Wyrok z 10 lutego 2026, sygn. I C 274/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 lutego 2026 r.

Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia Lidia Grzelak

Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Wojciechowska

po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2026 r. w M.

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) S.A. we A.

przeciwko O. N. (1)

o zapłatę 58149,52 zł

I zasądza od pozwanego O. N. (1) na rzecz powoda (...) S.A. we A. kwotę 58149,52 zł ( pięćdziesiąt osiem tysięcy sto czterdzieści dziewięć złotych pięćdziesiąt dwa grosze ), z tym że kwotę 54824,29 zł ( pięćdziesiąt cztery tysiące osiemset dwadzieścia cztery złote dwadzieścia dziewięć groszy ) z odsetkami maksymalnymi za opóźnienie od dnia 30 grudnia 2024 r. do dnia zapłaty;

II zasądza od pozwanego O. N. (1) na rzecz powoda (...) S.A. we A. kwotę 2928,69 zł ( dwa tysiące dziewięćset dwadzieścia osiem złotych sześćdziesiąt dziewięć groszy ) tytułem zwrotu kosztów procesu.

sędzia Lidia Grzelak

Sygn. akt I C 274/25

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2025 r. ( data stempla operatora pocztowego ) powód (...) Bank (...) Spółka Akcyjna we A. wystąpił do Sądu Rejonowego w Ciechanowie z pozwem przeciwko O. N. (1) wnosząc o zasądzenie kwoty 58149,52 zł, z tym że kwotę 54824,29 zł z odsetkami maksymalnymi za opóźnienie od dnia 30 grudnia 2024 r. do dnia zapłaty. Ponadto powód wnosił o zasądzenie zwrotu kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wytoczone powództwo stanowiło kontynuację elektronicznego postępowania upominawczego w sprawie VI Nc-(...) wytoczonego dnia 23 stycznia 2025 r.

Pozwany O. N. (1) w odpowiedzi na pozew wnosił o oddalenie powództwa w całości oraz o zwolnienie od wszelkich kosztów procesowych, z uwagi na jego trudną sytuację finansową. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew wskazał, że w momencie zaciągania kredytu był osobą pracującą, jednak trwale utracił zatrudnienie i pozostaje osobą bezrobotną. Wskazał ponadto, że w chwili obecnej nie posiada środków finansowych na spłatę zadłużenia, pozostaje na utrzymaniu niepełnosprawnej matki.

Postanowieniem z dnia 2 stycznia 2026 r. z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych, Sąd zwrócił wniosek pozwanego O. N. (1) z dnia 10 września 2025 r. o zwolnienie od kosztów sądowych.

Na rozprawie w dniu 10 lutego 2026 r. pozwany O. N. (1) złożył wniosek o zobowiązanie powoda do wskazania ile tego rodzaju spraw było przedmiotem analizy banku oraz ilu osobom w podobnej sytuacji umorzono należności i w jakiej kwocie. Ponadto wnosił o zwrócenie się do służb specjalnych o dokumentację dotyczącą rodziny pozwanego. Sąd pominął te dowody jako nieistotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, nieprzydatne do wykazania faktów oraz zmierzające tylko do przedłużenia postępowania.

Do zakończenia sprawy strony podtrzymywały swoje dotychczasowe stanowiska.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 6 sierpnia 2021 r. O. N. (1) oraz (...) Bank (...) Spółka Akcyjna we A. zawarli umowę pożyczki nr (...). Umowa pomiędzy stronami została zawarta na okres od 6 sierpnia 2021 r. do 15 sierpnia 2027 r. Na mocy przedmiotowej umowy bank udzielił O. N. (1) pożyczki w kwocie 90000,00 zł. Rzeczywista roczna stopa oprocentowania ustalona została w wysokości 7,43 %. Pożyczka miała zostać spłacona w 72 ratach. Termin spłaty pierwszej raty ustalony został na dzień 15 września 2021 r. w kwocie 1545,74 zł, zaś wysokość ostatniej raty w kwocie 1545,78 zł. Całkowity koszt pożyczki wynosił 21293,32 zł, a całkowita kwota do spłaty (...),32 zł. Udzielenie kredytu zostało poprzedzone weryfikacją podanych przez O. N. (1) danych osobowych oraz źródeł uzyskiwanych przez niego przychodów. O. N. (1) podpisał upoważnienie nr (...) w celu wystąpienia przez Bank do odpowiednich organów, aby dokonać weryfikacji jego zdolności kredytowej. Weryfikacja ta przebiegła pozytywnie. Kwota pożyczki w wysokości 90000,00 zł została przelana na rachunek bankowy O. N. (1) nr (...) ( umowa pożyczki k. 9-12, upoważnienie k. 13, upoważnienie k. 14, potwierdzenie transakcji k. 15, harmonogram spłat rat kredytu k. 24-25).

