Zarządzenie z 16 grudnia 2025, sygn. XI GC 187/23

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 23 stycznia 2023 r. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialności w Ś. wniosła przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w M. o zapłatę kwoty 19 888,76 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi: od kwoty 770,08 zł od dnia 16 marca 2021 r. do dnia zapłaty, od kwoty 877,37 zł od dnia 15 kwietnia 2021 r. do dnia zapłaty, od kwoty 834,68 zł od dnia 15 maja 2021 r. do dnia zapłaty, od kwoty 842,67 zł od dnia 15 czerwca 2021 r. do dnia zapłaty, od kwoty 820,29 zł od dnia 15 lipca 2021 r. do dnia zapłaty, od kwoty 862,50 zł od dnia 17 sierpnia 2021 r. do dnia zapłaty, od kwoty 862,50 zł od dnia 15 września 2021 r. do dnia zapłaty, od kwoty 844,27 zł od dnia 15 października 2021 r. do dnia zapłaty, od kwoty 872,41 zł od dnia 17 listopada 2021 r. do dnia zapłaty, od kwoty 858,66 zł od dnia 15 grudnia 2021 r. do dnia zapłaty, od kwoty 862,50 zł od dnia 15 stycznia 2022 r. do dnia zapłaty, od kwoty 862,50 zł od dnia 15 lutego 2022 r. do dnia zapłaty, od kwoty 792,46 zł od dnia 15 marca 2022 r. do dnia zapłaty, od kwoty 877,37 zł od dnia 15 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty, od kwoty 849,07 zł od dnia 17 maja 2022 r. do dnia zapłaty, od kwoty 862,50 zł od dnia 15 czerwca 2022 r. do dnia zapłaty, od kwoty 853,87 zł od dnia 15 lipca 2022 r. do dnia zapłaty, od kwoty 892,24 zł od dnia 16 sierpnia 2022 r. do dnia zapłaty, od kwoty 892,24 zł od dnia 15 września 2022 r. do dnia zapłaty, od kwoty 887,45 zł od dnia 15 października 2022 r. do dnia zapłaty, od kwoty 887,29 zł od dnia 17 listopada 2022 r. do dnia zapłaty, od kwoty 853,87 zł od dnia 15 grudnia 2022 r. do dnia zapłaty, od kwoty 882,33 zł od dnia 17 stycznia 2023 do dnia zapłaty oraz kosztami procesu.

Powódka dochodzi od pozwanej należności za składowany towar w postaci ryby mrożonej, za który wystawiła faktury za okres od marca 2021 r. do stycznia 2023 r., nadto domaga się rekompensaty za koszty odzyskiwania należności w kwocie 187,64 zł.

Nakazem zapłaty z dnia 7 lutego 2023 r. Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.

Pozwana wniosła przeciw od ww. nakazu zapłaty, zaskarżając nakaz w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powódka (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialności w (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (która przekształciła się następnie w (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w M.) zawarły w dniu 6 września 2019 r. umowę składu, której przedmiotem było składowanie przez powódkę ryby mrożonej (łososiem mrożonym na paletach).

W pkt 3 umowy przewidziano, że powódka ( (...)) zobowiązuje się do składowania towarów zgodnie z instrukcjami udzielonymi jej przez pozwaną („Składającego), zapewnienia informacji dotyczących zapasów ilekroć zażąda tego Składający oraz do niezwłocznego informowania o ważnych zdarzeniach dotyczących stanu składowanych towarów.

Zgodnie z pkt. 4 ust. 1 ww. umowy Terminal odpowiedzialny jest za towar otrzymany do składowania od chwili złożenia w chłodni do chwili załadowania na środek transportu wskazany przez Składającego. Terminal nie jest odpowiedzialny za ukryte wady oraz utratę jakości przechowywanych towarów po okresie określonym w obowiązujących przepisach prawa, a także za ubytek spowodowany pobieraniem próbek przez służby sanitarne i weterynaryjne (ust. 2).

Integralną część umowy stanowić miały Ogólne Warunki Umowy Składu będące załącznikiem nr 1 do umowy (pkt 5 ust. 1 umowy).

