Zarządzenie z 3 lutego 2026, sygn. I C 28/24

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 5 grudnia 2025 r.

Stosownie do art. 505 ⁸ § 4 k.p.c., w sprawach, w których wartość przedmiotu sporu nie przekracza czterech tysięcy złotych, uzasadnienie wyroku ogranicza się do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Od uznania sądu opartego na rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy zależy rozszerzenie tego uzasadnienia o pozostałą treść określoną w art. 327 ¹ § 1 k.p.c..

Pozwem z dnia 28 grudnia 2023 r., powód F. F. wniósł o zasądzenie od (...) S.A. z siedzibą w T. kwoty 1568,25 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 14 sierpnia 2020 r. do dnia zapłaty, a także zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa z ustawowymi odsetkami za opóźnienie (k. 4-5).

Uzasadniając żądanie (k. 7-10) wskazał, że w zdarzeniu komunikacyjnym szkodzie uległ pojazd W. V., na skutek czego przewieziono go do firmy blacharsko-lakierniczej, jako niezdolnego do dalszej jazdy. Poszkodowany, nie posiadając innego pojazdu, z którego mógłby korzystać w okresie likwidacji szkody, zawarł umowę najmu samochodu zastępczego z powodem (k. 20), upoważniając go do rozliczeń z ubezpieczycielem (k. 23) oraz umowę cesji wierzytelności (k. 21-22). Pojazd używany był między 16 kwietnia a 15 maja 2020 roku. Za najem powód wystawił fakturę nr (...) (k. 25) na kwotę 4.821,60 zł, Pozwany zaakceptował (k. 261) ze wskazanych fakturą 28 dni najmu po stawce dobowej najmu w wysokości 92,25 zł netto (z fakturowanych 172,20 zł) - którą to stawkę przyjął później powód. Poszkodowany nie mógł zastąpić pojazdu zastępczego innym, a okres najmu pojazdu zastępczego został wykazany fakturą oraz potwierdzony umową, co potwierdza wysłana pozwanemu wiadomość chronologicznie zestawiająca czynności i zdarzenia likwidacyjne. Powód dochodzi kwoty za wszystkie dni najmu.

Odpowiadając na pozew (k.34-36), pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Kolejno wskazał, że: na ustalony czas naprawy składają się, 4 dni technologicznego czasu naprawy i 5 dni wolnych - i tylko tyle pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym ze szkodą, nie wykraczając poza obowiązek ubezpieczyciela; szkodę zgłoszono późno, dopiero 3 kwietnia 2020 r., a umowę najmu zawarto 16 kwietnia 2020 r., do tego czasu pojazd musiał być eksploatowany, a oględziny drobnych elementów nie wstrzymywały naprawy, dlatego też należało zgłosić szkodę, uzgodnić zakres naprawy, a dopiero potem wynająć auto zastępcze i oddać do reperacji pojazd; na poszkodowanym ciąży obowiązek minimalizacji szkody; załączona faktura stanowi jedynie prywatny dokument.

W dalszym ciągu postępowania strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska.

Sąd na rozprawie dnia 25 czerwca 2024 r. dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowego (k. 48-49) na okoliczność ustalenia, czy pojazd był jezdny po szkodzie i jaki był technologiczny czas jego naprawy. Biegły C. E. w opinii dostarczonej dnia 18 października 2024 r. (k. 56-63) określił, że uszkodzenia powypadkowe pojazdu J. (...) nr rej. (...) nie eliminowały go z ruchu drogowego, czyli był po zdarzeniu jezdny, biegły wskazał także technologiczny czas naprawy pojazdu i zasadny czas wynajmu pojazdu zastępczego, które wynosiły kolejno: 6 i 28 dni. Uzasadniony czas naprawy wynikał z kolejności podjętych działań likwidacyjnych. Te wnioski biegły podtrzymał w opiniach uzupełniających (k. 83-86 i 104-106).

Materiał dowodowy w sprawie stanowiły przedstawione przez strony dokumenty (k. 14-27 i 40) oraz ekspertyza biegłego (k. 56-63) wraz z uzupełnieniem (k. 83-86 i 104-106). Prawdziwość dokumentów nie budziła sporów ani wątpliwości Sądu. Ekspertyzę biegłego Sąd uznał za jasną i rzeczową w kluczowym dla sprawy zakresie.

Sąd zważył, co następuje:

Wyrok oparty został na art. art. 822 § 1 k.c. i art. 34 ust. 1 oraz 36 ust. 1 ustawy 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2214 ze zm.) w zw. z art. 415 k.c. i z art. 436 § 2 k.c.

Zgodnie z art. 822 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Za art. 34 ust. 1 i 36 ust. 1 wspomnianej ustawy z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są zobowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia, a odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym, najwyżej jednak do ustalonej w umowie ubezpieczenia sumy gwarancyjnej. Ustalenie odszkodowania z ubezpieczenia OC następuje według ogólnych zasad, określonych w art. 361-363 k.c. Stosownie zaś do treści art. 19 ust. 1 ustawy poszkodowany w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczeń bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń.

Na gruncie niniejszej sprawy bezsporna była odpowiedzialność ubezpieczyciela za skutek zdarzenia szkodowego w postaci najmu pojazdu zastępczego, co potwierdza częściowa wypłata odszkodowania. Niewątpliwa była też legitymacja procesowa powoda jako nabywcy wierzytelności zgodnie z art. 509 k.c. Strony przyjęły nadto wspólną stawkę dzienną najmu - spór ograniczał się zatem do wtórnej kwestii ustalenia wysokości odszkodowania.

Niedające się pogodzić wątpliwości kalkulacyjne dot. uzasadnionego okresu najmu pojazdu zastępczego i kosztów naprawy, Sąd postanowił ocenić, powołując biegłego sądowego do sporządzenia ekspertyzy. Dzięki temu dało się ustalić, że czas naprawy pojazdu i zasadny czas wynajmu pojazdu zastępczego, wynosiły kolejno: 6 i 28 dni. Wskazać należy , że nie udowodniono, by półtoramiesięczna eksploatacja samochodu po wypadku wpłynęła na powiększenie szkody ani by żądanie w związku z nią było spóźnione. Jest zrozumiałe, że poszkodowany korzystał z pojazdu zastępczego w czasie, kiedy na jego własnym dokonywano czynności w ramach procesu likwidacyjnego. Za okoliczność względną dla pozwanego i przejaw minimalizacji szkody trzeba uznać zaniechanie najmu w pierwszych tygodniach po zgłoszeniu. Jako że więc uzasadniony czas najmu pokrywał się ze wskazanym w pozwie, zasądzono całość żądania. Uwagi dotyczące rangi dowodowej faktur jako dokumentów prywatnych są sądowi znane z urzędu.

W punkcie II Sąd orzekł o kosztach procesu na zasadzie odpowiedzialności z art. 98 k.p.c. Sąd ustalił, że na całkowity koszt procesu po stronie powoda złożyła się opłata od pozwu (200 zł), opłata od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika (900 zł) ustalone w oparciu o § 2 pkt. 3. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.

Kwota ściągnięta w punkcie III wyroku na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Nowym Sączu sumuje koszty opinii biegłego poniesione tymczasowo przez Skarb Państwa Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, na podstawie wystawionych rachunków. Składa się na nią koszt opinii z dnia 18 października 2024 r. (615,90 zł) i opinii uzupełniających (477,04 zł i 425,10 zł).

Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji.

I C 28/24

ZARZĄDZENIE

1.  (...),

2.  (...),

3.  (...)

(...)