Wyrok z 3 lutego 2026, sygn. I C 578/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 lutego 2026 r.

Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia Lidia Grzelak

Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Wojciechowska

po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2026 r. w A.

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G.

przeciwko (...) S.A. (...) w I.

o zapłatę 1146,36 zł

I zasądza od pozwanego (...) S.A. (...) w I. na rzecz powoda (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. kwotę 592,32 zł ( pięćset dziewięćdziesiąt dwa złote trzydzieści dwa grosze ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 3 lutego 2026 r. do dnia zapłaty;

II w pozostałym zakresie powództwo oddala;

III zasądza od pozwanego (...) S.A. (...) w I. na rzecz powoda (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. kwotę 50,00 zł ( pięćdziesiąt złotych ) tytułem zwrotu części kosztów procesu;

IV nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od powoda (...)-(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. kwotę 987,00 zł ( dziewięćset osiemdziesiąt siedem złotych ) tytułem uzupełnienia kosztów procesu orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 19 maja 2025 r.;

V nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od pozwanego (...) S.A. (...) w I. kwotę 387,00 zł ( trzysta osiemdziesiąt siedem złotych ) tytułem uzupełnienia kosztów procesu orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 19 maja 2025 r.

sędzia Lidia Grzelak

Sygn. akt I C 578/24

UZASADNIENIE

Powód (...)-(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. złożył w dniu 12 września 2024 r. ( data stempla operatora pocztowego ) pozew do Sądu Rejonowego w Ciechanowie, wnosząc o zasądzenie od pozwanego (...) Towarzystwa (...) Spółka Akcyjna kwoty 1146,36 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 8 maja 2024 r. do dnia zapłaty. Ponadto wnosił o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Pozwany (...) Spółka Akcyjna (...) w I. wnosił o oddalenie powództwa w całości, nadto o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W toku procesu strony podtrzymywały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 29 maja 2024 r. doszło do kolizji drogowej, w której uszkodzeniu uległ samochód osobowy marki C. (...) o numerze rejestracyjnym (...), stanowiący własność Ł. O.. Samochód objęty był w dacie zdarzenia drogowego ochroną ubezpieczeniową w zakresie dobrowolnego ubezpieczenia Autocasco przez (...) Towarzystwo (...) Spółka (...) w I. – wariant serwisowy ( bezsporne, nadto polisa k. 158-159, OWU k. 136 - 151 ).

Samochód osobowy marki C. (...) o numerze rejestracyjnym (...) w toku postępowania likwidacyjnego został naprawiony w warsztacie naprawczym Blacharstwo, Lakiernictwo, Mechanika Pojazdowa, G. F. w A.. Za wykonane prace zakład naprawczy wystawił fakturę VAT na kwotę 22943,19 zł brutto; przyjęto stawkę 160,00 zł netto za 1 roboczogodzinę. Uwzględniono również kwotę 551,04 zł brutto z tytułu prac dodatkowych, obejmujących koszt likwidacji szkody oraz mycia pojazdu ( faktura nr (...) k. 10 ).

W dniu 29 maja 2024 r. pomiędzy Ł. O. a Blacharstwo, Lakiernictwo, Mechanika Pojazdowa G. F. doszło do zawarcia umowy cesji praw, na mocy której Ł. O. w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 29 maja 2024 r. w pojeździe marki C. (...) o numerze rejestracyjnym (...) likwidowaną przez (...) Towarzystwo (...) Spółka (...) w I. nr szkody (...), przeniósł wszelkie przysługujące mu wierzytelności z tytułu tej szkody na rzecz zakładu naprawczego. Następnie na podstawie umowy powierniczego przelewu wierzytelności zawartej w dniu 4 lipca 2024 r. zakład naprawczy G. F. dokonał przelewu wyżej wymienionej wierzytelności na rzecz (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. ( umowy przelewu wierzytelności k. 7, 8, pełnomocnictwo k. 9 ).

Na podstawie ostatecznej decyzji z dnia 27 czerwca 2024 r. została przyznana oraz wypłacona upoważnionemu przez poszkodowanego – G. F. właścicielowi zakładu (...) w A. przez ubezpieczyciela (...) Towarzystwo (...) Spółka (...) w I. tytułem odszkodowania łącznie kwota (...),83 zł. Początkowo ubezpieczyciel dokonał wypłaty kwoty 7676,95 zł, a następnie dopłaty do dotychczas przyznanego odszkodowania w kwocie 14119,88 zł. Zakład ubezpieczeń dokonał weryfikacji stawki roboczogodziny do kwoty 120,00 zł netto; odmówił ponadto zwrotu kosztów prac dodatkowych ( decyzja o przyznaniu odszkodowania k. 12 ).