O. N. (1) początkowo w toku obowiązywania umowy dokonywał spłat rat wynikających z obowiązującej umowy. W okresie od 15 września 2021 r. do 18 kwietnia 2024 r. dokonał wpłat z tytułu spłaty pożyczki nr (...) w łącznej wysokości 46474,89 zł. Wpłaty dokonywane były z opóźnieniem, a w dniu 18 kwietnia 2024 r. O. N. (1) całkowicie zaprzestał dokonywania wpłat ( historia spłat k.18-19v, historia spłat wraz ze sposobem księgowania k. 21-22v).

W dniu 2 września 2024 r. (...) Bank (...) Spółka Akcyjna we A. wystosował wobec pozwanego O. N. (1) wezwanie do zapłaty wzywając go do zapłaty kwoty 6373,23 zł z dalszymi odsetkami z tytułu zaległości na dzień 2 września 2024 r. Wraz z wezwaniem do zapłaty Bank pouczył O. N. (1) o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia. O. N. (1) wezwanie do zapłaty otrzymał w dniu 25 września 2024 r. ( wezwanie do zapłaty k. 27, potwierdzenie nadania oraz odbioru przesyłki k. 29 ).

O. N. (1) nie złożył wniosku o restrukturyzację zadłużenia, w wobec czego w dniu 30 października 2024 r. (...) Bank (...) Spółka Akcyjna we A. wypowiedział O. N. (1) umowę pożyczki gotówkowej nr (...). W piśmie tym wskazano, że należności banku wyliczone na dzień 30 października 2024 r. wynoszą 57247,49 zł, w tym z tytułu kapitału – 54824,29 zł. O. N. (1) został pouczony, iż po upływie okresu wypowiedzenia cała należność z tytułu niespłaconej pożyczki stanie się wymagalna i będą od niej naliczane odsetki karne. Wypowiedzenie umowy O. N. (1) otrzymał w dniu 26 listopada 2024 r. ( wypowiedzenie umowy kredytu k. 26, potwierdzenia nadania oraz odbioru przesyłki k. 28 ).

Na dzień 29 grudnia 2024 r. zadłużenie z tytułu zawartej pomiędzy stronami umowy pożyczki wynosiło łącznie 58148,52 zł., w tym należność główna w wysokości 54824,29 zł oraz odsetki za okres od dnia 6 sierpnia 2021 r. do dnia 29 grudnia 2024 r. w kwocie 3325,23 zł. Dalsze odsetki naliczone po dacie 29 grudnia 2024 r. będą naliczane od kwoty 54824,29 zł w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie ( wyciąg z ksiąg banku k. 30-31, szczegółowe wyliczenie odsetek k. 17 ).

O. N. (1) zaprzestał dokonywania wpłat na poczet spłaty zadłużenia wynikającego z umowy pożyczki z uwagi na utratę zatrudnienia. Początkowo w spłacie zobowiązania pomagała mu jego siostra, która także została osobą bezrobotną. Otrzymane z tytułu zaciągniętej pożyczki środki przeznaczył na codzienne utrzymanie oraz spłatę zobowiązań kredytowych. O. N. (1) składał do Banku wnioski o rozłożenie zadłużenia na raty lub możliwość odpracowania długu do momentu poprawy jego sytuacji finansowej. Aktualnie jest na utrzymaniu matki, której jedynym dochodem jest świadczenie emerytalne. Mieszka wraz z matką i bezrobotną siostrą w domu jednorodzinnym. O. inne zadłużenia, w kwocie około 30000,00 zł ( zeznania pozwanego O. N. (1) k. 63-64 ).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dokumentów, a w szczególności umowy pożyczki gotówkowej ( k. 9-12 ), upoważnienia ( k.13 ), upoważnienia (k. 14 ), potwierdzenia transakcji ( k. 15 ), szczegółowego wyliczenia odsetek (k. 17 ), historii spłat ( k. 18-23 ), harmonogramu spłat rat pożyczki k. 24-25 ), wypowiedzenia umowy kredytu ( k. 26 ), wezwania do zapłaty ( k. 27 ), potwierdzenia nadania i odbioru przesyłek ( k. 28-29 ), wyciągu z ksiąg banku ( k. 30 – 31 ) oraz zeznań pozwanego O. N. (1) ( k. 63-64 )