Towary będą wydane z chłodni za okazaniem Dokumentu Wydania oraz odpowiednio Dokumentem Dostawy wydanym zgodnie z Ogólnymi Warunkami Umowy Składu (pkt 7 umowy).

Zgodnie z pkt. 11 ww. umowy strony ustaliły m. in., że pierwsze 48 h po przybyciu statku będzie wolne od opłat, a począwszy od 3 doby przysługiwać będzie równowartość kwoty w złotych 0,38 Euro brutto paleta za dobę + VAT, a określone w pkt 11 wynagrodzenie na rzecz Terminalu płatne będzie w terminie 14 dni od dnia wystawienia faktury (pkt 13 umowy).

Niniejsza umowa składu została zawarta na czas nieokreślony z możliwością jej rozwiązania za 60-dniowym wypowiedzeniem. Zmiany umowy wymagały formy pisemnej (pkt 16 umowy).

W pkt 17 umowy postanowiono także, że wszelkie powiadomienia wymagane zgodnie z niniejszą umową powinny być dokonywane wobec (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa pod wskazanym adresem jej siedziby w M., chyba, że strona powiadomi drugą stronę o zmianie adresu pisemnie.

Po zawarciu ww. umowy przez strony (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa dostarczyła powódce do składu w dniu 17 września 2019 r. palety z mrożoną rybą o wadze netto 8152,50 kg i 9052,50 kg, na co powódka wystawiła dokument potwierdzenia przyjęcia towaru nr (...) z dnia 17.09.2019 r.

Towar ten został dostarczony powódce po jego przetransportowaniu z chłodni (...) sp. jawnej w G., która wystawiła dokument wydania magazynowego nr WM- (...) z dnia 17.09.2019 r. wraz z handlowym dokumentem identyfikacyjnym, zgodnie z którym termin przydatności towaru pozwanej do spożycia wynosił odpowiednio 31.07.2020 r. (partia w ilości 8152,50 kg) oraz 03.08.2020 r. (partia w ilości 9052,50 kg).

Pozwana po dostarczeniu towaru do składu uiszczała na rzecz powódki wynagrodzenie za składowany towar.

Powódka w toku składowania towaru wysyłała drogą mailową raporty o stanach magazynowych ze wskazaniem daty jego przydatności. Odnośnie do towaru dostarczonego przez pozwaną wiadomości mailowe powódka wysyłała na adres e-mail marcin.markanicz@dasson.pl należący do M. M., byłego (...) sp. z o.o., która to spółka była producentem towaru, a następnie pod adres e-mail ww. spółki sekretariat@dasson.pl. W świetle przesyłanych dokumentów terminem przydatności ww. towarów do spożycia był odpowiednio 31.07.2020 r. i 03.08.2020 r.

Powódka do lipca 2020 roku wydała zgodnie z dyspozycjami pozwanej żądaną ilość palet z towarem. Pozwana 31 lipca 2020 roku odsprzedała składowany towar jego producentowi (...) sp. z o.o.

Dowód:

- umowa składu z dnia 06.09.2019 r. k.21-25,

- odpis pełny KRS pozwanej k.26-26v,

- e-mail z dnia 16.09.2019 r. z godz. 12:12, k.29,

- dokument wydania magazynowego nr WM- (...) z dnia 17.09.2019 r. wraz z handlowym dokumentem identyfikacyjnym k.28, k. 191;

- potwierdzenie przyjęcia towaru (...) z dnia 17.09.2019 r. k.27,

- korespondencja e-mail – k. 119-136;

- faktura – k. 102;

- zeznania świadka H. K. k.192-194,

- zeznania świadka D. K. k.198-201,

- zeznania świadka E. Ś. k.201-202,

- zeznania za powódkę K. B. k.205-207.

W dniu 26 lutego 2021 r. zgłoszono powódce drogą mailową, że w dniu 1 marca 2021 r. podstawi się u powódki wskazany pojazd z kierowcą po odbiór pozostałego w magazynie towaru według załączonego zestawienia.

