sygn. II K 698/25 3 grudnia 2025 Sąd Rejonowy w Olsztynie

Uzasadnienie z 3 grudnia 2025, sygn. II K 698/25

Data orzeczenia 3 grudnia 2025
Sąd Sąd Rejonowy w Olsztynie
Wydział II Wydział Karny
Tagi
#Sąd Rejonowy w Olsztynie #II Wydział Karny #uzasadnienie

UZASADNIENIE

Sygnatura akt

II K 698/25

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu

K. G.

w bliżej nieokreślonym czasie, lecz nie później niż do dnia 1 grudnia 2024r. w O., przy ul. (...) znęcał się nad psem typu mieszaniem maści wilczastej, poprzez utrzymywanie zwierzęcia w stanie nie leczonej choroby, bez odpowiedniego pokarmu lub wody przez okres wykraczający poza minimalne potrzeby właściwe dla gatunku, nie zapewnienie profilaktyki przeciw pasożytom i chorobom zakaźnym, nie zapewnieniu profilaktyki lekarsko-weterynaryjnej, w wyniku czego zwierzę było skrajnie wychudzone, mające stwierdzony stan zapalny macicy z wysiękiem ropnym zagrażającym jego życiu i zdrowiu, posiadał pasożyty wewnętrzne oraz zewnętrzne, zaniedbany pielęgnacyjnie, posiadał brudną sierść, przerośnięte pazury,

tj. o przestępstwo z art. 35 ust. 1a ustawy o ochronie zwierząt

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Od grudnia 2023 do grudnia 2024 r. oskarżony K. G. wraz z żoną M. G. sprawowali opiekę nad przygarniętą suką rasy mieszanej. Zwierzę początkowo pozostawało w dobrej kondycji, jednak w miarę pogarszania się sytuacji materialnej rodziny – utraty przez oskarżonego pracy i utrzymywania czteroosobowej rodziny wyłącznie z niewielkich zasiłków oraz dorywczych dochodów – stan psa ulegał znacznemu pogorszeniu. Zwierzę otrzymywało nieregularne i niewystarczające ilości pokarmu, często były to wyłącznie resztki z talerzy domowników, pokarm ograniczano do minimum. Pomimo dostrzegalnych objawów chudnięcia psa, oskarżony nie zdecydował się na konsultację w lecznicy weterynaryjnej, tłumacząc to brakiem możliwości finansowych. Jesienią 2024 r. pies pozostawał już w stanie znacznego wyniszczenia, z bardzo widocznymi żebrami, zapadniętymi bokami, zanikiem tkanki tłuszczowej oraz matową, brudną sierścią. Dodatkowo zwierzę miało silnie przerośnięte pazury, brudne uszy, zmiany skórne obejmujące okolice lędźwiowo-krzyżowe, a także wyciek ropny z dróg rodnych.

Mimo występujących objawów, świadczących o poważnym stanie chorobowym, oskarżony nie zapewnił psu właściwej opieki lekarsko- weterynaryjnej. W listopadzie 2024 r. żona oskarżonego zamieściła na portalu (...) ogłoszenie o chęci oddania psa. Fotografie dołączone do ogłoszenia przedstawiały zwierzę w stanie wyraźnie odbiegającym od prawidłowego, z widoczną chudością. Ogłoszeniem zainteresowała się P. W., która po kontakcie z oskarżonym udała się 1 grudnia 2024 r. na miejsce przekazania psa przy ul. (...) w O. i odebrała zwierzę. Już w chwili przejęcia suki stwierdziła, że pies jest w stanie rażącego zaniedbania, lękliwy, apatyczny i wyraźnie głodny. P. W. udała się z psem do lekarza weterynarii M. S.. Kliniczne badanie wykazało, że suczka znajdowała się w bardzo złej kondycji fizycznej – była skrajnie wychudzona, kachektyczna, pozbawiona tkanki tłuszczowej, z widocznymi zanikami mięśni, przesuszoną matową sierścią, przerośniętymi pazurami oraz licznymi zmianami skórnymi spowodowanymi pasożytami. W wyniku przeprowadzonych badań USG stwierdzono również zaawansowane ropomacicze wymagające pilnej interwencji medycznej. Z uwagi na skrajne wyniszczenie organizmu pies nie kwalifikował się do natychmiastowego zabiegu chirurgicznego, wobec czego wdrożono leczenie farmakologiczne oraz intensywną opiekę pielęgnacyjną.

