Wyrok z 21 stycznia 2026, sygn. IV P 71/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 stycznia 2026r.

Sąd Rejonowy w Sanoku – IV Wydział Pracy w składzie:

Przewodniczący : Sędzia Aldona Helińska-Hanus

Protokolant : Anna Stabryła

po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2026r. w Sanoku

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa: K. L.

przeciwko: (...) Spółka z o.o. z siedzibą w S.

o ustalenie wypadku przy pracy i sprostowanie protokołu powypadkowego;

I. o d d a l a powództwo w całości,

II. z a s ą d z a od powoda K. L. na rzecz pozwanego (...) Spółka z o.o. z siedzibą w S. kwotę 377,00 zł (słownie: trzysta siedemdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania,

III. o d s t ę p u j e od obciążania powoda K. L. kosztami postępowania na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Sanoku, obejmującymi poniesione wydatki na biegłego i opłatę od pozwu, od uiszczenia której powód przy wniesieniu pozwu był ustawowo zwolniony.

Sędzia Aldona Helińska-Hanus

Sygn. akt IV P 71/24

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 21 stycznia 2026r.

W dniu 04 marca 2024r. powód K. L. wystąpił do Sądu Rejonowego w Sanoku z pozwem przeciwko (...) Sp. z o. o. z siedzibą w S., w którym to domagał się ustalenia, że zdarzenie z dnia 22 sierpnia 2023r. jakiemu uległ podczas pracy w zakładzie (...) Sp. z o. o. w S., jest wypadkiem przy pracy oraz domagał się nałożenia na pracodawcę obowiązku sprostowania protokołu powypadkowego nr (...), sporządzonego dnia 16 listopada 2023r. poprzez wpisanie w jego pkt 5 i 7, że wypadek z dnia 22.08.2023r. jest wypadkiem przy pracy. Powód domagał się także zasądzenia od pozwanego kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Powód wskazał, że jest pracownikiem pozwanego, zatrudnionym na stanowisku operator urządzeń do procesów chemicznych. W dniu 21 sierpnia 2023 r. rozpoczął pracę o godzinie 22:30 w hali (...) a do jego obowiązków należało pakowanie gotowego wyrobu do kartonu i odkładanie na paletę. Podczas wypadku składał na paletę wyrób o symbolu (...) i z powodu braku pojemników zielonych, składanych pakował wyroby do kartonu o symboli (...) , o wymiarach 590x490x210, do pełna. Waga kartonu wynosiła więcej niż 9,2 kg. W momencie jak dźwigał piąty pełny karton z poziomu posadzki na paletę o godzinie 1:40, po odłożeniu go poczuł silny ból w plecach i nie mógł się wyprostować. Jak zelżał ból usiadł na krześle, a jak wstał i chciał podejść do maszyny stracił czucie w nogach i upadł. Powód wskazał, że uraz był zdarzeniem nagłym, wywołanym przez przyczynę zewnętrzną, dźwiganie ciężarów, mającym miejsce w czasie pracy i pozostającym w bezpośrednim związku z wykonywaną pracą. Dodał również, że wcześniej nie był leczony na dolegliwości kręgosłupa. (pozew - k. 3-8)

W odpowiedzi na pozew jak wpłynęła do Sądu w dniu 25 marca 2024r. pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego oraz kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, według norm przepisanych.

Pozwany przyznał, że powód we wskazywanym czasie był zatrudniony w jego firmie na stanowisku operatora urządzeń do procesów chemicznych oraz, że w dniu 22 sierpnia 2023r. wykonywał pracę w budynku hali (...) zakładu pracy. Zakwestionował aby w czasie zdarzenia pakował wyrób (...), wskazując, że był to wyrób (...) i że waga pełnego kartonu przekraczała 20 kg. Ponadto dodał, że powód spakował wtedy 3 kartony a nie 5, po 4000 sztuk każdy, a waga takiego pełnego kartonu wynosiła 6 kg. Ponadto na miejscu wezwano karetkę pogotowia, powodowi udzielono pomocy i nie wyraził on zgody na przewiezienie do szpitala i w związku z jego deklaracją, że czuje się lepiej samodzielnie udał się do domu.
(odpowiedź na pozew - k. 36-40)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powód K. L. jest zatrudniony u pozwanego w (...) Sp. z o. o. z siedzibą w S. od 2012r., a od dnia 01 grudnia 2017r. na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku operatora urządzeń do procesów chemicznych.