W odpowiedzi pracownik powódki poinformował, że towar jest po terminie przydatności i może wyjechać z chłodni do zakładu uprawnionego do odbioru towarów kategorii III oraz może on być załadowany na środek transportu, który posiada decyzję lekarza weterynarii dopuszczającą dany środek transportu do przewozu towarów kategorii III.

W odpowiedzi na powyższe E. Ś. z (...) sp. z o.o. poinformowała, że zgodnie z posiadaną dokumentacją towar ma 4 - letni termin przydatności, żądając wskazania, na jakiej podstawie powódka twierdzi, że jest inaczej.

Powódka wskazała, że uznaje towar za przeterminowany na podstawie etykiety, która znajduje się na kartonie i która to informacja jest wiążąca oraz że przekazuje pytanie do Powiatowego Lekarza Weterynarii.

Pozwana w toku dalszych rozmów z powódką utrzymywała, że towar jest pełnowartościowy, ale doszło tylko do jego błędnego zaetykietowania, wobec czego producent towaru uprawniony jest do zmiany błędnej etykiety na właściwą w zakresie okresu przydatności towaru do spożycia. W tym zakresie powoływała się na sprawozdania z badań przechowalniczych wykonanych przez akredytowane laboratorium (...) w Ś. wykonanych na zlecenie jego producenta (sprawozdanie 2018/10/19, sprawozdanie nr (...) , sprawozdanie nr (...) i nr (...)) i na arkusze monitorowania surowca, półproduktu i produktu gotowego w toku produkcji, z których wynikać miał okres przydatności ww. towaru do spożycia wynoszący 4 lata.

Powódka w dalszych rozmowach podtrzymała, że może wydać towar jedynie jako towar kategorii III przeznaczony do utylizacji. Powódka nie wyrażała zgody na wydanie towaru jako pełnowartościowy, powołując się na obowiązujące u powódki normy (...).

Pozwana począwszy od marca 2021 roku nie opłacała należności z tytułu składowanego towaru. Prowadzone było z udziałem (...) sp. z o.o. postępowanie przed (...) Wojewódzkim Lekarzem Weterynarii w S., którego decyzja została zaskarżona do WSA w Szczecinie i uchylona przez sąd administracyjny wyrokiem z dnia 24 marca 2022 roku.

W dniu 10 maja 2022 roku powódka wydała instrukcję postępowania z produktami niezgodnymi (ubocznymi produktami pochodzenia zwierzęcego kategorii 3), zgodnie z którą w przypadku towarów niezgodnych (przeterminowanych) powiadamiany jest właściciel towaru oraz PIW w comiesięcznych raportach najpóźniej do 10.dnia każdego miesiąca. Przewidziano w niej kontrolę na koniec miesiąca terminów ważności składowanych towarów na podstawie raportu magazynowanego. Towar oznaczony jako zastrzeżony w wyniku przeterminowania jest ładowany pod nadzorem Inspektora Weterynarii na wskazany przez właściciela towaru zatwierdzony środek transportu z przeznaczeniem do zatwierdzonego zakładu utylizacyjnego wskazanego przez nadawcę (właściciel towaru).

W dniu 10 maja 2022 roku powódka wydała instrukcję zabezpieczenia i wycofania produktu niezgodnego, zgodnie z którą towar oznaczony jako niezgodny jest pozostawiony do dyspozycji właściciela towaru lub skierowany do utylizacji na koszt właściciela. W przypadku zakwestionowania towaru przez służby pełniące nadzór towar zostaje zastrzeżony w systemie chłodnia jako niezgodny.

Dowód:

- faktura sprzedaży nr 14/07/2020 z dnia 31.07.2020 r. k.102,

- korespondencja e-mail z dnia 26.02.2021 - 01.03.2021 k.57-58

- etykieta dla towaru (...) k.93v,

- etykieta dla towaru (...) k.101,

- arkusz przyjęcia surowców świeżych dla partii (...) dostarczonej 30.07.2018 k.94-96,

- arkusz przyjęcia surowców świeżych dla partii (...) dostarczonej 23.07.2018 k.90-92,

- arkusz monitorowania surowca, półproduktu i produktu gotowego w toku produkcji dla partii (...) k.90-91v,

- arkusz monitorowania surowca, półproduktu i produktu gotowego w toku produkcji dla partii (...) k.92,

