Wyrok z 22 stycznia 2026, sygn. III C 455/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 stycznia 2026 r.

Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie III Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	Sędzia Justyna Pikulik
Protokolant:	G. B.

po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2026 r. w V. na rozprawie

sprawy z powództwa Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w M.

przeciwko U. G.

o zapłatę

1.  zasądza od pozwanego U. G. na rzecz powoda Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w M. kwotę 3.189,40 zł (trzy tysiące sto osiemdziesiąt dziewięć złotych czterdzieści groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, liczonymi od dnia 18 listopada 2024 r. do dnia zapłaty;

2.  zasądza od pozwanego U. G. na rzecz powoda Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w M. kwotę 1.121,92 zł (tysiąc sto dwadzieścia jeden złotych dziewięćdziesiąt dwa grosze) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Sygn. akt III C 455/25

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 18 listopada 2024 r. Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w M. wniósł o zasądzenie od pozwanego U. G. kwoty 3 189,40 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty i kosztami procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu żądania pozwu powód podniósł, że G. G. nie wywiązała się z łączącej strony umowy pożyczki ekspresowej numer (...) z dnia 21 września 2020 r. i z tego tytułu powstało zadłużenie w dochodzonej pozwem kwocie, na którą składają się należności z następujących tytułów: kapitał w kwocie 2.960 zł, odsetki naliczone od kapitału przeterminowanego do dnia 11 listopada 2024 r. w kwocie 214,68 zł oraz odsetki umowne naliczone od kapitału nieprzeterminowanego w kwocie 13,81 zł. Umowa została zawarta za pomocą środków porozumiewania się na odległość. G. G. zmarła w dniu 8 listopada 2020 r., a spadek po niej nabył syn- pozwany U. G.. U. G., pomimo wezwania, nie dokonał zapłaty.

25 kwietnia 2025 r. referendarz sądowy w tut. Sądzie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, zgodnie z treścią żądania pozwu (ówczesna sygn. akt III Nc 2628/24).

Pozwany U. G. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika zaskarżył nakaz zapłaty sprzeciwem, w którym wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na jego kosztów procesu według norm przepisanych.

Pozwany zaprzeczył zasadności żądania pozwu tak co do zasady ja i co do wysokości podnosząc, że powód nie wykazał faktu zawarcia przez G. G. umowy, z której wywodzi roszczenie, jej wykonania oraz wysokości zadłużenia.

Na skutek prawidłowego wniesienie sprzeciwu nakaz zapłaty stracił moc i sprawa została skierowana do rozpoznania na rozprawie w postępowaniu uproszczonym.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

21 września 2020 r. G. G. zawarła z powodem Bankiem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w M. umowę pożyczki ekspresowej numer (...), na podstawie której ww. Bank udzielił jej pożyczki gotówkowej w kwocie 3.408,70 zł, na okres 48 miesięcy.

Całkowita kwota pożyczki na cele konsumpcyjny wynosiła 3.000 zł i kwota ta została przelana, zgodnie z umową, na rachunek bankowy o numerze (...).

Kwota 408,70 zł była przeznaczona na uregulowanie prowizji za udzielenie pożyczki.

Całkowity koszt pożyczki wynosił 842,57 zł i obejmował odsetki w kwocie 433,87 zł i prowizję w kwocie 408,70 zł. Rzeczywista roczna stopa oprocentowania wynosiła 13,49 %.

Całkowita kwota do zapłaty wynosiła 3.842,57 zł.

Kwota udzielonej pożyczki była oprocentowana wg zmiennej stopy procentowej, ustalanej na podstawie zmiennej stopy bazowej pożyczki ekspresowej, zgodnie z postanowieniami § 4, i stałej w całym okresie obowiązywania umowy marży banku w wysokości 5,75. W dniu zawarcia umowy stopa bazowa pożyczki ekspresowej wynosi 0,25% w stosunku rocznym, a oprocentowanie pożyczki wynosi 6 % w stosunku rocznym.

Wysokość stopy oprocentowania pożyczki nie może przekroczyć wysokości odsetek maksymalnych określonych na postawie przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Jeżeli wysokość stopy oprocentowania pożyczki przekroczy wysokość odsetek maksymalnych, stopa oprocentowania pożyczki będzie równa wysokości odsetek maksymalnych określonej na podstawie przepisów powszechnie obowiązującego prawa.

Umowa przewidywała zasady zmiany wysokości oprocentowania pożyczki oraz zasady zawiadamiania o tym pożyczkobiorcy.

Pożyczkobiorca zobowiązany był do spłaty pożyczki wraz z odsetkami, w 48 równych ratach kapitałowo odsetkowych, płatnych w 21- dniu miesiąca w kwocie po 80,50 zł.

