Wyrok z 7 listopada 2025, sygn. III RC 592/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 listopada 2025 roku

Sąd Rejonowy w Kielcach III Wydział Rodzinny i Nieletnich

w składzie:

po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2025 roku w Kielcach

na rozprawie

sprawy z powództwa Z. W. (1)

przeciwko Ł. Ł.

o wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego

orzeka:

ustala, że obowiązek alimentacyjny Z. W. (1) względem Ł. Ł. (aktualnie noszącego nazwisko Ł.) ustalony po raz ostatni wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 21 marca 2018 roku sygn. akt I C 2802/16 wygasł z dniem 27 marca 2024 roku.

sędzia Marcin Ostrowski

Sygn. akt III RC 592/25

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 11 lipca 2025 r. Z. W. (1) wniósł o ustalenie, że obowiązek alimentacyjny w kwocie 400 zł nałożony na niego wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach w sprawie I C 2802/16 względem pozwanego Ł. Ł. wygasł z dniem 27 marca 2024 r. oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. W uzasadnieniu wskazano, że powód nie ma kontaktu z pozwanym. Z informacji od znajomych dowiedział się jednak, że pozwany ukończył szkołę średnią i nie podjął dalszej edukacji. Zatem wnioskuje, że może on podjąć pracę i istnieją podstawy do wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego (k. 3-4).

Pozwany w odpowiedzi na pozew uznał powództwo w całości, przy tym wniósł o nieobciążanie pozwanego kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazał, że nie utrzymuje kontaktu z ojcem z uwagi na jego zachowanie tj. stosowanie przemocy fizycznej i psychicznej względem pozwanego. Ponadto powód nie interesował się życiem pozwanego, płacił jedynie alimenty, nie dokładał się do dodatkowych kosztów utrzymania (k. 23-24v).

Strona powodowa ostatecznie zrezygnowała z dochodzenia kosztów procesu od pozwanego, co wynika z oświadczenia pełnomocnika złożonego na rozprawie.

Sąd ustalił i zważył co następuje:

Pozwany Ł. Ł. (uprzednio noszący nazwisko W.) ur. (...) w Ł. pochodzi ze związku małżeńskiego Z. W. (1) i Z. W. (2) (akta I C 2802/16: k. 5), który został rozwiązany wyrokiem rozwodowym Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 21 marca 2018 r. (akta I C 2802/16: k. 117). W pkt III tego wyroku rozwodowego Z. W. (1) został zobowiązany do płacenia na rzecz małoletniego Ł. Ł. alimentów w kwocie po 400 zł miesięcznie płatnych do rąk matki Z. W. (2) do dnia 10-go każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat (akta I C 2802/16: k. 117v).

Pozwany Ł. Ł. ma ukończone 20 lat i aktualnie nie kontynuuje nauki.

Powyższe fakty wynikały z dokumentacji zgromadzonej w ujawnionych na rozprawie aktach I C 2802/16 oraz pozostałych dowodów zaistniałych w toku procesu, w tym dokumentacji złożonej przez strony oraz z ich nie budzących wątpliwości oświadczeń procesowych.

Podstawą materialnoprawną przedmiotowego żądania jest tu art. 138 k.r.o. zgodnie z którym w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Dla odkodowania znaczenia zwrotu „zmiana stosunków” jest porównanie stanu istniejącego w dacie uprzedniego ustalenia alimenty ze stanem istniejącym w dacie orzekania o ich podwyższeniu lub obniżeniu.

Zgodnie z dyspozycją art. 133 § 1 k.r.o. rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba, że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Przepis art. 135 § 1 k.r.o. stanowi zaś, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Przenosząc powyższe na kanwę niniejszej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że od ostatniego ustalenia wysokości obowiązku alimentacyjnego upłynęło kilka lat. W tym okresie pozwany stał się już osobą pełnoletnią, ukończył na ten czas edukację. Zatem jest osobą, która może i powinna podjąć zajęcie zarobkowe celem samodzielnego utrzymania się. Skutkuje to zaistnieniem podstaw do ustalenia wygaśnięcia przedmiotowego obowiązku alimentacyjnego.

Tym niemniej podkreślić trzeba, że powyższe uwagi mają drugorzędne znaczenie dla sprawy w sytuacji gdy uzasadniany wyrok został wydany w związku z tym , że strona pozwana uznała powództwo o wygaśniecie obowiązku alimentacyjnego.

Stosownie do normy wynikającej z art. 213 § 2 k.p.c., Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.

Każda ze stron złożyła jasne i nie budzące wątpliwości sądu oświadczenia procesowe z jednej strony o popieraniu powództwa, a z drugiej strony o uznaniu powództwa i w żadnym z tych przypadków nie ujawniły się przesłanki do podważania tych oświadczeń jako sprzecznych z prawem, z zasadami współżycia społecznego lub zmierzających do obejścia prawa.

W zaistniałej sytuacji procesowej, biorąc pod uwagę realia faktyczne tej sprawy, należało zatem ustalić, że obowiązek alimentacyjny Z. W. (1) względem Ł. Ł. (aktualnie noszącego nazwisko Ł.) ustalony po raz ostatni wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 21 marca 2018 roku sygn. akt I C 2802/16 - wygasł z dniem 27 marca 2024 roku.

sędzia Marcin Ostrowski