- sprawozdanie z badań przechowalniczych wykonanych przez akredytowane laboratorium (...) w Ś. nr 2018/10/19 k.88,

- sprawozdanie z badań przechowalniczych wykonanych przez akredytowane laboratorium (...) w Ś. nr (...) k. 88v,

- sprawozdanie z badań przechowalniczych wykonanych przez akredytowane laboratorium (...) w Ś. nr (...) k.89v,

- sprawozdanie z badań przechowalniczych wykonanych przez akredytowane laboratorium (...) w Ś. nr (...) k.89,

- instrukcja – k. 64-64,

- zeznania świadka H. K. k.192-194,

- zeznania świadka D. K. k.198-201,

- zeznania świadka E. Ś. k.201-202,

- zeznania za powódkę K. B. za powódkę k.205-207.

Powódka wystawiła na pozwaną nw. faktury z tytułu składowania, których pozwana nie opłaciła:

- fakturę VAT nr (...) z dnia 1 marca 2021 r. na kwotę 770,08 zł z terminem płatności do dnia 15 marca 2021 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 31 marca 2021 r. na kwotę 877,37 zł z terminem płatności do dnia 14 kwietnia 2021 r.

- fakturę VAT nr (...) z dnia 30 kwietnia 2021 roku na kwotę 834,68 zł z terminem płatności do dnia 14 maja 2021 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 31 maja 2021 r. na kwotę 842,67 zł z terminem płatności do dnia 14 czerwca 2021 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 30 czerwca 2021 r. na kwotę 820,29 zł z terminem płatności do dnia 14 lipca 2021 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 2 sierpnia 2021 r. na kwotę 862,50 zł z terminem płatności do dnia 16 sierpnia 2021 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 31 sierpnia 2021 r, na kwotę 862,50 zł z terminem płatności do dnia 14 września 2021 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 30 września 2021 r. na kwotę 844,27 zł z terminem płatności do dnia 14 października 2021 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 2 listopada 2021 r. na kwotę 872,41 zł z terminem płatności do dnia 16 listopada 2021 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 30 listopada 2021 r. na kwotę 858,66 zł z terminem płatności do dnia 14 grudnia 2021 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 31 grudnia 2021 r. na kwotę 862,50 zł z terminem płatności do dnia 14 stycznia 2022 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 31 stycznia 2022 r. na kwotę 862,50 zł na z terminem płatności do dnia 14 lutego 2022 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 28 lutego 2022 r. na kwotę 792,46 zł z terminem płatności do dnia 14 marca 2022 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 31 marca 2022 r. na kwotę 877,37 zł z terminem płatności do dnia 14 kwietnia 2022 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 2 maja 2022 r. na kwotę 849,07 zł z terminem płatności do dnia 16 maja 2022 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 31 maja 2022 r. na kwotę 862,50 zł z terminem płatności do dnia 14 czerwca 2022 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 30 czerwca 2022 r. na kwotę 853,87 zł z terminem płatności do dnia 14 lipca 2022 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 01 sierpnia 2022 r. na kwotę 892,24 zł z terminem płatności do dnia 15 sierpnia 2022 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 31 sierpnia 2022 r. na kwotę 892,24 zł z terminem płatności do dnia 14 września 2022 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 30 września 2022 r. na kwotę 887,45 zł z terminem płatności do dnia 14 października 2022 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 2 listopada 2022 r. na kwotę 887,29 zł z terminem płatności do dnia 16 listopada 2022 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 30 listopada 2022 r. na kwotę 853,87 zł z terminem płatności do dnia 14 grudnia 2022 r.,

- fakturę VAT nr (...) z dnia 2 stycznia 2023 r. na kwotę 882,33 zł z terminem płatności do dnia 16 stycznia 2023 r.

Dowód:

- faktury k.31-53,

Wezwaniem do zapłaty z dnia 17 maja 2022 r. powódka wezwała pozwaną do zapłaty kwoty 13 253,72 zł w terminie siedmiu dni.