W ocenie Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy, co potwierdza także stanowisko pozwanego O. N. (1), wskazuje w sposób jednoznaczny na istnienie roszczenia dochodzonego pozwem, wynikającego z umowy pożyczki gotówkowej z dnia 6 sierpnia 2021 r. Odnosząc się jednak do zarzutów strony pozwanej zawartych w odpowiedzi na pozew należy uznać je za całkowicie bezpodstawne.

Podstawą ustaleń Sądu były dokumenty złożone do akt sprawy przez powoda. Część z nich ma charakter dokumentów prywatnych, stanowiąc dowód tego, że osoby, które je podpisały, złożyły oświadczenia w nich zawarte (art. 245 kpc ), a część stanowi wydruki komputerowe. Sąd oceniając te dowody przez pryzmat art. 233 § 1 kpc nie stwierdził, aby treść tych dokumentów budziła uzasadnione wątpliwości co do ich prawdziwości czy autentyczności. Wskazać należy, że wydruki komputerowe mogą stanowić inny środek dowodowy, pozwalający na czynienie na ich podstawie ustaleń faktycznych. Nie wiążą się one z domniemaniami, jakie towarzyszą dokumentom (art. 244 kpc, art. 245 kpc ), jednakże świadczą o istnieniu zapisu komputerowego określonej treści w chwili dokonywania wydruku ( Sąd Apelacyjny w Katowicach w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 lutego 2019 r. wydanego w sprawie (...) ). Autentyczność tych dokumentów zasadniczo nie była kwestionowana przez stronę pozwaną.

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu, powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że powód (...) Bank (...) Spółka Akcyjna we A. w zakresie w jakim zawarł z pozwanym O. N. (1) umowę pożyczki (...) jest profesjonalistą, zaś pozwany– konsumentem w rozumieniu przepisu art. 22 ¹ kc. Bank prowadzi działalność gospodarczą polegającą m. in. na udzielaniu kredytów. Zatem to na banku ciąży obowiązek takiego ukształtowanie procedury postępowania, aby wykazać - na wypadek sporu - wszystkie niezbędne elementy związane nie tylko z zawarciem umowy ale również z jej wypowiedzeniem.

W pierwszej kolejności, Sąd pragnie wskazać, że bezspornym w niniejszej sprawie był fakt zawarcia przez strony umowy pożyczki gotówkowej. Bank wypełnił swój obowiązek wynikający z zawartej umowy i przekazał pozwanemu do dyspozycji kwotę kredytu w dniu 6 sierpnia 2021 r. na warunkach wskazanych w umowie, co zostało potwierdzone stosownym dokumentem. Pozwany nie zaprzeczał temu faktowi, potwierdził, że otrzymał udzielone mu środki finansowe, które przeznaczył na swoje codzienne utrzymanie i spłatę kredytu. Strona powodowa, na której ciążył ciężar dowodowy wykazała, że pozwany nie dokonał spłaty zadłużenia w całości, wobec czego Bank wypowiedział mu umowę. Wypowiedzenie umowy było skuteczne, bowiem przedłożone zostało potwierdzenie odbioru tego dokumentu przez O. N. (1) z dnia 26 listopada 2024 r.

Przepis art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe stanowi, iż przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Stosownie zaś do art. 78 a cyt. ustawy, jej przepisy stosuje się do umów kredytu i pożyczki pieniężnej, zawieranych przez bank zgodnie z przepisami ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie. Z definicji kredytu wynika zatem, że kredytobiorca ma prawo korzystać z przekazanej mu kwoty przez czas oznaczony w umowie. Wcześniejszy zwrot kredytu jest możliwy w przypadku powstania okoliczności uprawniających do wypowiedzenia kredytu i skutecznego dokonania takiego wypowiedzenia przez bank.

Stosownie do treści art. 232 kpc, strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.

W tej sytuacji to na banku spoczywał obowiązek wykazania wymagalności roszczenia.