Należności banku z tytułu udzielonej pożyczki miały być rozliczane w ciężar rachunku o numerze (...), przy czym środki na spłatę rat pożyczki będą wypłacane z tego rachunku na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez pożyczkobiorczynię.

W przypadku pożyczki spłacanej w terminie w pierwszej kolejności miała następować spłata odsetek, a następnie kapitału.

Bank pobiera od kwoty pożyczki odsetki za okres od dnia powstania zadłużenia do dnia poprzedzającego jego spłatę.

Zadłużenie z tytułu spłaty pożyczki Bank miał ewidencjonować na rachunku kredytowym, którego numer zostanie wskazany w zawiadomieniu o wysokości raty pożyczki.

Dowód:

-wniosek o pożyczkę ekspresową k. 8,

-formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego k. 9 -11,

-informacja k. 12,

-symulacja wysokości rat przy zmianie stopy oprocentowania k. 12 v. – 14,

-oświadczenie o otrzymaniu od banku informacji kredytowej k. 15,

-umowa pożyczki numer (...) z załącznikami k. 16 - 23,

-wyciąg z rachunku bankowego o numerze (...) k. 97 – 98.

G. G. dokonała następujących wpłat na poczet spłaty pożyczki:

1.  80,06 zł w dniu 21 października 2020 r.,

2.  80,06 zł w dniu 21 listopada 2020 r.,

3.  80,06 zł w dniu 21 grudnia 2020 r.,

4.  80,06 zł w dniu 21 stycznia 2021 r.,

5.  80,06 zł w dniu 21 lutego 2021 r.,

6.  80,06 zł w dniu 21 marca 2021 r.,

7.  80,06 zł w dniu 21 kwietnia 2021 r.

Dowód:

-lista operacji za okres od 21.09.2020 r. do 15.11.2024 r. k. 26 – 27, k. 96,

-wyciąg z rachunku bankowego (...) k. 97 – 98,

-rozliczenie k. 99 - 101.

G. G. zmarła w dniu 19 maja 2021 r. , a spadek po niej nabył z mocy ustawy w całości syn U. G., co zostało stwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia, sporządzonym przez notariusza B. I., w dniu 25 kwietnia 2022 r. w jej Kancelarii (...) w V., Repertorium A numer (...).

Dowód:

-akt poświadczenia dziedziczenia k. 7.

12 listopada 2024 r. Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w M. wystawił wyciąg z ksiąg bankowych numer (...), w treści którego pracownicy banku, na podstawie udzielonych im pełnomocnictw, oświadczyli, że w księgach banku figuruje wymagalne zadłużenie U. G. z tytułu umowy o kredyt numer (...) z dnia 21 września 2020 r. w kwocie 3.189,40 zł, na którą składają się należności z tytułu:

-należności głównej – kapitału w kwocie 2.960,91 zł,

-odsetek naliczonych od kapitału przeterminowanego do dnia 11 listopada 2024 r. w kwocie 216,68 zł.

Od dnia wystawienia wyciągu do dnia poprzedzającego dzień zapłaty, od kwoty niespłaconej należności głównej naliczane są dalsze odsetki umowne według stopy odsetek maksymalnych za opóźnienie.

Dowód:

-wyciąg z ksiąg bankowych k. 5,

-pełnomocnictwa materialnoprawne k. 6,

-lista operacji za okres od 21.09.2020 r. do 15.11.2024 r. k. 26 – 27, k. 96,

-wyciąg z rachunku bankowego (...) k. 97 – 98,

-rozliczenie k. 99 – 101.

Pismem z dnia 26 września 2022 r. powodowy Bank wezwał pozwanego U. G. do spłaty zadłużenia z umowy pożyczki z dnia 21 września 2020 r, w terminie 14 dni od otrzymania wezwania. Przesyłka zawierająca wezwanie do zapłaty została zwrócona jako niepodjęta w terminie.

Dowód:

-wezwanie do zapłaty k. 25,

-kopia przesyłki k. 24.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo okazało się uzasadnione w całości.

W przedmiotowej sprawie powód Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w M. domagał się zasądzenia od pozwanego U. G. kwoty 3 189,40 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty

Podstawę prawną żądania pozwu stanowi przepis art. 720 k.c., który stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Zgodnie natomiast z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 roku, poz. 993) przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255 550 złotych albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi. Zgodnie z przepisem ust. 2 za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności umowę pożyczki.