W toku postępowania dopuszczony został dowód z opinii biegłej sądowej lek. wet. K. W.. Wynika z niej, iż pies był w bardzo złej kondycji skrajnie wychudzony. Stan pasa świadczył o długotrwałym trzymaniu go bez zapewnienia odpowiedniej ilości pokarmu, niewłaściwych warunków bytowych, braku profilaktyki weterynaryjnej, braku leczenia istniejących chorób oraz braku właściwej opieki pielęgnacyjnej. Biegła jednoznacznie wskazała, że stopień wyniszczenia organizmu oraz rozwinięte ropomacicze nie mogły powstać nagle, lecz rozwijały się przez dłuższy czas , a zaniedbania właściciela stanowiły bezpośrednią przyczynę stanu zagrażającego życiu psa.

W 2025r oskarżony przygarnął kolejnego psa.

K. G. jest osobą niekaraną. Ma na utrzymaniu czwórkę dzieci.

Zawiadomienie (...) A.,

Pismo lek. wet. M. S.,

Oświadczenie K. G.

Zeznania P. W.

Zeznania E. P.

Zdjęcia protokół oględzin nagrania

Opinia weterynaryjna

Zeznania M. S.

Wyjaśnienia oskarżonego

Zeznania świadka M. G.

Karta karna

Dane osobopoznawcze

k. 1

k. 3,

k.4

k. 7v,96v-98, k.80v-81v,10

k, 5, 14-27, 43-44,45

k. 31—32

k. 36v, 81v-82

k. 47, k 79v- 80v k.98v-99v

k.82-83

k. 40,

51

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Ocena dowodów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Częściowe wyjaśnienia oskarżonego

zeznania świadka P. W.

Zeznania

E. P.

Zeznania M.

L.- S.,

opinia weterynaryjna

Częściowe zeznania świadka M. G.

