił obowiązek alimentacyjny powoda wobec Ł. W. z datą 14 października 2025 roku, albowiem niezgodne z zasadami współżycia społecznego byłoby, aby pozwany musiał zwracać ojcu dotychczas zapłacone alimenty /powództwo zostało oddalone za okres od wniesienia powództwa do 14 października br./.