Powód (...) Bank (...) Spółka Akcyjna we A. wykazał, że kredyt został skutecznie postawiony w stan wymagalności, gdyż w dniu 2 września 2024 r. wystosowano wobec pozwanej wezwanie do zapłaty, a następnie skuteczne doręczono O. N. (1) wypowiedzenie warunków spłaty kredytu określone w umowie kredytowej. Zgodnie bowiem z art. 75 lit. c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe, jeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych ( ust. 1 ). W wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, bank informuje kredytobiorcę o możliwości złożenia, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzację zadłużenia ( ust. 2 ). Uznać zatem należy, że wezwanie do zapłaty kredytobiorcy oraz poinformowanie do o możliwości restrukturyzacji zadłużenia, są obligatoryjnym elementem, wymaganym dla prawidłowości skutecznego wypowiedzenia umowy.

Powód w wezwaniu do zapłaty poinformował pozwanego O. N. (1) o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację. O. N. (1) nie skorzystał z tego uprawnienia i nie złożył wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Co prawda w swoich zeznaniach pozwany wskazywał, że wnioskował o rozłożenie zadłużenia na raty, nie przedłożył jednak w tym zakresie żadnych dowodów. Wobec tego, że pozwany nie dotrzymał warunków spłaty zadłużenia ustalonych w umowie pożyczki z dnia 6 sierpnia 2021 r. powód wezwał go do zapłaty, a następnie wypowiedział mu umowę. Do kręgu przypadków uprawniających kredytodawcę do wypowiedzenia umowy kredytu jest nieregulowanie przez kredytobiorcę w terminie zobowiązań wynikających z umowy kredytu. Do kwestii wypowiedzenia umowy kredytu nawiązuje również art. 75c ust. 1 prawa bankowego stanowiąc, że w razie gdy kredytobiorca opóźnia się w spłacie zobowiązania wynikającego z kredytu bank jest zobowiązany do wezwania go dokonania spłaty, w terminie nie krótszym niż 14 dni roboczych. Normatywna zawartość tej regulacji nie pozwala żywić wątpliwości, że stosuje się ją w trakcie obowiązywania umowy kredytu, a nie po jej rozwiązaniu. Na dopuszczalność wypowiedzenia umowy kredytu z powodu nieregulowania zobowiązania pieniężnego z niej wynikającego, winno się spojrzeć w takiej sytuacji poprzez pryzmat art. 75c ust. 1 prawa bankowego. Warunkiem skutecznego wypowiedzenia kredytu - przed złożeniem oświadczenia woli w tym przedmiocie - jest uprzednie zastosowanie przez bank procedury wynikającej z art. 75c ust. 1 tego prawa. Wobec skutecznego wypowiedzenia umowy pozwanemu, powód wykazał wymagalność roszczenia objętego pozwem, do czego był zobowiązany z mocy art. 6 kc.

Mając na uwadze wskazany przez powoda (...) Bank (...) Spółka Akcyjna we A. stan faktyczny i wysokość dochodzonego roszczenia, Sąd stwierdził, że powództwo powinno zostać uwzględnione w całości. W ocenie Sądu strona powodowa skuteczne wykazała czego pozwany nie kwestionował, że O. N. (2) nie dokonał spłaty całości zadłużenia wynikającego z zawartej umowy pożyczki gotówkowej nr (...). Wobec skutecznego wypowiedzenia pozwanemu umowy, roszczenie stało się wymagalne.

W związku z powyższym, Sąd w pkt I wyroku zasądził od pozwanego O. N. (1) na rzecz powoda (...) Spółka Akcyjna we A. kwotę 58149,52 zł, z tym że kwotę 54824,29 zł z odsetkami maksymalnymi za opóźnienie od dnia 30 grudnia 2024 r. do dnia zapłaty.

O zwrocie kosztów procesu zgodnie z wynikiem procesu, przez powoda na rzecz pozwanej Sąd orzekł stosownie do art. 98 kpc. Sąd w pkt II wyroku zasądził od pozwanego O. N. (1) na rzecz powoda (...) Bank (...) Spółka Akcyjna we A. kwotę 2928,69 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Na przedmiotowe koszty procesu złożyły się następujące kwoty: 2908,00 zł tytułem zwrotu opłaty sądowej od pozwu, 17,00 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz 3,69 zł za wydane poświadczenie notarialne.