W przypadku szkody częściowej w wariancie serwisowym rozliczenia szkody uwzględnia się koszt robocizny ustalony w oparciu o technologiczne czasy naprawy określone przez producenta pojazdu i ujęte w systemie eksperckim Ł., Z. lub DAT oraz średnią stawkę za 1 roboczogodzinę naprawy wyliczoną ze stawek stosowanych przez autoryzowane stacje obsługi na terenie miejsca rejestracji pojazdu. Bierze się pod uwagę także koszt oryginalnych części zamiennych określony w systemie eksperckim Ł., Z. lub DAT. Średnia stawka za roboczogodzinę w warsztatach posiadających autoryzację producenta w dacie szkody wynosiła średnio 215,00 zł netto ( w granicach 160 – 300 zł netto ). Zasadne koszty naprawy zgodnie z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczenia w wariancie serwisowym wynoszą 24634,27 zł brutto ( polisa ubezpieczeniowa k. 158 - 159, opinia biegłego sądowego B. G. k. 36 – 68 ).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dowodów, a w szczególności: faktury VAT ( k. 10 ), decyzji wraz z kosztorysem naprawy ( k. 12, 13-14 ), umów przelewu wierzytelności ( k. 7, 8 ), polisy ubezpieczeniowej ( k. 158 - 159 ), ogólnych warunków ubezpieczenia ( k. 136 -151 ) oraz opinii biegłego sądowego B. G. ( k. 36 - 68 ).

Okoliczności związane przebiegiem zdarzenia drogowego oraz zakresem uszkodzeń w pojeździe Ł. O., odpowiedzialność (...) Towarzystwa (...) w I. za szkody powstałe w pojeździe, a będące wynikiem zdarzenia drogowego z dnia 29 maja 2024 r. nie były sporne. Wynikają wprost z akt szkody i niespornych twierdzeń stron. Bezsporna również jest kwestia następstwa prawnego powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G..

Spornym w niniejszej sprawie była wysokość przyznanego przez ubezpieczyciela odszkodowania z tytułu zaistniałej szkody. Powód żądał dopłaty do dotychczas przyznanego przez ubezpieczyciela odszkodowania, uznając wypłaconą kwotę za zaniżoną.

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu, roszczenie powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. zasługiwało na uwzględnienie częściowo tj. do kwoty 595,32 zł.

W dacie zdarzenia komunikacyjnego poszkodowanego Ł. O. łączyła z pozwanym towarzystwem ubezpieczeń umowa dobrowolnego ubezpieczenia AC. W sprawie znajdują zatem zastosowanie postanowienia OWU, w szczególności regulacje § 5 pkt 3. Na podstawie polisy ubezpieczeniowej ustalono, że w niniejszej sprawie zastosowanie miał wariant serwisowy wyliczenia kosztów naprawy. Zgodnie z tym przepisem Ogólnych Warunków Ubezpieczenia (...) - w wariancie tym w rozliczeniu szkody uwzględnia się koszt robocizny ustalony w oparciu o technologiczne czasy naprawy określone przez producenta pojazdu i ujęte w systemie eksperckim Ł., Z. lub DAT oraz średnią stawkę za 1 roboczogodzinę naprawy wyliczoną ze stawek stosowanych przez autoryzowane stacje obsługi na terenie miejsca rejestracji pojazdu. Bierze się pod uwagę także koszt oryginalnych części zamiennych określony w systemie eksperckim Ł., Z. lub DAT. Koszt ten brany jest pod uwagę w kwocie nie niższej niż koszt oryginalnych części zamiennych wynikający z wysokości cen zalecanych przez producenta lub importera pojazdów danej marki do stosowania przez autoryzowane stacje obsługi.

W myśl art. 363 § 1 kc, naprawienie szkody powinno nastąpić według wyboru poszkodowanego: bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej.

W ramach postępowania prowadzonego postępowania w zakresie likwidacji szkody pozwany zakład ubezpieczeń ustalił, że ogólna wartość odszkodowania wynieść powinna 21796,83 zł. Taką też kwotę wypłacono zakładowi naprawczemu G. F..

Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. jako następca prawny poszkodowanego Ł. O. nie zgadzał się z ustaloną w ten sposób wysokością odszkodowania. Z przedłożonej do akt sprawy faktury nr (...) wynika, że zakład naprawczy G. F. jako stawkę za roboczogodzinę prac przyjął kwotę 160,00 zł netto. Ubezpieczyciel (...) Spółka (...) w I. zweryfikowała przedłożoną przez powoda fakturę i ustaliła stawkę za roboczogodzinę w wysokości 120,00 zł netto – adekwatnie do kategorii warsztatu.

