Wyrok z 18 lutego 2026, sygn. XI GC 790/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

C., dnia 18 lutego 2026 r.

Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie XI Wydział Gospodarczy w następującym składzie:

Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Andrzej Muzyka

Protokolant: Sekretarz Sądowy T. X.

po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2026 r. w Szczecinie

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C.

przeciwko K. F.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego K. F. na rzecz powoda (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. kwotę:

- 56 246,40 zł (pięćdziesiąt sześć tysięcy dwieście czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 1 października 2024 roku do dnia zapłaty,

- 3 876,68 zł (trzy tysiące osiemset siedemdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt osiem groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od kwot:

- 13 876,68 zł od dnia 1 października 2024 roku do dnia 8 stycznia 2025 roku,

- 8 876,68 zł od dnia 9 stycznia 2025 roku do dnia 30 marca 2025 roku,

- 3 876,68 zł od dnia 31 marca 2025 roku do dnia zapłaty;

II.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 8424 zł (osiem tysięcy czterysta dwadzieścia cztery złote) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, liczonymi od daty uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty.

SSR Andrzej Muzyka

Sygn. akt XI GC 790/25

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 3 lipca 2025 r. (...) C. współka z ograniczoną odpowiedzialnością w C. wniosła przeciwko K. F. o zapłatę kwoty 56 246,40 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 1 października 2024 r. do dnia zapłaty oraz kwoty 3876,68 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwot:

- 13 876,68 zł od dnia 1 października 2024 r. do dnia 8 stycznia 2025 r.;

- (...),68 zł od dnia 9 stycznia 2025 r. do dnia 30 marca 2025 r.;

- 3876,68 zł od dnia 31 marca 2025 r. do dnia zapłaty

oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu, powódka wskazała, iż pozwany nabył od powódki towary, z tytułu czego nie uiścił na rzecz powódki ceny mimo wzajemnych potrąceń i wezwań do zapłaty.

Nakazem zapłaty z dnia 23 lipca 2025 r. Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.

W przepisanym terminie pozwany wniósł sprzeciw od ww. nakazu zapłaty, zaskarżając nakaz w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu sprzeciwu pozwany zakwestionował roszczenie co do zasady jak i wysokości, podnosząc zarzut bezzasadności roszczenia wobec niepostawienia roszczenia w stan wymagalności z uwagi na toczące się rozmowy ugodowe, w wyniku których w grudniu 2024 r. strony zawarły porozumienie co do spłaty należności zgodnie z harmonogramem.

W toku postępowania strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Pozwany K. F. prowadzący gospodarstwo rolne zawarł z powódką (...) C. (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w C. umowę sprzedaży, na podstawie których nabył od powódki towary w postaci środków ochrony roślin.

Powódka wystawiła na rzecz pozwanego 2 faktury VAT:

- dnia 19 stycznia 2024 r. fakturę VAT nr (...) na kwotę 56 246,40 zł tytułem sprzedaży 24 ton (...) 33,5 Worki 500 kg z terminem płatności do dnia 30 września 2024 r.;

- dnia 13 stycznia 2024 r. fakturę VAT nr (...) na kwotę 48 729,60 zł tytułem sprzedaży 24 ton (...), z terminem płatności do dnia 30 września 2024 r.

Dowód:

- faktury VAT k. 4-5;

- zeznania C. C. k. 46-46v.;

Dnia 4 września 2024 r. powódka wystawiła na rzecz pozwanego kompensatę nr (...) na kwotę 34 849,92 zł tj. należności z faktury VAT nr (...) z należnością pozwanego z faktury VAT nr (...).

Dowód:

- kompensata k. 6;

Pismem z dnia 25 października 2024 r. powódka wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 70 126,08 zł oraz odsetek w kwocie 756,50 zł w terminie do dnia 4 listopada 2024 r.

Dowód:

- pismo z dnia 25 października 2024 r. k. 7;

- dowód nadania k. 8;

Pismem z dnia 22 listopada 2024 r. powódka wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 70 126,08 zł oraz odsetek w kwocie 1603,78 zł w terminie do dnia 29 listopada 2024 r.

Dowód:

- pismo z dnia 22 listopada 2024 r. k. 9;

- dowód nadania k. 10;

Pismem z dnia 29 listopada 2024 r. pozwany oświadczył, że zobowiązuje się do spłaty zadłużenia na rzecz powódki w kwocie 70 126,08 zł w miesięcznych ratach w wysokości 5 000 zł począwszy od grudnia 2024 r. (płatne do 20-ego każdego miesiąca), zaś pozostałą kwotę, pozwany ureguluje po uzyskaniu dopłat, najpóźniej do końca czerwca 2024 r.

Dowód:

- pismo z dnia 29 listopada 2024 r. k. 10;

- zeznania C. C. k. 46-46v.;

Pozwany dokonał spłat 2 rat w kwocie po 5000 zł, dnia 9 stycznia 2025 r. oraz 31 marca 2025 r.

Dowód:
- potwierdzenia przelewów k. 11-12;

- zeznania C. C. k. 46-46v.;

Dnia 30 stycznia 2025 r. odbyło się spotkanie stron, na którym omawiano możliwość zaspokojenia powódki i źródła środków.

