Uzasadnienie z 27 listopada 2025, sygn. I C 902/24

UZASADNIENIE

Powód, A. A. wniósł o zasądzenie od strony pozwanej, (...) z siedzibą w S., kwoty 18 800,57 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 25 czerwca 2024 r. oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podał, iż w dniu 26 marca 2024 r. doszło do kolizji w ruchu drogowym, w wyniku której uszkodzeniu uległ pojazd marki F. o numerze rejestracyjnym (...), stanowiący własność powoda, w dalszej części uzasadnienia szczegółowo przedstawiając podstawy swego żądania.

W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, w uzasadnieniu szczegółowo przedstawiając swe stanowisko.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 26 marca 2024 r. doszło do kolizji w ruchu drogowym, w wyniku której uszkodzeniu uległ pojazd marki F. o numerze rejestracyjnym (...), stanowiący własność powoda.

( bezsporne)

Powód koniecznie potrzebował samochodu, który mieściłby sześć osób (tak, jak uszkodzony w wyniku wyżej opisanej kolizji F.), ponieważ około dwóch dni po zaistnieniu powyższej kolizji zaplanowany miał dla takiej liczby osób wyjazd turystyczny do C., a następnie wyjazd wakacyjny około połowy kwietnia 2024 r., przy czym również dla celów krótkotrwałych rekreacyjnych wyjazdów wraz z rodziną (w tym wnukami powoda) niezbędny był samochód mieszczący co najmniej sześć osób.

Powód zdecydował się zatem po kolizji z 26 marca 2024 r. na wynajęcie - w wyżej wskazanym celu - pojazdu zastępczego od A. R., prowadzącego działalność w S. pod firmą (...).

Zawiadomienie o szkodzie powstałej wskutek wyżej opisanej kolizji z 26 marca 2024 r. dotarło do strony pozwanej w dniu 27 marca 2024 r.

Dowód: pismo strony pozwanej z datą 27 marca 2024 r. , k.10; umowa najmu pojazdu z dnia 27 marca 2024 r., k. 22; przesłuchanie powoda, k.70-71.

W dniu 27 marca 2024 r. powód zawarł z A. R., prowadzącym działalność w S. pod firmą (...), umowę najmu pojazdu zastępczego marki B. (...) o numerze rejestracyjnym (...) na okres likwidacji szkody powstałej w konsekwencji powyższej kolizji. Okres powyższego najmu trwał do 8 maja 2024 r. Zgodnie z treścią wyżej wskazanej umowy należność za najem wyżej opisanego pojazdu zastępczego wynosiła 310 zł netto za dobę. Łącznie koszt najmu (czynsz najmu) pojazdu zastępczego marki B. (...) o numerze rejestracyjnym (...), z którego korzystał powód w wyżej wskazanym okresie, wyniósł 13 020 zł (netto), zaś 16 014,60 zł (brutto), która to kwota - 16 014,60 zł – została przez powoda zapłacona sprzedawcy wyżej opisanej usługi w dniu 8 maja 2024 r.

Zarówno uszkodzony w wyniku wyżej opisanej kolizji F., jak pojazd zastępczy marki B. (...) o numerze rejestracyjnym (...), nigdy nie były wykorzystywane do prowadzenia przez powoda działalności gospodarczej.

Dowód: umowa najmu pojazdu z dnia 27 marca 2024 r., k. 22; faktura VAT nr (...), k.21; polecenie przelewu, k.24; przesłuchanie powoda, k.70-71.

W dniu 27 maja 2024 r. strona pozwana zapłaciła powodowi kwotę 18 852,04 zł (netto) tytułem kosztów naprawy pojazdu marki F. o numerze rejestracyjnym (...), uszkodzonego wskutek kolizji z 26 marca 2024 r. (w piśmie z datą 11 lipca 2024 r. informując powoda, że brak podstaw do wypłaty odszkodowania powiększonego o kwotę podatku Vat, ponieważ powód prowadzi działalność gospodarczą i ma możliwość odliczenia podatku Vat od kosztów naprawy pojazdu), a nadto 1 550 zł tytułem kosztów najmu pojazdu zastępczego, przyjmując za uzasadnione 5 dni najmu.