Zgodnie natomiast z art. 922 par. 1 k.c. prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Zważywszy na stanowisko pozwanego, która zaprzeczył zasadności żądania pozwu tak co do zasady jak i co do wysokości, powód, stosownie do treści przepisu art. 6 k.c., winien udowodnić, że zawarł z poprzedniczką prawą powoda G. G. umowę pożyczki, z której wywodzi roszczenie, że na jej podstawie Bank przeniósł na pożyczkobiorczynię wskazaną w umowie kwotę oraz że pożyczkobiorczyni nie wywiązała się z obowiązku zwrotu pożyczki w umówionym terminie i z tego tytułu powstało zadłużenie w dochodzonej pozwem kwocie.

Powodowy Bank podniósł, że przedmiotowa umowa została zawarta w formie dokumentowej z wykorzystaniem narzędzi elektronicznych – pożyczkobiorczyni posiadała w powodowym Banku rachunek oszczędnościowo – rozliczeniowy wraz z dostępem do usług elektronicznych – (...) 24, co pozwala na identyfikacje i weryfikację klienta, który składa oświadczenie woli w formie dokumentowej. Jego podpis zastępuje autoryzacja kodami dostępu do bankowości elektronicznej oraz kodek przesłanym SMS – em. W celu wykazania zaś faktu zwarcia umowy i jej wykonania powód złożył wydruki wniosku o udzielenie pożyczki, formularza informacyjnego dotyczącego kredytu konsumenckiego, informacji o ryzyku zmiennej stopy procentowej wraz z symulacją wysokości rat dla wnioskowanej kwoty pożyczki uwzględniającej zmianę poziomu stopy procentowej, umowę pożyczki ekspresowej, wyciąg z rachunku bankowego pożyczkobiorczyni wraz z historią operacji na rachunku pożyczki oraz dokument prywatny w postaci wyciągu z ksiąg bankowych.

Dokument prywatny stanowi pełnoprawny środek dowodowy, który sąd orzekający może uznać za podstawę swoich ustaleń faktycznych, a następnie wyrokowania. Co do zasady dokumenty prywatne korzystają przecież z domniemania autentyczności oraz że osoba, która podpisała dokument, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. Domniemania te mogą zostać obalone. Tak więc choć z dokumentem prywatnym nie łączy się domniemanie zgodności z prawdą oświadczenia w nim zawartego, to nie przeszkadza, by sąd orzekający w ramach swobodnej oceny dowodów (art. 233 k.p.c.) uznał treść dokumentu prywatnego za zgodną z rzeczywistym stanem rzeczy. W odniesieniu natomiast do złożonych przez powoda wydruków wskazać należy, że przepisy kodeksu postępowania cywilnego nie zawierają zamkniętej listy środków dowodowych. Przeciwnie, z treści przepisu art. 309 k.p.c. wynika, że możliwe jest przeprowadzenie dowodu także innymi środkami niż wymienione w kodeksie, o ile są one nośnikami informacji o faktach istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a ich wykorzystanie nie pozostaje w sprzeczności z przepisami prawa. Katalog „innych środków dowodowych” o których mowa w art. 308 – 309 k.p.c., ma charakter otwarty i mieszczą się w nim także wydruki komputerowe. Przedmiotowy środek dowodowy świadczy o istnieniu zapisu komputerowego określonej treści w chwili dokonywania wydruku. Oczywiście każdy dokument, czy też dowód wymieniony w art. 308 k.p.c., może ulec modyfikacjom, ale fakt ten sam w sobie nie pozbawia go mocy dowodowej. Dowód takiej modyfikacji obciąża stronę, która z faktu tego wywodzi skutki prawne ( por. wyrok SA w Szczecinie z dnia 8 października 2020 roku, I ACa 894/19; wyrok SA w Łodzi z dnia 29 września 2017 roku, I ACa 448/17). Przepis art. 309 k.p.c. może mieć zastosowanie także do niepodpisanych wydruków komputerowych, jakimi są wyciągi z rachunków bankowych i zestawienia operacji na tych rachunkach oraz odpisy dyspozycji realizacji płatności wskazujące na wypłatę kapitału w ramach realizacji umowy kredytowej ( por. wyrok SN z dnia 9 września 2016 roku, V CSK 13/16)