Dowód:

- notatka z dnia 30 stycznia 2025 r. k. 38;

- przesłuchanie za powoda C. C., k. 46,

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 535 § 1 kc przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach, w postaci faktur VAT, wezwań do zapłaty, oświadczenia o kompensacie oraz zeznań strony powodowej. Sąd dał wiarę przeprowadzonym dowodom.

Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego, pozwany nabył od powódki towary za które nie zapłacił, mimo złożonej deklaracji ratalnego spełnienia roszczenia i uiszczenia dwóch rat w kwotach po 5000 zł co powódka odnotowała w swoich księgach, dostosowując objęte pozwem roszczenie.

W świetle poczynionych ustaleń, zarzuty pozwanego dotyczące braku wymagalności roszczenia, czy odwołujące się co do harmonogramu spłaty nie zasługiwały na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Po pierwsze, jeśli pozwany zawarł z powódką ugodę z harmonogramem spłaty, to pozwany winien ją przedłożyć, czy dowód spełnienia roszczenia, jeśli kwestionował roszczenie powódki co do zasady jak i wysokości. Tymczasem pozwany nie tylko nie zaoferował żadnych wiarygodnych dowodów przeciwko twierdzeniom pozwu ale również usiłował przerzucić ciężar dowodowy na powódkę.

Po drugie, to powódka wykazała się inicjatywą dowodową, nie tylko przedłożyła dowody obrazujące wysokość przysługującego jej roszczenia ale również to ona przedłożyła oświadczenie pozwanego o uznaniu długu i dowody wpłat w ratach.

Oświadczenie k. 10, nie stanowi ugody, albowiem nie zostało podpisane przez stronę powodową. Może być traktowane jedynie jako oświadczenia o uznaniu długu wobec powodowej spółki.

Notatka k. 38 w ocenie Sądu nie stanowi ugody. Jest to notatka z przebiegu spotkania. W tym zakresie wiarygodne są zeznania strony powodowej.

Pozwany nie przedłożył pełnomocnictwa dla T. D. do występowanie wobec powódki w jego imieniu, a notatkę k. 38 podpisał T. D..

Dodać należy, że zamknięto rozprawę w dniu 18 lutego 2026r. Zarzuty pozwanego prowadziły do wydłużenia terminu spłaty zobowiązania do końca żniw 2025 r. W istocie mogły one wpływać jedynie na odsetki od należności głównej. Sąd bierze pod uwagę stan rzeczy na dzień wyrokowania (art. 316 § 1 kpc), tj. na dzień 18 lutego 2026 r. Pozwany nie przedstawił dowodu spłaty jakiejkolwiek części zobowiązania od 1 stycznia 2026 r. do dnia 18 lutego 2026 r. W tym kontekście widać, że zarzuty pozwanego zmierzały jedynie do przedłużenia postępowania.

Sąd pominął wnioski dowodowe pozwanego w zakresie dowodu z zeznań świadków E. K., i T. D. na podstawie art. 235(2) § 1 pkt 5 i 6 kpc Wobec świadka E. K. pozwany nie wskazał mimo wezwania adresu, natomiast co do świadka T. D. Sąd uznał, że jego przesłuchanie zmierzałoby jedynie do przedłużenia postępowania.

Pozwany mimo wezwania nie stawił się na rozprawę i nie złożył zeznań. Sąd pominął wobec czego dowód z jego przesłuchania na podstawie art. 302 kpc. Pozwany sam zrezygnował z przedstawienia swojej wersji wydarzeń i skonfrontowania ich z zeznaniami strony powodowej.

Odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych orzeczono na podstawie ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.

Strony wchodzą do katalogu podmiotów (art. 2) i zakresy przedmiotowego (art. 3) ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.

Umowa łącząca strony jest transakcją handlową w rozumieniu art. art. 4 pkt 1 ww. ustawy. W rozumieniu tego przepisu transakcja handlowa to umowa, której przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli strony, o których mowa w art. 2, zawierają ją w związku z wykonywaną działalnością.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ww. ustawy, w transakcjach handlowych - z wyłączeniem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny - wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, chyba że strony uzgodniły wyższe odsetki, za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki: 1) wierzyciel spełnił swoje świadczenie; 2) wierzyciel nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie.

Powyższe przesłanki zostały w niniejszej sprawie spełnione.

Mając powyższe na uwadze, wobec niespełnienia przez pozwanego zaciągniętego zobowiązania, nieudźwignięcia ciężaru dowodowego w kontekście podniesionych zarzutów, w pkt I należało zasądzić całą dochodzoną kwotę, tj. 56 246,40 wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 1 października 2024 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 3 876,68 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od kwot:

- 13 876,68 zł od dnia 1 października 2024 roku do dnia 8 stycznia 2025 roku,

- 8 876,68 zł od dnia 9 stycznia 2025 roku do dnia 30 marca 2025 roku,

- 3 876,68 zł od dnia 31 marca 2025 roku do dnia zapłaty.

Wobec powyższego orzeczono jak w pkt I wyroku.

O kosztach procesu w pkt II orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i § 1 ¹ kpc. Na koszty powoda, który wygrał sprawę w całości składała się opłata od pozwu w kwocie 3007 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, oraz wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w stawce minimalnej w kwocie 5400 zł.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.

SSR Andrzej Muzyka

Sygn. akt XI GC 790/25, dnia 12 marca 2026 r.

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)

(...)