Dowód:

- wezwanie do zapłaty k.54-55 wraz z kserokopią książki nadawczej k.56,

Powódka pismem z dnia 20 maja 2022 r. złożyła pozwanej oświadczenie o wypowiedzeniu w/w umowy wraz z wezwaniem do odebrania ruchomości i zapłaty. W w/w piśmie powódka poinformowała pozwaną, że towar może zostać załadowany tylko na zatwierdzony środek transportu z przeznaczeniem do zatwierdzonego układu utylizacyjnego tj. zgodnie z instrukcją postępowania z produktami niezgodnymi (ubocznymi produktami pochodzenia zwierzęcego) (...) kategorii 3 oraz z odpadami komunalnymi.

W odpowiedzi pozwana wskazała, że powódka w dacie wcześniejszej uniemożliwiła jej odbiór towaru, który w ocenie pozwanej był pełnowartościowy, a doszło jedynie do błędnego zaetykietowania produktu wobec czego powódka. Powódka podtrzymała swoje stanowisko odnośnie braku możliwości wydania towaru ze względu na jego przeterminowanie powołując się na brak dokumentu, który potwierdzałby, że towar jest pełnowartościowy.

Dowód:

- pismo powódki z dnia 20.05.2022 r. k.59-62 wraz z kserokopią książki nadawczej k. 63,

- instrukcja k.64-65,

- korespondencja stron k.66-73.

Towar został ostatecznie odebrany 23 lipca 2024 roku jako towar kategorii III z przeznaczeniem do jego utylizacji.

Bezsporne.

Stan faktyczny w niniejszej sprawie w spornym zakresie Sąd ustalił w oparciu o dokumentację przedłożoną przez strony oraz zeznania świadków i przedstawicielki powódki w charakterze strony, czym innym jest ocena, jakie fakty zostały tymi dowodami wykazane.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo podlegało oddaleniu w całości.

Powódka niniejszym pozwem domagała się od pozwanej zapłaty z tytułu nieopłaconych przez pozwaną faktur wystawionych w okresie od marca 2021 r. do stycznia 2023 r. za składowany w chłodni powódki towar w postaci palet z mrożoną rybą.

Podstawę prawną dochodzonego roszczenia o zapłatę, oprócz zawartej umowy, stanowił art. 853 § 1 k.c. Zgodnie z nim przez umowę składu przedsiębiorca składowy zobowiązuje się do przechowania, za wynagrodzeniem, oznaczonych w umowie rzeczy ruchomych. Zgodnie z § 2 przedsiębiorca składowy jest obowiązany wydać składającemu pokwitowanie, które powinno wymieniać rodzaj, ilość, oznaczenie oraz sposób opakowania rzeczy, jak też inne istotne postanowienia umowy.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że składający nie musi być właścicielem rzeczy, ani osobą uprawnioną do rozporządzenia nią. Natomiast po wygaśnięciu stosunku prawnego przedsiębiorca składowy ma obowiązek zwrócić składającemu te same rzeczy, które przyjął na skład.

Pozwana sprzeciwiając się żądaniu pozwu, potwierdziła fakt składowania ryb na jej zlecenie przez powódkę, jednak podniosła, że należności, których powódka dochodzi za okres objęty pozwem, są powódce nienależne, albowiem powódka de facto odmówiła nabywcy towaru jego odbiór z chłodni i niezasadnie naliczała pozwanej opłaty za jego przechowywanie. Pozwana podała, że po dokonaniu sprzedaży przedmiotowego towaru nie miała woli jego dalszego przechowywania w chłodni po dacie, w której nabywca towaru zgłosił jego odbiór z chłodni powoda, tj. od dnia 1.03.2021 r. Pozwana wyjaśniła, że towar został błędnie zaetykietowany jako przydatny do spożycia, tj. odpowiednio 31.07.2020 r. i 03.08.2020 r., nabywca ww. towaru jako jego producent uprawniony do zmiany błędnej etykiety na właściwą w zakresie okresu przydatności towaru do spożycia, próbował wyjaśnić z powódką, że towar jest pełnowartościowy, że doszło tylko do jego błędnego zaetykietowania, ale powódka podtrzymała, że może wydać towar jedynie jako przeznaczony do utylizacji, a tym samym może zostać odebrany jedynie przez specjalistyczny transport wymagający zezwolenia powiatowego lekarza weterynarii.