W dniu 22 sierpnia 2023r. pracował na trzeciej zmianie na linii (...), na strefie odbioru razem z drugim pracownikiem D. M., który był operatorem maszyny. Powód był pomocnikiem i składał gotowe wyroby do kartonów papierowych o symbolu (...), sklejał kartony i odkładał je na paletę. Na palecie mieściło się cztery rzędy kartonów po 6 w górę. Pracę rozpoczął o godzinie 22:40. Początkowo po przejęciu zmiany powód składał wyrób (...) w ilości 15 000, a następnie wyrób (...), który jest pakowany w ilości 6 000 sztuk do kartonu. Wtedy zostało wyprodukowanych 12 000 tych wyrobów. Waga pełnego kartonu wynosiła 9,20 kg, a kartonu zapakowanego po 4 000 sztuk, 6 kg. W momencie jak powód odłożył na paletę kolejny karton zawierający 4 000 sztuk wyrobu, o godzinie 1:40 poczuł silny ból w plecach i nie mógł się wyprostować. Jak ból trochę ustąpił usiadł na krześle, a następnie jak wstał i chciał podejść do maszyny stracił czucie w nogach i upadł. Po przyjeździe karetki pogotowia ratunkowego dostał dwa zastrzyki i ból ustąpił. W związku z tym nie zgodził się na przewiezienie go do szpitala samodzielnie wrócił samochodem do domu. Na drugi dzień zaczął ponownie odczuwać ból i nie mógł podnieść się z łóżka. Po zażyciu tabletek przeciwbólowych udał się do lekarza rodzinnego, a w dniu 24 sierpnia 2023r. na SOR gdzie wykonano RTG kręgosłupa, które nie wykazało zmian pourazowych. Następnie kontynuował leczenie w Poradni Neurologicznej i odbywał serie zabiegów rehabilitacyjnych.

Kierownik Wydziału (...) T. R. zgłosił wypadek pracodawcy, a protokołem nr (...) z dnia 16 listopada 2023r., powołany zespół powypadkowy, po wysłuchaniu osób zainteresowanych, uznał, że zdarzenie jakiemu uległ powód nie jest wypadkiem przy pracy z uwagi na brak urazu. Powód złożył pisemne zastrzeżenia do protokołu powypadkowego, które nie zostały uwzględnione.

Aktualnie powód pozostaje na rencie i jest niezdolny do pracy w związku ze stanem narządu ruchu, do dnia 30 września 2026r.

(dowody: dokumenty zawarte w aktach osobowych powoda w postaci umów o pracę – k. 1,9,13 i 22 część B, zeznania świadka D. M. – k.85-86, zeznania świadka G. M. – k.86, zeznania świadka M. W. – k.91, zeznania świadka T. R. – k.91verte-92, zeznania świadka A. K. – k.92-93, kopia dokumentów dotyczących wyrobów pakowanych przez powoda w dniu zdarzenia – k.41-44 , zapisy informacji od pracodawcy – k.60-62, częściowo zeznania powoda K. L. – k. 93 i k.167, kopia karty medycznych czynności ratunkowych z wynikiem badania – k.19-20, kopia historii choroby z oddziału ratunkowego – k.21, kopia dokumentacji medycznej powoda – k.22-27, k.105, k.160 i k.176-196, kopia protokołu powypadkowego nr (...) z dnia 16.11.2023r. – k.12-13, zastrzeżenia powoda – k.14, dokumentacja fotograficzna – k.161-166, kopia decyzji ZUS i orzeczenia lekarza orzecznika ZUS – k.173-175)

Sąd dopuścił w sprawie dowód z opinii biegłych z zakresu neurologii i ortopedii i na okoliczność ustalenia między innymi czy zdarzenie z dnia 22 sierpnia 2023r. było spowodowane stanem zdrowia powoda czy wynikiem urazu doznanego podczas świadczenia pracy.

Biegły specjalista ortopeda-traumatolog W. T.w pisemnej opinii z dnia 16 marca 2025r. wskazał, że powód cierpi na schorzenie natury ortopedycznej : niedomogę bólową kręgosłupa L-S na tle zmian zwyrodnieniowo-dyskopatycznych i brak jest podstaw do stwierdzenia, że schorzenie ma charakter urazowy, a główną przyczyną schorzenia jest choroba dyskowa.

Po przedłożeniu przez powoda dodatkowej dokumentacji medycznej w opinii z dnia 12 listopada 2025r. biegły ortopeda potwierdził swoją wcześniejszą opinię.

Biegły specjalista z zakresu neurologii i rehabilitacji J. B. w pisemnej opinii z dnia 19 maja 2025r. również stwierdził kategorycznie, że główną przyczyną okresowych dolegliwości bólowych kręgosłupa lędźwiowego są zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne, nie mające żadnego związku ze zdarzeniem z dnia 22 sierpnia 2023r. i brak jest podstaw do stwierdzenia, że schorzenie powoda ma tło urazowe i bezpośrednio związane z wykonywaną przez niego pracą. Po zastrzeżeniach powoda biegły ten podtrzymał wszystkie wnioski swojej wcześniejszej opinii.

(dowód : opinia biegłego ortopedy W. T. – k.97-104 i k.200-203, opinia biegłego neurologa J. B. – k. 122-125 i k.139)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wskazanych dowodów, które ocenił zgodnie z treścią art. 233 § 1 i § 2 k.p.c.

Dowodom z dokumentów dotyczących wypadku z dnia 22.08.2023r. oraz dowodom z dokumentów dotyczących leczenia i schorzenia powoda, Sąd przyznał walor wiarygodności, jako obiektywnym i konkretnym.