Dowód: polecenia przelewów, k.13,14; pismo strony pozwanej z datą 11 lipca 2024 r. , k.29-30.

W piśmie z datą 7 czerwca 2024 r. powód wezwał stronę pozwaną do zapłaty kwoty 4 335,97 zł, stanowiącej kwotę podatku Vat, liczonego od kwoty 18 852,04 zł (23 188,01 zł - kwota ustalona przez stronę pozwaną jako koszt naprawy pojazdu marki F. o numerze rejestracyjnym (...), uszkodzonego wskutek kolizji z 26 marca 2024 r. wraz z podatkiem Vat – 23%), a nadto kwoty 14 464,60 zł tytułem pozostałej części kosztów najmu pojazdu zastępczego, objętych fakturą Vat nr (...) – w terminie do 24 czerwca 2024 r.

Dowód: pismo powoda z datą 7 czerwca 2024 r. , k.25-27; potwierdzenie nadania przesyłki, k. 28; kalkulacja naprawy, k. 15-19.

Okres niezbędny do naprawy uszkodzonego w dniu 26 marca 2024 r. w wyniku kolizji w ruchu drogowym pojazdu marki F. o numerze rejestracyjnym (...), stanowiącego własność powoda, wynosił 135 dni (134 doby).

Średnia rynkowa stawka najmu pojazdu zastępczego, należącego do segmentu E, a zatem adekwatnego do wyżej opisanego pojazdu marki F.(również należącego do segmentu E) w roku 2024, w województwie (...), wynosiła 435 zł netto za dobę i pozostawała w przedziale od 249 zł netto za dobę do 811 zł netto za dobę.

Dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej, wycen pojazdów i kosztorysowania ich napraw, P. B., z dnia 31 marca 2025 r., k. 81-104 i k. 139.

Sąd zważył:

Bezspornym jest w sprawie, iż w dniu 26 marca 2024 r. doszło do kolizji w ruchu drogowym, w wyniku której uszkodzeniu uległ pojazd marki F. o numerze rejestracyjnym (...), stanowiący własność powoda.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że strona pozwana, u której był ubezpieczony sprawca kolizji drogowej, przeprowadziła postępowanie likwidacyjne i w dniu 27 maja 2024 r. zapłaciła powodowi kwotę 18 852,04 zł (netto) tytułem kosztów naprawy pojazdu marki F. o numerze rejestracyjnym (...), uszkodzonego wskutek kolizji z 26 marca 2024 r. (w piśmie z datą 11 lipca 2024 r. informując powoda, że brak podstaw do wypłaty odszkodowania powiększonego o kwotę podatku Vat, ponieważ powód prowadzi działalność gospodarczą i ma możliwość odliczenia podatku Vat od kosztów naprawy pojazdu), a nadto 1 550 zł tytułem kosztów najmu pojazdu zastępczego, przyjmując za uzasadnione 5 dni najmu.

Zgodnie z przepisem art. 822 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Strona pozwana nie kwestionowała swojej odpowiedzialności za szkodę powstałą w wyniku kolizji drogowej z 26 marca 2024 r.

W orzecznictwie sądowym nie jest aktualnie kwestionowany pogląd, że najem samochodu zastępczego na czas likwidacji szkody mieści się w ramach pełnego odszkodowania zgodnie z art. 361 i 363 k.c. i pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym z powstałą szkodą. Zdaniem Sądu - zasadność najmu pojazdu zastępczego i cele, którym najem ten miał służyć zostały wykazane.

W opinii Sądu - za uzasadnione należy więc uznać żądanie powoda w kwocie 14 464,60 zł brutto tytułem pozostałej części kosztów najmu pojazdu zastępczego, objętych fakturą Vat nr (...), ponieważ zgodnie z opinią biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej, wycen pojazdów i kosztorysowania ich napraw, P. B., z dnia 31 marca 2025 r. (która to została dodatkowo wyjaśniona i w pełni podtrzymana przez biegłego na rozprawie w dniu 27 listopada 2025 r.), okres niezbędny do naprawy uszkodzonego w dniu 26 marca 2024 r. w wyniku kolizji w ruchu drogowym pojazdu marki F. o numerze rejestracyjnym (...), stanowiącego własność powoda, wynosił 135 dni (134 doby), zaś średnia rynkowa stawka najmu pojazdu zastępczego, należącego do segmentu E, a zatem adekwatnego do wyżej opisanego pojazdu marki F. (również należącego do segmentu E) w roku 2024, w województwie (...), wynosiła 435 zł netto za dobę i pozostawała w przedziale od 249 zł netto za dobę do 811 zł netto za dobę.