Powódka z kolei podnosiła, że nie miała żadnego wpływu na ewentualne nieprawidłowe oznakowanie produktu osób trzecich, a zgodnie z obowiązującymi przepisami nie miała podstawy do wydania towaru jako pełnowartościowego. Powódka podała, że skoro pozwana posiadała dokumenty potwierdzające inny stan faktyczny, to powinna ona je niezwłocznie przedłożyć powódce, co pozwoliłoby na wydanie towaru jako pełnowartościowego. Powódka twierdziła, że w żaden sposób nie blokowała odbioru towaru, a jedynie wskazywała, że w związku z przeterminowaniem towaru, pozwana może go odebrać zgodnie z wymaganą w takich przypadkach procedurą. Przedsiębiorstwo składowe nie podejmuje bowiem samodzielnych decyzji co do przydatności do użytku składowych towarów, a działa wyłącznie w oparciu o dostarczone przez klientów dokumenty, regulamin (...) zatwierdzony przez Powiatowego Lekarza Weterynarii oraz decyzje organów uprawnionych do kontroli towarów w chłodniach, a w niniejszej sprawie przeterminowanie towaru wynikało z posiadanej przez powódkę dokumentacji oraz etykiety producenta.

Pozwana natomiast odmawiała zapłaty, podnosząc, że powódka bez przyczyny nie wydała towaru, a na wydanie towaru jedynie jako przeznaczonego do utylizacji w żadnym razie nie mógł się zgodzić nabywca towaru, biorąc pod uwagę wartość towaru (ponad 300 000 zł), dysponując dokumentami wskazującymi, że przedmiotowy towar jest pełnowartościowy, a został jedynie błędnie zaetykietowany.

W toku dalszego postępowania strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska, a nadto powódka potwierdziła, że w samej umowie znajduje się zapis, że powódka jest zobowiązana m. in. do niezwłocznego informowania o ważnych zdarzeniach dotyczących stanu składowanych towarów, jednak nie można uznać, żeby powódka kiedykolwiek naruszała taki obowiązek, albowiem pozwana doskonale zdawała sobie sprawę o terminach przydatności towaru z dokumentu (...) oraz z wysyłanych mailem raportów o stanach magazynowych i datach przydatności. Powódka podała, że na podstawie pkt 4.0 ust. 2 umowy składu wyłączona została odpowiedzialność powódki za utratę jakości przechowywanych towarów po okresie określonym w obowiązujących przepisach prawa.

Wobec powyższego spór ogniskował się wokół ustalenia, czy powódka zasadnie naliczała opłaty za składowanie towaru, co do którego pozwana żądała jego wydania z dniem 1 marca 2021 roku.

Co do zasady, zwrot przedmiotu przechowania powinien nastąpić, zgodnie z terminem określonym w umowie. W drodze analogii zastosowanie jednak znajdzie przepis art. 844 § 1 k.c., który kreuje po stronie składającego uprawnienie do żądania zwrotu rzeczy oddanej na przechowanie w każdym czasie. Uprawnienia tego nie można wyłączyć umownie, gdyż jest to przepis bezwzględnie obowiązujący. Z kolei w myśl art. 844 § 3 k.c. zwrot rzeczy powinien nastąpić w miejscu, gdzie miała być przechowywana. Po wygaśnięciu stosunku prawnego przedsiębiorca składowy ma obowiązek zwrócić składającemu te same rzeczy, które przyjął na skład. Jak wskazuje się w doktrynie prawniczej, żądanie zwrotu rzeczy ma charakter wypowiedzenia zobowiązania ciągłego, które wygasa niezwłocznie po tym żądaniu . W tym właśnie terminie ma nastąpić zwrot rzeczy (tak Kodeks Cywilny. Komentarz pod red. E. Gniewka, wyd. 2011 r., s. 1422 ). Gdy przedsiębiorca składowy odmawia zwrotu składowanej rzeczy, mamy do czynienia ze zwłoką wierzyciela, o której mowa w art. 486 § 2 k.c., zgodnie z którym wierzyciel dopuszcza się zwłoki, gdy bez uzasadnionego powodu bądź uchyla się od przyjęcia zaofiarowanego świadczenia, bądź odmawia dokonania czynności, bez której świadczenie nie może być spełnione, bądź oświadcza dłużnikowi, że świadczenia nie przyjmie.