Dokumenty Zdjęcia

protokół oględzin nagrania

Dane o karalności, osobopoznawcze

Oskarżony wyjaśnił, iż psa przygarnął w grudniu 2023, a po roku oddał go dobrowolnie. Zgodził się z stwierdzeniem , iż był on zaniedbany. Wyjaśnił, iż gdy zauważył, że zaczyna mu brakować na jedzenie dla psa to miał do wyboru dać jeść dziecku albo psu. Wystawił ogłoszenie by go oddać. Nie oddał go do schroniska bo musiałby za to zapłacić. Pies nie był zaszczepiony. Nie zauważył, że ma stan zapalny. Przyznał, że zaniedbał psa. Wyjaśnienia oskarżonego w w/w części Sąd uznał za wiarygodne, znajdują potwierdzenie w zakresie kłopotów finansowych rodziny oskarżonego oraz zaniedbań w sprawowaniu opieki nad psem w zgromadzonym materiale dowodowym.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka P. W. w całości, uznając je za spójne, logiczne i konsekwentne oraz w pełni korespondujące z pozostałym materiałem dowodowym, w szczególności z dokumentacją weterynaryjną, opinią biegłej oraz zeznaniami świadków. Świadek szczegółowo opisała okoliczności nawiązania kontaktu z oskarżonym poprzez ogłoszenie na portalu (...), wygląd psa i jego stan - przedstawiony na zdjęciach, a także przebieg przekazania zwierzęcia oraz jego stan w dniu odebrania. Zeznania świadka potwierdzają, że pies już w chwili przekazania był skrajnie wychudzony, zaniedbany i z objawami choroby. Opis świadka znajduje potwierdzenie w dokumentacji fotograficznej oraz późniejszych ustaleniach lekarzy weterynarii. Sąd uznał, że świadek nie miała żadnego interesu w obciążaniu oskarżonego, a jej relacja była rzeczowa, spontaniczna i pozbawiona przesady, co dodatkowo wzmacnia jej wiarygodność.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka E. P. w całości. Jej relacja była spójna, konsekwentna i w pełni korespondowała zarówno z dokumentacją fotograficzną przedstawioną przez (...) A., jak i z późniejszymi ustaleniami lekarzy weterynarii oraz zeznaniami świadka P. W.. Świadek rzeczowo opisała okoliczności zgłoszenia dotyczącego psa poprzez portal (...), przebieg kontaktu z P. W. oraz działania podjęte przez (...) A. w celu odebrania zwierzęcia. Zeznania świadka dokładnie oddają stan psa w dniu przekazania – jego skrajne wychudzenie, widoczne żebra i kości biodrowe, zaniedbaną sierść, przerośnięte pazury oraz wyraźne objawy chorobowe. Opis ten w pełni znajduje potwierdzenie w opinii lekarsko-weterynaryjnej oraz w dokumentacji dotyczącej przebiegu badania. E. P., jako wieloletni inspektor ds. ochrony zwierząt, posiadała wiedzę i doświadczenie pozwalające na trafną ocenę stanu zwierzęcia, a jej zeznania były rzeczowe, profesjonalne i wolne od elementów mogących wskazywać na stronniczość.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka M. S. w całości. Jej relacja była rzeczowa, jasna i poparta wiedzą specjalistyczną. Świadek jako lekarz weterynarii, który badał psa bezpośrednio po odebraniu go od oskarżonego, w dniu 2 grudnia 2024r. , szczegółowo opisała stan kliniczny zwierzęcia: skrajne wychudzenie, widoczne kości żeber i kręgosłupa, brak tkanki tłuszczowej, zaniki mięśniowe, silne podkasanie linii brzucha, obecność egzemy i nasilonych zmian skórnych spowodowanych pasożytami oraz zaawansowane ropomacicze. Opis świadka w pełni koresponduje z dokumentacją medyczną , zdjęciami. Jej zeznania są spójne, konsekwentne i wolne od sprzeczności. Sąd nie znalazł podstaw, aby podważać ich wiarygodność, zwłaszcza że świadek nie była związana z żadną ze stron, a jej ocena miała charakter profesjonalny i obiektywny.

Sąd w pełni podzielił opinię biegłej K. W., uznając ją za jasną, logiczną oraz sporządzoną zgodnie z aktualną wiedzą medyczno- weterynaryjną. Biegła na podstawie dokumentacji zdjęciowej oraz wyników badania klinicznego przeprowadzonego przez lek. M. S. potwierdziła, że pies znajdował się w stanie skrajnego wychudzenia, z zawansowanym stanem zapalnym macicy oraz licznymi pasożytami wewnętrznymi i zewnętrznymi. Biegła jednoznacznie wskazała, że stan psa był efektem długotrwałego zaniedbania – zarówno w zakresie żywienia jak i podstawowej profilaktyki zdrowotnej oraz opieki pielęgnacyjnej. Wskazane choroby i kondycja psa nie mogły powstać nagle, lecz rozwijały się przez wiele tygodni.Opinia jest rzetelna, kompletna i odpowiada na wszystkie pytania postanowienia dowodowego. Jej wnioski są stanowcze, spójne z zeznaniami świadków oraz pozostałymi dowodami z akt.

Zeznania świadka M. G. Sąd ocenił jedynie częściowo jako wiarygodne. Świadek w sposób spójny i logiczny opisała okoliczności dotyczące momentu pojawienia się psa w ich domu, wskazując, że został on zabrany z ulicy w grudniu 2023r. jako zwierzę bezpańskie. Jej relacja dotycząca początkowo poprawnej kondycji psa oraz późniejszego pogorszenia sytuacji finansowej rodziny, wynikającego z utraty przez oskarżonego pracy, znajduje potwierdzenie w treści wyjaśnień oskarżonego oraz koresponduje z innymi dowodami, w tym z informacjami o zwiększonych obciążeniach rodzinnych. Sąd dał wiarę świadkowi również w zakresie, w jakim opisywała pojedynczą wizytę psa u weterynarza,a także w części dotyczącej zamieszczenia ogłoszenia o oddaniu psa na portalu (...) oraz kontaktowania się z osobami zainteresowanymi jego adopcją. Fragmenty te są zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.