Zgodnie z powszechnie przyjętym poglądem, szkodą jest uszczerbek, jakiego doznała określona osoba w swych dobrach lub interesach. W efekcie owo naprawienie szkody ma zmierzać do odwrócenia w dobrach poszkodowanego skutków zdarzenia wyrządzającego mu szkodę i przywrócenia - w znaczeniu prawnym - stanu, jaki by istniał gdyby owo zdarzenie nie nastąpiło ( por. Kodeks Cywilny Tom I „Komentarz do artykułów 1 – 534” pod redakcją prof. E. Gniewka C.H. R. 2004, str. 838 ). Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy, trzeba opowiedzieć się za takim sposobem ustalenia odszkodowania, które zapewni poszkodowanemu uzyskanie świadczenia umożliwiającego przywrócenie uszkodzonego samochodu do stanu sprzed wypadku. Dopiero wówczas dojdzie do pełnego odwrócenia skutków kolizji, za którą odpowiada ubezpieczyciel w ramach swej odpowiedzialności gwarancyjnej.

Skoro szkoda w tym wypadku polegała na uszkodzeniach samochodu, awarii pewnych elementów, to siłą rzeczy naprawienie szkody musi doprowadzić do usunięcia tych uszkodzeń i naprawienia lub wymiany zepsutych elementów i urządzeń. W niniejszej sprawie nie budził wątpliwości zakres uszkodzeń, jak i naprawy uszkodzonego pojazdu. Spór dotyczył różnicy w wysokości stawki za roboczogodzinę prac ustalonej przez ubezpieczyciela a zastosowanej przez zakład naprawczy G. F.. Z wiedzy pozyskanej przez sąd na potrzeby niniejszej sprawy wynika, że obie stawki mieszczą się w obowiązującym przedziale stawek na rynku lokalnym. Jak przyjęto w orzecznictwie poszkodowany ma swobodę w wyborze warsztatu naprawczego, nie musi być to zakład proponowany przez ubezpieczyciela sprawcy. Stawki roboczogodziny przyjęte przez zakład naprawczy mieszczą się w dolnych granicach stawki roboczogodziny serwisów autoryzowanych.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że w toku postępowania likwidacyjnego prowadzonego przez zakład ubezpieczeń nie doszło do pełnej kompensacji szkody. Na podstawie ustaleń dokonanych w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, a także wniosku zawarte w opinii biegłego sądowego B. G., Sąd ustalił, że zasadne koszty naprawy uszkodzonego wskutek kolizji z dnia 29 maja 2024 r. pojazdu marki C. (...) o numerze rejestracyjnym (...), zgodnie z OWU w wariancie serwisowym wyniosły 24634,27 zł. Po przeprowadzonym postępowaniu likwidacyjnym ubezpieczyciel wypłacił powodowi kwotę 21796,83 zł. Strona powodowa domagała się zapłaty kwoty 1146,36 zł, stanowiącej różnicę w kwocie dotychczas przyznanego odszkodowania, a tej wynikającej z faktury VAT. Sąd uznał, że nie powinna zostać uwzględniona ostatnia pozycja wskazana w tej fakturze: „prace dodatkowe” oszacowana na kwotę – 551,04 zł brutto. Koszt naprawy pojazdu zgodnie z fakturą VAT wynosi – 22943,19 zł, po potrąceniu ostatniej pozycji tj. kwoty 551,04 zł – 22392,15 zł. Zasądzona kwota stanowi różnicę pomiędzy uzyskaną po potraceniu prac dodatkowych kwotą z faktury, a dotychczas wypłaconą przez ubezpieczyciela ( 22392,15 zł - 21796,83 zł = 595,32 zł ) kwotą odszkodowania. Dodatkowe czynności wskazane przez zakład naprawczy, określone jako prace dodatkowe a obejmujące likwidację szkody i mycie pojazdu, Sąd uznał za niecelowe i nieuzasadnione ekonomicznie.

Powód nie wykazał, aby mycie pojazdu przed naprawą stanowiło dodatkową czynność poza procesem naprawy, uzasadniającą przyznanie odszkodowania w tym zakresie – 0,80 (...), jak również likwidacja szkody – 2,00 (...). W ocenie sądu, niewątpliwie, umycie pojazdu jest niezbędne dla prawidłowego ustalenia zakresu uszkodzeń, jednakże czynność ta powinna być wykonywania przy każdej naprawie pojazdu, stanowiąc jej integralną część; powinna być zatem uwzględniana w ramach czasu naprawy pojazdu. Jeżeli chodzi natomiast o dodatkowe czynności związane z likwidacją szkody, to brak jest podstaw aby zakład naprawczy dokonywał tego rodzaju czynności, a jeśli poszkodowany zleca mu ich wykonanie, to, zdaniem sądu, koszty z tym związane nie obciążają ubezpieczyciela. Powinny stanowić przedmiot ewentualnych rozliczeń pomiędzy poszkodowanym a zakładem naprawczym. Sądowi znane są rekomendacje nr 3 i 4 z dnia 12 czerwca 2018 r. (...) Motoryzacyjnej Rady Technicznej, na które powołuje się powód, jednakże nie mają one charakteru wiążącego, stanowiąc jedynie opinie dotyczące procesu naprawy i jej kosztów.

