Wyrok z 28 listopada 2025, sygn. I C 114/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 listopada 2025 roku

Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia Krzysztof Rogalewicz

Protokolant: starszy sekretarz sądowy Aleksandra Cioch

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2025 roku w G.-D.

sprawy z powództwa (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Wierzytelności z siedzibą w G.

przeciwko A. K.

o zapłatę

1.  umarza postępowanie co do kwoty 0,80 zł (zero złotych osiemdziesiąt groszy),

2.  oddala powództwo w pozostałej części,

3.  zasądza od powoda (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Wierzytelności z siedzibą w G. na rzecz pozwanej A. K. kwotę 287,00 zł (dwieście osiemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty,

sędzia

Krzysztof Rogalewicz

I C 114/25

UZASADNIENIE

Powód (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Wierzytelności wniósł pozew przeciwko pozwanej A. K. domagając się zapłaty kwoty 1.244,87 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 10 stycznia 2025 roku do dnia zapłaty (pozew – k. 5-8).

Pozwana A. K. wniosła o oddalenie powództwa w całości (odpowiedź na pozew – k. 164-174).

Powód pismem z dnia 11 lipca 2025 roku ograniczył powództwo wraz ze zrzeczeniem się roszczenia o kwotę 0,80 zł dochodzoną tytułem sumy odsetek, tj. z kwoty 119,72 zł do kwoty 118,92 zł (pismo powoda – k. 181-185).

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

Powód (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Wierzytelności twierdził, że pozwana dnia 14 września 2020 roku zawarła umowę o wydanie karty kredytowej A. C. z kredytem odnawialnym i udzielenie limitu kredytowego nr umowy (...) z E. (...). Powód nabył wierzytelność względem pozwanej na mocy umowy przelewu wierzytelności. Do pozwu załączono:

- poświadczone za zgodność z oryginałem: wyciąg z rejestru funduszy, umowę przelewu wierzytelności wraz z pełnomocnictwami (k. 10-15, 17-42, 37-47, 48-58),

- niepoświadczone za zgodność z oryginałem kopie: umowy pożyczki, aneksu do umowy, formularza umowy, wykazu operacji (k. 43-69, 70-7, 74-80,81-87, 88-137).

W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa podnosząc, że powód nie udowodnił istnienia, wysokości oraz wymagalności wierzytelności dochodzonej pozwem, nie udowodnił wysokości roszczenia co do wysokości, jak i co do zasady, nie wykazał: istnienia pożyczki, sposobu wyliczenia odsetek, przekazania pozwanej środków pieniężnych, wymagalności roszczenia oraz legitymacji procesowej czynnej z uwagi na fakt, iż nie wykazał nabycia wierzytelności w drodze cesji oraz że umowa została zawarta pod warunkiem zapłaty ceny, ale tej okoliczności powód również nie wykazał. Ponadto pozwana wskazała na przedwczesność powództwa oraz złożenie wraz z pozwem niepodpisanych wydruków dotyczących umowy pożyczki (odpowiedź na pozew – k. 164-174).

Powód zobowiązany do ustosunkowania się do odpowiedzi na pozew, nie przedstawił żadnych dowodów zawarcia umowy przez pozwaną. Wskazał wyłącznie, że z przedłożonego wykazu operacji wynika, iż pozwana korzystała z karty kredytowej. Powód przedłożył potwierdzenie zapłaty ceny cesji (k. 186-190), co miało wskazywać, iż posiada legitymację procesową czynną, bowiem w sposób prawidłowy nabył wierzytelność na podstawie umowy cesji. Przedłożył także kserokopię książki nadawczej, z której wynika, iż 28 marca 2024 roku do A. K. wysłano pismo. Z przedstawionej kserokopii książki nadawczej nie wynika, jakie pismo zostało faktycznie pozwanej przesłane. Pozwana zaprzeczyła otrzymaniu wypowiedzenia. Tym samym nie sposób przyjąć, zakładając zawarcie umowy, że została ona skutecznie wypowiedziana.

