sygn. IV P 66/25 30 stycznia 2026 Sąd Rejonowy w Białogardzie

Zarządzenie z 30 stycznia 2026, sygn. IV P 66/25

Data orzeczenia 30 stycznia 2026
Sąd Sąd Rejonowy w Białogardzie
Wydział IV Wydział Pracy
Tagi
#Sąd Rejonowy w Białogardzie #IV Wydział Pracy #zarządzenie

Sygn. akt IV P 66/25

UZASADNIENIE

Powód M. B. domagał się zasądzenia od pozwanego R. (...).M. (...) spółka jawna w Z. kwoty 12.900 zł tytułem odszkodowania wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.

Pozwany R. (...).M. (...) spółka jawna w Z. wniósł o oddalenie powództwa w całości.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powód M. B. był zatrudniony w pozwanym R. (...).M. (...) spółka jawna w Z. od 01 października 2021 r. do 09 października 2024 r. na podstawie umowy o pracę, na stanowisku pracownika ochrony. Pracę wykonywał w K..

W okresie od 10 listopada 2023 r. do 09 października powód przebywał na zwolnieniu lekarskim, a następnie na świadczeniu rehabilitacyjnym. Stosunek pracy uległ rozwiązaniu z przyczyn niedotyczących pracownika w trybie art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.

( dowód: świadectwo pracy – k. 4 )

W dniu 08 maja 2025 r. powód zgłosił pozwanemu gotowość powrotu do pracy. Pracodawca odmówił zatrudnienia powoda z uwagi na brak wolnych etatów.

( dowód: zeznania powoda – k. 58-58v., zeznania M. K. – k. 58v.-59 )

Orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 13 maja 2025 r. powód został uznany za częściowo niezdolnego do pracy od dnia 05 maja 2025 r.

( dowód: orzeczenie – k. 5 )

Po 01 lutego 2025 r. pracodawca nie dokonywał rekrutacji pracowników w K.. Obiekt , w którym powód wykonywał pracę posiada pełną obsadę osobową.

( dowód: zeznania M. K. – k. 58v.-59 )

Od 16 października 2025 r. powód odbywa terapię w Dziennym Oddziale Psychiatrycznym w K..

( dowód: zaświadczenie – k. 57, zeznania powoda – k. 58-58v. )

Wynagrodzenie powoda liczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy wynosiło 3.180,08 zł.

( dowód: zaświadczenie – k. 29 )

Sąd zważył, co następuje:

W sprawie poza sporem pozostawał fakt, iż umowa o pracę z powodem została rozwiązana z uwagi na niezdolność pracownika trwającą dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące. Stosunek pracy uległ rozwiązaniu z dniem

09 października 2024 r.

W dniu 13 maja 2025 r. powód został uznany za częściowo niezdolnego do pracy od dnia 05 maja 2025 r.

Już w dniu 08 maja 2025 r. powód zgłosił pracodawcy swoją gotowość powrotu do pracy.

Zgodnie z art. 53 § 5 k.p. pracodawca powinien w miarę możliwości ponownie zatrudnić pracownika, który w okresie 6 miesięcy od rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, z przyczyn wymienionych w § 1 i 2, zgłosi swój powrót do pracy niezwłocznie po ustaniu tych przyczyn.

Na tle tego przepisu w orzecznictwie Sądu Najwyższego sformułowano zgodny pogląd, że pracodawca ma obowiązek nawiązania z byłym pracownikiem nowego stosunku pracy, jeżeli w zakreślonym sześciomiesięcznym terminie pracownik zgłosił swój powrót do pracy, a pracodawca posiada wolne miejsce pracy odpowiadające kwalifikacjom pracownika (por. uchwałę z dnia 10 września 1976 r., I PZP 48/76, OSNC 1977 Nr 4, poz. 65 oraz wyrok z dnia 12 stycznia 1998 r., I PKN 459/97, OSNAPiUS 1998 Nr 22, poz. 656). W wyroku z dnia 23 kwietnia 2014 r., I PK 255/13 (OSNP 2015 Nr 9, poz. 124)

Dla stwierdzenia istnienia możliwości ponownego zatrudnienia pracownika istotne jest zapotrzebowanie pracodawcy na pracę, którą pracownik może wykonywać ze względu na swoje kwalifikacje i stan zdrowia.

Ciężar dowodu, że pracodawca miał taką możliwość, spoczywa na pracowniku (art. 6 k.c. i art. 232 zdanie pierwsze k.p.c.).

W ocenie Sądu powodowi nie udało się wykazać, aby pracodawca miał możliwość ponownego zatrudnienia. Z zeznań pozwanego wynika, że w K., gdzie powód wykonywał dotychczas swoją pracę nie ma wolnych etatów. Ostatnie zatrudnienie odbyło się w dniu 01 lutego 2025 r. Pozwany zastrzegł, że zarówno pracodawca, jak i klienci, są zadowoleni z pracy aktualnej obsługi posterunku. Sąd dał wiarę zeznaniom pozwanego, ponieważ są one spójne i znajdują odzwierciedlenie w treści załączonej do akt sprawy dokumentacji pracowniczej pracowników ochrony.

Wydruk przedstawiony przez powoda jako dowód prowadzonych przez pozwanego rekrutacji, w ocenie Sądu stanowi jedynie ogólną informację o rodzaju usług świadczonych przez pozwanego i zawiera tylko podstawowe dane o firmie. Rodzaj funkcjonujących w firmie stanowisk nie stanowi oferty zatrudnienia. Powód nie przedstawił żadnych ogłoszeń o zatrudnieniu na stanowisku pracownika ochrony.

Na marginesie sprawy należy wskazać, że powód w dalszym ciągu jest w trakcie terapii. Po krótkim okresie lepszego samopoczucia, zmuszony jest kontynuować leczenie i aktualnie korzysta z pomocy w ramach Dziennego Oddziału Psychiatrycznego w K., co wyklucza jego zdolność do wykonywania pracy ochroniarza.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że powód nie wykazał w trakcie postępowania dowodowego, aby pozwany pracodawca miał realną możliwość ponownego zatrudnienia.

Z tych też względów Sąd powództwo oddalił, z uwagi jednak na ograniczone możliwości finansowe i konieczność ponoszenia kosztów związanych z leczeniem Sąd nie obciążył powoda kosztami procesu.

Sędzia

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)

B., dnia 30 stycznia 2026 r.