Zatem – skoro strona pozwana z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego wypłaciła powodowi łącznie 1550 zł netto, przyjmując za uzasadnione 5 dni najmu, z których za dobę najmu samochodu zastępczego uznała stawkę w wysokości 310 zł netto (5x310 zł), a więc tę, która została przyjęta w dniu 27 marca 2024 r. w wyżej wskazanej umowie zawartej pomiędzy powodem a A. R., prowadzącym działalność pod firmą (...), przy czym stawka ta mieści się, jak wynika z opinii biegłego, w przedziale od 249 zł netto za dobę do 811 zł netto za dobę, co więcej jest nawet niższa od średniej rynkowej stawki najmu pojazdu zastępczego, należącego do segmentu E, a zatem adekwatnego do wyżej opisanego pojazdu marki F. (również należącego do segmentu E) w roku 2024, w województwie (...), która wynosiła 435 zł netto za dobę, to strona pozwana zobowiązana jest zapłacić powodowi dodatkowo 14 464,60 zł brutto tytułem pozostałej części kosztów najmu pojazdu zastępczego, objętych fakturą Vat nr (...).

W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego za uzasadnione należy uznać również żądanie powoda w kwocie 4 335,97 zł, stanowiącej kwotę podatku Vat, liczonego od kwoty 18 852,04 zł (23 188,01 zł - kwota ustalona przez stronę pozwaną jako koszt naprawy pojazdu marki F. o numerze rejestracyjnym (...), uszkodzonego wskutek kolizji z 26 marca 2024 r. wraz z podatkiem Vat – 23%), ponieważ wbrew twierdzeniom strony pozwanej zarówno uszkodzony w wyniku wyżej opisanej kolizji F. jak pojazd zastępczy marki B. (...) o numerze rejestracyjnym (...), nigdy nie były wykorzystywane do prowadzenia przez powoda działalności gospodarczej. Powyższe twierdzenia strony pozwanej pozostały gołosłowne. Zdaniem Sądu – strona pozwana nie wykazała, że zarówno uszkodzony w wyniku wyżej opisanej kolizji F., jak pojazd zastępczy marki B. (...) o numerze rejestracyjnym (...), były wykorzystywane do prowadzenia przez powoda działalności gospodarczej, a to na stronie pozwanej w tym zakresie - w myśl art. 6 k.c. - spoczywał ciężar udowodnienia okoliczności, z których wywodzi skutki prawne. Gołosłowne twierdzenia strony pozwanej w tym zakresie należy uznać za niewystarczające. Ponadto w dniu 19 lutego 2025 r. powód złożył pismo procesowe (k.77 akt), w treści którego zaprzeczył, by pojazd marki F.o numerze rejestracyjnym (...) był kiedykolwiek wykorzystywany do prowadzenia przez powoda działalności gospodarczej, przy czym do powyższego pisma załączył wykaz - ewidencję środków trwałych i oświadczenie B. W., zaś strona pozwana nie wypowiedziała się co do tych twierdzeń. Zatem – mając na uwadze powyższe, jak również treść przepisu art. 230 k.p.c., zgodnie z którym - gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach, sąd, mając na uwadze wyniki całej rozprawy, może fakty te uznać za przyznane, Sąd orzekł, jak w punkcie I sentencji.

Nie sposób bowiem pominąć ugruntowanego stanowiska Sądu Najwyższego, wyrażonego w uchwale z dnia 17 maja 2007 r., III CZP 150/06, zgodnie z którym odszkodowanie przysługujące na podstawie umowy ubezpieczenia OC posiadacza pojazdu mechanicznego za szkodę powstałą w związku z ruchem tego pojazdu, ustalone według cen części zamiennych i usług, obejmuje kwotę podatku od towarów i usług (VAT) w zakresie, w jakim poszkodowany nie może obniżyć podatku od niego należnego o kwotę podatku naliczonego.