W związku z powyższym Sąd w pkt I wyroku zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 595,32 zł ( 1143,36 zł – 551,04 zł ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wyrokowania tj. od dnia 3 lutego 2026 r. do dnia zapłaty.

Sąd miał na uwadze, że zgodnie z art. 14 ust. 1 cyt. ustawy zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie. Stosownie zaś do ust. 2 cyt. artykułu w przypadku gdyby wyjaśnienie w terminie, o którym mowa w ust. 1, okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania okazało się niemożliwe, odszkodowanie wypłaca się w terminie 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe, nie później jednak niż w terminie 90 dni od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie, chyba że ustalenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania zależy od toczącego się postępowania karnego lub cywilnego. W terminie, o którym mowa w ust. 1, zakład ubezpieczeń zawiadamia na piśmie uprawnionego o przyczynach niemożności zaspokojenia jego roszczeń w całości lub w części, jak również o przypuszczalnym terminie zajęcia ostatecznego stanowiska względem roszczeń uprawnionego, a także wypłaca bezsporną część odszkodowania. W niniejszej sprawie nie zostało dołączone do akt sprawy żadne potwierdzenie doręczenia pozwanemu wezwania do zapłaty, które mogłoby zostać uznane za skuteczne w zakresie żądania zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie. Z tych względów, w ocenie Sądu, zasadnym jest przyznanie odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia wyrokowania, tj. od wyjaśnienia wszystkich okoliczności w sprawie.

Z tych względów Sąd częściowo oddalił powództwo w zakresie żądania roszczenia głównego, jak również odsetek ustawowych za opóźnienie, o czym orzekł w pkt II wyroku.

W pkt III wyroku, Sąd rozstrzygnął o kosztach procesu stosownie do art. 100 kpc, W razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Sąd może jednak włożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części swego żądania albo gdy określenie należnej mu sumy zależało od wzajemnego obrachunku lub oceny sądu. Powód wygrał niniejszą sprawę w 50 %, zatem zasadne jest stosunkowe rozdzielenie kosztów procesu. Zatem przyjąć należy, że koszty w niniejszej sprawie stanowiła poniesiona przez powoda opłata sądowa od pozwu w wysokości 100,00 zł, a zatem koszt ten powinien mu zostać zwrócony w 50 %, a więc w kwocie 50,00 zł. Wobec czego Sąd w pkt III wyroku zasądził od pozwanego (...) Towarzystwa (...) Spółka (...) w I. na rzecz powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. kwotę 50,00 zł tytułem zwrotu części kosztów procesu.

Zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 28 czerwca 2024 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - W orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie sąd orzeka o poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa wydatkach, stosując odpowiednio przepisy art. 113. Z uwagi, iż w niniejszej sprawie wydatki związane z wynagrodzeniem biegłego sądowego w wysokości 1974,00 zł ( postanowienie z dnia 19 maja 2025 r.), pokryte zostały częściowo z zaliczki uiszczonej przez pozwanego w kwocie 600,00 zł, a pozostałym zakresie tymczasowo z sum budżetowych. Sąd zdecydował o obciążeniu stron kosztami wynagrodzenia biegłego sądowego w częściach równych, mając na uwadze, że opinia co do zasady w zakresie kosztów naprawy pojazdu podtrzymała twierdzenia powoda co do zaniżonych kosztów naprawy. Wobec czego każda ze stron powinna pokryć koszty w wysokości 987,00 zł ( 1974,00 zł / 2 ). Z części należnej od pozwanego należne było potrącenie kwoty 600,00 zł, stanowiącej dotychczas uiszczoną zaliczkę. Mając powyższe na uwadze, Sąd w pkt IV wyroku nakazał zatem ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od powoda (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. kwotę 987,00 zł tytułem uzupełnienia kosztów procesu orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 19 maja 2025 r. Natomiast w pkt V wyroku Sąd nakazał ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od pozwanego (...) w I. kwotę 387,00 zł tytułem uzupełnienia kosztów procesu orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 19 maja 2025 r.