W niniejszej sprawie ustalono, że zgodnie z dyspozycją pozwanej składowany towar miał zostać wydany z magazynu powódki w dniu 1 marca 2021 roku na wskazany przez pozwaną samochód ciężarowy z oznaczonym kierowcą, a zatem na środek transportu wskazany przez Składającego zgodnie z pkt 4 ust. 1 umowy składu (k. 21). Zgodnie z poczynionymi przez sąd ustaleniami powódka odmówiła wydania towaru we wskazanej dacie na podstawiony pojazd, powołując się na fakt przeterminowania składowanego towaru, który obecnie jako towar kategorii III powinien zostać odstawiony specjalnym transportem do zakładu utylizacji i de facto pod takim warunkiem uzależniła wydanie towaru z chłodni.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że towar został przyjęty do magazynu powódki jako pełnowartościowy i zgodnie z przekazaną przy przyjęciu na skład dokumentacją nie był on wówczas przeterminowany i nadawał się do spożycia. Zgodnie z art. 857 k.c. przechowujący jest zobowiązany do ochrony interesów składającego - jeżeli stan rzeczy nadesłanych przedsiębiorcy składowemu nasuwa podejrzenie, że ma miejsce brak, ubytek, zepsucie albo uszkodzenie rzeczy, przedsiębiorca składowy powinien dokonać czynności niezbędnych do zabezpieczenia mienia i praw składającego. Z tego względu zgodnie z art. 858 k.c. przedsiębiorca składowy powinien zawiadomić o zdarzeniach ważnych ze względu na ochronę praw składającego lub dotyczących stanu rzeczy oddanych na skład. W świetle tego przepisu należy przyjąć, że przedsiębiorca składowy ma obowiązek w szczególności zawiadomić składającego o zaistnieniu okoliczności grożących pogorszeniem rzeczy i oczekiwać na zarządzenia składającego, a nawet bez oczekiwania na takie zarządzenia zgodnie z art. 859 k.c. dokonać sprzedaży rzeczy narażonej na zepsucie, gdy wymaga tego interes składającego. Art. 859 ¹ k.c. z kolei określa uprawnienia składającego. Zgodnie z nim przedsiębiorca składowy powinien umożliwić składającemu obejrzenie rzeczy, dzielenie ich lub łączenie, pobieranie próbek oraz dokonywanie innych czynności w celu zachowania rzeczy w należytym stanie. Natomiast art. 855 § 1 k.c. przewiduje odpowiedzialność przedsiębiorcy składowego za szkodę wynikłą z utraty, ubytku lub uszkodzenia rzeczy w czasie od przyjęcia jej na skład do wydania osobie uprawnionej do odbioru, chyba że udowodni, że nie mógł zapobiec szkodzie, mimo dołożenia należytej staranności.

Powódka w niniejszej sprawie nie wykazała, że dokonała na rzecz pozwanej stosownych powiadomień o zbliżającym się upływie terminu przydatności mrożonej ryby oddanej skład, co skutkować miało przeterminowaniem oddanej na skład partii towaru i koniecznością przekazania wedle stanowiska powódki przeterminowanego towaru jako niezgodnego jedynie do utylizacji. Mailowe powiadomienia o stanach magazynowych i upływających terminach wysyłane były na adresy e-mail, które nie były wskazane zgodnie z umową do kontaktu z pozwaną, gdyż powiadomienia miały być wobec pozwanej kierowane na adres siedziby spółki (pkt 17 umowy). Z zeznań świadków wynikało natomiast, że korespondencja e-mail kierowana była pod adres byłego pracownika (...) sp. z o.o., która to spółka była producentem i późniejszym nabywcą składowanej ryby, czy też na adres e-mail sekretariatu (...) sp. z o.o. , niemniej jednak stroną umowy składu była pozwana (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. (poprzednio (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k.) i zawiadomienia w przewidzianej umową formie powódka winna kierować wobec pozwanej, którą była stroną zawartej z powódką umowy składu.