W ocenie Sądu, opinia wydana przez biegłego P. B. jest pełna, logiczna, przekonywująca i nie nasuwa wątpliwości.

Sąd zgodził się w pełni ze stanowiskiem wyrażonym w toku postępowania przez biegłego, którego opinia została wydana ze znajomością przedmiotu sprawy i przedmiotu opinii, co znalazło odzwierciedlenie w jej treści.

Opinia powyższa zawiera wszystkie niezbędne elementy, zaś z treścią pozostałego zebranego w sprawie materiału dowodowego tworzy logiczną i spójną całość.

Zdaniem Sądu - zebrany w sprawie materiał dowodowy nie wymagał uzupełnienia i pozwalał na rozstrzygnięcie sprawy, ponieważ biegły P. B. opinię swą przekonywująco uzasadnił - i dodatkowo wyjaśnił na rozprawie w dniu 27 listopada 2025 r. - opinia ta jest jasna i logiczna, natomiast zarzuty do niej, zgłoszone przez stronę pozwaną, należy – zdaniem Sądu – uznać za nieuzasadnioną polemikę ze stanowiskiem biegłego, a zatem nie zachodziła też potrzeba przeprowadzenia dowodu z pisemnej opinii uzupełniającej biegłego, o co wnioskowała strona pozwana.

W przedmiocie odsetek Sąd orzekł zgodnie z art. 481 § 1 i 2 k.c., przyjmując, że ich żądanie jest zasadne od dnia 25 czerwca 2024 r., ponieważ w piśmie z datą 7 czerwca 2024 r. powód wezwał stronę pozwaną do zapłaty kwoty 4 335,97 zł, stanowiącej kwotę podatku Vat, liczonego od kwoty 18 852,04 zł (23 188,01 zł - kwota ustalona przez stronę pozwaną jako koszt naprawy pojazdu marki F.o numerze rejestracyjnym (...), uszkodzonego wskutek kolizji z 26 marca 2024 r. wraz z podatkiem Vat – 23%), a nadto kwoty 14 464,60 zł tytułem pozostałej części kosztów najmu pojazdu zastępczego, objętych fakturą Vat nr (...) – w terminie do 24 czerwca 2024 r.

W świetle powyższego – w okresie od 25 czerwca 2024 r. strona pozwana pozostaje więc w opóźnieniu, ponieważ zawiadomienie o szkodzie powstałej wskutek wyżej opisanej kolizji z 26 marca 2024 r. dotarło do strony pozwanej w dniu 27 marca 2024 r., zaś pismo powyższe - z datą 7 czerwca 2024 r. - zostało nadane pod adres strony pozwanej za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. w dniu 10 czerwca 2024 r. (k.28 akt), a więc mając na uwadze zgromadzone w sprawie dowody, jak choćby polecenia przelewów (k.13,14 akt), bo przecież w dniu 27 maja 2024 r. strona pozwana zapłaciła powodowi kwotę 18 852,04 zł (netto) tytułem kosztów naprawy pojazdu marki F. o numerze rejestracyjnym (...), uszkodzonego wskutek kolizji z 26 marca 2024 r. (w piśmie z datą 11 lipca 2024 r. informując powoda, że brak podstaw do wypłaty odszkodowania powiększonego o kwotę podatku Vat, ponieważ powód prowadzi działalność gospodarczą i ma możliwość odliczenia podatku Vat od kosztów naprawy pojazdu), a nadto 1 550 zł tytułem kosztów najmu pojazdu zastępczego, jak również mając na uwadze zasady doświadczenia życiowego należy, zdaniem Sądu, przyjąć, iż w dniu 24 czerwca 2024 r. treść pismo powyższego pisma powoda - z datą 7 czerwca 2024 r. - była znana stronie pozwanej.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1, 1 ¹ i 3 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c., przy czym szczegółowe wyliczenie kosztów procesu pozostawiono referendarzowi sądowemu.