Zgromadzonym w sprawie dokumentom sąd dał wiarę w całości, albowiem zostały sporządzone przez uprawnione do tego organy i osoby, w zakresie ich kompetencji, a ich autentyczność ani rzetelność nie była kwestionowana przez strony. Dokumenty te – w szczególności protokoły czynności procesowych, dokumentacja medyczna psa, dokumentacja fotograficzna obrazująca stan zwierzęcia w dniu jego odebrania oraz wydruki ogłoszeń z (...) wzajemnie się uzupełniają i tworzą spójny, logiczny obraz sytuacji. Treść dokumentów pozostaje w pełnej w zgodzie z zeznaniami świadków oraz ustaleniami wynikającymi z opinii biegłego, co dodatkowo przemawia za ich wiarygodnością.

Za wiarygodne Sąd uznał dane o karalności oskarżonego oraz dane osobopoznawcze.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Częściowe wyjaśnienia oskarżonego

Częściowe zeznania M. G.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której twierdził, że nie znęcał się nad zwierzęciem, a pies był regularnie karmiony, prawidłowo wyprowadzany, utrzymywany w należytej kondycji oraz że pogorszenie jego stanu zdrowia nastąpiło nagle i pozostawało poza jego wiedzą. Twierdzenia te pozostają w oczywistej sprzeczności z dowodami obiektywnymi, w szczególności z dokumentacją weterynaryjną, opinią biegłej sądowej oraz opisem stanu psa w dniu interwencji. W konsekwencji Sąd uznał, że wyjaśnienia oskarżonego stanowiły przyjętą linie obrony zmierzającą do umniejszenia jego odpowiedzialności.

Sąd uznał za niewiarygodne zeznania świadka M. G. w których twierdziła, że pies był traktowany właściwie, miał zapewnioną odpowiednią ilość pożywienia oraz że nie zauważyła u niego żadnych niepokojących objawów chorobowych. Relacja ta pozostaje w wyraźnej sprzeczności z materiałem dowodowym, w szczególności z opinią lek. wet. M. S. oraz opinią biegłej sądowej K. W., z których jednoznacznie wynika, że pies znajdował się w stanie skrajnego zaniedbania. Zeznania te pozostają również w sprzeczności z relacją P. W. oraz E. P., które widziały psa w dniu jego odebrania i zgodnie wskazywały na jego skrajnie zły stan zdrowia oraz zaniedbanie trwające od dłuższego czasu. W świetle opinii weterynaryjnych taki stan psa mógł rozwijać się wyłącznie przez okres wielu tygodni lub miesięcy, co przeczy twierdzeniom świadka o braku świadomości dotyczącej pogorszającej się kondycji zwierzęcia. Ocena świadka, że pies był „kochany”, spał z domownikami i miał zapewnioną właściwą opiekę, została uznana za próbę złagodzenia odpowiedzialności oskarżonego, nieznajdującą potwierdzenia w żadnym obiektywnym dowodzie.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

K. G.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgromadzony materiał dowodowy wykazał, że oskarżony K. G. dopuścił się popełnienia przestępstwa z art. 35 ust. 1a ustawy o ochronie zwierząt.

Przepis art. 35 ust. 1a u.o.z. stanowi o odpowiedzialności karnej za znęcanie się nad zwierzętami, przez co należy rozumieć zachowania wymienione w art. 6 ust. 2 cyt. ustawy . Przez znęcanie się nad zwierzęciem należy rozumieć zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień, w tym utrzymywanie zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania, w stanie rażącego zaniedbania lub niechlujstwa , bez odpowiedniego pokarmu lub wody przez okres wykraczający poza minimalne potrzeby właściwe dla gatunku.