Sąd nie traci przy tym z pola widzenia, że pozwana na fakt braku przeterminowania złożonego towaru z uwagi na 4-letni zdaniem pozwanej termin przydatności do spożycia przedkładała różnorodną dokumentację, która nie potwierdzała takiej okoliczności. Wynikało z niej m.in., że przeprowadzono test przechowalniczy na 4 lata, przy czym dotyczył on na przykład produktu z. (...).02.2015 roku (k. 88-88v, 89). Niemniej jednak to powódka, zgodnie z ogólną regułą rozkładu ciężaru dowodu jako inicjatorka żądań w niniejszym procesie (art. 6 k.c.) powinna wykazać, że odmowa wydania składowanego towaru na pojazd wskazany przez pozwaną w dniu 1 marca 2021 roku tudzież uzależnienie wydania towaru od przewiezienia go do zakładu utylizacyjnego były uzasadnione. Innymi słowy powódka powinna udowodnić, że począwszy od 1 marca 2021 roku nie pozostawała w zwłoce w spełnieniu swojego świadczenia w postaci zwrotu składowanych rzeczy, co uzasadniałoby dalsze ich składowanie z obowiązkiem zapłaty wynagrodzenia po stronie pozwanej za dalszy okres. Przesłuchana w charakterze strony przedstawicielka powódki w tym zakresie powoływała się na obowiązujące u powódki procedury (...), które zostały zatwierdzone przez lekarza weterynarii. Wskazać jednak należy, że nawet jeżeli były one realizacją obowiązków powódki w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa obrotu żywnością, to instrukcja dotycząca postępowania z produktami niezgodnymi kategorii 3 złożona w aktach sprawy (k. 64 i nast.) stanowiła wewnętrzną procedurę w przedsiębiorstwie powódki z towarami przeterminowanymi, nie stanowiła integralnej części umowy składu zawartej z pozwaną, zważywszy że została wydana przez powódkę w dniu 10 maja 2022 roku, a więc blisko 3 lata po zawarciu rzeczonej umowy składu. Powódka nie załączyła również Ogólnych Warunków Umowy Składu, z których mógłby ewentualnie taki obowiązek wynikać. Reasumując, powódka nie wykazała, iż zgodnie z łączącym stronę pozwaną stosunkiem prawnym zasadnie odmawiała wydania towaru na inny pojazd, aniżeli wskazany przez pozwaną do podstawienia w dniu 1 marca 2021 roku oraz że mogła uzależnić wydanie towaru pod warunkiem skierowania go przez pozwaną do zakładu utylizacyjnego. Powódka nie wykazała również, zgodnie z art. 6 k.c., że to wobec powódki prowadzone było przez organ inspekcji weterynaryjnej postępowanie, z którego wynikałaby uzasadniona odmowa wydania towaru na żądanie pozwanej z dniem 1 marca 2021 roku. Nawet jeżeli w związku ze spornym towarem toczyło się postępowanie administracyjne przed (...) Wojewódzkim Lekarzem Weterynarii w S. z udziałem (...) sp. z o.o., to rolą powódki, zgodnie z art. 6 k.c., było dostarczenie (tudzież zażądanie) stosownych dowodów na tę okoliczność. Natomiast nie było przedmiotem sporu między stronami, że decyzja organu została przez (...) sp. z o.o. zaskarżona do WSA w Szczecinie i uchylona przez sąd administracyjny wyrokiem z dnia 24 marca 2022 roku.

Z tych przyczyn powództwo w całości oddalono (pkt I sentencji).

Rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje podstawę prawną w art. 98 § 1 k.p.c. Strona powodowa przegrała sprawę w całości, a zatem winna zwrócić pozwanej koszty procesu w kwocie 3617 zł, na które złożyła się opłata od pełnomocnictwa procesowego 17 zł i koszty zastępstwa procesowego – wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 3600 zł.

O odsetkach od kosztów procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 ¹ k.p.c.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w pkt II sentencji.

SSR Kalina Gomuła

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

(...)

(...)

(...)