Co do zeznań świadków, a to D. M., G. M., M. W., T. R. i A. K. (...), zeznających na okoliczność pracy wykonywanej przez powoda, to Sąd generalnie uznał je za wiarygodne, konkretne i spójne z zebranymi w sprawie dowodami z dokumentów. Sąd częściowo dał wiarę powodowi co do faktu wystąpienia przedmiotowego zdarzenia, ale w świetle zebranych w prawie dowodów nie podzielił stanowiska, że przedmiotowe zdarzenie było skutkiem urazu, powiązanego z dźwiganiem ponad 20 kg kartonów.

W tym zakresie dla dokonania powyższej oceny Sąd posiłkował się opiniami biegłych z zakresu ortopedii i neurologii, którzy wykluczyli tło urazowe schorzenia i wskazali na zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne powoda, nie mające żadnego związku ze zdarzeniem z dnia 22 sierpnia 2023r. Sąd uznał opinie biegłych W. T. i J. B. za pełne, fachowe i rzeczowe oraz w całości podzielił wysnute przez nich wnioski.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo w ocenie Sądu nie zasługiwało na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 189 k.p.c. powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny. Interes prawny zachodzi, jeżeli sam skutek, jaki wywoła uprawomocnienie się wyroku ustalającego, zapewni powodowi ochronę jego prawnie chronionych interesów, czyli definitywnie zakończy spór istniejący lub prewencyjnie zapobiegnie powstaniu takiego sporu w przyszłości. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 29 marca 2006 r. (sygn. II PZP 14/05, OSNP 2006, nr 1516, poz. 228), powództwo o ustalenie, że konkretne zdarzenie było wypadkiem przy pracy w rozumieniu art. 3 ustawy wypadkowej jest dopuszczalne na podstawie art. 189 k.p.c..

Dlatego też Sąd uznał, iż powód posiada interes prawny w wytoczeniu powództwa o ustalenie, iż zdarzenie z dnia 22.08.2023 r. z jego udziałem było wypadkiem przy pracy.

U podstaw przedmiotowego postępowania legł spór odnośnie kwalifikacji tego zdarzenia.

Wskazać trzeba, iż zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (t. j. Dz. U. z 2022, poz. 2189 ze zm.), zwanej ustawą wypadkową, za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą:

1)  podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych;

2)  podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia;

3)  w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.

Wśród kryteriów kwalifikacyjnych zdarzenia jako wypadku przy pracy w/w przepis wymienia: nagłość, oznaczającą zjawiska nieprzewidziane biologicznie i nadzwyczajne w danym układzie, przyczynę zewnętrzną, normatywny związek z pracą, rozumiany jako zaistnienie incydentu podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności bądź poleceń przełożonych, podczas lub w związku z wykonywaniem przezeń czynności na rzecz pracodawcy nawet bez polecenia albo w czasie pozostawania pracownika do dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy, a miejscem wykonywania obowiązków wynikających ze stosunku pracy oraz wystąpienie urazu lub śmierci pracownika. Nagłość zdarzenia powodującego wypadek przy pracy charakteryzuje się zaskoczeniem pracownika, jest czymś nieprzewidywalnym, nieoczekiwanym, raptownym. Zdarzenie spełniające kryterium „nagłości” musi zostać wywołane przyczyną zewnętrzną, co oznacza, że nie może pochodzić z organizmu pracownika dotkniętego zdarzeniem. Przyczyna ta winna być jednocześnie źródłem urazu lub śmierci pracownika.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy i opierając się na zebranym w sprawie materiale dowodowym, obejmującym przede wszystkim jednoznaczne w ocenie schorzenia powoda, jako samoistnego i wynikającego ze zmian zwyrodnieniowo-dyskopatycznych, opinie biegłych lekarzy z zakresu ortopedii i neurologii, Sąd uznał, że zdarzenie z dnia 22 sierpnia 2023r. nie można zakwalifikować jako wypadek przy pracy. W związku z tym Sąd oddalił w całości powództwo, zarówno w zakresie dotyczącym ustalenia wypadku przy pracy, jak i w zakresie dotyczącym sprostowania protokołu powypadkowego, o czym orzekł jak w punkcie I wyroku.

O kosztach procesu należnych przy takim rozstrzygnięciu stronie pozwanej, Sąd orzekł jak w punkcie II wyroku i na podstawie przepisów art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. w zw. z § 9 ust. 1 pkt 3 i 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, uwzględniając jednocześnie opłatę od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł.

W pkt III wyroku i uznając, że zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek z art. 102 k.p.c. związany z trudną sytuacją zdrowotną zarówno powoda jak i jego żony oraz z trudną sytuacją dochodową, Sąd odstąpił od obciążania powoda kosztami postępowania na rzecz Skarbu Państwa, obejmującymi poniesione wydatki na biegłych i opłatę od pozwu.

Sędzia Aldona Helińska  Hanus