Przestępstwo znęcania się nad zwierzętami może być popełnione zarówno w formie działania, jak i zaniechania. Do tej grupy można zaliczyć pozostawienie zwierząt w niekorzystnych warunkach atmosferycznych, w zamknięciu czy bez pokarmu i wody. Sposób sformułowania znamion czynu zabronionego w postaci znęcania się nad zwierzętami nie wyklucza możliwości popełnienia go z zamiarem ewentualnym, przy czym zamiar odnosi się do samej czynności sprawczej, a nie do spowodowania cierpień czy bólu.(M. Kulik [w:] Ustawa o ochronie zwierząt. Komentarz, red. E. Kruk, Warszawa 2024, art. 35, LEX)

W ocenie Sądu poczynione w niniejszej sprawie ustalenia wykazały, że K. G. dopuścił się popełnienia zarzucanego mu przestępstwa. Oskarżony w bliżej nieokreślonym czasie, lecz nie później niż do dnia 1 grudnia 2024 r roku w O., przy ul. (...) znęcał się nad psem typu mieszaniem maści wilczastej, poprzez utrzymywanie zwierzęcia w stanie nie leczonej choroby, bez odpowiedniego pokarmu lub wody przez okres wykraczający poza minimalne potrzeby właściwe dla gatunku, nie zapewnienie profilaktyki lekarsko- weterynaryjnej, w wyniku czego zwierzę było skrajnie wychudzone, mające stwierdzony stan zapalny macicy z wysiękiem ropnym zagrażającym jego życiu i zdrowiu, posiadał pasożyty wewnętrzne oraz zewnętrzne, zaniedbany pielęgnacyjnie, posiadał brudną sierść, przerośnięte pazury.

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art. 35 ust. 1a ustawy o ochronie zwierząt

Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Kary, Środki Karne, przepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

K. G.

I

II

III

IV

V

I

II

III

IV

V

Sąd uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu na podstawie art.35 ust 1a w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt wymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd przy wymiarze kary uwzględnił stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego oraz jej stopień winy. Określając wysokość kary, Sąd miał na względzie również cele zapobiegawcze i wychowawcze jaka kara powinna spełnić w stosunku do sprawcy a ponadto potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawej społeczeństwa.

Postępowanie oskarżonego należy ocenić jako wysoce naganne. Nie można przede wszystkim zapominać, że czyn oskarżonego godził w żywe stworzenie zdolne do odczuwania, którymi oskarżony powinien się opiekować i troszczyć o nie. Tymczasem K. G. lekceważył potrzeby zwierzęcia, doprowadził do jego wycieńczenia i zaniedbania .

Sąd mając na względzie sposób postepowania oskarżonego uznał, iż adekwatną reakcją prawnokarną za popełnione przez niego przestępstwo będzie kara pozbawienia wolności w wymiarze wskazanym jak w pkt I wyroku. Kara ta, zdaniem Sądu pozostaje adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości popełnionego przestępstwa.

Sąd na podstawie art. 69 § 1 kk. i art. 70 § 2 kk zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres próby 2 lat. W ocenie Sądu zostały spełnione przesłanki do zastosowania powyższej instytucji wobec oskarżonego. K. G. nie był dotychczas karany. W ocenie Sądu mimo zawieszenia wykonania kary , spełni ona wobec niego cele wychowawcze i zapobiegawcze oraz skłoni go do refleksji nad własnym postępowaniem. W ocenie Sądu względem oskarżonego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna, wyrażająca się w przekonaniu, że nie popełni podobnego przestępstwa w przyszłości.

Sąd na podstawie art. 35 ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt orzekł wobec oskarżonego nawiązkę na rzecz Schroniska (...) w T. w kwocie 1000 zł.

Sąd na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt orzekł przepadek psa rasy mieszanej w wieku około 3 lat

odebranego oskarżonemu w dniu 2.12.2024r.

Na podstawie art. 35 ust. 3a i ust. 4b ustawy o ochronie zwierząt Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz posiadania psów przez okres 2 lat, uznając ten okres za wystarczający, aby wdrożyć oskarżonego do poszanowania prawa i uzmysłowienia mu naganności jego postępowania.

1Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6. inne zagadnienia

koszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VI

VII

Sąd na podstawie art. 626 § 1 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.

Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. S. O. kwotę 1008 złotych tytułem wynagrodzenia za obronę wykonywaną z urzędu oraz kwotę 231,84 złotych tytułem zwrotu podatku od towarów i usług od wyżej wymienionego wynagrodzenia.

Podpis