Dodatkowo przedstawiona przez powoda umowa kredytu oraz wykaz operacji stanowią jedynie niepoświadczone za zgodność z oryginałem wydruki, czego powód, mimo wezwania do ustosunkowania się do odpowiedzi na pozew, nie konwalidował. Kserokopia dokumentu (której nie nadano cech poświadczonego odpisu) w zasadzie nie jest dokumentem w dotychczasowym rozumieniu ani dokumentem prywatnym, ani urzędowym. Jest dokumentem zgodnym z normą art. 77 ³ Kc, czyli innym środkiem dowodowym, będącym dowodem pośrednim co do istnienia dokumentu o określonej treści. Niepoświadczona za zgodność z oryginałem kserokopia dokumentu jest w pełni dopuszczalnym dowodem dla czynienia ustaleń, co do istnienia i treści samego dokumentu w sytuacjach, gdy z obiektywnych przyczyn faktycznych lub prawnych strona posługująca się tym środkiem dowodowym nie może definitywnie przedstawić czy to samego oryginału dokumentu, czy jego wiarygodnego odpisu (wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 6 lipca 2022 r., w sprawie I ACa 79/22, (L.).

W niniejszej sprawie pozwana zaprzeczyła zawarciu umowy. Zgodnie z treścią art. 232 Kpc to na powodzie ciążył obowiązek wskazania dowodów dla stwierdzenia faktów, z których wywodzi skutki prawne. Powód, nawet po otrzymaniu odpowiedzi na pozew, nie przedstawił żadnych dalszych dokumentów (lub poświadczonych odpisów) potwierdzających zawarcie umowy pożyczki. Umowa pożyczki nie zawiera podpisu pożyczkobiorcy, brak też dowodu doręczenia pozwanej któregokolwiek z pism, przedstawiono wyłącznie książkę nadawczą, z której nie wynika jakie pisma zostały przesłane.

Powód nie przedstawił żadnego dowodu świadczącego o doręczeniu pozwanej karty kredytowej, co umożliwiłoby uruchomienie kredytu. Zgodnie z treścią umowy art. 2 ust 2 aktywacja karty miała nastąpić po jej dostarczeniu pozwanej.

W myśl art. 233 § 1 Kpc sąd ocenia wiarogodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału.

W ocenie sądu strona powodowanie przedłożyła wiarygodnych dowodów zawarcia pożyczki i wydania karty kredytowej. Znamienne jest, że pełnomocnik powoda poświadczył za zgodność z oryginałem jedynie wyciąg z rejestru funduszy oraz umowy przelewu wierzytelności. Nie dokonał tego, pomimo kwestionowania przez pozwaną istnienia zobowiązania oraz wezwania sądu do ustosunkowania się do odpowiedzi na pozew, w tym podniesionych tam zarzutów, w przypadku przedłożonych innych wydruków. Zostały one wytworzone oraz przedstawione w sposób uniemożliwiający nadania im waloru dokumentów – dowodów w tej sprawie.

Powód skutecznie cofnął powództwo co do kwoty 0,80 zł. W tym zakresie sąd, zgodnie z treścią art. 355 Kpc, umorzył postępowanie.

W pozostałym zakresie sąd uznał, oceniając wiarygodność i moc przedstawionych dowodów, iż powód nie wykazał, że doszło do zawarcia umowy, o której mowa w pozwie, a pozwana jest zobowiązana do zapłaty żądanej kwoty. Dlatego oddalił powództwo w pozostałej części.

Zgodnie z treścią art. 98 § 1, 1 ¹ i 3 Kpc sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 287 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, na którą złożyły się: kwota 270 złotych kosztów zastępstwa procesowego, w oparciu o przepis § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.) oraz opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych.

sędzia

Krzysztof Rogalewicz