Pozwany w ocenie Sądu nie zdołał skutecznie zakwestionować przedstawionych przez powodowy Bank dokumentów i wydruków, zatem Sąd uznał je za przydatne do poczynienia ustaleń faktycznych s sprawie.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim, umowa o kredyt konsumencki powinna być zawarta w formie pisemnej, chyba że odrębne przepisy przewidują inną szczególną formę. Stosownie do postanowień art. 78 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe, przepisy ustawy stosuje się do umów kredytu i pożyczki pieniężnej, zawieranych przez bank zgodnie z przepisami ustawy o kredycie konsumenckim, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy Prawo bankowe oświadczenia woli związane z dokonywaniem czynności bankowych mogą być składane w postaci elektronicznej. Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 2 dokumenty związane z czynnościami bankowymi mogą być sporządzane na informatycznych nośnikach danych, jeżeli dokumenty te będą w sposób należyty utworzone, utrwalone, przekazane, przechowywane i zabezpieczone. Usługi związane z zabezpieczeniem tych dokumentów mogą być wykonywane przez banki, spółki tworzone przez banki z innymi podmiotami, a także przedsiębiorstwa pomocniczych usług bankowych. Zgodnie natomiast z ust. 3 tego przepisu jeżeli ustawa zastrzega dla czynności prawnej formę pisemną, uznaje się, że czynność dokonana w formie, o której mowa w ust. 1, spełnia wymagania formy pisemnej także wtedy, gdy forma została zastrzeżona pod rygorem nieważności. Dochowanie formy określonej w art. 7 ustawy – Prawo bankowe będzie równoważne dochowaniu formy pisemnej z art. 29 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim.

Załączone do pozwu wydruki oraz wyciąg z ksiąg bankowych pozwalają na ustalenie w sposób nie budzący wątpliwości, że spadkodawczyni G. G. zawarła z powodowym Bankiem umowę pożyczki oznaczonej numerem (...) oraz że umowa ta została przez Bank wykonana – z wydruku ze wskazanego w umowie rachunku bankowego oznaczonego numerem (...) wynika, że 21 września 2020 r. na rachunek ten wpłynęła kwota 3.000 zł „z tytułu przyznanego kredytu”. W historii operacji odnotowano, że pożyczkobiorczyni w okresie od 21 października 2020 r. do 21 kwietnia 2021 r. spłaciła pożyczkę w części co do kwoty 560,42 zł. Do zapłaty pozostała zatem kwota 2.960,91 zł tytułem kapitału. Bank, zgodnie z umową uprawniony był do naliczenia odsetek umownych zastrzeżonych w umowie oraz od kwoty kapitału odsetek od zadłużenia przeterminowanego w kwocie 214,68 zł. Pozwany, poza zakwestionowaniem prawidłowości tego wyliczenia, nie przedstawił żadnego dowodu, który podważałby prawdziwość i wiarygodność tego wyliczenia. Stąd też Sąd, na podstawie powyższych dowodów ustalił, że żądanie pozwu jest uzasadnione w całości.

Ustalenia faktyczne w sprawie zostały poczynione właśnie w oparciu o dowody z powyższych dokumentów, których wiarygodności i mocy dowodowej żadna ze stron nie kwestionowała.

Mając powyższe na uwadze, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3. 189,40 wraz z umownymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie, liczonymi od dnia 18 listopada 2024 roku do dnia zapłaty, zgodnie z żądaniem pozwu.

Roszczenie o odsetki za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego znajduje oparcie w treści art. art. 359 § 1 k.c. i art. 481 § 1 i 2 k.c. Zgodnie z treścią przepisu art. 481 § 1 k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Dłużnik popada w opóźnienie jeśli nie spełnia świadczenia pieniężnego w terminie, w którym stało się ono wymagalne także wtedy, gdy kwestionuje istnienie lub wysokość świadczenia ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2003 r., sygn. II CK 146/02).

Roszczenie wynikające z będącej przedmiotem sporu umowy pożyczki stało się wymagalne 28 grudnia 2021 r. Pozwany pozostaje zatem w opóźnieniu w spełnieniu świadczenia z tego tytułu od tego dnia co uzasadnia żądanie zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego od tego dnia. Żądanie ich zapłaty od dnia wniesienia pozwu, tj. 18 listopada 2024 r. jest zatem w pełni uzasadnione.

O kosztach procesu Sad orzekł zgodnie z wyrażonymi w przepisie art. 98 § 1 k.p.c. zasadami odpowiedzialności za wynik procesu oraz zwrotu kosztów celowych. Pozwany zobowiązany jest zatem zwrócić powodowi poniesione przez niego koszty procesu, na które zgodnie z art. 98 § 3 w zw. z art. 99 k.p.c., złożyła się: opłata od pozwu w kwocie 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika powoda w osobie radcy prawnego w kwocie 900 zł, zgodnie z § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, opłata skarbowa od złożonego pełnomocnictwa procesowego w kwocie 17 zł oraz kwota 4,92 zł tytułem opłat notarialnych za poświadczenie kopii pełnomocnictwa procesowego.

W związku z powyższym, Sąd w pkt 2 wyroku zasądził od pozwanego U. G. na rzecz powoda Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w M. kwotę 1.121,92 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, zgodnie ze znowelizowanym brzmieniem art. 98 k.p.c., w myśl którego, od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty (art. 98 § 1 ¹ k.p.c.).